«Nein» από Μέρκελ σε Σύνοδο Κορυφής και κυρώσεις κατά Τουρκίας

Επι­σή­μως, η τουρ­κική προ­κλη­τι­κό­τητα συζη­τή­θηκε από τα αρμόδια υπουρ­γεία Εξω­τε­ρι­κών και Άμυνας. Όπως είχε απο­κα­λύ­ψει το euro2day.gr, κατά τη διάρ­κεια της Συνόδου Κορυφής για το Ταμείο Ανά­καμ­ψης, όταν η προ­κλη­τι­κό­τητα των Τούρκων έφτασε στο «κόκκινο», ο Τούρκος πρέσβης στο Βερο­λίνο κλήθηκε για εξη­γή­σεις στο γερ­μα­νικό ΥΠΕΞ, ενώ δια­ψεύ­στηκε από πηγές του Ευρω­παϊ­κού Συμ­βου­λίου ότι θα γινόταν έκτακτη Σύνοδος Κορυφής για την Τουρκία το Σεπτέμ­βριο.

Παράλ­ληλα, η Γερ­μα­νίδα υπουρ­γός Άμυνας σε συνέ­ντευξή της στην Deutsche Welle έδωσε μια αόριστη απά­ντηση σε ερω­τή­σεις για το πώς θα αντι­δρά­σει η ΕΕ προς την Άγκυρα, ενώ η καγκε­λα­ρία διέ­ψευσε ότι η κα Μέρκελ παρε­νέβη «στο πάρα ένα» και απέ­τρεψε θερμό επει­σό­διο μεταξύ Ελλάδας και Τουρ­κίας. Από την ελλη­νική πλευρά, η διά­ψευση απο­δί­δε­ται στο ότι η Γερ­μα­νία δεν θέλει να ανα­δεί­ξει το «επείγον» του θέματος.

Νεό­τε­ρες πλη­ρο­φο­ρίες από διπλω­μα­τι­κές πηγές του Βερο­λί­νου ανα­φέ­ρουν τα εξής:

1. Η κα Μέρκελ δεν έχει πρόθεση να συγκα­λέ­σει Έκτακτη Σύνοδο Κορυφής για τα Ελλη­νο­τουρ­κικά. Ούτε θα πει το «ναι» σε κυρώ­σεις κατά της Τουρ­κίας. Η άποψη της καγκε­λα­ρίου είναι ότι για τη Γερ­μα­νία, η Τουρκία είναι «απα­ραί­τητη». Το βλέμμα του Βερο­λί­νου τείνει να βλέπει περισ­σό­τερο προς την κατά­σταση στη Συρία, το προ­σφυ­γικό και την Αφρική παρά στις ελλη­νο­τουρ­κι­κές δια­φο­ρές.

2. Σύμφωνα με διπλω­μα­τι­κές πηγές του Βερο­λί­νου, που δια­σταυ­ρώ­νο­νται από αξιω­μα­τού­χους της ΕΕ, η κα Μέρκελ έχει συνο­μι­λή­σει με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντο­γάν, ενώ φέρεται να του ζήτησε την απο­κλι­μά­κωση της έντασης με την Ελλάδα, ώστε να τον «βοη­θή­σει». Φαί­νε­ται πως αυτό εισα­κού­στηκε από την Άγκυρα. Προς το παρόν του­λά­χι­στον.

3. Η κα Μέρκελ δεν κινεί­ται μόνο με γνώμονα την προ­ε­δρία της στην ΕΕ, αλλά σε μια ριζική ανα­διάρ­θρωση του ρόλου της Γερ­μα­νίας παγκο­σμίως και την ανάληψη πρω­το­βου­λιών τη στιγμή που -κατά το Βερολίνο- οι ΗΠΑ θα μπουν σε μια φάση εσω­στρέ­φειας, ακόμα και με την εκλογή του Δημο­κρα­τι­κού Τζο Μπάι­ντεν. Αρκεί να δει κανείς τον ρυθμό με τον οποίο μαζεύει χρυσό η Bundesbank.

Διπλω­μα­τι­κές πηγές του Βερο­λί­νου ανα­φέ­ρουν ότι η θέση της Κύπρου δια­χω­ρί­ζε­ται από τα ελλη­νο­τουρ­κικά και θεω­ρεί­ται πιο «ιδιαί­τερη, γιατί είναι ανα­με­μειγ­μένα μεγάλα πετρε­λαϊκά lobbies». Οι κινή­σεις του πρώην προ­έ­δρου της Kύπρου Δημήτρη Χρι­στό­φια να οριο­θε­τή­σει ΑΟΖ με το Ισραήλ (2012), τον Λίβανο και την Αίγυπτο, να ξεκι­νή­σει έρευνες υδρο­γο­ναν­θρά­κων και να προ­κη­ρύ­ξει και να ανα­θέ­σει τις έρευνες σε διε­θνείς εταιρείες-κολοσσούς, προ­σέ­δω­σαν μια δια­φο­ρε­τική διά­σταση στο κυπριακό πρό­βλημα στη Μεγα­λό­νησο.

Η στρα­τη­γική αυτή ακο­λου­θεί­ται και σήμερα από τον νυν πρόεδρο της Κύπρου Νίκο Ανα­στα­σιάδη, ο οποίος έδρασε και ως κατα­λύ­της για να αυξηθεί η ρητο­ρική της Γαλλίας (η γαλλική TOTAL δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στο κυπριακό φυσικό αέριο) και να συγκλη­θεί η περί­φημη Σύνοδος του Νότου από τον Εμα­νουέλ Μακρόν στα τέλη Αυγού­στου ή τον Σεπτέμ­βριο.

4. Η ιδέα του Γάλλου προ­έ­δρου για τη Σύνοδο του Νότου φαί­νε­ται πως βολεύει την κα Μέρκελ, με την έννοια ότι εξα­γο­ρά­ζει χρόνο και απο­φεύ­γει τις πιέσεις για μια Σύνοδο Κορυφής εκτά­κτου χαρα­κτήρα, για να συζη­τη­θεί η τουρ­κική συμπε­ρι­φορά απέ­να­ντι σε Ελλάδα και Κύπρο.

Τα τηλε­φω­νή­ματα Μέρκελ και η «παγίδα»

Τις τελευ­ταίες 4 μέρες, τα τηλέ­φωνα έχουν πάρει «φωτιά» με τους ευρω­παϊ­κούς θεσμούς και το Βερο­λίνο να τάσ­σο­νται υπέρ της υπο­μο­νής, για να δούμε εάν θα υπάρξει απο­κλι­μά­κωση. Οι διπλω­μα­τι­κές πηγές ανέ­φε­ραν στο Εuro2day.gr ότι οι σχέσεις Ερντο­γάν και Μέρκελ δεν βρί­σκο­νται σε οριακό σημείο. Αντι­θέ­τως μάλιστα. Η κα Μέρκελ φέρεται να έχει δώσει δια­βε­βαιώ­σεις προς τον Ερντο­γάν πως εάν κρα­τη­θούν χαμηλοί τόνοι, δεν θα υπάρ­ξουν ούτε κυρώ­σεις ούτε έκτακτη σύνοδος των ηγετών της ΕΕ για τα ελλη­νο­τουρ­κικά.

Αυτό που φαί­νε­ται πως υπο­στή­ριξε η κα Μέρκελ, και στην ελλη­νική πλευρά αλλά και στο περι­θώ­ριο της Συνόδου για το Ταμείο Ανά­καμ­ψης, είναι ότι πολλές χώρες έχουν διάφορα θέματα με την Τουρκία, γι’ αυτό εάν θα γίνει Σύνοδος, θα πρέπει να μπουν όλα τα θέματα στο καλάθι.

Αυτό είναι και η μεγάλη παγίδα.

Αυτό είναι που επι­διώ­κει και η Τουρκία, γνω­ρί­ζο­ντας πολύ καλά πως για να «πάρει» η ΕΕ κάτι από τη Λιβύη, το προ­σφυ­γικό και την Αφρική, θα πρέπει να υπο­χω­ρή­σει σε άλλα σημεία.

Με άλλα λόγια, εάν συγκλη­θεί τέτοια σύνοδος, θα είναι προς όφελος της γεί­το­νος χώρας καθώς εκπλη­ρώ­νει την πάγια τουρ­κική εξω­τε­ρική πολι­τική, την οποία προ­σπα­θεί να απο­φύ­γει τόσο η Ελλη­νική Κυβέρ­νηση όσο και η Κυπριακή.

Η γερ­μα­νική ντρί­μπλα της επί­ση­μης αλλά και ανε­πί­ση­μης πολι­τι­κής τακτι­κής επι­βε­βαιώ­νε­ται και από το ρεπορ­τάζ του συνα­δέλ­φου Κώστα Βενι­ζέ­λου, στην κυπριακή εφη­με­ρίδα Φιλε­λεύ­θε­ρος, όπου γράφει: «Σε διπλω­μα­τικό επίπεδο, οι πρώτες κινή­σεις, που δεν φαί­νε­ται να δόθηκε συνέ­χεια, ήταν η τρι­με­ρής μυστική συνά­ντηση στο Βερο­λίνο με τη συμ­με­τοχή του εκπρο­σώ­που της καγκε­λα­ρίας Γιαν Χέκερ, της διπλω­μα­τι­κής συμ­βού­λου του Έλληνα πρω­θυ­πουρ­γού Ελένης Σουρανή και του εξ απορ­ρή­των του Ερντο­γάν, Ιμπρα­χίμ Καλίν».

«Η γερ­μα­νική προ­ε­δρία θέλησε να δώσει προ­τε­ραιό­τητα στον διάλογο, με στόχο να απο­φευ­χθεί περαι­τέρω κλι­μά­κωση της έντασης. Δεν βρήκε από τουρ­κι­κής πλευράς πρό­σφορο έδαφος, αν και η Άγκυρα άφησε ανοικτό παρά­θυρο. Η Τουρκία δεν απο­κλείει τον διάλογο, αλλά χωρίς αυτό να σημαί­νει πως θα στα­μα­τή­σει την εφαρ­μογή των σχεδίων της».

Τι θα γίνει από εδώ και πέρα

Με το γαλλικό πετρε­λαϊκό λόμπι να πιέζει τον Ε. Μακρόν, υπάρχει μια πιθα­νό­τητα οι όποιες απο­φά­σεις της Συνόδου του Νότου να πάρουν σειρά και για μια Σύνοδο Κορυφής, μετά από απαί­τηση βέβαια των συγκε­κρι­μέ­νων χωρών-μελών.

Για να γίνει αυτό όμως, ο κ. Μακρόν πρέπει να απο­δεί­ξει ότι μπορεί να λει­τουρ­γή­σει και εκτός του γαλ­λο­γερ­μα­νι­κού άξονα.

Για να μπο­ρέ­σει η ΕΕ να επι­βά­λει κυρώ­σεις στην Τουρκία, πρέπει να έχει την ομόφωνη απόφαση όλων των αρχηγών κρατών, κάτι που φαντά­ζει δύσκολο. Αξίζει επίσης να σημειω­θεί πως άλλο είναι να καταρ­τι­στούν από την Κομι­σιόν κυρώ­σεις (το ζήτησε ο κ. Μητσο­τά­κης) και άλλο να επι­βλη­θούν.

Πάντως, κατά ορι­σμέ­νες πηγές, με την απο­δυ­νά­μωση του Ντό­ναλντ Τραμπ, υπήρχε μια μονα­δική ευκαι­ρία για πραγ­μα­τική απο­μό­νωση του Ερντο­γάν (όχι της Τουρ­κίας).

Μέχρι που η Αγκελα Μέρκελ φέρεται να απο­φά­σισε να του δώσει μια νέα χείρα βοη­θείας.

Πηγή: euro2day.gr