Γ. Χατζημάρκος: «Το δημογραφικό είναι η ίδια η υπόσταση της χώρας»

• «Θα υπε­ρα­σπι­στού­με χωρίς φόβο και τον του­ρι­σμό και το μέλ­λον μας», υπο­γραμ­μί­ζει ο πε­ρι­φε­ρειάρ­χης Νο­τί­ου Αι­γαί­ου

Την ανά­γκη λήψης μέ­τρων απέ­να­ντι στη στε­γα­στι­κή κρίση εξέ­φρα­σε ο Πρω­θυ­πουρ­γός, Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης, μι­λώ­ντας στο πλαί­σιο συ­νε­δρί­ου για το δη­μο­γρα­φι­κό και αφή­νο­ντας ανοι­χτό το εν­δε­χό­με­νο για νέο πρό­γραμ­μα “Σπίτι μου”.

Στο πα­ρά­δειγ­μα της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, με αύ­ξη­ση πλη­θυ­σμού που ξε­περ­νά το 6,1%, ση­μειώ­νο­ντας ότι ένας τόπος γί­νε­ται τόπος πα­ρα­δείγ­μα­τος στο δη­μο­γρα­φι­κό όταν εμπνέ­ει προ­ο­πτι­κή, ανα­φέρ­θη­κε στο ίδιο συ­νέ­δριο με τίτλο: «Δη­μο­γρα­φι­κό 2026», ο Πε­ρι­φε­ρειάρ­χης Νο­τί­ου Αι­γαί­ου και Πρό­ε­δρος της Ένω­σης Πε­ρι­φε­ρειών Ελ­λά­δας, Γιώρ­γος Χα­τζη­μάρ­κος. Το ετή­σιο συ­νέ­δριο διορ­γα­νώ­θη­κε από τη Next is Now και τη Dome Consulting, με την υπο­στή­ρι­ξη του υπουρ­γεί­ου Κοι­νω­νι­κής Συ­νο­χής και Οι­κο­γέ­νειας, της Πε­ρι­φέ­ρειας Ατ­τι­κής, του Πε­ρι­φε­ρεια­κού Τα­μεί­ου Ανά­πτυ­ξης Ατ­τι­κής και της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου.

«Το δη­μο­γρα­φι­κό είναι η ίδια η υπό­στα­ση της χώρας», είπε ει­σα­γω­γι­κά ο κ. Χα­τζη­μάρ­κος. «Το ερώ­τη­μα είναι στο μέλ­λον θα υπάρ­χουν άν­θρω­ποι εδώ να κα­τοι­κούν, να δη­μιουρ­γούν, να σχε­διά­ζουν το μέλ­λον τους. Αν θα έχου­με σύ­νο­ρα με αν­θρώ­πι­νη πα­ρου­σία και όχι μόνο με γε­ω­γρα­φι­κή ή γε­ω­στρα­τη­γι­κή ή γε­ω­πο­λι­τι­κή ση­μα­σία. Είναι ένα ζή­τη­μα εθνι­κής αντο­χής. Σύν­θε­το, βαθύ και συ­ζη­τά­με γι’ αυτό με όρους αγω­νί­ας. Δι­καί­ως. Γιατί η Ελ­λά­δα γερ­νά­ει, μειώ­νε­ται, συρ­ρι­κνώ­νε­ται».

«Σή­με­ρα, στη χώρα υπάρ­χει μία πε­ρι­φέ­ρεια στη χώρα με αύ­ξη­ση πλη­θυ­σμού που ξε­περ­νά το 6,1%. Τα ποιο­τι­κά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά του δη­μο­γρα­φι­κού στο νότιο Αι­γαίο είναι καλά. Είναι και εδώ εξαί­ρε­ση σε σχέση με την υπό­λοι­πη Ελ­λά­δα. Οι άν­θρω­ποι μέ­νουν σε έναν τόπο όταν μπο­ρούν να ζή­σουν, όταν μπο­ρούν να ερ­γα­στούν και να έχουν ει­σό­δη­μα, όταν αι­σθά­νο­νται ότι στον τόπο αυτό μπο­ρούν να κερ­δί­σουν το μέλ­λον που ονει­ρεύ­τη­καν. Ένας τόπος που δεν έχει οι­κο­νο­μι­κή ζωή δεν μπο­ρεί να αντι­με­τω­πί­σει το δη­μο­γρα­φι­κό. Δη­μο­γρα­φι­κή πο­λι­τι­κή χωρίς ει­σό­δη­μα είναι σύν­θη­μα», είπε.

Αυτά τα απο­τε­λέ­σμα­τα, σύμ­φω­να με τον κ. Χα­τζη­μάρ­κο, ήρθαν στην πε­ρι­φέ­ρεια εξαι­τί­ας του του­ρι­σμού, του ισχυ­ρού κλά­δου της οι­κο­νο­μί­ας. «Ο του­ρι­σμός κρά­τη­σε τα νησιά ζω­ντα­νά. Έδωσε ει­σό­δη­μα, θέ­σεις ερ­γα­σί­ας και αι­σιο­δο­ξία. Έδωσε κί­νη­τρο σε νέους αν­θρώ­πους να μεί­νουν ή να επι­στρέ­ψουν. Αυτός ο κλά­δος της οι­κο­νο­μί­ας δεν πρέ­πει να αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως πο­λυ­τέ­λεια από κα­νέ­ναν. Κι­νη­το­ποιεί όλη την το­πι­κή οι­κο­νο­μία και κοι­νω­νία. Το δη­μο­γρα­φι­κό δεν θα το αντι­με­τω­πί­σου­με επει­δή θα πεί­σου­με κά­ποιους νέους να κά­νουν παι­διά. Αλλά μόνο όταν δια­μορ­φώ­σου­με τις συν­θή­κες αυτές που να μπο­ρούν να κά­νουν παι­διά και να πι­στέ­ψουν ότι το αύριο δεν θα είναι χει­ρό­τε­ρο από το σή­με­ρα», σχο­λί­α­σε, το­νί­ζο­ντας ότι νέοι που έφυ­γαν στα χρό­νια της οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης επέ­στρε­ψαν γιατί βρή­καν πρό­σφο­ρο έδα­φος.

Σε χθε­σι­νή ρα­διο­φω­νι­κή του συ­νέ­ντευ­ξη (Real Voice) o κ. Χα­τζη­μάρ­κος τό­νι­σε ότι “συμ­φω­νού­με και είναι εξαι­ρε­τι­κά σπά­νιο σαν λαός, ότι η με­γα­λύ­τε­ρη εθνι­κή πρό­κλη­ση είναι το δη­μο­γρα­φι­κό. Είναι μια ευ­ρω­παϊ­κή πρό­κλη­ση. Όλες οι ευ­ρω­παϊ­κές χώρες αντι­με­τω­πί­ζουν γή­ραν­ση. Ας μεί­νου­με στη χώρα μας. Η με­γα­λύ­τε­ρη εθνι­κή πρό­κλη­ση είναι η εξέ­λι­ξη στο δη­μο­γρα­φι­κό. Υπάρ­χει μία πε­ρι­φέ­ρεια σε αυτή τη χώρα που με­γα­λώ­νει και δεν με­γα­λώ­νει ορια­κά, δεν με­γα­λώ­νει συ­γκυ­ρια­κά. Με­γα­λώ­νει με πάνω από 6% στην απο­γρα­φή του Νο­τί­ου Αι­γαί­ου. Η μόνη πε­ρι­φέ­ρεια της Ελ­λά­δας. Ενώ, λοι­πόν, είναι το δη­μο­γρα­φι­κό η με­γά­λη εθνι­κή πρό­κλη­ση, ενώ όλη η χώρα μι­κραί­νει, μία πε­ριο­χή της με­γα­λώ­νει και δεν μι­λά­με για αυτό. Όχι, μι­λά­με μόνο για την κα­κο­μοι­ριά. Γιατί εί­μα­στε εθι­σμέ­νοι στην κα­κο­μοι­ριά. Γιατί δεν μι­λά­με για το καλό πα­ρά­δειγ­μα του Νο­τί­ου Αι­γαί­ου. Γιατί δεν είναι φω­τει­νό πα­ρά­δειγ­μα σε αυτές τις αρ­νη­τι­κές εξε­λί­ξεις που έχει η χώρα. Η πε­ριο­χή της, η οποία με­γα­λώ­νει, η οποία φέρ­νει πίσω νέους που έφυ­γαν στην πε­ρί­ο­δο της κρί­σης. Η οποία κρα­τά­ει εδώ νέους που θα μπο­ρού­σαν να έχουν φύγει και αυτοί. Η οποία φέρ­νει γεν­νή­σεις. Η μόνη πε­ριο­χή με θε­τι­κό ισο­ζύ­γιο. Η μόνη πε­ριο­χή με θε­τι­κούς όλους τους δεί­κτες του δη­μο­γρα­φι­κού. Γιατί το δη­μο­γρα­φι­κό δεν είναι μόνο το πόσοι εί­μα­στε. Ηλι­κί­ες, γεν­νή­σεις, πα­ρα­γω­γι­κές ηλι­κί­ες. Σε όλους αυ­τούς τους δεί­κτες, το Νότιο Αι­γαίο είναι η μόνη πε­ριο­χή της Ελ­λά­δας που είναι θε­τι­κό. Και δεν είναι πα­ρά­δειγ­μα το Νότιο Αι­γαίο στην Ελ­λά­δα. Αφού είναι θε­τι­κό και αυτή είναι η εθνι­κή πρό­κλη­ση, γιατί το Νότιο Αι­γαίο δεν είναι πα­ρά­δειγ­μα; Γιατί τότε θα ανα­γκα­στού­με να απο­δε­χθού­με την γε­νε­σιουρ­γό αιτία, τον κύριο λόγο για τον οποίο είναι θε­τι­κό το Νότιο Αι­γαίο σε αυτή την πρό­κλη­ση που δεν είναι άλλο απ’ αυτό που κινεί την οι­κο­νο­μία του και δίνει αι­σιο­δο­ξία. Τον του­ρι­σμό, αλλά επει­δή τώρα έχου­με απο­φα­σί­σει σαν λαός στο δη­μό­σιο διά­λο­γο να κα­τη­γο­ρού­με το του­ρι­σμό για τα πάντα, στο­χο­ποι­ή­σα­με και δαι­μο­νο­ποι­ή­σα­με τον του­ρι­σμό. Για όλα αυτά είναι τώρα, για όλα αυτά είναι ο του­ρι­σμός. Λοι­πόν, δεν συ­ζη­τά­με το θε­τι­κό πα­ρά­δειγ­μα γιατί εξ αυτού θα δι­καιω­θεί ο υπέ­ρο­χος κλά­δος του του­ρι­σμού. Εμείς θα το υπε­ρα­σπι­στού­με αυτό. Και αυτά που έχου­με πε­τύ­χει εδώ ως πε­ριο­χή γιατί δεν έγι­ναν τυ­χαία, έχει πάρα -πάρα πολλή δου­λειά. Θα υπε­ρα­σπι­στού­με χωρίς φόβο και τον του­ρι­σμό και το μέλ­λον μας, με σχέ­διο, με ευ­θύ­νη, με σε­βα­σμό στην αλή­θεια, με σε­βα­σμό στους αν­θρώ­πους που δη­μιουρ­γούν, με σε­βα­σμό στα νησιά μας. Με σε­βα­σμό σε μια χώρα που θέ­λου­με όχι απλώς να επι­βιώ­σει, να στα­θεί όρθια, πα­ρα­γω­γι­κή, ζω­ντα­νή χώρα, αι­σιό­δο­ξη χώρα. Δεν έχει νερό κάπου, ο του­ρί­στας φταί­ει. Ο του­ρί­στας φταί­ει που δεν έχεις σχε­διά­σει και δεν έχεις υλο­ποι­ή­σει το έργο που έπρε­πε να κά­νεις για να έχεις νε­ρά­κι; Σου φταί­ει αυτός που έρ­χε­ται και αφή­νει εδώ τα ωραία του λεφτά για να βελ­τιώ­νεις το βιο­τι­κό επί­πε­δο και να χτί­ζεις το μέλ­λον της οι­κο­γέ­νειάς σου; Λοι­πόν, να σο­βα­ρευ­τού­με λίγο, να μην ψά­χνου­με για άλ­λο­θι, και να μην ψά­χνου­με πια άλλο να κα­τη­γο­ρού­με οτι­δή­πο­τε πε­τυ­χη­μέ­νο. Οτι­δή­πο­τε πε­τυ­χη­μέ­νο σε αυτή τη χώρα είναι… ύπο­πτο!

Εγώ λέω ότι αυτό που εμείς κά­νου­με στο Νότιο Αι­γαίο, να ανα­γνω­ρί­ζου­με και να αξιο­ποιού­με τις ευ­και­ρί­ες και να δια­μορ­φώ­νου­με ένα πε­ρι­βάλ­λον το οποίο φέρ­νει πίσω αν­θρώ­πους και κρα­τά­ει εδώ αν­θρώ­πους και κρα­τά­ει θε­τι­κούς όλους τους δεί­κτες του δη­μο­γρα­φι­κού, αυτό οφεί­λει να κάνει και η χώρα. Και αυτό εμείς θα το υπε­ρα­σπι­στού­με μέχρι τέ­λους. Γιατί μια χώρα μικρή και μί­ζε­ρη δεν έχει κα­νέ­να μέλ­λον. Τα νησιά μας έχουν μέλ­λον, γιατί έχουν ισχυ­ρό παρόν. Και γιατί αυτό το ισχυ­ρό παρόν εμπνέ­ει ασφά­λεια, ασφά­λεια στους πο­λί­τες του για να μέ­νουν εδώ, για να έρ­χο­νται εδώ, για να γεν­νά­νε εδώ, για να σχε­διά­ζουν το μέλ­λον της οι­κο­γέ­νειάς τους εδώ.

Αλλά αυτό έρ­χε­ται σε αντί­θε­ση με το αφή­γη­μα της μι­ζέ­ριας. Το αφή­γη­μα αυτό που ένα κομ­μά­τι του πο­λι­τι­κού προ­σω­πι­κού καλ­λιερ­γεί νύχτα μέρα, αρ­νού­με­νο την αλή­θεια, την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, σπέρ­νο­ντας στην κοι­νω­νία όλη αυτή τη μαυ­ρί­λα, γιατί το φως φο­βού­νται ότι θα τους κάψει. Το φως φο­βού­νται ότι θα ανα­δεί­ξει ότι δεν έχουν κα­νέ­να σχέ­διο. Κα­νέ­να σχέ­διο οι ίδιοι. Αν στην πο­λι­τι­κή, έχεις σχέ­διο και δεν φο­βά­σαι να το πα­ρου­σιά­σεις και δεν φο­βά­σαι να ανα­λά­βεις το πο­λι­τι­κό κό­στος των δικών σου ευ­θυ­νών για να το υλο­ποι­ή­σεις, όταν κοι­τάς στους πο­λί­τες τα μάτια και λες την αλή­θεια «εδώ καλ­λιερ­γεί­ται νύχτα μέρα η μι­ζέ­ρια», το κρά­τος των Αθη­νών, ο του­ρι­σμός, αυτό εκεί­νο, το άλλο, ποιος φταί­ει. Πάντα φταί­ει ο Χα­τζη­πε­τρής;», ση­μεί­ω­σε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά.