Μαριέττα Καρπαθίου (‘ergon Μykonos): Όταν έχεις όραμα και πείσμα, η Ελλάδα θα σε ανταμείψει

H ιδρύ­τρια και σχε­διά­στρια της ‘ergon Μykonos, μιλά στο Fortune Greece για το όραμά της να δημιουρ­γή­σει ένα καλ­λι­τε­χνικό concept, στην καρδιά του οποίου βρί­σκο­νται οι γνώ­ρι­μες εικόνες της ελλη­νι­κής παρά­δο­σης και μυθο­λο­γίας.

«Η ‘ergon Μykonos για εμένα, όπως και τους συνερ­γά­τες μου, συμ­βο­λί­ζει τη δύναμη, την εξέλιξη και τη ζεύξη του παλιού με το νέο», λέει η Μαριέττα Καρ­πα­θίου δημιουρ­γός και creative director ενός εμπο­ρι­κού σήματος που ανα­δύ­ε­ται ως ένας χώρος έκφρα­σης, δια­φο­ρε­τι­κό­τη­τας και και­νο­το­μίας, ένα μέρος όπου η Ελλάδα απε­νο­χο­ποιεί­ται όλες τις εποχές της και μάς δίνει ό,τι καλύ­τερο έχει ως έμπνευση.

Το ξεκί­νημα της οικο­νο­μι­κής κρίσης βρήκε την Μαριέττα στη γενέ­τειρά της, την Ρόδο, σε μια περίοδο όπου δεν χτί­ζο­νταν νέα κτήρια και οι ανα­κα­τα­σκευές κτηρίων και των προ­σό­ψεών τους, κομμάτι στο οποίο η ίδια έχει ειδί­κευση, είχαν παγώσει. «Αυτή ήταν η στιγμή που η ‘ergon Μykonos γεν­νή­θηκε ως σκέψη», λέει η ίδια. Η ιδέα δεν ήταν περί­πλοκη· μια Ελλη­νίδα δημιουρ­γεί αξε­σουάρ και αντι­κεί­μενα εμπνευ­σμένα από την Ελλάδα, αρχικά με τα ίδια της τα χέρια, πάνω σε καμ­βά­δες και πρώτη ύλη που είχαν φτιάξει Έλληνες τεχνί­τες για εκείνη.

Η ιδέα πήρε «σάρκα και οστά» στη Λίνδο για τρία χρόνια μέχρι το 2015 και στη συνέ­χεια ήρθε η Μύκονος, όπου και ξεκί­νησε το ταξίδι του brand και η εδραί­ωσή του όπως το γνω­ρί­ζουμε σήμερα. Τα πρώτα δημιουρ­γή­ματα ήταν κοσμή­ματα, εσπα­ντρί­γιες, σαν­δά­λια και τσάντες. Όλα φτιαγ­μένα στο χέρι μπροστά στον πελάτη. «Οι εσπα­ντρί­γιες έκαναν εντύ­πωση από την αρχή και παρα­μέ­νουν μέχρι σήμερα δικαίως το σήμα κατα­τε­θέν προϊόν μας. Είναι όλες δια­φο­ρε­τι­κές, θυμί­ζουν παρα­δο­σια­κές φορε­σιές και άλλες φορές λει­τουρ­γούν σαν ένας καμβάς ζωγρα­φι­κής που πάνω απει­κο­νί­ζε­ται η Ελλάδα με μια pop μορφή. Το ίδιο συμ­βαί­νει και με τις τσάντες, κομ­μά­τια που σήμερα πλέον μπορώ να πω ότι είναι συλ­λε­κτικά, μιας και ήταν το κάθε ένα μονα­δικό και δου­λε­μένο στο χέρι», λέει η Μαριέττα.

«Το ρούχο παρέ­μενε πάντα στο μυαλό μου αλλά περί­μενα αυτό το “κλικ” για να προ­χω­ρήσω. Βρέθηκα μπροστά σε ένα ξεχα­σμένο υφαντό και ξαφνικά μνήμες παλιές και εικόνες από το μέλλον άρχισαν να γεμί­ζουν το μυαλό μου. Μνήμες της μητέρας μου, ανέ­με­λες σε ταξίδια μας στην Μύκονο, την Ύδρα, πάνω σε σκάφος κάτω απ’ τον καυτό ήλιο του Αιγαίου, με ρούχα από υφαντό, που είχαν ράψει – όπως μου είχε πει – μοδί­στρες και Έλληνες σχε­δια­στές σε παλαιό­τε­ρες δεκα­ε­τίες, ρούχα που αν και εκείνη είχε ήδη φύγει απ’ την ζωή, εγώ τα είχα ακόμη. Άντεχαν στον χρόνο αλλά και στη μόδα», θυμάται η Μαριέττα.

Αυτό ήταν που έψαχνε. Σε δευ­τε­ρό­λε­πτα είχε φαντα­στεί τη νέα εποχή των υφαντών με απει­κο­νί­σεις που δεν θα είχαν ξανα­γί­νει, σε ύφασμα από αργα­λειό. Εικόνες από το μέλλον με ρούχα από «νέα υφαντά» πλημ­μύ­ρι­ζαν την σκέψη της. «Το όραμά μου σαν σκέψη, πλέον, ολο­κλη­ρω­νό­ταν με αυτή την ιδέα. Θα δημιουρ­γούσα ένα brand που θα ανα­βί­ωνε το υφαντό με νέες αρχές και τεχνι­κές. Το φολκλόρ θα γινόταν σύγ­χρονο και όλα αυτά θα παρά­γο­νταν μόνο στην Ελλάδα, από μικρές και μεσαίες βιο­τε­χνίες και τεχνί­τες, έτσι ώστε μέσα στην κρίση να βοη­θη­θούν όσο περισ­σό­τε­ρες επι­χει­ρή­σεις ήταν δυνατό, κάτι το οποίο κατά­φερα μαζί με την ομάδα μου μέχρι σήμερα και αισθα­νό­μα­στε περή­φα­νοι», λέει χαρα­κτη­ρι­στικά η ίδια.

Σύμβολο της ‘ergon Μykonos είναι ο αμφο­ρέας, δια­χρο­νικό δοχείο μετα­φο­ράς πολι­τι­σμού και ένας χώρος μίξης του παλιού με το νέο. Για την Μαριέττα αυτός ο αμφο­ρέας λει­τουρ­γεί ως «αποθήκη» κάθε σκέψης και ιδέας της δημιουρ­γι­κής ομάδας, στον οποίο και ανα­τρέ­χει για έμπνευση στις νέες της δημιουρ­γίες.

Οι σπουδές της πάνω στις καλές τέχνες και η καθη­με­ρινή ενα­σχό­λησή της με αυτές, τη βοή­θη­σαν να μπορεί να έχει μια σφαι­ρική άποψη και εικόνα για το πώς θα ήθελε να δημιουρ­γή­σει ένα brand με καλ­λι­τε­χνική προ­σέγ­γιση σε κάθε τομέα του. Ένα brand που θα το κατηύ­θυνε η αισθη­τική και η ηθική, όπως λέει η ίδια, που δεν θα πήγαινε με τους γνω­στούς κανόνες, αλλά που θα δημιουρ­γούσε νέους μέσα από τους παλιούς, όπου η μόδα θα μπλέ­κο­νταν με τις άλλες τέχνες, όπως τη ζωγρα­φική, την αρχι­τε­κτο­νική και τη γλυ­πτική και όλες μαζί θα είχαν έμπνευση από την αστεί­ρευτη πηγή, την Ελλάδα.

«Έτσι λοιπόν σχε­δί­ασα υφά­σματα, ρούχα, αντι­κεί­μενα όπως ακριβώς θα σχε­δί­αζα προ­σό­ψεις κτηρίων ή χώρους που θα ζούσαν καθη­με­ρινά άνθρω­ποι μέσα σε αυτούς και στόχος ήταν πάντα να αντέξει το σχέδιο στον χρόνο, όποιος το φοράει να αισθά­νε­ται όμορφα μέσα σε αυτό, να αρέσει και να εντυ­πω­σιά­ζει όσους το έβλεπαν, στοι­χεία και χαρα­κτη­ρι­στικά ακριβώς τα ίδια που χρειά­ζε­ται να έχει ένας δομικός χώρος. Στοι­χεία που ταυ­τί­ζο­νται και ενι­σχύ­ο­νται σε κάθε μορφή τέχνης. Ένας χώρος μόδας αλλά και καθη­με­ρι­νής ζωής», ανα­φέ­ρει χαρα­κτη­ρι­στικά η Μαριέττα.

Όλη η έμπνευση και φιλο­σο­φία της ‘ergon Μykonos ήρθε να απο­τυ­πω­θεί στη νέα συλλογή για Άνοιξη-Καλοκαίρι 2021, η οποία είναι εμπνευ­σμένη από την ματιά των ζωγρά­φων της επα­νά­στα­σης όπως την αισθάν­θη­καν και την απέ­δω­σαν στους πίνακές τους με σχεδόν «δημο­σιο­γρα­φική λεπτο­μέ­ρεια».

«Ήξερα ότι ήθελα με όλη την Ελλάδα και εγώ με την σειρά μου να γιορ­τά­σουμε όλοι ενω­μέ­νοι την μεγα­λύ­τερη κατά­κτηση των Ελλήνων, την ελευ­θε­ρία», λέει η Μαριέττα και συμπλη­ρώ­νει πως «η αλήθεια είναι ότι σαν εποχή ήταν άγρια, σκληρή με πόνο, κάτι το οποίο με δυσκό­λευε, γι’ αυτό γύρισα στα γνώριμά μου μονο­πά­τια, αυτά που πάντα με ενέ­πνεαν και που είχα μνήμες και σχετική γνώση· τη ζωγρα­φική, τους καλ­λι­τέ­χνες και τους ορα­μα­τι­στές της εποχής.

Είδα μέσα απ’ τα μάτια και το έργο τους, αυτών που απει­κό­νι­ζαν και έγραφαν για την δύναμη, το θάρρος, την Ελλάδα και την ελευ­θε­ρία, μελέ­τησα τα σκηνικά τους, τα χρώματα, το θολό τοπίο, τα σκι­σμένα ρούχα απ’ την μάχη, τις θηλυκές γραμμές των ρούχων στους πίνακες και κάθε λεπτο­μέ­ρεια που θα μπο­ρούσε να με βοη­θή­σει στην collection evolution 1821. Στόχος μου ήταν να βγει μέσα από αυτή μια συλλογή ύμνος στην ελευ­θε­ρία», δηλώνει η ίδια.

Αυτό που χαρα­κτη­ρί­ζει την Μαριέττα είναι ότι αντλεί έμπνευση από καθη­με­ρινά, απλά πράγ­ματα. Ένα ποτήρι κρασί, ένα κτήριο στο δρόμο, οι άνθρω­ποι του περι­βάλ­λο­ντός της, μια εικόνα που θα της δημιουρ­γή­σει μια αίσθηση, μπορεί να είναι αρκετά για να ανάψει η σπίθα της έμπνευ­σης. «Τη δύναμή μου όμως σίγουρα την αντλώ από την ομάδα της ‘ergon Mykonos που ό,τι και εάν συμβεί δου­λεύει ακού­ρα­στα και δημιουρ­γικά για να βγάλει το καλύ­τερό της εαυτό», μας λέει χαρα­κτη­ρι­στικά. Η ίδια πιστεύει ότι όταν μια γυναίκα έχει όραμα, πείσμα και δου­λεύει σκληρά για τα «θέλω» και τα ιδανικά της, η Ελλάδα είναι μια χώρα που μπορεί να την αντα­μεί­ψει και να της δώσει φτερά για να πετάξει σε άλλους τόπους, εφόσον η ίδια, βέβαια, το επι­θυ­μεί.

«Ζούμε στην Ελλάδα και τα πάντα μπορούν να συμβούν. Η Ελλάδα σήμερα δεν έχει όρια, όπως δεν είχε ποτέ. Ο πατέρας μου έλεγε ότι η Ελλάδα ανήκει στον κόσμο, γιατί αυτή δίδαξε βασικές αρχές ζωής. Τη δύναμη της γυναί­κας μάς την έμαθαν η Καλ­λι­πά­τειρα, η Μπου­μπου­λίνα, η Μελίνα, γυναί­κες που όσα εμπόδια και εάν βρήκαν δεν στα­μά­τη­σαν πουθενά και η Ελλάδα στο τέλος τους έδωσε αυτό που ήθελαν σε κάθε περί­πτωση», κλείνει η Μαριέττα.

Πηγή : fortunegreece.com