Mε διαταγές πληρωμής καταβάλλεται η μισθοδοσία συμβασιούχων από την ΔEYA Pόδου!

Oμηροι μιας απί­στευ­της σε σύλ­λη­ψη και εκτέ­λε­ση πο­λι­τι­κής απά­της εξα­κο­λου­θούν να είναι δε­κά­δες οι­κο­γέ­νειες συμ­βα­σιού­χων των πρώην ΔΕΥΑ Ια­λυ­σού και Αρ­χαγ­γέ­λου, που απα­σχο­λού­νται στην ΔEYA Pόδου, χωρίς να αμεί­βο­νται για την ερ­γα­σία τους μέσω της προ­βλε­πό­με­νης οδού της τα­κτι­κής μι­σθο­δο­σί­ας αλλά με… δια­τα­γές πλη­ρω­μής!!

Tο VII Κλι­μά­κιο Προ­λη­πτι­κού Ελέγ­χου Δα­πα­νών του Ελεγ­κτι­κού Συ­νε­δρί­ου, είχε κρί­νει αρ­νη­τι­κά επί του ερω­τή­μα­τος, που του απηύ­θυ­νε ο ανα­πλη­ρω­τής Επί­τρο­πος του Ελεγ­κτι­κού Συ­νε­δρί­ου στη Ρόδο, σχε­τι­κά με τη νο­μι­μό­τη­τα του πρώ­του εντάλ­μα­τος πλη­ρω­μής τους.

Με πράξη που εξέ­δω­σε στη συ­νέ­χεια ο ανα­πλη­ρω­τής επί­τρο­πος του Ελεγ­κτι­κού Συ­νε­δρί­ου στα Δω­δε­κά­νη­σα επέ­στρε­ψαν αθε­ώ­ρη­τα στην ΔΕΥΑ Ρόδου τα εντάλ­μα­τα πλη­ρω­μής των μι­σθών 67 συμ­βα­σιού­χων της πρώην ΔΕΥΑ Ια­λυ­σού κι ακόμη 5 του Αρ­χαγ­γέ­λου.

Eκτοτε η επι­χεί­ρη­ση δεν εξέ­δω­σε νέο ένταλ­μα και δεν το υπέ­βα­λε αρ­μο­δί­ως προ­κει­μέ­νου στο πλαί­σιο της «δια­φω­νί­ας» να επι­λη­φθεί το αρ­μό­διο τμήμα και να κρί­νει ορι­στι­κά επί της νο­μι­μό­τη­τας της δα­πά­νης ή μη.

Eτσι οι συμ­βα­σιού­χοι απα­σχο­λού­νται στην επι­χεί­ρη­ση από τον Aύγου­στο του 2017 και δεν έχουν συ­μπε­ρι­λη­φθεί στην τα­κτι­κή μι­σθο­δο­σία αλλά λαμ­βά­νουν τα δε­δου­λευ­μέ­να τους με την έκ­δο­ση δια­τα­γών πλη­ρω­μής εις βάρος της ΔEYA Pόδου!!

Πρό­κει­ται για μια πρω­το­φα­νή «πα­τέ­ντα», που δεν δίνει λύση στο πρό­βλη­μα που έχει ανα­κύ­ψει αλλά απλώς πα­ρα­τεί­νει μια κα­τά­στα­ση αγω­νί­ας και τα­λαι­πω­ρί­ας για τις οι­κο­γέ­νειες των συμ­βα­σιού­χων.

Οι συμ­βα­σιού­χοι, όπως έγρα­ψε η “δη­μο­κρα­τι­κή”, επα­να­προ­σλή­φθη­σαν με επί­κλη­ση δια­τά­ξε­ως, που συ­μπε­ριε­λή­φθη στο νο­μο­σχέ­διο “σκού­πα” του Υπουρ­γεί­ου Εσω­τε­ρι­κών, που αφορά μόνο συμ­βα­σιού­χους, που πλη­ρούν τα κρι­τή­ρια του νόμου για την με­τα­τρο­πή των συμ­βά­σε­ων τους σε αο­ρί­στου χρό­νου και δεν βρί­σκει εφαρ­μο­γή στην συ­ντρι­πτι­κή τους πλειο­ψη­φία.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να κρί­θη­κε ότι δεν βρί­σκει εφαρ­μο­γή στην πε­ρί­πτω­ση τους το άρθρο 13 του ν. 4483/2017 (Α’ 107), κα­θό­σον κατά την έν­νοια της συ­γκε­κρι­μέ­νης διά­τα­ξης, δυ­να­τό­τη­τα για κα­τά­τα­ξη, με σχέση ερ­γα­σί­ας ιδιω­τι­κού δι­καί­ου αο­ρί­στου χρό­νου, των απα­σχο­λού­με­νων σε δη­μο­τι­κή επι­χεί­ρη­ση ύδρευ­σης και απο­χέ­τευ­σης που προ­κύ­πτει από συγ­χώ­νευ­ση, τελεί υπό τον όρο ύπαρ­ξης ενερ­γούς σχέ­σης ερ­γα­σί­ας ιδιω­τι­κού δι­καί­ου αο­ρί­στου χρό­νου με τη συγ­χω­νευ­θεί­σα επι­χεί­ρη­ση κατά τον κρί­σι­μο χρόνο της συγ­χώ­νευ­σης, η οποία έχει δια­γνω­σθεί ως τέ­τοιου εί­δους σχέση ερ­γα­σί­ας είτε με ρητή διοι­κη­τι­κή πράξη, το κύρος της οποί­ας δεν έχει προ­σβλη­θεί κατά την προ­βλε­πό­με­νη διοι­κη­τι­κή δια­δι­κα­σία, είτε με τε­λε­σί­δι­κη δι­κα­στι­κή από­φα­ση, σε πε­ρί­πτω­ση αμ­φι­σβή­τη­σης του χα­ρα­κτή­ρα της, που στην πε­ρί­πτω­ση των φε­ρό­με­νων ως δι­καιού­χων υπαλ­λή­λων δεν προ­κύ­πτει ότι συ­ντρέ­χει.

Στην προ­κει­μέ­νη δε πε­ρί­πτω­ση, κατά το χρόνο έκ­δο­σης της από­φα­σης του Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου Ρόδου για τη συγ­χώ­νευ­ση των έξι υφι­στά­με­νων στο νησί της Ρόδου Δ.Ε.Υ.Α. (7.4.2011) είχαν δη­μο­σιευ­θεί 4 απο­φά­σεις του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου, με τις οποί­ες είχαν απορ­ρι­φθεί αντί­στοι­χες αγω­γές των υπαλ­λή­λων, με αι­τή­μα­τα ανα­γνώ­ρι­σης των σχέ­σε­ων ερ­γα­σί­ας τους ως ιδιω­τι­κού δι­καί­ου αο­ρί­στου χρό­νου, οι οποί­ες δεν είχαν τε­λε­σι­δι­κή­σει, με απο­τέ­λε­σμα οι υπο­θέ­σεις να πα­ρα­μέ­νουν εκ­κρε­μείς, ακόμη και κατά την ημε­ρο­μη­νία έκ­δο­σης της από 20.10.2017 από­φα­σης του Προ­έ­δρου του Δ.Σ. της Δ.Ε.Υ.Α.Ρ. περί κα­τά­τα­ξής τους σε ορ­γα­νι­κές θέ­σεις του Ο.Ε.Υ. της Επι­χεί­ρη­σης με σύμ­βα­ση ερ­γα­σί­ας ιδιω­τι­κού δι­καί­ου αο­ρί­στου χρό­νου.

Kρί­θη­κε πα­ρα­πέ­ρα ότι το Δ.Σ. της Δ.Ε.Υ.Α.Ρ. όφει­λε να μην προ­χω­ρή­σει στην κα­τά­τα­ξη σε θέση ερ­γα­σί­ας ιδιω­τι­κού δι­καί­ου αο­ρί­στου χρό­νου προ­ερ­χό­με­νης από πρώην Δ.Ε.Υ.Α. υπαλ­λή­λου, δο­θέ­ντος ότι με από­φα­ση του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου είχε ήδη απορ­ρι­φθεί σχε­τι­κή ανα­γνω­ρι­στι­κή αγωγή της τε­λευ­ταί­ας, επι­πλέ­ον δε, με από­φα­σή του το Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου έκρι­νε με ισχύ δε­δι­κα­σμέ­νου ότι η ερ­γα­σια­κή της σχέση δεν πλη­ροί τις νό­μι­μες προ­ϋ­πο­θέ­σεις, προ­κει­μέ­νου να χα­ρα­κτη­ρι­σθεί ως ιδιω­τι­κού δι­καί­ου αο­ρί­στου χρό­νου.

Τα αυτά πρέ­πει να γί­νουν δεκτά και για όσους από τους 45 ασκή­σα­ντες αί­τη­ση ακύ­ρω­σης ενώ­πιον του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τεί­ου αφο­ρούν στα επί­μα­χα εντάλ­μα­τα, αφού με την από­φα­ση του Δι­κα­στη­ρί­ου το 2013 απορ­ρί­φθη­κε το έν­δι­κο βο­ή­θη­μά τους κατά της, ακυ­ρω­τι­κής από 1.7.2006 από­φα­σης του Δ.Σ. της πρώην Δ.Ε.Υ.Α. Ια­λυ­σου περί με­τα­τρο­πής των συμ­βά­σε­ών τους σε ιδιω­τι­κού δι­καί­ου αο­ρί­στου χρό­νου.

Στο με­τα­ξύ ενώ­πιον του Mονο­με­λούς Eφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου έχει προ­γραμ­μα­τι­στεί για τον Σε­πτέμ­βριο του 2018 η εξέ­τα­ση εφέ­σε­ως που άσκη­σαν δια της πλη­ρε­ξου­σί­ας δι­κη­γό­ρου τους κ. Σο­φί­ας Iωα­κείμ – Tσέρκη, 17 συμ­βα­σιού­χοι της πρώην ΔEYA Iαλυ­σού.

Στρέ­φο­νται συ­γκε­κρι­μέ­να κατά της ΔEYA Pόδου και της υπ’ αριθμ. 2/2016 ορι­στι­κής από­φα­σης του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου.

H εκ­κα­λου­μέ­νη από­φα­ση απέρ­ρι­ψε αί­τη­μά τους να ανα­γνω­ρι­στεί ότι η συν­δέ­ου­σα εκεί­νους και το ενα­γό­με­νο σύμ­βα­ση ερ­γα­σί­ας είναι σύμ­βα­ση αο­ρί­στου χρό­νου και να υπο­χρε­ω­θεί το ενα­γό­με­νο να τους απα­σχο­λεί και στο μέλ­λον με σύμ­βα­ση ερ­γα­σί­ας ιδιω­τι­κού δι­καί­ου αο­ρί­στου χρό­νου, κα­τα­δι­κα­ζό­με­νου, σε πε­ρί­πτω­ση που αρ­νη­θεί να πρά­ξει αυτό, να τους κα­τα­βά­λει ως χρη­μα­τι­κή ποινή το ποσό των 100 ευρώ για κάθε ημέρα αρ­νή­σε­ως.