Παμμακεδονική: Άκυρη η «συμφωνία των Πρεσπών» βάσει της Συνθήκης του Βουκουρεστίου

της Μαρ­γα­ρί­τας Αργυ­ρο­πού­λου

Άκυρη νομικά κατά το Διεθνές Δίκαιο είναι η συμ­φω­νία των κ.κ. Τσίπρα και Ζάεφ για το Σκο­πιανό που υπε­γράφη στις Πρέσπες σύμφωνα με τεκ­μη­ρί­ωση Iστορικών και Νομικών από την Παμ­μα­κε­δο­νική Ένωση Ελλάδας – Αυστρα­λίας.

Συγκε­κρι­μένα, οι Iστορικοί απο­φαί­νο­νται ότι η συμ­φω­νία δεν έχει ισχύ γιατί παρα­βιά­ζει σημα­ντικά σημεία της Συν­θή­κης Ειρήνης του Βου­κου­ρε­στίου (1913) και των συμ­φω­νη­τι­κών αυτής. Για να υπο­γρα­φεί η συμ­φω­νία των Πρεσπών θα έπρεπε πρώτα να έχει κηρυ­χθεί άκυρη η Σύμβαση του Βου­κου­ρε­στίου, κάτι που δεν έγινε.

Μάλιστα, σύμφωνα με την τεκ­μη­ρί­ωση των Iστορικών, με βάση όλα τα προ­βλε­πό­μενα των συμ­φω­νη­τι­κών της Συν­θή­κης του Βου­κου­ρε­στίου: “Η ύπαρξη της χώρας με το όνομα «Μακε­δο­νία», είναι παντε­λώς αυθαί­ρετη και παρά­νομη”.

Στην έκθεσή τους, οι Ιστο­ρι­κοί παρα­θέ­τουν τα σημεία που παρα­βιά­ζει η συμ­φω­νία των κ.κ. Τσίπρα – Ζάεφ.

Πρώτη Παρα­βί­αση: Εφόσον Ελλάδα και Σερβία μέχρι στιγμής δεν έχουν καταγ­γεί­λει ή απο­κη­ρύ­ξει το Πρω­τό­κολλο των Αθηνών την ΕλληνοΣερβική Συνθήκη Φιλίας και Αμυ­ντι­κής Συμ­φω­νίας, που προ­έ­βλεπε ρητά κοινά σύνορα, όπως και το πρα­κτικό υπο­γρα­φής των συγκε­κρι­μέ­νων κοινών συνόρων, έχουμε την πρώτη παρα­βί­αση της συν­θή­κης Ειρήνης του Βου­κου­ρε­στίου 1913. 

Σιω­πη­ρώς έχει κατα­πα­τη­θεί από τρίτους η Συνθήκη με τη δημιουρ­γία του κράτους των Σκοπίων, διευ­κρι­νί­ζο­ντας ότι άλλο είναι η κατα­πά­τηση, άλλο η ισχύς ή μειω­μένη ισχύς και άλλο η απο­κή­ρυξη ή καταγ­γε­λία μίας Συν­θή­κης από τα υπο­γρά­φο­ντα μέρη.

Δεύτερη Παρα­βί­αση: Κανένα κράτος που θα παρεμ­βλη­θεί μεταξύ Ελλάδος και Σερβίας δεν μπορεί να θεω­ρή­σει τα σύνορα του ως έγκυρα αν δεν τα προ­συ­πο­γρά­ψει – ανα­γνω­ρί­σει επίσημη Διμερής ΕλληνοΣερβική Επι­τροπή. Αλλά για να γίνει κάτι τέτοιο πρέπει τα Σκόπια να εγκα­τα­λεί­ψουν τον όρο «Μακε­δο­νία», διότι πριν υπο­γρα­φεί η Συνθήκη του Βου­κου­ρε­στίου 1913 στην Οθω­μα­νική Αυτο­κρα­το­ρία στον χώρο των σημε­ρι­νών Βαλ­κα­νι­κών χωρών υπήρχαν τρία Βιλα­έ­τια αυτά του: Κοσ­σό­βου, του Μονα­στη­ρίου και της Θεσ­σα­λο­νί­κης χωρίς να υπάρχει ο όρος Οθω­μα­νικό Βιλαέτι Μακε­δο­νίας ή γεω­γρα­φική Μακε­δο­νία. Ένα παρά­δειγμα: πόσο «Μακε­δο­νική» είναι η Αλβανία η μισή έκταση της οποίας ανήκε στο Βιλαέτι Μονα­στη­ρίου;

Τρίτη Παρα­βί­αση: Βάσει των πέντε Πρω­το­κόλ­λων και Συμ­φω­νιών, Ελλάδα και Σερβία (άρθρα 4, 5 και του υπ. αριθμ. 9 Πρω­τό­κολλο της 25 Ιουλίου/ 7 Αυγού­στου 1913 Συν­δια­σκέ­ψεως Βου­κου­ρε­στίου), έχουν έννομο συμ­φέ­ρον να καθο­ρί­σουν το όνομα και τα σύνορα του ενδια­μέ­σου κράτους, εάν απο­φα­σί­σουν τελικά για την ύπαρξή του, κάτι που έγινε παρεμ­βα­τικά από τη Σερβία και τώρα με την συνθήκη των Πρεσπών από την Ελλάδα ως Προ­σύμ­φωνο. Σερβία και Ελλάδα έχουν έννομο συμ­φέ­ρον να απαι­τή­σουν όχι μόνο ουδέ­τερη μία βλα­πτική προς αυτές ονο­μα­σία (όνομα που θα περι­λαμ­βά­νει Μακε­δο­νία ή Σερβία), αλλά και τρο­πο­ποί­ηση των συνόρων, τρο­πο­ποί­ηση του Συντάγ­μα­τος, Ελεύ­θερο Διά­δρομο – Ζώνη Ελλάδος- Σερβίας, μέτρα για την Ελλη­νική και Σερβική μειο­νό­τητα σε αυτό το κράτος, εκπαι­δευ­τικά και Εκκλη­σια­στικά Ζητή­ματα.

Τέταρτη Παρα­βί­αση: Τα Σκόπια δεν έχουν ούτε νόμιμο όνομα ούτε νόμιμα σύνορα, εφόσον αυτά είναι απο­τέ­λε­σμα κεκτη­μέ­νου του ελλη­νι­κού και σερ­βι­κού στρατού το 1913 (βάσει άρθρο 1, 2, 3 της Συν­θή­κης).

Πέμπτη Παρα­βί­αση: Υπάρχει θέμα Εθνικής Ελλη­νι­κής Μειο­νό­τη­τας και κατα­στρο­φής του Ελλη­νι­κού Εθνικού Πολι­τι­σμού στο κράτος των Σκοπίων που με την έκλειψη της Σερβίας και της από­συρ­σης του σερ­βι­κού στρατού η Ελλάδα έχει  ανυ­πο­χώ­ρητα δικαιώ­ματα επί Αχρίδος, Μονα­στη­ρίου, περι­χώ­ρων Κιτσέ­βου, Κρουσ­σό­βου, Πρι­λά­που (Περ­λε­πές), Καβάρ­τα­τσι, Στρώ­μνι­τας, Γευ­γε­λής.

Η Βουλ­γα­ρία δεν είχε δεχθεί και τότε τα σύνορα που έχε δώσει ο Α΄ Βαλ­κα­νι­κός Πόλεμος και επι­τέ­θηκε κατά της Σερβίας και Ελλάδας, αμέσως μετά τη σύναψη της ΕλληνοΣερβικής Αμυ­ντι­κής Συμ­φω­νίας, ενερ­γο­ποιώ­ντας την έτσι ακα­ριαία, στις 16 Ιουνίου 1913, με τελικό απο­τέ­λε­σμα να ηττηθεί στο Β΄ Βαλ­κα­νικό Πόλεμο και να ωθήσει και την Ρου­μα­νία στο τέλος ενα­ντίον της. Έτσι υπο­γρά­φηκε στο Βου­κου­ρέ­στι η Συνθήκη Ειρήνης (του Βου­κου­ρε­στίου) στις 28 Ιουλίου 1913, που καθό­ρισε τα σύνορα Βουλ­γα­ρίας, Ρου­μα­νίας, Σερβίας, άρα και τα ελλη­νο­βουλ­γα­ρικά της εποχής (πολλοί επέ­κρι­ναν τότε το αδι­καιο­λό­γητο άπλωμα τα ηττη­μέ­νης Βουλ­γα­ρίας στη Θράκη, παρότι είχε απε­λευ­θε­ρώ­σει πολλά από τα μέρη εκείνα ο Ελλη­νικό ς Στρατός), ενώ τα ΕλληνοΣερβικά Σύνορα είχαν καθο­ρι­σθεί όπως είδαμε με το Πρω­τό­κολλο Αθηνών, την ΕλληνοΣερβική Συμ­φω­νία και το τελικό Οριο­θε­τικό Πρα­κτικό. 

Οι παρα­κάτω είναι επί­ση­μοι χάρτες της «Έκθεσης της Διε­θνούς Επι­τρο­πής για την ανα­ζή­τηση των Αιτιών και της Συμπε­ρι­φο­ράς των Βαλ­κα­νι­κών πολέμων του 1914» (Report of the international Commission to Inquire into the Causes and Conduct of the Balkan Wars). Στη Διεθνή Επι­τροπή μετεί­χαν Καθη­γη­τές Πανε­πι­στη­μίου και εξέ­χο­ντα πρόσωπα από τη Γαλλία, Μεγάλη Βρε­τα­νία, Ηνω­μέ­νες Πολι­τείες, Γερ­μα­νία, Αυστρία και Ρωσία. Επο­μέ­νως, οι χάρτες έχουν μεγάλη σημασία και δεί­χνουν επα­κρι­βώς τα σύνορα της ΕλληνοΣερβικής Συμ­φω­νίας και της Συν­θή­κης του Βου­κου­ρε­στίου, που σήμαινε και το τέλος των Βαλ­κα­νι­κών Πολέμων. Ιδιαί­τερη αξία έχει μάλιστα ο δεύ­τε­ρος χάρτης της Διε­θνούς Επι­τρο­πής, που δείχνει τα τελικά σύνορα της Συν­θή­κης Βου­κου­ρε­στίου, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων των κοινών ΕλληνοΣερβικών, τα οποία απο­δέ­χθηκε σιωπηρά.

Μάλιστα επι­ση­μαί­νε­ται με σαφή­νεια το που είναι η περιοχή «Μακε­δο­νία», αν και βορείως αυτής τμήματα όπως: Αχρίδα, Μονα­στήρι, Περ­λε­πές Κρού­σοβο, Γευγελή, Σιδηρές Πύλες, Στρώ­μνι­τσα, δεν είχε προ­λά­βει να τα ελευ­θε­ρώ­σει ο Ελλη­νι­κός στρατός στον Α΄ Βαλκανικό- καθώς είχε εμπλα­κεί στην απε­λευ­θέ­ρωση της Θεσ­σα­λο­νί­κης, για να την σώσει από τους προ­ε­λαύ­νο­ντες τότε «συμ­μά­χους» Βουλ­γά­ρους αλλά είχε προ­λά­βει ο Σερ­βι­κός Στρατός, παρότι δεν υπήρχαν εκεί Σέρβοι κάτοι­κοι.

Όμως η παρα­πάνω ΕλληνοΣερβρική Συμ­φω­νία Φιλίας και Αμυ­ντι­κής Συμ­μα­χίας, προ­έ­βλεπε πως όποια εδάφη θα κατα­λάμ­βανε ο κάθε στρατός, αυτά και θα κρα­τούσε.

Από όλα τα παρα­πάνω και όλες τις μετέ­πειτα Συν­θή­κες Α΄ και Β΄ Παγκο­σμίου Πολέμου, αλλά και την εν λόγω Συνθήκη Βου­κου­ρε­στίου 1913, είναι σαφές ότι δεν προ­βλέ­πε­ται παρεμ­βολή κανενός απο­λύ­τως κράτους ανάμεσα σε Σερβία και Ελλάδα.

Το κράτος των Σκοπίων είναι αντί­θετο και με το πρω­τό­κολλο Αθηνών της 5 Μαΐου 1913, την ΕλληνοΣερβική Συμ­φω­νία της 1 Ιουνίου 1913, το Οριο­θε­τικό Πρα­κτικό της 21 Ιουλίου 1913 και την συνθήκη του Βου­κου­ρε­στίου της 28 Ιουλίου 1913.

Η ύπαρξη της χώρας με το όνομα «Μακε­δο­νία», είναι παντε­λώς αυθαί­ρετη και παρά­νομη.

Η δε ανύ­παρ­κτη, τεχνητή, δήθεν εθνό­τητα «Μακε­δό­νων», δεν κατα­γρα­φό­ταν πουθενά σε όλες τις μέχρι τότε επί­ση­μες απο­γρα­φές της Οθω­μα­νι­κής Αυτο­κρα­το­ρί­α­ςστα Βιλα­έ­τια Θεσ­σα­λο­νί­κης, Μονα­στη­ρίου και Κοσόβου.

Η δια­τή­ρηση ενός ψευ­δώ­νυ­μου κράτους, που δημιουρ­γή­θηκε μόνο και μόνο για να αρπάξει το έδαφος της Ελλάδος, είναι έτσι και αλλιώς προ­βλη­μα­τική και παντε­λώς αμφί­βολη, λόγω της απο­στα­θε­ρο­ποι­η­τι­κής τάσης των Αλβανών του Τετόβου, της έντονης βουλ­γα­ρι­κής εθνικής, γλωσ­σι­κής και εκκλη­σια­στι­κής διείσ­δυ­σης.

Επο­μέ­νως, Ελλάδα, Σερβία και Βουλ­γα­ρία, μπο­ρού­σαν, μπορούν και δικαιού­νται, ως μέλη της Συν­θή­κης του Βου­κου­ρε­στίου, να δια­βου­λευ­θούν από κοινού και να απο­φαν­θούν για την νομι­μο­ποί­ηση δημιουρ­γίας ενδιά­με­σου ξεχω­ρι­στού τεχνη­τού κράτους των Σκοπίων υπό όρους και προ­ϋ­πο­θέ­σεις ή για την εκα­τέ­ρω­θεν ειρη­νική, μετά από Δημο­ψή­φι­σμα απορ­ρό­φηση των αντί­στοι­χων Ελλη­νι­κών, Σερ­βι­κών, Βουλ­γα­ρι­κών κοι­νο­τή­των που δια­βιούν στο κράτος αυτό.

Η Βουλ­γα­ρία όμως ικα­νο­ποι­ή­θηκε από την εκτροπή αυτή της Συν­θή­κης του Βου­κου­ρε­στίου και έσπευσε να ανα­γνω­ρί­σει «Μακε­δο­νία», έχοντας στο νου της παλιές πρα­κτι­κές της (βλ. συνημ­μένη Συνθήκη Φιλίας Κράτους Σκοπίων – Βουλ­γα­ρίας)

Η Ελλάδα δεν έθεσε ποτέ ως τώρα θέμα παρα­βί­α­σης της Συν­θή­κης Βου­κου­ρε­στίου 1913, ώστε να εξα­σφα­λι­στεί σε όλες τις απαι­τή­σεις της (όνομα, σύμβολα, ταυ­τό­τητα, γλώσσα, προ­πα­γάνδα, Ελλη­νική Εθνική Μειο­νό­τητα, Ελλη­νι­κός Πολι­τι­σμό δια­χρο­νικά).

Και κατα­λή­γει η τεκ­μη­ρί­ωση των Ιστο­ρι­κών στα εξής συμπε­ρά­σματα:

1. Η Συμ­φω­νία των Πρεσπών της 13 Ιουνίου 2018 παρα­βιά­ζει το Πρω­τό­κολλο Αθηνών, την ΕλληνοΣερβική Συμ­φω­νία και το Οριο­θε­τικό Πρα­κτικό Βενι­ζέ­λου –Πάσιτς του 1913.

2. Η Συμ­φω­νία των Πρεσπών της 13 Ιουνίου 2018 παρα­βιά­ζει την Συνθήκη Βου­κου­ρε­στίου 1913.

3. Η Συμ­φω­νία των Πρεσπών της 13 Ιουνίου 2018 με την πλαστή ονο­μα­σία «Βόρεια Μακε­δο­νία» παρα­βιά­ζει την ιστο­ρική αλήθεια και απο­τε­λεί διαρκή εδαφική απειλή για την Ελλάδα.

4. Το κράτος των Σκοπίων δεν έχει νόμιμα σύνορα με την Ελλάδα

5. Η Ελλάδα έχει ιστο­ρικά, εδαφικά και μειο­νο­τικά δικαιώ­ματα επί του νοτίου κομ­μα­τιού του σημε­ρι­νού κράτους των Σκοπίων.

6. Η νομι­μο­ποί­ηση, η ανα­γνώ­ριση, η ονο­μα­σία και τα σύνορα του κράτους των Σκοπίων, πρέπει να καθο­ρι­σθούν με Βαλ­κα­νικό Σύμφωνο, με την υπο­γραφή Σερβίας- Ελλάδας και την έγγραφη αποδοχή του από τα Σκόπια (ήδη η Βουλ­γα­ρία έχει υπο­γρά­ψει Συνθήκη Φιλίας με το Κράτος των Σκοπίων).

Δείτε εδώ ολό­κληρη την έκθεση των Ιστο­ρι­κών από την Παμ­μα­κε­δο­νική Ένωση Ελλάδας – Αυστρα­λίας.

Σημειώ­νε­ται ότι την τεκ­μη­ρί­ωση υπο­γρά­φουν οι:

-Γραμματεία Ιστο­ρι­κής Τεκ­μη­ρί­ω­σης Παμ­μα­κε­δο­νι­κής Ένωσης Μακε­δο­νι­κού Αγώνα Ελλάδος-Αυστραλίας: Επι­κε­φα­λής Ο Πρό­ε­δρος κ. Μιχαήλ Χρυ­σαν­θό­που­λος, Ιστο­ρι­κός Σλα­βο­λό­γος

-Αυστραλιανό Ινστι­τούτο Μακε­δο­νι­κών Σπουδών

-Νομική Υπη­ρε­σία Παμ­μα­κε­δο­νι­κής Ένωσης Μακε­δο­νι­κού Αγώνα Ελλάδος-Αυστραλίας: Επι­κε­φα­λής Ο κ. Ιωάννης Νισύ­ριος & Συνερ­γά­τες

Πηγή newpost.gr