Αθώοι κρίθηκαν οι κατηγορούμενοι σε υπόθεση παράβασης καθήκοντος και ηθικής αυτουργίας

• Κατά πλειο­ψη­φία η απόφαση • Εισαγ­γε­λική πρόταση υπέρ της ενοχής

Σε αθω­ω­τική απόφαση κατέ­ληξε, κατά πλειο­ψη­φία, το Τρι­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Κω ανα­φο­ρικά με σοβαρή υπόθεση που αφο­ρούσε φερό­με­νες παρα­βά­σεις καθή­κο­ντος κατ’ εξα­κο­λού­θηση και ηθική αυτουρ­γία στην τέλεσή τους, από δύο κατη­γο­ρού­με­νους, κατοί­κους Καλύ­μνου. Παρά την κατα­δι­κα­στική εισή­γηση της Εισαγ­γε­λέως της έδρας, το Δικα­στή­ριο απε­φάνθη ότι δεν στοι­χειο­θε­τή­θηκε η ενοχή τους, απαλ­λάσ­σο­ντάς τους από τις ιδιαί­τερα βαρύ­τα­τες κατη­γο­ρίες.

Η υπόθεση, που αφορά στο χρονικό διά­στημα από τον Ιούνιο του 2018 έως και το 2020, είχε προ­κα­λέ­σει ιδιαί­τερο ενδια­φέ­ρον λόγω της εμπλο­κής κρα­τι­κών λει­τουρ­γών και επαγ­γελ­μα­τιών του χώρου της εκπαί­δευ­σης οδηγών. Ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος, υπάλ­λη­λος του Τμή­μα­τος Μετα­φο­ρών και Επι­κοι­νω­νιών Καλύ­μνου, κατη­γο­ρή­θηκε ότι συστη­μα­τικά και με πρόθεση παρέβη τα καθή­κο­ντά του, με στόχο την εξυ­πη­ρέ­τηση συμ­φε­ρό­ντων ιδιώτη – συγκε­κρι­μένα του δεύ­τε­ρου κατη­γο­ρού­με­νου, ιδιο­κτήτη σχολής οδηγών και ΚΕ.ΘΕ.Υ.Ο. στην Κάλυμνο.

Σύμφωνα με το κατη­γο­ρη­τή­ριο, ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να:

• Παρέ­λειψε να διε­νερ­γή­σει τους προ­βλε­πό­με­νους επι­τό­πιους ελέγ­χους στις σχολές οδηγών της περιο­χής του, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης αυτής του δεύ­τε­ρου κατη­γο­ρού­με­νου.

• Παρείχε παρα­πλα­νη­τική πλη­ρο­φό­ρηση προς τις ελεγ­κτι­κές αρχές του Υπουρ­γείου Μετα­φο­ρών.

• Επέ­τρεψε τη μη νόμιμη χρήση εκπαι­δευ­τι­κού οχή­μα­τος, ιδιο­κτη­σίας της συζύγου του, από τον δεύτερο κατη­γο­ρού­μενο.

• Παρέ­λειψε να ελέγξει και να ζητήσει τη διόρ­θωση ελλιπώς συμπλη­ρω­μέ­νων προ­γραμ­μά­των θεω­ρη­τι­κής εκπαί­δευ­σης.

Ο δεύ­τε­ρος κατη­γο­ρού­με­νος, από την πλευρά του, κατη­γο­ρή­θηκε ότι με επιμονή και παραι­νέ­σεις έπεισε τον πρώτο να παραβεί τα καθή­κο­ντά του, προς δικό του όφελος, ζημιώ­νο­ντας το Δημόσιο.

Η υπε­ρά­σπιση, που ανέλαβε ο δικη­γό­ρος κ. Άκης Δημη­τριά­δης, αμφι­σβή­τησε καίρια σημεία του κατη­γο­ρη­τη­ρίου, επι­κα­λού­με­νος έλλειψη στοι­χείων που να απο­δει­κνύ­ουν δόλο, σύμπραξη ή συστη­μα­τική παρα­βα­τική συμπε­ρι­φορά. Ο συνή­γο­ρος τόνισε ότι οι ενέρ­γειες των κατη­γο­ρου­μέ­νων ερμη­νεύ­τη­καν αυθαί­ρετα ως παρα­λεί­ψεις καθή­κο­ντος, χωρίς όμως να θεμε­λιώ­νε­ται ποινική ευθύνη. Ανέφερε επίσης ότι η ίδια η διοι­κη­τική πρα­κτική της Υπη­ρε­σίας Μετα­φο­ρών παρου­σί­αζε δια­χρο­νικά ασά­φειες και γρα­φειο­κρα­τι­κές αδυ­να­μίες, τις οποίες δεν μπορεί να επω­μι­στεί ποινικά ένα πρόσωπο.