Το Νοσοκομείο Ρόδου ζητά την αναίρεση καταδικαστικής απόφασης για τον θάνατο βρέφους

• Παρά την τελεσίδικη καταδίκη ιατρών για ανθρωποκτονία από αμέλεια, το νοσοκομείο επιμένει στα δικαστήρια αρνούμενο να αποζημιώσει τους συγγενείς ενός 13μηνου κοριτσιού που έχασε τη ζωή του εξαιτίας διαδοχικών ιατρικών παραλείψεων

Μια υπόθεση που συνδυάζει ιατρική αμέλεια, τραγική απώλεια και παρατεταμένη δικαστική περιπέτεια βρίσκεται και πάλι στο επίκεντρο, καθώς το Γενικό Νοσοκομείο Ρόδου ανέθεσε σε δικηγόρο τη συγκέντρωση και εμπρόθεσμη κατάθεση νομιμοποιητικών εγγράφων προκειμένου να συνεχιστεί η αίτηση αναίρεσης που το ίδιο άσκησε τον Δεκέμβριο του 2023 κατά της απόφασης 1677/2023 του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά. Η απόφαση αυτή επιβάρυνε το νοσοκομείο με καταβολή αποζημιώσεων συνολικού ύψους που αγγίζει τα 250.000 ευρώ στους συγγενείς του βρέφους που απεβίωσε το 2010 λόγω ιατρικών παραλείψεων.
Ένα βρέφος, τρία επεισόδια σπασμών και μια αλυσίδα παραλείψεων
Το χρονικό της υπόθεσης ξεκινά την 1η Απριλίου 2010, όταν ένα βρέφος ηλικίας 6 μηνών μεταφέρθηκε στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών του Νοσοκομείου Ρόδου έπειτα από πτώση από ύψος περίπου 1 μέτρου. Εξετάστηκε, δεν εντοπίστηκε κάποια σοβαρή βλάβη και αφέθηκε να φύγει με οδηγίες για παρακολούθηση.
Τα πράγματα περιπλέχθηκαν τους επόμενους μήνες. Στις 29 Ιουλίου 2010, το βρέφος, τώρα 10 μηνών, εισήχθη εκτάκτως στο νοσοκομείο με επεισόδιο σπασμών. Η διάγνωση ήταν «πυρετικοί σπασμοί», δόθηκε φαρμακευτική αγωγή και το παιδί εξήλθε την επόμενη μέρα. Οι γονείς είχαν επισημάνει στους ιατρούς την προηγηθείσα πτώση, πλην όμως αυτοί τους καθησύχασαν. Σχεδόν τρεις μήνες αργότερα, στις 14 Οκτωβρίου 2010, το βρέφος επέστρεψε με δεύτερο επεισόδιο σπασμών, αυτή τη φορά απύρετο, γεγονός που κατά την ιατρική επιστήμη υποδηλώνει ως πιθανή αιτία την επιληψία. Οι ιατροί διαπίστωσαν ότι το παιδί βρισκόταν σε καλή γενική κατάσταση, του συνέστησαν ηλεκτροεγκεφαλογράφημα και απεικονιστικό έλεγχο σε εξειδικευμένο κέντρο εκτός Ρόδου, χωρίς όμως να εκδώσουν παραπεμπτικό κατεπείγοντος, χωρίς να εξηγήσουν στους γονείς τη σοβαρότητα της κατάστασης και χωρίς να τονίσουν την ανάγκη άμεσης διεξαγωγής των εξετάσεων.
Τα δικαστήρια έκριναν ότι οι ιατροί αρκέστηκαν σε μια απλή σύσταση, καθησυχάζοντας την οικογένεια ότι η εκκρεμότητα μπορούσε να αντιμετωπιστεί σε χρονικό διάστημα δύο έως τριών μηνών. Αποτέλεσμα ήταν οι γονείς, χωρίς να γνωρίζουν τον πραγματικό βαθμό κινδύνου, να προγραμματίσουν από μόνοι τους εξετάσεις στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης για τις 8 Νοεμβρίου 2010.

Η τελευταία νύχτα και η μοιραία κατάληξη
Στις 5 Νοεμβρίου 2010, λίγες μόνο ημέρες πριν τις προγραμματισμένες εξετάσεις, το βρέφος παρουσίασε τρίτο επεισόδιο σπασμών στον ύπνο του. Μεταφέρθηκε εκτάκτως στο νοσοκομείο περί ώρα 4:45 π.μ., έχοντας υποστεί συνεχείς σπασμούς για 15 λεπτά καθ’ οδόν. Η εφημερεύουσα ειδικευόμενη επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τον εφημερεύοντα παιδίατρο, ο οποίος έδωσε οδηγίες από απόσταση χωρίς να παρευρεθεί αμέσως στο νοσοκομείο. Εφαρμόστηκε το πρωτόκολλο αντιμετώπισης σπασμών, όχι ωστόσο εκείνο που προβλέπεται για επιληπτικές κρίσεις, καθώς δεν είχε προηγηθεί επίσημη διάγνωση επιληψίας.
Το βρέφος δεν ανταποκρίθηκε στη χορηγηθείσα αγωγή. Περιήλθε σε status epilepticus, ακολούθησαν επεισόδια άπνοιας, εισρόφηση και καρδιοαναπνευστική ανακοπή. Απεβίωσε στις 7:40 π.μ. Ήταν 13 μηνών. Η ιατροδικαστική έκθεση κατέληξε ότι η τελική αιτία θανάτου ήταν η πνευμονική εισρόφηση, ενώ τα επεισόδια σπασμών θεωρήθηκαν η αιτία της εισρόφησης, ενδεχομένως σε συνάρτηση με παλαιό κάταγμα του θόλου του κρανίου συμβατό με την πτώση του βρέφους τον Απρίλιο του 2010.
Ποινική δίωξη, καταδίκη και στροφή στα διοικητικά δικαστήρια
Η ποινική διαδρομή της υπόθεσης υπήρξε εξίσου μακρά. Ασκήθηκε ποινική δίωξη κατά τριών ιατρών του νοσοκομείου για ανθρωποκτονία από αμέλεια. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Ρόδου καταδίκασε τους 2 από τους 3 κατηγορουμένους σε φυλάκιση 2 ετών με τριετή αναστολή. Το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Δωδεκανήσου επικύρωσε στην ουσία την απόφαση, αθωώνοντας μεν έναν εκ των δύο για συγκεκριμένη πράξη, επιβάλλοντας δε ποινή φυλάκισης 20 μηνών με τριετή αναστολή και στους δύο για το αδίκημα της ανθρωποκτονίας από αμέλεια. Το 2019 ο Άρειος Πάγος ανήρεσε την εφετειακή απόφαση ως ελλιπώς αιτιολογημένη, πλην όμως η ποινική δίωξη έπαυσε οριστικά λόγω παραγραφής.
Στη συνέχεια, η οικογένεια στράφηκε στα διοικητικά δικαστήρια αναζητώντας αποζημίωση για ψυχική οδύνη. Το Τριμελές Διοικητικό Πρωτοδικείο Ρόδου δικαίωσε εν μέρει τους ενάγοντες, αναγνωρίζοντας την υποχρέωση του νοσοκομείου να καταβάλει 85.000 ευρώ σε καθένα από τους 2 γονείς, 20.000 ευρώ σε καθεμία από τις 3 αδελφές του βρέφους και 20.000 ευρώ στη γιαγιά του από τη γραμμή του πατέρα.
Το Εφετείο Πειραιά επικυρώνει, το νοσοκομείο αναιρεί
Το Διοικητικό Εφετείο Πειραιά, με μεταβατική έδρα στη Ρόδο, εξέδωσε στις 14 Σεπτεμβρίου 2023 την απόφαση 1677/2023, με την οποία απέρριψε την έφεση του νοσοκομείου και επικύρωσε τις επιδικασθείσες αποζημιώσεις. Το δικαστήριο έκρινε ότι οι ιατροί παρέλειψαν παρανόμως τα επιβαλλόμενα ιατρικά τους καθήκοντα, ότι οι παραλείψεις αυτές οδήγησαν αιτιωδώς στον θάνατο του βρέφους και ότι δεν συντρέχει κανενός είδους πταίσμα των γονέων. Ειδικότερα, το δικαστήριο απέρριψε τον ισχυρισμό του νοσοκομείου ότι ευθύνονταν οι γονείς επειδή αποχώρησαν από το νοσοκομείο «Αγία Σοφία» χωρίς να ολοκληρωθούν οι εξετάσεις, κρίνοντας ότι αυτοί δεν είχαν ποτέ ενημερωθεί για τη σοβαρότητα της κατάστασης ούτε τους είχε χορηγηθεί παραπεμπτικό κατεπείγοντος.
Τον Δεκέμβριο του 2023 το νοσοκομείο άσκησε αίτηση αναίρεσης ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας. Πρόσφατα, με πράξη του Διοικητή του Γενικού Νοσοκομείου Ρόδου που αναρτήθηκε στη Διαύγεια, ανατέθηκε στη δικηγόρο που χειρίζεται την υπόθεση η συγκέντρωση και εμπρόθεσμη κατάθεση νομιμοποιητικών εγγράφων των κληρονόμων της 6ης αναιρεσίβλητης, η οποία απεβίωσε εν τω μεταξύ, ώστε η δίκη να συνεχιστεί. Η αμοιβή για την ανάθεση αυτή ανέρχεται σε 198,40 ευρώ