Ουαί υμίν γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές

Γι­νό­μα­στε μάρ­τυ­ρες του πιο κα­ταγ­γελ­τι­κού λόγου του ΙΗΣΟΥ το βράδυ της Μ. Δευ­τέ­ρας.

Πέ­ρα­σαν 2000 χρό­νια πε­ρί­που και ίσως δεν υπάρ­χει λόγος πιο επί­και­ρος, λόγος αλή­θειας, βά­θους και ου­σί­ας, αν στη θέση των γραμ­μα­τέ­ων και Φα­ρι­σαί­ων, βά­λεις τους άρ­χο­ντες όλων των βαθ­μί­δων και δυ­στυ­χώς όλων των θε­σμών.

Οδη­γούς και τυ­φλούς τους απο­κα­λεί, γιατί, περ­νά­νε από ψιλό κό­σκι­νο το κου­νού­πι και κα­τα­πί­νουν την κα­μή­λα.

Αλί­μο­νο σε εσάς, Γραμ­μα­τείς και Φα­ρι­σαί­οι υπο­κρι­τές, κα­ταγ­γέλ­λει, που κα­μώ­νε­στε ότι τη­ρεί­τε τα επι­φαι­νό­με­να και τους τύ­πους και αυτά που έχουν ουσία, τα αφή­νε­τε στο έλεος και στην τύχη τους.

Υπο­κρι­τές, φο­ρά­τε τα καλά σας, γυρ­νά­τε από εδώ και από εκεί, μοι­ρά­ζε­τε όμορ­φες κου­βέ­ντες, σε μια προ­σπά­θεια συ­νε­χή, να προ­ση­λυ­τή­σε­τε κά­ποιους και όταν το κα­τα­φέ­ρε­τε, τους κά­νε­τε χει­ρό­τε­ρους από εσάς.

Μά­θα­τε να ορ­κί­ζε­στε, να υπό­σχε­στε, ορ­κί­ζε­στε υπο­κρι­τές στο χρυσό που είναι πάνω στο θυ­σια­στή­ριο και αγνο­εί­τε το θυ­σια­στή­ριο.

Τι έχει ανό­η­τοι υπο­κρι­τές με­γα­λύ­τε­ρη αξία, ο χρυ­σός ή το θυ­σια­στή­ριο που αγιά­ζει τον χρυσό.

Ανό­η­τοι, υπο­κρι­τές οδη­γοί και τυ­φλοί, σας βο­λεύ­ει και ισχυ­ρί­ζε­στε πως αν κά­ποιος ορ­κι­στεί στο Ναό δεν τρέ­χει τί­πο­τα, αν όμως ορ­κι­στεί στον χρυσό που βρί­σκε­ται στο Ναό, οφεί­λει να τη­ρή­σει τον όρκο του.

Σας βο­λεύ­ει ανό­η­τοι υπο­κρι­τές, αν ορ­κι­στεί­τε στον Λαό που είναι ο Ναός, καμιά υπο­χρέ­ω­ση δεν σας δε­σμεύ­ει για να τη­ρή­σε­τε τον όρκο σας.

Τον όρκο όμως στον χρυσό, οφεί­λε­τε να τον τη­ρεί­τε και τον τη­ρεί­τε με ευ­λά­βεια, αγνο­ώ­ντας δι­καιώ­μα­τα και πα­τώ­ντας επί πτω­μά­των.

Έχετε πάψει από καιρό να είστε υπη­ρέ­τες του Ναού, του Λαού, της Κοι­νω­νί­ας και έχετε κα­τα­ντή­σει υπη­ρέ­τες του χρυ­σού και των αφε­ντι­κών του χρυ­σού.

Υπη­ρέ­τες ισχυ­ρών οι­κο­νο­μι­κών πα­ρα­γό­ντων, χρη­μα­το­πι­στω­τι­κών συ­στη­μά­των και τρα­πε­ζών, ανε­ρυ­θρί­α­στα αλ­λά­ξα­τε αφε­ντι­κό, αντί του θυ­σια­στη­ρί­ου επι­λέ­ξα­τε το δώρο που βρί­σκε­ται στο θυ­σια­στή­ριο, αντί του Λαού και της Κοι­νω­νί­ας, επι­λέ­ξα­τε το χρυσό και τα αφε­ντι­κά τους.

Τί έχει πιο με­γά­λη αξία, ανό­η­τοι και υπο­κρι­τές, ο χρυ­σός ή ο Ναός που είναι ο Λαός και η Κοι­νω­νία και είναι αυτά που αγιά­ζουν τον χρυσό.

Αλί­μο­νο σας ανό­η­τοι υπο­κρι­τές, είστε τυ­φλοί και δεν μπο­ρεί­τε να δείτε ότι μοιά­ζε­τε με τά­φους πε­ρι­ποι­η­μέ­νους και ασβε­στω­μέ­νους, που από έξω φαί­νο­νται ωραί­οι και μέσα ζέ­χνουν από βρώμα και δυ­σω­δία.

Με τους τά­φους μοιά­ζε­τε από έξω και στα λόγια φαί­νε­στε δί­καιοι και ότι σας νοιά­ζει και εν­δια­φέ­ρε­στε για τον Λαό και την Κοι­νω­νία και στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα είστε γε­μά­τοι υπο­κρι­σία και ψευ­τιά.

Φίδια και γεν­νή­μα­τα εχι­δνών, πώς θα ξε­φύ­γε­τε από την κρίση και πως θα απο­φύ­γε­τε τον πέ­λε­κυ της τι­μω­ρί­ας;

Υπο­κρι­τές καλά τα κα­τα­φέρ­νε­τε, πρώ­τοι στις συ­να­θροί­σεις και τις συ­να­γω­γές, φο­ρά­τε τα καλά σας τα κου­στού­μια και πε­ρη­φα­νευ­ε­στε όταν σας απο­κα­λούν με τους τί­τλους των αξιω­μά­των σας.

Βγά­ζε­τε τα μάτια σας με­τα­ξύ σας, για το ποιος θα έχει την πρω­το­κα­θε­δρία, δικό σας οπλο­στά­σιο και δη­μιουρ­γία το νο­μι­κό και θε­σμι­κό πλαί­σιο, με τέχνη πε­ρισ­σή το χρη­σι­μο­ποιεί­τε εις βάρος αυτών που θέ­λε­τε να εξα­φα­νί­σε­τε.

Αγα­στή η συ­νερ­γα­σία σας όταν πρό­κει­ται να φάτε τα σπί­τια και τον μόχθο των πο­λι­τών, όταν θέ­λε­τε να υπο­θη­κεύ­σε­τε στο αό­ρι­στο μέλ­λον την δου­λειά των ερ­γα­ζο­μέ­νων.

Ουαί ημίν, γραμ­μα­τείς και Φα­ρι­σαί­οι υπο­κρι­τές, πτώ­μα­τα τυ­μπα­νιαία, μι­κροί και άβου­λοι, υπο­λει­πό­με­να των συν­θη­κών και των πε­ρι­στά­σε­ων, κα­τα­τε­μα­χί­ζε­τε το κου­νού­πι και κα­τα­πί­νε­τε την κα­μή­λα.

Απο­σιω­πά­τε τα ου­σιώ­δη και ξο­δεύ­ε­τε τον χρόνο σας και την όποια φαιά ουσία δια­θέ­τε­τε, στην με­τα­ξύ σας πάλη και στον με­τα­ξύ σας αντα­γω­νι­σμό.

Πάλη και αντα­γω­νι­σμός, όχι για το καλό του Λαού και της Κοι­νω­νί­ας αλλά για την δια­τή­ρη­ση ή κα­τά­κτη­ση της εξου­σί­ας.

Υπο­κρι­τές, ανε­μί­ζε­τε αι­σχρά τον πέ­λε­κυ της δι­καιο­σύ­νης, βου­λεύ­ε­στε και απο­φα­σί­ζε­τε συ­στά­σεις προ­α­να­κρι­τι­κών επι­τρο­πών, όχι για την ανα­κά­λυ­ψη της αλή­θειας, αλλα το ρί­ξι­μο στά­χτης στα μάτια των πο­λι­τών και την χάλ­κευ­ση δε­σμών για τους αντι­πά­λους.

Ανό­η­τοι και τυ­φλοί, εσείς που τα αυτιά σας δεν ακού­νε και τα μάτια σας δεν βλέ­πουν, στο ίδιο κα­ρά­βι ανό­η­τοι αρ­με­νί­ζε­τε και όλοι μαζί θα βου­λιά­ξε­τε.

Στης πο­λι­τι­κής το κα­ρά­βι το ίδιο είστε επι­βά­τες, που με τα έργα και τις συ­μπε­ρι­φο­ρές σας το οδη­γεί­τε στη ξέρα, το οδη­γεί­τε στην κα­τα­στρο­φή.

Ανό­η­τοι και τυ­φλοί, μόνη ελ­πί­δα του Λαού άλλη δεν είναι από την πο­λι­τι­κή, σε αυτή ζητά απο­κού­μπι και εσείς την ξευ­τε­λί­ζε­τε.

Δι­κα­στή­ρια, εξε­τα­στι­κές και ανα­κρι­τι­κές επι­τρο­πές, ει­δι­κά δι­κα­στή­ρια, εμπλο­κή ανού­σια της δι­καιο­σύ­νης στην πο­λι­τι­κή, ένα και μόνο έχουν απο­τέ­λε­σμα, την απα­ξί­ω­ση της πο­λι­τι­κής και των πο­λι­τι­κών.

Αλί­μο­νο σε αυ­τούς που για δά­σκα­λο και κα­θο­δη­γη­τή τους διά­λε­ξαν τον πα­τέ­ρα ΜΗ­ΤΣΟ­ΤΑ­ΚΗ, αυτός έφερε στην πο­λι­τι­κή αυτές τις με­θό­δους απα­ξί­ω­σης και στρέ­βλω­σης της λει­τουρ­γί­ας της.

Πρώ­τος δι­δά­ξας για το πώς συ­κο­φα­ντείς αντι­πά­λους, για το πως σπι­λώ­νεις υπο­λή­ψεις.

Ουαί ημίν πο­λι­τευό­με­νοι και πο­λι­τι­κοί, αν αντί για τον κό­τι­νο του ήθους και της προ­σφο­ράς επι­λέ­γε­τε την υπο­κρι­σία και το ψεύ­δος.

Πα­ρα­σκευάς Γιάν­νης

Ρόδος 27/5/2021