Η απάντηση του Πανιωνίου Λέρου

Ο Πα­νιώ­νιος Λέρου με ανα­κοί­νω­ση του απα­ντά­ει στις τρεις μη­τέ­ρες των νε­α­ρών αθλη­τών, που κα­ταγ­γέλ­λουν την ομάδα. Ανα­λυ­τι­κά, η ανα­κοί­νω­ση των Λε­ριών: ”Με λύπη και απο­γο­ή­τευ­ση πλη­ρο­φο­ρη­θή­κα­με το πε­ριε­χό­με­νο επι­στο­λής- κα­ταγ­γε­λί­ας από γο­νείς παι­διών- αθλη­τών από το τμήμα Junior 1 της ακα­δη­μί­ας AOK Πα­νιώ­νιος Λέρου. Σε απά­ντη­ση, προς απο­κα­τά­στα­ση της αλή­θειας και της τάξης και πά­ντο­τε με συ­ναί­σθη­ση του σκο­πού που προ­ά­γει και του αθλη­τι­κού ιδε­ώ­δους που τον δια­πνέ­ει, το Δ.Σ. του Πα­νιω­νί­ου Λέρου επι­ση­μαί­νει τα εξής:

Ο Αθλη­τι­κός Όμι­λος Κα­λα­θο­σφαί­ρι­σης «Πα­νιώ­νιος Λέρου» επα­νι­δρύ­θη­κε το 2006 (έτος πρώ­της ίδρυ­σης 1993) από πρώην αθλη­τές και αν­θρώ­πους που αγα­πούν τον αθλη­τι­σμό και ιδιαί­τε­ρα το μπά­σκετ. Συν­δε­τι­κός κρί­κος όλων των πα­ρα­γό­ντων που συμ­με­τέ­χουν στο εγ­χεί­ρη­μα αυτό ήταν και είναι η πε­ποί­θη­σή μας ότι η ενα­σχό­λη­ση μας με παι­διά ηλι­κί­ας από 4 έως και 18 ετών θα συμ­βά­λει στην επί­τευ­ξη των στό­χων μας που είναι, με­τα­ξύ άλλων, η διά­δο­ση του Αθλή­μα­τος, η από­κτη­ση σω­στών βά­σε­ων, αντι­λή­ψε­ων, εφο­δί­ων και φί­λα­θλης συ­μπε­ρι­φο­ράς, η βελ­τί­ω­ση της υγεί­ας των αθλη­τών, η δη­μιουρ­γία σχέ­σε­ων φι­λί­ας, η καλ­λιέρ­γεια πνεύ­μα­τος συ­νερ­γα­σί­ας, η δια­μόρ­φω­ση της προ­σω­πι­κό­τη­τας και η ομαλή κοι­νω­νι­κο­ποί­η­ση των αθλη­τών.

Δεν είναι τυ­χαίο που πολλά από τα παι­διά που έχουν πε­ρά­σει από την Ομάδα μας σή­με­ρα σπου­δά­ζουν σε Ανώ­τα­τες Σχο­λές, άλλα έχουν εντα­χθεί ως ερ­γα­ζό­με­νοι στην κοι­νω­νία, και κά­ποια από αυτά προ­σπα­θούν να κά­νουν επαγ­γελ­μα­τι­κή κα­ριέ­ρα στον Αθλη­τι­σμό. Μέσα από τον Σύλ­λο­γό μας, και σε όλη την πο­ρεία του μέχρι σή­με­ρα, τόσο οι άν­θρω­ποι που διοι­κούν αλλά κυ­ρί­ως οι αθλη­τές, έχουν «δεθεί» με ισχυ­ρούς δε­σμούς φι­λί­ας τους οποί­ους δια­τη­ρούν μέχρι σή­με­ρα. Για όλα αυτά εί­μα­στε υπε­ρή­φα­νοι, για αυτό το σκοπό δου­λεύ­ου­με, και αυτό είναι που μας δίνει κου­ρά­γιο να συ­νε­χί­σου­με την προ­σπά­θεια μας.

Όταν ξε­κι­νή­σα­με, λοι­πόν, 10 χρό­νια πριν, στις ακα­δη­μί­ες του Ομί­λου αθλού­νταν 45 παι­διά ηλι­κί­ας από έξι έως δε­κα­ο­χτώ. Σή­με­ρα, με υπε­ρη­φά­νεια ενη­με­ρώ­νου­με ότι, οι αθλη­τές μας αριθ­μούν τους 175, οι οποί­οι αθλού­νται στις ακα­δη­μί­ες μας μέσα από εννέα τμή­μα­τα, ανά­λο­γα με την ηλι­κία τους. Αξί­ζει να ση­μειώ­σου­με ότι η προη­γού­με­νη χρο­νιά (2015-2016) «έκλει­σε» με 120 αθλη­τές (δη­λα­δή 55 παι­διά λι­γό­τε­ρα από σή­με­ρα).

Προ­φα­νώς, το εν­δια­φέ­ρον του κό­σμου για τα ιδα­νι­κά του Πα­νιω­νί­ου Λέρου ήταν ανέλ­πι­στο και απροσ­δό­κη­το πράγ­μα που μας χα­ρο­ποιεί ιδιαί­τε­ρα και μας κάνει να αι­σθα­νό­μα­στε υπε­ρή­φα­νοι αφού είναι από­δει­ξη ότι οι προ­σπά­θειές μας «πιά­νουν τόπο» και το όραμά μας φαί­νε­ται να το μοι­ρά­ζο­νται κι άλλοι.

Λόγω του εξαι­ρε­τι­κά με­γά­λου εν­δια­φέ­ρο­ντος τη φε­τι­νή χρο­νιά (2016-2017), ιδιαί­τε­ρα για τα το τμήμα Junior 1 (ηλι­κί­ας 9 και 10 ετών), στο οποίο έφθα­σαν να αθλού­νται 28 παι­διά, οι προ­πο­νη­τές έκρι­ναν ότι, για κα­λύ­τε­ρη επι­κοι­νω­νία στο γή­πε­δο και σωστή ανά­πτυ­ξη των δε­ξιο­τή­των των αθλη­τών, ήταν απα­ραί­τη­τη η διά­σπα­ση του τμή­μα­τος των 28 παι­διών σε δύο μι­κρό­τε­ρα. Ο δια­χω­ρι­σμός έγινε από τον προ­πο­νη­τή του τμή­μα­τος, βάσει αφ’ ενός της αδιαμ­φι­σβή­τη­της αθλη­τι­κής/ προ­πο­νη­τι­κής εμπει­ρί­ας του με παι­διά ίδιας ηλι­κί­ας, αφ’ ετέ­ρου της προ­σω­πι­κής επα­φής του με τα παι­διά καθ’ όλο το χρο­νι­κό διά­στη­μα που προη­γή­θη­κε. Κρι­τή­ριο ήταν – και δεν θα μπο­ρού­σε να είναι άλλο – η σωστή, ομαλή και ενιαία ανά­πτυ­ξη και καλ­λιέρ­γεια των δε­ξιο­τή­των των μι­κρών αθλη­τών. Το ύψος, το σω­μα­τι­κό βάρος, το χρώμα των μαλ­λιών ή του δέρ­μα­τος, η οι­κο­γε­νεια­κή ή οι­κο­νο­μι­κή κα­τά­στα­ση, τα εξω­σχο­λι­κά και εξω­α­θλη­τι­κά εν­δια­φέ­ρο­ντα και προ­τι­μή­σεις κάθε αθλη­τή δεν έπαι­ξαν κα­νέ­να ρόλο στο δια­χω­ρι­σμό και ου­δέ­πο­τε μας αντι­προ­σώ­πευαν.

Είναι δε εξαι­ρε­τι­κά άδικο, αλλά και εκ δια­μέ­τρου αντί­θε­το από τους σκο­πούς του Ομί­λου, να απο­δί­δο­νται τέ­τοιου εί­δους κα­τη­γο­ρί­ες ή, ακόμα χει­ρό­τε­ρα, να εκ­δί­δο­νται «λαϊ­κές ετυ­μη­γο­ρί­ες» ενα­ντί­ον αν­θρώ­πων του αθλη­τι­σμού που μο­να­δι­κό στόχο έχουν να δι­δά­ξουν στα παι­διά μας τι ση­μαί­νει αθλη­τι­κό πνεύ­μα, ομα­δι­κό­τη­τα και ευ­γε­νής άμιλ­λα, και που σε κα­νέ­να προ­σω­πι­κό όφε­λος δεν προ­σβλέ­πουν ή καμία προ­σω­πι­κή φι­λο­δο­ξία ή επι­δί­ω­ξη δεν επι­χει­ρούν να εκ­πλη­ρώ­σουν, αντι­θέ­τως ερ­γά­ζο­νται σκλη­ρά, συ­στη­μα­τι­κά και προ πά­ντων εθε­λο­ντι­κά, με γνώ­μο­να την αγάπη τους για το άθλη­μα της κα­λα­θο­σφαί­ρι­σης και την ομάδα του Πα­νιω­νί­ου και με κοινό όραμα να δουν την ομάδα μας να φθά­νει ψηλά.

Εξυ­πα­κού­ε­ται ότι το ΔΣ του Ομί­λου στη­ρί­ζει από­λυ­τα τις απο­φά­σεις και επι­λο­γές των προ­πο­νη­τών μας, τους οποί­ους έχου­με επι­λέ­ξει, όπως πά­ντο­τε, άλ­λω­στε, με αυ­στη­ρά κρι­τή­ρια, τόσο αθλη­τι­κά όσο και παι­δα­γω­γι­κά. Συ­νι­στού­με, λοι­πόν, να αφή­σου­με τους έμπει­ρους προ­πο­νη­τές μας, ο ρόλος των οποί­ων είναι πρω­τί­στως παι­δα­γω­γι­κός, να κά­νουν τη δου­λειά τους όπως εκεί­νοι κρί­νουν ότι πρέ­πει να γίνει, χωρίς πα­ρεμ­βά­σεις, υπο­δεί­ξεις ή πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο απρε­πείς χα­ρα­κτη­ρι­σμούς. Οι προ­πο­νη­τές είναι εκεί και πα­λεύ­ουν ώστε τα παι­διά μας να αθλη­θούν, να μά­θουν και να δια­σκε­δά­σουν. Ο δια­χω­ρι­σμός των ρόλων (γο­νέ­ως από τη μία, παι­δα­γω­γού από την άλλη) είναι απα­ραί­τη­τος, όχι μόνο για να γί­νε­ται σωστή δου­λειά στο γή­πε­δο, στο σχο­λείο, στο σπίτι, αλλά κυ­ρί­ως για να μην δη­μιουρ­γεί­ται σύγ­χυ­ση στα παι­διά και να μην εντυ­πώ­νο­νται στη συ­νεί­δη­σή τους αντι­λή­ψεις που θέ­λουν τους προ­πο­νη­τές – ή τους παι­δα­γω­γούς γε­νι­κό­τε­ρα – να έρ­χο­νται «δεύ­τε­ροι» σε θέ­μα­τα που αφο­ρούν το άθλη­μα. Μόνο έτσι δι­καιώ­νε­ται η προ­σπά­θεια των μι­κρών αθλη­τών μας και ανα­δει­κνύ­ε­ται το έργο και ο σκο­πός του ομί­λου μας”