Στο αρχείο στέλνει το ΣτΕ χιλιάδες εκκρεμείς φορολογικές υποθέσεις

Εκα­το­ντά­δες χι­λιά­δες εκ­κρε­μείς φο­ρο­λο­γι­κές υπο­θέ­σεις έκλει­σαν, μετά την δη­μο­σί­ευ­ση της ομό­φω­νης από­φα­σης της Ολο­μέ­λειας του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας, που έκρι­νε ότι η πα­ρα­γρα­φή των φο­ρο­λο­γι­κών αξιώ­σε­ων είναι πε­ντα­ε­τής και οι συ­νε­χείς πα­ρα­τά­σεις πα­ρα­γρα­φής είναι αντι­συ­νταγ­μα­τι­κές.

Ετσι, όλοι οι φο­ρο­λο­γι­κοί έλεγ­χοι που έγι­ναν πλέον της πε­ντα­ε­τί­ας ου­σια­στι­κά ακυ­ρώ­νο­νται, ενώ την ίδια στιγ­μή τα έσοδα που προσ­δο­κού­σε η Κυ­βέρ­νη­ση από τους ελέγ­χους αυ­τούς, απο­τε­λούν προσ­δο­κί­ες χωρίς αντί­κρι­σμα.

Ει­δι­κό­τε­ρα, η Ολο­μέ­λεια του Ανω­τά­του Δι­κα­στη­ρί­ου της χώρας με την από­φα­σή της, επα­νέ­λα­βε τη θέση περί πε­ντα­ε­τούς πα­ρα­γρα­φής των φο­ρο­λο­γι­κών αξιώ­σε­ων που είχαν λάβει, κατά και­ρούς, τα Τμή­μα­τα του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας η άλλα διοι­κη­τι­κά δι­κα­στή­ρια.

Ετσι με την υπ΄α­ριθ­μόν 1738 του 2017 από­φα­ση τη­ςΟ­λο­μέ­λειας του ΣτΕ με Πρό­ε­δρο τον Πρό­ε­δρο του Δι­κα­στη­ρί­ου Νι­κό­λαο Σα­κελ­λα­ρί­ου και ει­ση­γη­τή τον σύμ­βου­λο Επι­κρα­τεί­ας Κων­στα­ντί­νο Νι­κο­λα­ου, απο­φα­σί­στη­κε ότι η πα­ρα­γρα­φή των φο­ρο­λο­γι­κών αξιώ­σε­ων είναι πε­ντα­ε­τής και οι συ­νε­χείς πα­ρα­τά­σεις της πα­ρα­γρα­φής είναι αντι­συ­νταγ­μα­τι­κές.

Ει­δι­κό­τε­ρα, στην από­φα­ση, με­τα­ξύ άλλων ανα­φέ­ρε­ται, ότι ενό­ψει της συ­νταγ­μα­τι­κής αρχής της ανα­λο­γι­κό­τη­τας (άρθρο 25 του Συ­ντάγ­μα­τος) «η πα­ρα­γρα­φή πρέ­πει να έχει  εύ­λο­γη διάρ­κεια ενό­ψει μά­λι­στα του ότι πλέον διευ­κο­λύ­νε­ται η δια­δι­κα­σία ελέγ­χου τόσο λόγω των σύγ­χρο­νων ηλε­κτρο­νι­κών με­θό­δων ελέγ­χου όσο και λόγω του γε­γο­νό­τος ότι πολλά δε­δο­μέ­να που αφο­ρούν την πάσης φύ­σε­ως οι­κο­νο­μι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα των φο­ρο­λο­γου­μέ­νων (π.χ. ει­σό­δη­μα από μι­σθω­τές υπη­ρε­σί­ες, τό­κους κα­τα­θέ­σε­ων, κ.λπ.) ει­σά­γο­νται στο σύ­στη­μα ηλε­κτρο­νι­κής υπο­βο­λής των δη­λώ­σε­ων φόρου ει­σο­δή­μα­τος, χωρίς να χρειά­ζο­νται καμία ενέρ­γεια εκ μέ­ρους των φο­ρο­λο­γου­μέ­νων, έτσι δεν δι­καιο­λο­γεί­ται ο κα­θο­ρι­σμός μα­κρού χρό­νου πα­ρα­γρα­φής πέραν των χρο­νι­κών ορίων που όρι­ζαν οι προϊ­σχύ­ου­σες δια­τά­ξεις, σε χρόνο κατά τον οποίο η φο­ρο­λο­γι­κή διοί­κη­ση  δεν διέ­θε­τε  τα ερ­γα­λεία αυτά».

Αλ­λω­στε, συ­νε­χί­ζει το ΣτΕ, «η τα­χύ­τη­τα των εξε­λί­ξε­ων σε όλους τους το­μείς με­τα­ξύ των οποί­ων και ο οι­κο­νο­μι­κός και ο επι­χει­ρη­μα­τι­κός επι­βάλ­λει προς προ­στα­σία του δη­μο­σί­ου συμ­φέ­ρο­ντος την τα­χύ­τη­τα κατά το δυ­να­τόν εκ­κα­θά­ρι­σης των υπο­χρε­ώ­σε­ων των φο­ρο­λο­γου­μέ­νων, προ­κει­μέ­νου να προ­γραμ­μα­τί­ζουν την οι­κο­νο­μι­κή τους δρα­στη­ριό­τη­τα, να γνω­ρί­ζουν τις οφει­λές τους επι­καί­ρως και κατά τακτά και σχε­τι­κώς μικρά χρο­νι­κά δια­στή­μα­τα διότι η συσ­σώ­ρευ­ση των οφει­λών  πολ­λών ετών, λόγω μη της πα­ρό­δου μα­κρού χρό­νου  διε­νέρ­γειας ελέγ­χου για πε­ρισ­σό­τε­ρα έτη και εκ­δό­σε­ως των σχε­τι­κών κα­τα­λο­γι­στι­κών πρά­ξε­ων και η αξί­ω­ση συγ­χρό­νου κα­τα­βο­λής αυτών, μπο­ρεί να δη­μιουρ­γή­σει σο­βα­ρά οι­κο­νο­μι­κά προ­βλή­μα­τα σε φυ­σι­κά και νο­μι­κά πρό­σω­πα».

Η Ολο­μέ­λεια υπο­γραμ­μί­ζει στην επί­μα­χη από­φα­σή της ότι οι συ­νε­χείς πα­ρα­τά­σεις πα­ρα­γρα­φής των φο­ρο­λο­γι­κών αξιώ­σε­ων αντί­κει­ται στην αρχή της ασφά­λειας δι­καί­ου δια­τά­ξεις του άρ­θρου 78 του Συ­ντάγ­μα­τος  (που απορ­ρέ­ει από την αρχή του κρά­τους δι­καί­ου), γιατί πα­ρα­τεί­νουν την προ­θε­σμία πα­ρα­γρα­φής φο­ρο­λο­γι­κών αξιώ­σε­ων του Δη­μο­σί­ου ανα­γο­μέ­νων σε ημε­ρο­λο­για­κά έτη προ­γε­νέ­στε­ρα του προη­γου­μέ­νου της δη­μο­σί­ευ­σης των σχε­τι­κών νόμων ετών».

Με άλλα λόγια οι συ­νε­χείς πα­ρα­τά­σεις πα­ρα­γρα­φής πα­ρα­βιά­ζουν τις συ­νταγ­μα­τι­κές  αρχές της  ανα­λο­γι­κό­τη­τας, του κρά­τους δι­καί­ου και της  αρχής της ασφά­λειας δι­καί­ου, όπως και το άρθρο 78 του Συ­ντάγ­μα­τος περί φο­ρο­λο­γί­ας.

Σε άλλο ση­μείο της απο­φά­σε­ως ανα­φέ­ρε­ται ότι πα­ρα­τεί­νε­ται δια­δο­χι­κώς ο χρό­νος πα­ρα­γρα­φής φο­ρο­λο­γι­κών αξιώ­σε­ων του Δη­μο­σί­ου λίγο πριν από την λήξη είτε της αρ­χι­κής πα­ρα­γρα­φής είτε της προη­γού­με­νης πα­ρα­τά­σε­ως αυτής ώστε η θε­σπι­ζό­με­νη με το άρθρο 84 παρ. 1 του Κώ­δι­κα Φο­ρο­λο­γί­ας Ει­σο­δή­μα­τος ως κα­νό­νας πε­ντα­ε­τής πα­ρα­γρα­φή να φαί­νε­ται ότι δεν έχει πλέον σε καμία πε­ρί­πτω­ση εφαρ­μο­γή για τις φο­ρο­λο­γι­κές υπο­χρε­ώ­σεις που γεν­νή­θη­καν κατά τις χρή­σεις στις οποί­ες αφο­ρούν.

Πα­ράλ­λη­λα, οι σύμ­βου­λοι Επι­κρα­τεί­ας επι­ση­μαί­νουν  για την επι­βο­λή φο­ρο­λο­γι­κών επι­βα­ρύν­σε­ων απαι­τεί­ται να εφαρ­μό­ζε­ται προ­θε­σμία πα­ρα­γρα­φής, η οποία    πρέ­πει να ορί­ζε­ται εκ των προ­τέ­ρων και να είναι επαρ­κώς προ­βλέ­ψι­μη από τον φο­ρο­λο­γού­με­νο. Η πα­ρα­γρα­φή αυτή πρέ­πει, επί­σης, να έχει, συ­νο­λι­κά, εύ­λο­γη διάρ­κεια, δη­λα­δή να συ­νά­δει προς την αρχή της ανα­λο­γι­κό­τη­τας, ενώ η με­τα­βο­λή της με την πρό­βλε­ψη επι­μη­κύν­σε­ως είναι δυ­να­τή μόνον υπό τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις της πα­ρα­γρά­φου 2 του   άρ­θρου 78 του Συ­ντάγ­μα­τος, δη­λα­δή με διά­τα­ξη θε­σπι­ζό­με­νη το αρ­γό­τε­ρο το επό­με­νο της γε­νέ­σε­ως της φο­ρο­λο­γι­κής υπο­χρε­ώ­σε­ως έτος.

Ακόμη, ανα­φέ­ρουν οι σύμ­βου­λοι Επι­κρα­τεί­ας, ότι διά­τα­ξη νόμου περί πα­ρα­τά­σε­ως χρό­νου πα­ρα­γρα­φής φο­ρο­λο­γι­κών αξιώ­σε­ων, των οποί­ων η έναρ­ξη  του χρό­νου πα­ρα­γρα­φής είναι προ­γε­νέ­στε­ρη του προη­γου­μέ­νου της δη­μο­σιεύ­σε­ως του νόμου αυτού ημε­ρο­λο­για­κού έτους, είναι ανί­σχυ­ρη ως αντί­θε­τη στην απορ­ρέ­ου­σα από την αρχή του κρά­τους δι­καί­ου αρχή της ασφά­λειας δι­καί­ου.

Τους συμ­βού­λους Επι­κρα­τεί­ας τους απα­σχό­λη­σε η πε­ρί­πτω­ση εται­ρεί­ας εμπο­ρί­ας πε­τρε­λαιοει­δών προ­ϊ­ό­ντων  στην οποία, μετά από έλεγ­χο στα ει­σο­δή­μα­τά της  του έτους 2002, ο προϊ­στά­με­νος της Δια­πε­ρι­φε­ρεια­κού Ελεγ­κτι­κού Κέ­ντρου (ΔΕΚ) Αθη­νών ο προϊ­στά­με­νος του Κέ­ντρου Ελέγ­χου Με­γά­λων Επι­χει­ρή­σε­ων  επέ­βα­λε σε βάρος της κύριο φόρο 3.986.826 ευρώ και πρό­σθε­το φόρο 11.102.850 ευρώ, λόγω ανα­κρι­βούς δή­λω­σης.

Από το Διοι­κη­τι­κό Εφε­τείο Αθη­νών ακυ­ρώ­θη­κε το από 13.12.2010 φύλλο ελέγ­χου φόρου για το ει­σό­δη­μα του 2002 και το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο άσκη­σε αναί­ρε­ση στο Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τεί­ας. Το Β΄  Τμήμα του ΣτΕ πα­ρέ­πεμ­ψε την υπό­θε­ση προς ορι­στι­κή κρίση  στην Ολο­μέ­λεια του ΣτΕ για να κρι­θεί η συ­νταγ­μα­τι­κό­τη­τα των νόμων 3513/2005, 3697/2008, 3790/2009 και  3842/2010 ως προς το σκέ­λος εκεί­νο που πα­ρέ­τει­ναν  συ­νε­χώς το χρόνο πα­ρα­γρα­φής των φο­ρο­λο­γι­κών αξιώ­σε­ων.