Τι δείχνει το αποτύπωμα των 10 δημοσκοπήσεων του Σεπτεμβρίου

Μια δεύτερη ανά­γνωση των πρό­σφα­των δημο­σκο­πή­σεων δείχνει το μεγάλο πρό­βλημα της πολ­λα­πλής πόλωσης στο πολι­τικό σύστημα. Μάλιστα, δια­βά­ζο­ντας τις στήλες των γκάλοπ, δια­πι­στώ­νει κανείς ότι στον πυρήνα των απει­κο­νί­σεων των ποσο­στών των κομ­μά­των εντο­πί­ζε­ται το πιο σοβαρό πρό­βλημα απο­κλί­σεων. Το πρό­βλημα δεν αφορά μόνο την ΝΔ, που η ανεύ­ρεση συμ­μά­χων με βάση τα τρέ­χο­ντα ευρή­ματα των μετρή­σεων είναι σχεδόν αδύνατη, αλλά και του κατα­κερ­μα­τι­σμού του συνο­λι­κού χώρου της αντι­πο­λί­τευ­σης, με τους  σημε­ρι­νούς συσχε­τι­σμούς να καθι­στούν εντελώς αδύνατη κάθε υποψία σύγκλι­σης.

Ας δούμε όμως το πανό­ραμα του Σεπτεμ­βρίου. Στον μέσο όρο σε σύνολο 10 δημο­σκο­πή­σεων εται­ρειών στην πρόθεση ψήφου η ΝΔ παίρνει 23,58%, το ΠΑΣΟΚ 10,95%, η Ελλη­νική Λύση 8,44%, η Πλεύση Ελευ­θε­ρίας 7,87%, το ΚΚΕ 6,7%, ο ΣΥΡΙΖΑ 4,98% και η Φωνή Λογικής 3,25% (ο λόγος για τα κόμματα που περνούν το όριο του 3%). Τα ποσοστά αυτά είναι απα­γο­ρευ­τικά για την ΝΔ να ορα­μα­τί­ζε­ται μια τρίτη αυτο­δύ­ναμη θητεία, αλλά και για το ΠΑΣΟΚ να θέτει στόχο να είναι πρώτο κόμμα με μία έστω ψήφο διαφορά από τη ΝΔ. Το δημο­σκο­πικό «σώμα» των 10 ερευνών απο­τε­λεί ανυ­πέρ­βλητο εμπόδιο για τις μονα­χι­κές πορείες των κομ­μά­των και απο­γοη­τευ­τικό για το Δημο­κρα­τικο Κίνημα του Στ. Κασ­σε­λάκη, τη Νίκη και τη Νέα Αρι­στερά.

Όμως παράλ­ληλα, στον «πυρήνα» των γρα­φη­μά­των, μετά δηλαδή από τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, πλα­σά­ρο­νται τρία κόμματα με εντελώς δια­φο­ρε­τι­κούς προ­σα­να­το­λι­σμούς και στρα­τη­γι­κές. Ο λόγος γίνεται για την Ελλη­νική Λύση, που παρου­σιά­ζε­ται σταθερά στην τρίτη δημο­σκο­πική θέση με ακρο­δε­ξιά και εθνι­κι­στική ατζέντα. Βίοι παράλ­λη­λοι και για την Πλεύση Ελευ­θε­ρίας, με την κ. Κων­στα­ντο­πού­λου να ακο­λου­θεί έντονη κριτική κατά της κυβέρ­νη­σης για τα Τέμπη, αλλά και συνο­λικά κατά του πολι­τι­κού συστή­μα­τος. Το ΚΚΕ, τρίτο στη σειρά, ακο­λου­θεί σταθερά τη δική του πορεία, χωρίς να αφήνει το παρα­μι­κρό περι­θώ­ριο επαφής με τις άλλες δυνά­μεις. Η μόνη παρά­ταξη που κάνει λόγο για προ­ο­δευ­τικό μέτωπο είναι η πιο αδύναμη πλέον στο κέντρο των δημο­σκο­πι­κών δια­γραμ­μά­των. Ο ΣΥΡΙΖΑ με 4,98% απευ­θύ­νει κάλεσμα ενό­τη­τας χωρίς παρα­λή­πτη, με την εικόνα του στις μετρή­σεις να επι­δει­νώ­νε­ται από μήνα σε μήνα.

Το ενδια­φέ­ρον είναι πως η εικόνα και τα δεδο­μένα δεν αλλά­ζουν δρα­μα­τικά και με το μέσο όρο των μετρή­σεων σε ό,τι αφορά στην εκτί­μηση ψήφου. Συνο­λικά επί 10 δημο­σκο­πή­σεις, η ΝΔ αγγίζει το 30% (29,04%), το ΠΑΣΟΚ 13,85%, η Ελλη­νική Λύση 10,74%, η Πλεύση Ελευ­θε­ρίας 10,13%, το ΚΚΕ 8,34%, ο ΣΥΡΙΖΑ 6,31%, η Φωνή Λογικής 4,21% (εδώ το ΜΕΡΑ25 φτάνει το 3,72%).

Ποια είναι συνεπώς η εικόνα; Η ΝΔ δια­τη­ρεί μια από­σταση ασφα­λείας από το δεύτερο ΠΑΣΟΚ, έχει μια πρω­το­βου­λία κινή­σεων αλλά ταυ­τό­χρονα είναι φανερό πως τα προ­βλή­ματα της ακρί­βειας και των σκαν­δά­λων βάζουν φρένο στα σχέδια περαι­τέρω συσπεί­ρω­σης. Αλλά δρα­μα­τική παρα­μέ­νει και η εικόνα του συνόλου της αντι­πο­λί­τευ­σης τόσο δεξιά όσο κυρίως αρι­στερά της ΝΔ, με τις φυγό­κε­ντρες δυνά­μεις να απο­τρέ­πουν κάθε σκέψη για σύμ­πτηξη συμ­μα­χιών και  βιώσιμη εναλ­λα­κτική λύση. Το πρό­βλημα είναι πως οι πολίτες κρίνουν σκληρά πλέον την κυβερ­νη­τική πολι­τική, όμως αξιο­λο­γούν αρνη­τικά και τα κόμματα της αντι­πο­λί­τευ­σης. Είναι απέ­να­ντι…

Πώς θα ήταν όμως η κατα­νομή των εδρών στο Κοι­νο­βού­λιο με βάση τα δημο­σκο­πικά ευρή­ματα; Το έλλειμα στα ποσοστά των κομ­μά­των απο­τυ­πώ­νε­ται και στην δυνη­τική κατα­νομή των εδρών.(υπο­λο­γι­σμός από το dimoskopiseis.gr). Με βάση τις μετρή­σεις λοιπόν για την εκτί­μηση ψήφου, θα είχαμε Βουλή οκτώ κομ­μά­των, με τη ΝΔ να κερ­δί­ζει 111 έδρες, το ΠΑΣΟΚ 43, η Ελλη­νική Λύση 34, η Πλεύση Ελευ­θε­ρίας 32, το ΚΚΕ 28, ο ΣΥΡΙΖΑ 21, το ΜΕΡΑ25 15 και η Φωνή Λογικής 16. Αυτά, με βάση τον ισχύ­ο­ντα εκλο­γικό νόμο. Ας κάνουμε τους συν­δυα­σμούς. Κανένα «δίδυμο» δεν «παράγει» κυβέρ­νηση…

Το ερώτημα βέβαια είναι αν ένα τέτοιο «στατικό» απο­τύ­πωμα μπορεί να αντέξει στην πολι­τική ρευ­στό­τητα που ελλο­χεύει εδώ και καιρό, αλλά και αν θα είναι ίδια τα δεδο­μένα σε βάθος χρόνου μέχρι τις εκλογές του 2027. Για παρά­δειγμα, κανείς δεν μπορεί να προ­βλέ­ψει τις πιθανές ορι­ζό­ντιες ανα­δια­τά­ξεις εάν ο Αντώνης Σαμαράς προ­χω­ρή­σει στη δημιουρ­γία πολι­τι­κού φορέα ή εάν ο Αλέξης Τσίπρας επι­λέ­ξει τελικά να βάλει τη σφρα­γίδα του σε ένα νέο πολι­τικό σχήμα. Ένα είναι σίγουρο, μόνο στην κατεύ­θυνση των συγκλί­σεων του­λά­χι­στον προ­ε­κλο­γικά δεν πρό­κει­ται να λει­τουρ­γή­σουν οι νέοι φορείς. Ο αντα­γω­νι­σμός θα γίνει οξύ­τε­ρος.

Υπάρχει πάντα και η γκρίζα ζώνη των ανα­πο­φά­σι­στων. Στις μετρή­σεις των 10 εται­ρειών τον Σεπτέμ­βριο, ο μέσος όρος των ανα­πο­φά­σι­στων υπο­λο­γί­ζε­ται στο 18,6%. Εάν συνυ­πο­λο­γι­στεί και ένα 5,5% που δηλώνει ότι θα ψηφίσει κάτι άλλο, τότε το «εκτός συστή­μα­τος» δυνα­μικό φτάνει στο 24,1%. Δηλαδή ο ένας στους τέσ­σε­ρις κρατά απο­στά­σεις από το υπάρχον πολι­τικό φάσμα, με πολλούς από αυτούς να κρατούν κλειστά τα χαρτιά τους μέχρι τις παρα­μο­νές των εκλογών.

Πηγή: powergame.gr