Ο Γ. Υψηλάντης κατηγορεί τη δημοτική αρχή για «αλαζονική και αυταρχική διαχείριση της τοπικής εξουσίας»

Κύριε Υψη­λά­ντη, η δημο­τική αρχή κλείνει σε λίγους μήνες τέσσερα χρόνια από την εκλογή της και θα ήθελα ένα σχόλιο από εσάς. Τι θα λέγατε σήμερα ως απο­τί­μηση της πορείας της;

Ποια πορεία να απο­τι­μή­σουμε; Η σημε­ρινή της εικόνα τα λέει όλα! Άλλος για Χίο τράβηξε κι άλλος για Μυτι­λήνη! Δεν φταίει βέβαια η εικόνα, αλλά η ίδια η πορεία που δημιούρ­γησε αυτή την εικόνα.

Δεν φταίνε όσοι τρά­βη­ξαν ή θα τρα­βή­ξουν για αλλού, αλλά αυτό που τους εξώθησε, ο τρόπος δηλαδή δια­χεί­ρι­σης των πραγ­μά­των από τη Δημο­τική Αρχή. Η αλα­ζο­νική και αυταρ­χική δια­χεί­ριση της τοπικής εξου­σίας, χωρίς διάλογο και εσω­τε­ρική δημο­κρα­τία, αυτό το απο­τέ­λε­σμα παράγει. Κι αυτού του είδους η δια­χεί­ριση, δεν έχει να κάνει μόνο με την παρά­ταξη της πλειο­ψη­φίας. Αυτό το μοτίβο συμπε­ρι­φο­ράς της Δημο­τι­κής Αρχής, είναι το ίδιο απέ­να­ντι στο σύνολο του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου.

Ωστόσο, αυτά εμένα ελά­χι­στα μ’ ενδια­φέ­ρουν. Αυτό που μ’ ενδια­φέ­ρει και νομίζω ενδια­φέ­ρει τον κάθε πολίτη, είναι η πορεία του τόπου, η πορεία της Ρόδου. Αν ρωτή­σετε τον δήμαρχο, προ­φα­νώς θα σας περι­γρά­ψει μια ειδυλ­λιακή κατά­σταση, κάτι σαν μακέτα αλλά κι αυτή με πολλά πολλά λόγια. Αν ρωτή­σετε την αντι­πο­λί­τευση, θα σας περι­γρά­ψει μια θλιβερή πραγ­μα­τι­κό­τητα, ίσως ελαφρά πιο θλιβερή απ’ ότι πραγ­μα­τικά είναι.

Οι κάτοι­κοι όμως του νησιού, της πόλης και των χωριών, έχουν ξεκά­θαρη εικόνα του τι έχει γίνει και τι δεν έχει γίνει αυτά τα τρία χρόνια. Ξέρουν καλύ­τερα απ’ όσο μπορώ να τα περι­γράψω εγώ, αν κάτι άλλαξε προς το καλύ­τερο στον τόπο τους και στη ζωή τους, αν έμειναν τα πράγ­ματα στάσιμα ή αν πισω­γύ­ρι­σαν. Κι αυτοί είναι που θα κρίνουν και θα απο­τι­μή­σουν τελικά την πορεία της Δημο­τι­κής Αρχής.

Πρό­σφατα ο δήμαρ­χος προέβη σε «ανα­σχη­μα­τι­σμό» με μικρές παρεμ­βά­σεις. Εκτι­μάτε ότι θα αλλάξει κάτι στην λει­τουρ­γία της δημο­τι­κής αρχής;

Θυμάστε πόσοι τέτοιοι ανα­σχη­μα­τι­σμοί έγιναν τα τελευ­ταία χρόνια; Τι άλλαξε; Τίποτα. Γιατί να περι­μένω ότι κάτι θ’ αλλάξει τώρα;

Έχουν βεβαίως ρόλο τα πρόσωπα, αλλά αυτό που ορίζει την πορεία των πραγ­μά­των είναι η ασκού­μενη πολι­τική. Κι αυτή είναι φανερό ότι δεν χαρά­ζε­ται από τα συγκε­κρι­μένα πρόσωπα, ούτε από δημο­κρα­τι­κές συλ­λο­γι­κές δια­δι­κα­σίες. Είναι μια πολι­τική μονο­πρό­σωπη στη χάραξη και στην υλο­ποί­ησή της, που την έχει ως απο­κλει­στικό του προ­νό­μιο, ο δήμαρ­χος. Τα απο­τε­λέ­σματά της βεβαίως, χρε­ώ­νο­νται απο­κλει­στικά στον ίδιο.

Οι δημο­τι­κές ενό­τη­τες και κοι­νό­τη­τες, θα έπρεπε κατά την άποψή σας να έχουν δικό τους, ανε­ξάρ­τητο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό;

Η άποψη μου και η άποψη της ΡΟΠΟΑΝ είναι απο­λύ­τως ξεκά­θαρη. Οι τοπικές κοι­νό­τη­τες πρέπει ν’ απο­κτή­σουν πολι­τική αυτο­τέ­λεια έναντι της κεντρι­κής δημο­τι­κής δομής, πρέπει ν’ απο­κτή­σουν μια κάποιου βαθμού διοι­κη­τική αυτο­τέ­λεια με την εκχώ­ρηση συγκε­κρι­μέ­νων αρμο­διο­τή­των και τέλος οικο­νο­μική αυτο­δυ­να­μία με την εκχώ­ρηση αντί­στοι­χων πόρων.

Να λοιπόν, ένα ουσια­στικό ζήτημα διεκ­δί­κη­σης στη συζή­τηση για τη νέα διοι­κη­τική μεταρ­ρύθ­μιση των ΟΤΑ.

Επειδή οι μετέ­χο­ντες της κεντρι­κής αυτο­διοι­κη­τι­κής σκηνής (δήμαρ­χοι και δημο­τι­κοί σύμ­βου­λοι) δεν βλέπω να το έχουν όχι ψηλά αλλά ούτε καν στην ατζέντα τους, εκτιμώ ότι η διεκ­δί­κηση αυτή πρέπει να ξεκι­νή­σει μέσα από ένα κίνημα των ίδιων των αυτο­διοι­κη­τι­κών των δημο­τι­κών και τοπικών κοι­νο­τή­των (πρό­ε­δροι και μέλη των τοπικών συμ­βου­λίων).

Γιατί πρέπει να εκλέ­γο­νται μέσα από παρα­τα­ξιακά ψηφο­δέλ­τια; Γιατί να μην εκλέ­γο­νται μέσα από ένα ενιαίο ψηφο­δέλ­τιο αυτοί που συγκε­ντρώ­νουν την εκτί­μηση των συγ­χω­ρια­νών ή των συμπο­λι­τών τους; Γιατί στε­ρού­νται αρμο­διο­τή­των; Γιατί για τις στοι­χειώ­δεις ανάγκες του χωριού τους πρέπει να κατα­φεύ­γουν στις χορη­γίες ιδιωτών;

Πώς βλέπετε να εξε­λίσ­σε­ται η υπόθεση με τον νέο εκλο­γικό νόμο; Κάποιοι λένε ότι δεν θα μπο­ρέ­σει να λει­τουρ­γή­σει στην πράξη.

Νόμος είναι κάτι που ψηφί­σθηκε από τη Βουλή, δημο­σιεύ­θηκε σ’ ένα ΦΕΚ και έχει μια ημε­ρο­μη­νία έναρξης εφαρ­μο­γής. Κάτι τέτοιο σήμερα δεν υπάρχει. Πώς απο­φαί­νο­νται λοιπόν κάποιοι, ότι δεν θα λει­τουρ­γή­σει στην πράξη κάτι που σήμερα δεν υπάρχει;

Αν ανα­τρέ­ξει κανείς σε κάθε αλλαγή του θεσμι­κού πλαι­σίου λει­τουρ­γίας της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης (Καπο­δί­στριας, Καλ­λι­κρά­της) θα δει ότι τα ίδια λέγο­νταν και τότε. Όμως οι ΟΤΑ λει­τούρ­γη­σαν. Με τα καλά και τα στραβά τους.

Για μένα, στον νόμο αυτό –αν τελικά και με όποια μορφή υπάρξει- το ουσια­στικό του μέρος και το ζητού­μενο, είναι ο καθο­ρι­σμός του πλαι­σίου λει­τουρ­γίας των ΟΤΑ κι όχι ο εκλο­γι­κός νόμος ανά­δει­ξης των αυτο­διοι­κη­τι­κών αρχό­ντων. Αυτός είναι πόνος κάποιων άλλων.

Θα κατο­χυ­ρω­θεί και θα ενι­σχυ­θεί η συνταγ­μα­τική πρόνοια της διοι­κη­τι­κής και οικο­νο­μι­κής αυτο­τέ­λειας των ΟΤΑ, όπως ισχύει σχεδόν σ’ όλη την Ευρώπη ή θα παρα­μεί­νουν οι Δήμοι ως απο­νευ­ρω­μέ­νες απο­κε­ντρω­μέ­νες γρα­φειο­κρα­τι­κές υπη­ρε­σίες του κεντρι­κού κράτους; Θα έχει ο Δήμος Κάσου ή ο Δήμος Αγα­θο­νη­σίου προ­σω­πικό, μέσα και πόρους για να δια­χει­ρι­σθεί τις τοπικές υπο­θέ­σεις όπως θα κρίνει το Δημο­τικό του Συμ­βού­λιο ή όχι;

Όσο για το κομμάτι του εκλο­γι­κού συστή­μα­τος, η εφαρ­μογή της απλής ανα­λο­γι­κής είναι ανα­γκαία. Στη θέση του σχεδόν απο­φα­σίζω μόνος μου και υλοποιώ στο όνομα μιας κατά κανόνα μειο­ψη­φι­κής πλειο­ψη­φίας, θα μπεί η σύνθεση μέσα από δημο­κρα­τικό διάλογο των δια­φο­ρε­τι­κών απόψεων. Στη θέση των γρα­φειο­κρα­τι­κών αγκυ­λώ­σεων, θα μπει ο διεκ­δι­κη­τι­κός χαρα­κτή­ρας της μάχιμης πολι­τι­κής.

Αυτό βέβαια δεν σημαί­νει ότι η απλή ανα­λο­γική είναι από μόνη της αρκετή. Ο εκσυγ­χρο­νι­σμός του θεσμι­κού πλαι­σίου της Αυτο­διοί­κη­σης στη χώρα μας και η προ­σέγ­γισή του στα πλέον πρω­το­πόρα ευρω­παϊκά μοντέλα, απαιτεί πολλές βαθιές τομές. Κάποιες απ’ αυτές μάλιστα απαι­τούν και συνταγ­μα­τική ανα­θε­ώ­ρηση.

Ο κ. Χατζη­διά­κος ‘παρα­πο­νιέ­ται’ συνεχώς πως ο Δήμος Ρόδου έχει χάσει πάρα πολλά από τα έσοδά του. Έχει δίκιο;

Από τη μια, πράγ­ματι συμ­βαί­νει αυτό που λέτε. Μόλις κάτι δεν προχωρά ή δεν γίνεται καθόλου, επα­να­λαμ­βά­νε­ται ως μόνιμη δικαιο­λο­γία η καρα­μέλα της απώ­λειας εσόδων μονό­τονα και κου­ρα­στικά θα έλεγα. «Ξέρετε πόσα θα έκανα εγώ, αν είχα αυτά τα δέκα εκα­τομ­μύ­ρια του ΔΗΦΟΔΩ;» Αυτή είναι η γνωστή επωδός-ατάκα. Ε ναι, φυσικά και ξέρουμε. Όσα έκαναν και οι προη­γού­με­νοι όταν τα είχαν. «Είναι αργά για δάκρυα Στέλλα!»

Από την άλλη ο αρμό­διος επί των οικο­νο­μι­κών Αντι­δή­μαρ­χος δεν παρα­λεί­πει να τονίζει ότι χρήματα έχουμε. Κι ο ίδιος ο Δήμαρ­χος σε άλλες τοπο­θε­τή­σεις του το ίδιο λέει, ότι τα οικο­νο­μικά του Δήμου πάνε καλά. Εξ’ άλλου όποτε και για όπου θέλουν, χρήματα έχουν και τα δια­θέ­τουν.

Σας ενδια­φέ­ρει να διεκ­δι­κή­σετε ξανά τον δημαρ­χιακό θώκο στις επό­με­νες εκλογές;

Δεν θυμάμαι να έχω δηλώσει κάτι αντί­θετο σ’ αυτό που με ρωτάτε. Απλώς επι­τρέ­ψετέ μου να επα­να­λάβω και να τονίσω μερικά ζητή­ματα.

• Η παρα­τε­τα­μένη προ­ε­κλο­γική περί­ο­δος βλάπτει τον τόπο.

· Η όποια καρέκλα δεν ήταν για μένα ποτέ ζητού­μενο. Την κατα­ξιώ­νει αυτός που την κατα­λαμ­βά­νει. Δεν κατα­ξιώ­νε­ται ο ίδιος απ’ αυτήν, όσο και αν θέλει να πιστεύει το αντί­θετο. Την διεκ­δι­κείς λοιπόν στο βαθμό που θέλεις και μπορείς να προ­σφέ­ρεις και να προ­σθέ­σεις πράγ­ματα στον τόπο, κι όχι απλά για να τη δια­χει­ρι­σθείς. Ας το σκε­φτούν αυτό όλοι όσοι με περισσή σπουδή και ευκολία τοπο­θε­τού­νται στο θέμα.

· Το να δηλώ­νεις συμ­με­τοχή σε μια δια­δι­κα­σία στην οποία δεν έχουν ξεκα­θα­ρί­σει ακόμα οι κανόνες που τη διέπουν, το θεωρώ επιει­κώς αβά­στα­χτη ελα­φρό­τητα.

· Η ΡΟΠΟΑΝ θα είναι παρούσα στις αυτο­διοι­κη­τι­κές εκλογές γιατί έχει να προ­σφέ­ρει στη Ρόδο (το έχει απο­δεί­ξει άλλωστε με την παρου­σία της) αλλά και γιατί εκφρά­ζει έναν κόσμο που δεν βλέπω ότι μπορεί να εκφρα­στεί από κανένα άλλο σχήμα.

Όταν λοιπόν έλθει η ώρα, τα πράγ­ματα θα γίνουν όπως πρέπει, μέσα από ουσια­στι­κές, συμ­με­το­χι­κές και δημο­κρα­τι­κές δια­δι­κα­σίες.