Το νησί που λάμπει στις αφίσες και κρύβει την ουρά στο Κέντρο Κοινότητας

Καλω­σο­ρί­σατε στη Ρόδο, το κοσμο­πο­λί­τικο θέρετρο των μαρίνων και των πεντά­στε­ρων, όπου ανάμεσα στα σκάφη ανα­ψυ­χής και τις ατε­λεί­ω­τες σειρές ξενο­δο­χείων στρι­μώ­χνο­νται 9.203 άνθρω­ποι που πέρασαν την πόρτα του Κέντρου Κοι­νό­τη­τας για να βρουν άκρη με ένα επίδομα. Το νησί που πουλά όνειρα δια­κο­πών εξέδωσε μέσα στη χρονιά 781 επι­δό­ματα στέ­γα­σης, γιατί προ­φα­νώς όταν η του­ρι­στική ζήτηση εκτο­ξεύει τα ενοίκια, κάποιοι πλη­ρώ­νουν το μάρ­κε­τινγκ με το δικό τους κεφάλι. Και για να μη λείπει καμία πινελιά από τον παρά­δεισο, 64 βεβαιώ­σεις αστε­γίας θυμί­ζουν ότι δίπλα στα all inclusive υπάρχει και το χωρίς τίποτα.

Η χρη­μα­το­δό­τηση του Κέντρου ανέβηκε από 440.000 σε 1.255.000 ευρώ, που σημαί­νει ότι η ανάγκη δεν συρ­ρι­κνώ­νε­ται αλλά φου­σκώ­νει, και κανείς δεν μπαίνει στον κόπο να ανα­ρω­τη­θεί γιατί σε έναν τόπο που βγάζει τόσα από τον του­ρι­σμό χρειά­ζο­νται 701 επι­δό­ματα Ελά­χι­στου Εγγυ­η­μέ­νου Εισο­δή­μα­τος και συσ­σί­τιο για 70 ανθρώ­πους. Στο τέλος του απο­λο­γι­σμού στέ­κε­ται ένας μονα­δι­κός αριθμός που τα λέει όλα. Μία ταφή οικο­νο­μικά αδύ­να­μου προ­σώ­που με μέριμνα της υπη­ρε­σίας, γιατί κάποιος έφυγε χωρίς να μπορεί να πλη­ρώ­σει ούτε την κηδεία του, στο νησί που δια­φη­μί­ζε­ται ως προ­ο­ρι­σμός ζωής.

Η Ρόδος ξέρει να φωτίζει τέλεια τις βιτρί­νες της, αρκεί να μη ρωτήσει κανείς τι μένει στο σκοτάδι από πίσω.