Κάνει πίσω η κυβέρνηση στις ομαδικές απολύσεις

Με την πλάτη στον τοίχο θα ξε­κι­νή­σει η κυ­βέρ­νη­ση τη δια­πραγ­μά­τευ­ση με τους θε­σμούς για το ερ­γα­σια­κό και το ασφα­λι­στι­κό προ­κει­μέ­νου να κλεί­σει η δεύ­τε­ρη αξιο­λό­γη­ση του προ­γράμ­μα­τος προ­σαρ­μο­γής.

Οι συ­να­ντή­σεις με­τα­ξύ Υπ. Ερ­γα­σί­ας και ανω­τά­των κλι­μα­κί­ων των θε­σμών ανα­μέ­νο­νται να ξε­κι­νή­σουν πι­θα­νόν από αύριο, αν και το ασφα­λι­στι­κό θα συ­ζη­τη­θεί από σή­με­ρα με­τα­ξύ ΥΠΟΙΚ -θε­σμών.

Και στα δύο μέ­τω­πα (ασφα­λι­στι­κό -ερ­γα­σια­κό), η κυ­βέρ­νη­ση βρί­σκε­ται σε εξαι­ρε­τι­κά  μειο­νε­κτι­κή θέση.

Η συμ­φω­νία για το νέο ερ­γα­σια­κό εκ­κρε­μεί από τον πε­ρα­σμέ­νο Δε­κέμ­βριο, με τους θε­σμούς –όπως φαί­νε­ται – να περ­νά­νε τη θέση τους για κα­τάρ­γη­ση της κρα­τι­κής προ­έ­γκρι­σης των ομα­δι­κών απο­λύ­σε­ων, τη δια­τή­ρη­ση της υπε­ρί­σχυ­σης των επι­χει­ρη­σια­κών συμ­βά­σε­ων ένα­ντι των κλα­δι­κών αλλά του κα­θο­ρι­σμού του κα­τώ­τα­του μι­σθού από το κρά­τος.

Πα­ράλ­λη­λα, το Ασφα­λι­στι­κό το οποίο μέχρι πρό­τι­νος είχε “κλεί­σει”, επι­στρέ­φει επι­σή­μως στην ατζέ­ντα των δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων με την κυ­βέρ­νη­ση να έχει απο­δε­χθεί τη μεί­ω­ση των κύ­ριων συ­ντά­ξε­ων. Αντι­κεί­με­νο της δια­πραγ­μά­τευ­σης για το Ασφα­λι­στι­κό είναι η εξοι­κο­νό­μη­ση έως και 1,8 δισ. ευρώ (ή 7% της συ­νο­λι­κής συ­ντα­ξιο­δο­τι­κής δα­πά­νης) με­σο­πρό­θε­σμα από τις “υψη­λές συ­ντά­ξεις”

Δια­πραγ­μα­τεύ­ο­νται πε­ρι­κο­πές στις συ­ντά­ξεις, με άδεια τα­μεία από το χα­ρά­τσι

Στο “προ­σύμ­φω­νο” της 20/2 στο Eurogroup, η κυ­βέρ­νη­ση απο­δέ­χθη­κε τη μεί­ω­ση των ήδη κα­τα­βαλ­λό­με­νων κύ­ριων συ­ντά­ξε­ων μετά το 2019.

Έτσι η “κόκ­κι­νη γραμ­μή” της κυ­βέρ­νη­σης  (περί μη –μεί­ω­σης των ση­με­ρι­νών κύ­ριων συ­ντά­ξε­ων)  κατά την πρώτη αξιο­λό­γη­ση η οποία έκλει­σε τον Ιού­νιο του 2016, σβή­νει ύστε­ρα από  οχτώ μήνες στη δια­πραγ­μά­τευ­ση για τη δεύ­τε­ρη αξιο­λό­γη­ση, έστω και αν αυτές οι πε­ρι­κο­πές πραγ­μα­το­ποι­η­θούν – εκτός απρο­ό­πτου-  σε 2- 3 χρό­νια από σή­με­ρα.

Μά­λι­στα η “επι­στρο­φή” του Ασφα­λι­στι­κού στη δια­πραγ­μά­τευ­ση κυ­βέρ­νη­σης –θε­σμών γί­νε­ται σε πολύ αρ­νη­τι­κές συν­θή­κες για την ελ­λη­νι­κή πλευ­ρά σε σχέση με αυτό το μέ­τω­πο, καθώς χθες η διοί­κη­ση του Ενιαί­ου Φορέα Κοι­νω­νι­κής Ασφά­λι­σης (ΕΦΚΑ) έδωσε επι­πλέ­ον 17 μέρες προ­θε­σμία στους επαγ­γελ­μα­τί­ες και στους αγρό­τες προ­κει­μέ­νου να κα­τα­βάλ­λουν την πρώτη μη­νιαία δόση του νέου ασφα­λι­στι­κού χα­ρα­τσιού, λόγω των μη­δα­μι­νών εσό­δων τα οποία είχαν συ­γκε­ντρω­θεί μέχρι τις προ­πα­ρα­μο­νές της προη­γού­με­νης κα­τα­λη­κτι­κής ημε­ρο­μη­νί­ας πλη­ρω­μής της (Πα­ρα­σκευή 25/2).

Νέο Ερ­γα­σια­κό:  “Χα­στού­κι” από ΔΝΤ, Γιουν­κέρ, Ευ­ρω­παϊ­κό Δι­κα­στή­ριο

Την ίδια στιγ­μή που η κυ­βέρ­νη­ση σβή­νει την “κόκ­κι­νη γραμ­μή” της μη πε­ρι­κο­πής των ήδη κα­τα­βαλ­λό­με­νων κύ­ριων συ­ντά­ξε­ων, δεν φαί­νε­ται να μπο­ρεί να υπε­ρα­σπί­σει καμία “κόκ­κι­νη γραμ­μή” στο ερ­γα­σια­κό στο πεδίο των ομα­δι­κών απο­λύ­σε­ων ή ακόμα και των συλ­λο­γι­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων. Έτσι δεν φαί­νε­ται να περνά η θέση της περί δια­τή­ρη­ση  της κρα­τι­κής προ­έ­γκρι­σης στις ομα­δι­κές απο­λύ­σεις, μη αύ­ξη­σης του ορίου τους, επα­να­φο­ρά της υπε­ρί­σχυ­σης των επι­χει­ρη­σια­κών συμ­βά­σε­ων ένα­ντι των κλα­δι­κών  αλλά και της δυ­να­τό­τη­τας κα­θο­ρι­σμού του κα­τώ­τα­του μι­σθού από τους κοι­νω­νι­κούς εταί­ρους.

Η κα­θυ­στέ­ρη­ση στη δια­μόρ­φω­ση της τε­λι­κής (μιας και κά­ποιοι κοι­νοί άξο­νες με τους θε­σμούς είχαν κα­θο­ρι­στεί ήδη από το Δε­κέμ­βριο του 2016, ανε­ξάρ­τη­τα από τις περί του αντί­θε­του ανα­κοι­νώ­σεις του Υπ. Ερ­γα­σί­ας) συμ­φω­νί­ας στο Ερ­γα­σια­κό δεν φαί­νε­ται να ωφέ­λη­σε τί­πο­τα την κυ­βέρ­νη­ση:

· Στις εκ­θέ­σεις τις οποί­ες δη­μο­σί­ευ­σε το ΔΝΤ στο α΄ δε­κα­ή­με­ρο του Φε­βρουα­ρί­ου, επι­μέ­νει στην απε­λευ­θέ­ρω­ση των ομα­δι­κών απο­λύ­σε­ων, ενώ δεν κάνει καμία ανα­φο­ρά στα περί “επα­να­φο­ράς των συλ­λο­γι­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων”, τα οποία υπο­στη­ρί­ζει η ελ­λη­νι­κή πλευ­ρά.

· Εξάλ­λου, ο ίδιος ο πρό­ε­δρος της Κο­μι­σιόν, Ζαν –Κλοντ Γιουν­κέρ δή­λω­σε την πε­ρα­σμέ­νη εβδο­μά­δα πως οι μνη­μο­νια­κές αλ­λα­γές στα ερ­γα­σια­κά δεν είναι υπο­χρε­ω­τι­κά συμ­βα­τές με το κοι­νο­τι­κό δί­καιο.

· Υπεν­θυ­μί­ζε­ται, επί­σης, πως η από­φα­ση του Ευ­ρω­παϊ­κού Δι­κα­στη­ρί­ου για την υπό­θε­ση των ομα­δι­κών απο­λύ­σε­ων στην ΑΓΕΤ (21/12/2016), στην οποία “πό­ντα­ρε” το Υπ. Ερ­γα­σί­ας προ­κει­μέ­νου να ανα­χαι­τι­στεί το ΔΝΤ, κάθε άλλο παρά μο­νό­πλευ­ρα θε­τι­κή για την ελ­λη­νι­κή πλευ­ρά ήταν.

Την ίδια στιγ­μή, δεν φαί­νε­ται να έχουν βελ­τιω­θεί οι συν­θή­κες της δια­πραγ­μά­τευ­σης στο μέ­τω­πο του ερ­γα­σια­κού, με την κυ­βέρ­νη­ση να φέ­ρε­ται δια­τε­θει­μέ­νη να δε­χθεί την κα­τάρ­γη­ση της κρα­τι­κής προ­έ­γκρι­σης των ομα­δι­κών απο­λύ­σε­ων, την αύ­ξη­ση του ορίου τους αλλά και τη δια­τή­ρη­ση της υπε­ρί­σχυ­σης των επι­χει­ρη­σια­κών συλ­λο­γι­κών συμ­βά­σε­ων ένα­ντι των κλα­δι­κών.

capital.gr