Οι Γερμανοί αρχίζουν να μαθαίνουν για την Κατοχή στην Ελλάδα

Το θέμα των γερ­μα­νι­κών πολε­μι­κών οφειλών στην Ελλάδα έχει απο­τε­λέ­σει θέμα ταμπού στη Γερ­μα­νία, με την ηγεσία της να έχει δια­μη­νύ­σει πάμπολ­λες φορές ότι το ζήτημα που δεν έχει καλά – καλά ανοίξει ακόμα… είναι λήξαν. Ωστόσο κάτι φαί­νε­ται να αλλάζει, καθώς οι Γερ­μα­νοί που άργησαν πολύ ούτως ή άλλως να εντρυ­φή­σουν στο ναζι­στικό παρελ­θόν της χώρας τους, αρχί­ζουν πια να μαθαί­νουν  και για τις επι­πτώ­σεις της γερ­μα­νι­κής μπότας στην Ελλάδα της Κατοχής.

Την ίδια στιγμή που η συζή­τηση για τις γερ­μα­νι­κές οφειλές επιχει­ρεί­ται να ανοίξει ξανά, ενόψει της 77σέλιδης έκθεσης της Δια­κομ­μα­τι­κής Κοι­νο­βου­λευ­τι­κής Επι­τρο­πής για τη Διεκ­δί­κηση των Πολε­μι­κών Απο­ζη­μιώ­σεων, σημα­ντικά βιβλία για την Κατοχή στην Ελλάδα μετα­φρά­ζο­νται στα γερ­μα­νικά και κυκλο­φο­ρούν στα ράφια των βιβλιο­πω­λείων της χώρας.

Στον απόηχο της καθυ­στε­ρη­μέ­νης από πλευράς Ελλάδας διεκ­δί­κη­σης, οι γερ­μα­νι­κοί εκδο­τι­κοί οίκοι αντι­δρούν στην άγνοια και προ­σπα­θούν να καλύ­ψουν του­λά­χι­στον το βιβλιο­γρα­φικό κενό.

Όπως γράφει ο Σπύρος Μοσκό­βου, διευ­θυ­ντής του ελλη­νι­κού τμή­μα­τος της Deutsche Welle:

Ο μεγάλος οίκος Fischer κυκλο­φό­ρησε φέτος το κλασικό έργο του Βρε­τα­νού ιστο­ρι­κού Μαρκ Μαζά­ουερ «Στην Ελλάδα του Χίτλερ». Η Süddeutsche Zeitung του Μονάχου παρου­σί­ασε ανα­λυ­τικά το βιβλίο αυτό «για τη φρικτή γερ­μα­νική κατοχή στην Ελλάδα και τις συνέ­πειές της μέχρι σήμερα». Αλλά και ο οίκος της Κολω­νίας Böhlau μετέ­φερε από τα ελλη­νικά την εργασία της καθη­γή­τριας στην Πράγα Κατε­ρί­νας Κράλοβα «Στη σκιά της κατοχής για τις ελλη­νο­γερ­μα­νι­κές σχέσεις μετά τον 2ο Παγκό­σμιο Πόλεμο». Επίσης, το Κέντρο Νέου Ελλη­νι­σμού στο Βερο­λίνο εξέδωσε στα γερ­μα­νικά το βιβλίο της ιστο­ρι­κού Ρίκας Μπεν­βε­νί­στε «Αυτοί που επέ­ζη­σαν», μια προ­σπά­θεια να συν­δυα­στεί η μοίρα συγκε­κρι­μέ­νων Ελλη­νο­ε­βραίων με την κατα­νό­ηση της εποχής του ολο­καυ­τώ­μα­τος.

Παράλ­ληλα στα γερ­μα­νικά βιβλιο­πω­λεία εμφα­νί­ζο­νται φέτος και δύο μαρ­τυ­ρίες για τον καιρό της Κατοχής στην Ελλάδα, μετα­φρα­σμέ­νες και οι δύο από τη Μιχαέλα Πρίν­τσιν­γκερ που έχει αφιε­ρώ­σει τη ζωή της στη μετα­φορά ελλη­νι­κών κει­μέ­νων στα γερ­μα­νικά. Τη δική της υπο­γραφή φέρει η μετά­φραση της μαρ­τυ­ρίας του επι­ζώ­ντα του Άου­σβιτς Χάιντς Σαλ­βα­τώρ Κούνιο «Έζησα το Θάνατο. Το ημε­ρο­λό­γιο του αριθμού 109565» στις εκδό­σεις Hentrich & Hentrich, σημειω­τέον με τη χορηγία του Ελλη­νο­γερ­μα­νι­κού Ιδρύ­μα­τος για το Μέλλον που στην Ελλάδα αντι­με­τω­πί­ζε­ται ακόμα με άκρα δυσπι­στία. Αλλά και η μετά­φραση με ευρω­παϊκά κον­δύ­λια του βιβλίου της Καίτης Μανω­λο­πού­λου «Ο αθέ­ρι­στος Ιούνης για τη σφαγή του Διστό­μου από τα SS το 1944» που κυκλο­φό­ρησε στις εκδό­σεις της γερ­μα­νό­φω­νης αθη­ναϊ­κής εφη­με­ρί­δας Griechenland Zeitung.

Χαρα­κτη­ρι­στικό της αλλαγής κλί­μα­τος και της προ­σπά­θειας το γερ­μα­νικό κοινό να έρθει σε επαφή με την ανεί­πωτη δυστυ­χία που προ­κά­λεσε στην Ελλάδα η γερ­μα­νική κατοχή, είναι και το πρό­σφατο άρθρο του έγκρι­του περιο­δι­κού Der Spiegel, υπό τον τίτλο «Πώς η Ελλάδα θα μπο­ρούσε να μηνύσει τη Γερ­μα­νία για τα 296 δισε­κα­τομ­μύ­ρια ευρώ που της χρω­στάει».

Το περιο­δικό ανα­φέ­ρε­ται στα συμπε­ρά­σματα της έκθεσης της Δια­κομ­μα­τι­κής Κοι­νο­βου­λευ­τι­κής Επι­τρο­πής  για τη Διεκ­δί­κηση των πολε­μι­κών Απο­ζη­μιώ­σεων, που είναι τα εξής:

Το πόσο των επα­νορ­θώ­σεων ανέρ­χε­ται σε 269 δισε­κα­τομ­μύ­ρια ευρώ, ένα ποσό που βασί­ζε­ται σε προη­γού­μενη έκθεση του Γενικού Λογι­στη­ρίου του Κράτους της Ελλάδας. Το ποσό αυτό δεν συμπε­ρι­λαμ­βά­νει τις ιδιω­τι­κές απαι­τή­σεις που προ­κύ­πτουν από την απώλεια ανθρώ­πι­νων ζωών. Αυτές οι απαι­τή­σεις ανέρ­χο­νται σε πάνω από 107 δισ. ευρώ χωρίς τους τόκους. Η Γερ­μα­νία θα πρέπει επίσης να πλη­ρώ­σει στην Ελλάδα πολε­μι­κές επα­νορ­θώ­σεις ύψους 9.189 δισε­κα­τομ­μυ­ρίων ευρώ για τον Α’ Παγκό­σμιο Πόλεμο.

Το περιο­δικό περι­γρά­φει επίσης ένα χάρτη της πορείας των διπλω­μα­τι­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σεων κι «εφόσον χρεια­στεί» των ένδικων μέσων που μπορεί να χρη­σι­μο­ποι­ή­σει η Αθήνα για να επι­διώ­ξει την κατα­βολή των πολε­μι­κών απο­ζη­μιώ­σεων.

Το πρώτο βήμα για την Αθήνα είναι να απευ­θύ­νει μια ρημα­τική δια­κοί­νωση – μια ανυ­πό­γραφη διπλω­μα­τική επι­κοι­νω­νία – στο Βερο­λίνο ζητώ­ντας την έναρξη των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων για τη διευ­θέ­τηση του ζητή­μα­τος των απο­ζη­μιώ­σεων. Αν η διπλω­μα­τία απο­τύ­χει, η Ελλάδα θα μπο­ρούσε να χρη­σι­μο­ποι­ή­σει ένδικα μέσα που περι­λαμ­βά­νουν την προ­σφυγή στο Δικα­στή­ριο που προ­βλέ­πε­ται από τη Συμ­φω­νία του Λον­δί­νου το 1953 για το γερ­μα­νικό εξω­τε­ρικό χρέος και το Διεθνές Δικα­στή­ριο της Χάγης. Ακόμα και τα ελλη­νικά δικα­στή­ρια θα μπο­ρού­σαν να διεκ­δι­κή­σουν την επι­στροφή του ανα­γκα­στι­κού δανείου, παρά το δόγμα της κρα­τι­κής ασυλίας, ανα­φέ­ρει το περιο­δικό.

Ο δρόμος είναι  ακόμα πολύ μακρύς. Σίγουρα όμως κάπως έτσι ένα πρώτο βήμα γίνεται…

tvxs.gr