Καμπανάκι για τις υποδομές ΑμεΑ ο θάνατος 67χρονης γυναίκας στο αεροδρόμιο Ελ.Βενιζέλος

Τα ζητή­ματα προ­σβα­σι­μό­τη­τας των Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες φέρνει ξανά στην επι­και­ρό­τητα ο θάνατος 67χρονης γυναί­κας με ανα­πη­ρία στο αερο­δρό­μιο «Ελευ­θέ­ριος Βενι­ζέ­λος».

Σύμφωνα με τη διοί­κηση του αερο­δρο­μίου, το περι­στα­τικό σημειώ­θηκε την Πέμπτη 26 Φεβρουα­ρίου 2026 κατά τη χρήση ανυ­ψω­τι­κού μηχα­νή­μα­τος εξυ­πη­ρέ­τη­σης ατόμων με ανα­πη­ρία ή/και μειω­μένη κινη­τι­κό­τητα, το οποίο χει­ρί­ζε­ται ο πάροχος της συγκε­κρι­μέ­νης υπη­ρε­σίας. Η γυναίκα έφτασε με πτήση από την Κεφα­λο­νιά.

Κατά το συμβάν τραυ­μα­τί­στη­καν τόσο η επι­βά­τις όσο και ο εργα­ζό­με­νος. Στο σημείο έσπευσε άμεσα το ΕΚΑΒ και η 67χρονη δια­κο­μί­στηκε στο Γενικό Νοσο­κο­μείο Γ. Γεν­νη­μα­τάς, όπου δυστυ­χώς κατέ­ληξε. Ο εργα­ζό­με­νος παρε­λή­φθη για περαι­τέρω ιατρική αξιο­λό­γηση.

Όπως επι­ση­μαί­νε­ται στην ανα­κοί­νωση, έχει ήδη ξεκι­νή­σει δια­δι­κα­σία διε­ρεύ­νη­σης από τις αρμό­διες αρχές, σε συνερ­γα­σία με τον πάροχο της υπη­ρε­σίας, προ­κει­μέ­νου να δια­πι­στω­θούν οι ακρι­βείς συν­θή­κες του περι­στα­τι­κού.

Πώς έγινε η τρα­γω­δία – Τι καταγ­γέλ­λει η ένωση «Υπερίων»

Τη δική της εκδοχή για τα γεγο­νότα έδωσε η πρό­ε­δρος της ένωσης ΑμεΑ «Υπερίων», Σοφία Μαρο­πού­λου, μιλώ­ντας στον ραδιο­φω­νικό σταθμό COSMOS 96,5.

Όπως ανέφερε, η 67χρονη, που ήταν ιδρυ­τικό μέλος της ένωσης, επι­βι­βά­στηκε κανο­νικά στο ειδικό μικρό λεω­φο­ρείο για ΑμεΑ κατά την άφιξή της στην Αθήνα, χρη­σι­μο­ποιώ­ντας βοη­θη­τικό τρο­χο­φόρο εξάρ­τημα που τη στήριζε στην κίνησή της.

Σύμφωνα με την ίδια, κατά την απο­βί­βαση προ­έ­κυψε πρό­βλημα με τη ράμπα, η οποία –όπως υπο­στη­ρί­ζε­ται– δεν προ­σαρ­μό­στηκε σωστά στην είσοδο του οχή­μα­τος, αφή­νο­ντας κενό. Όπως περιέ­γραψε, αντί να κληθούν τεχνι­κοί, ο οδηγός φέρεται να προ­σπά­θησε να τη βοη­θή­σει σηκώ­νο­ντάς την, με απο­τέ­λε­σμα να πέσουν και οι δύο στο κενό. Η γυναίκα τραυ­μα­τί­στηκε σοβαρά στον θώρακα και, κατά ιατρι­κές εκτι­μή­σεις που μετα­φέρ­θη­καν, υπέστη εσω­τε­ρική αιμορ­ρα­γία.

«Καμπα­νάκι ευθύνης» για την προ­σβα­σι­μό­τητα

Σε ανα­κοί­νωσή του, ο σύλ­λο­γος «Υπερίων» τονίζει ότι η απώλεια της 67χρονης «δεν είναι μόνο τρα­γω­δία – είναι καμπα­νάκι ευθύνης για την προ­σβα­σι­μό­τητα».

Ο θάνατός της, όπως επι­ση­μαί­νε­ται, ανα­δει­κνύει με τον πιο σκληρό τρόπο ότι η προ­σβα­σι­μό­τητα δεν απο­τε­λεί απλώς τεχνική λεπτο­μέ­ρεια ή γρα­φειο­κρα­τική υπο­χρέ­ωση, αλλά ζήτημα ασφά­λειας, αξιο­πρέ­πειας και ζωής.

Η ένωση θέτει δημόσια τρία βασικά ερω­τή­ματα:

Πόσο ασφα­λείς είναι πραγ­μα­τικά οι υπο­δο­μές μετα­κί­νη­σης για τα άτομα με ανα­πη­ρία;

Πόσο συστη­μα­τικά ελέγ­χε­ται η εφαρ­μογή των κανόνων προ­σβα­σι­μό­τη­τας;

Ποιος ανα­λαμ­βά­νει την ευθύνη όταν οι ελλεί­ψεις κοστί­ζουν ανθρώ­πι­νες ζωές;

Παράλ­ληλα, δεσμεύ­ε­ται ότι ο αγώνας για ουσια­στική προ­σβα­σι­μό­τητα, ασφα­λείς μετα­κι­νή­σεις, θεσμικό έλεγχο και πραγ­μα­τική ένταξη θα συνε­χι­στεί, υπο­γραμ­μί­ζο­ντας ότι η μνήμη της εκλι­πού­σας δεν θα περιο­ρι­στεί σε λόγια θλίψης.

Πηγή: tornosnews.gr