Γιάννης Χατζηθεοδοσίου: «Τα μέτρα που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός είναι σίγουρα θετικά»

Να ξεκι­νή­σουμε από τα μόνιμα μέτρα συνο­λι­κού ύψους 1 δισ. ευρώ, που ανα­κοί­νωσε ο πρω­θυ­πουρ­γός Κυριά­κος Μητσο­τά­κης μετά τη δημο­σιο­ποί­ηση του πρω­το­γε­νούς πλε­ο­νά­σμα­τος ρεκόρ που κατέ­γραψε η ελλη­νική οικο­νο­μία. Θα ήθελα το σχόλιό σας.

Τα μέτρα είναι σίγουρα θετικά καθώς στη­ρί­ζουν πολίτες που δυσκο­λεύ­ο­νται πολύ στην καθη­με­ρι­νό­τητά τους. Τόσο σχετικά με το κόστος ενοι­κίου, όσο και για τα έξοδα δια­βί­ω­σής τους οι χαμη­λο­συ­ντα­ξιού­χοι.

Σε αυτές τις εποχές ακρί­βειας είναι σημα­ντικό ότι έστω και τώρα δόθηκε μία οικο­νο­μική ανάσα σε ανθρώ­πους που την έχουν ανάγκη. Και η αύξηση του Προ­γράμ­μα­τος Δημο­σίων Επεν­δύ­σεων κατά 500 εκατ. ευρώ είναι προς τη σωστή κατεύ­θυνση. Ανα­μέ­νουμε βέβαια να δούμε και πόσο αφορά και σε ποιον βαθμό και τις μικρο­με­σαίες επι­χει­ρή­σεις.

Αυτή η αναμ­φί­βολα θετική εξέλιξη ήρθε μετά τη δημο­σιο­ποί­ηση από πλευράς Eurostat του πρω­το­γε­νούς πλε­ο­νά­σμα­τος που σύμφωνα με την κυβέρ­νηση έφτασε σε ύψος-ρεκόρ για το 2024. Όπως ανα­κοι­νώ­θηκε έφτασε τα 11,4 δισ. ευρώ και ήταν σχεδόν διπλά­σιο από τον στόχο των 2,5 δισ. ευρώ.

Αυτό βέβαια σημαί­νει ότι υπήρξε μία υπερ­φο­ρο­λό­γηση, ειδικά της μεσαίας τάξης. Επι­στρά­φηκε δηλαδή στην κοι­νω­νία ένα μόνο μέρος αυτών που πήρε η Πολι­τεία όλο το 2024. Και ταυ­τό­χρονα, με την ετήσια κατα­βολή των 250 ευρώ σε χαμη­λο­συ­ντα­ξιού­χους, φαί­νε­ται να σταματά η συζή­τηση για την επα­να­φορά της 13ης και 14ης σύντα­ξης, ένα μέτρο που σίγουρα θα τόνωνε και την αγορά.

Τι δεν ακού­σαμε όμως; Κάποια μέτρα για τις μικρο­με­σαίες επι­χει­ρή­σεις. Η επι­στροφή ενός ενοι­κίου αφορά σε ενοίκια κατοι­κίας. Όμως και τα επαγ­γελ­μα­τικά ενοίκια κινού­νται εδώ και καιρό σε πολύ υψηλά επίπεδα. Δεν ακού­σαμε να υπάρχει κάποια πρό­βλεψη ελά­φρυν­σης και για τους επαγ­γελ­μα­τίες που απο­δε­δειγ­μένα στε­νά­ζουν από το βάρος τόσων εξόδων. Δεν αυξά­νε­ται το συνο­λικό λει­τουρ­γικό τους κόστος εξαι­τίας των υψηλών ενοι­κίων; Δεν έχουν επω­μι­στεί δυσα­νά­λογα βάρη λόγω της παρα­τε­τα­μέ­νης ακρί­βειας;

Η αγορά περι­μέ­νει με αγωνία βελ­τιώ­σεις στον φορο­λο­γικό νόμο και στο­χευ­μένα μέτρα που θα ενι­σχύ­ουν την προ­σπά­θεια βιω­σι­μό­τη­τας των μικρο­με­σαίων επι­χει­ρή­σεων και θα τους δίνουν ρεα­λι­στι­κές προ­ο­πτι­κές ανά­πτυ­ξης. Από το μέλλον των ΜμΕ εξαρ­τά­ται σε σημα­ντικό βαθμό η πορεία της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας αλλά και η δια­τή­ρηση της κοι­νω­νι­κής συνοχής.

Σε κάθε περί­πτωση, πολύ ψηλά στην ατζέντα παρα­μέ­νει το πρό­βλημα της ακρί­βειας το οποίο αντι­με­τω­πί­ζουν οι κατα­να­λω­τές με τις τιμές να ανε­βαί­νουν συνεχώς σε όλα τα προ­ϊ­ό­ντα, όπως και στην ενέρ­γεια. Υπάρχει περι­θώ­ριο για διορ­θω­τι­κές κινή­σεις;

Η ακρί­βεια όχι απλώς παρα­μέ­νει ως πρό­βλημα αλλά γίνεται όλο και πιο έντονο. Τόσο για την κοι­νω­νία όσο και για τις μικρο­με­σαίες επι­χει­ρή­σεις. Η πλειο­ψη­φία των πολιτών, σύμφωνα με διά­φο­ρες έρευνες που έχουν δει το φως της δημο­σιό­τη­τας, δηλώ­νουν ότι τα εισο­δή­ματά τους δεν τους φτάνουν για όλο το μήνα. Και αυτό επη­ρε­ά­ζει συνο­λικά την κίνηση στην αγορά. Γιατί όταν ένας κατα­να­λω­τής δεν μπορεί να αντα­πο­κρι­θεί στα πάγια έξοδά του, σημαί­νει ότι αδυ­να­τεί να κατα­να­λώ­σει και άλλα προ­ϊ­ό­ντα, κάτι που λει­τουρ­γεί σε βάρος των επι­χει­ρή­σεων.

Η κυβέρ­νηση πρέπει να ασχο­λη­θεί πολύ ουσια­στικά με το κομμάτι μείωσης των τιμών και αντι­με­τώ­πι­σης της αισχρο­κέρ­δειας από διάφορα καρτέλ. Όσο συνε­χί­ζε­ται αυτή η κατά­σταση τόσο δυσχε­ραί­νει η καθη­με­ρι­νό­τητα για τη συντρι­πτική πλειο­νό­τητα των νοι­κο­κυ­ριών. Δεν υπάρ­χουν αντοχές στην κοι­νω­νία και αυτό πρέπει να το λάβει υπόψιν της η κυβέρ­νηση και να πάρει πιο δρα­στικά μέτρα. Στόχος πρέπει να είναι η αύξηση των εισο­δη­μά­των των πολιτών, η μείωση της τιμής του ηλε­κτρι­κού ρεύ­μα­τος, ο εξορ­θο­λο­γι­σμός της τιμής των ενοι­κίων μέσω της διά­θε­σης περισ­σό­τε­ρων ακι­νή­των στην αγορά ώστε να αυξηθεί η προ­σφορά, η εφαρ­μογή μίας πιο δίκαιης φορο­λο­γι­κής πολι­τι­κής και η στήριξη των ΜμΕ. Ουσια­στική ενί­σχυση όμως και όχι απλώς κάποια «ασπι­ρίνη». Δείτε τι έγινε με την επι­δό­τηση των λογα­ρια­σμών ρεύ­μα­τος για τις μικρο­με­σαίες επι­χει­ρή­σεις. Ενώ τα τελευ­ταία χρόνια το κόστος του ηλε­κτρι­κού ρεύ­μα­τος αυξή­θηκε κατά 100%, η ενί­σχυση που δίνεται είναι ελά­χι­στη. Πώς θα σταθεί σε ένα τόσο δύσκολο περι­βάλ­λον μία ενερ­γο­βόρα επι­χεί­ρηση;

Η απόφαση του Αμε­ρι­κα­νού Προ­έ­δρου, Ντό­ναλντ Τραμπ για τους δια­τλα­ντι­κούς δασμούς, έχει προ­κα­λέ­σει γενι­κό­τερη αβε­βαιό­τητα στο παγκό­σμιο εμπόριο αλλά και σε συγκε­κρι­μέ­νους τομείς. Τι πρέπει να περι­μέ­νουμε για την οικο­νο­μία της Ελλάδας και πώς θα πρέπει να αντι­δρά­σει η κυβέρ­νηση κατά την άποψή σας;

Αρκεί μία ματιά στις δια­κυ­μάν­σεις των χρη­μα­τι­στη­ρίων τον τελευ­ταίο καιρό για να δια­πι­στώ­σει κάποιος το μέγεθος της ανα­στά­τω­σης που υπήρξε με τις δηλώ­σεις Τραμπ. Η πρόθεσή του να προ­χω­ρή­σει στην επιβολή δασμών ουσια­στικά αλλάζει τον τρόπο διε­ξα­γω­γής του παγκό­σμιου εμπο­ρίου, του­λά­χι­στον όπως το γνώρισε ο πλα­νή­της από το τέλος του Β’ Παγκο­σμίου Πολέμου έως και σήμερα.

Από τις μέχρι τώρα εξε­λί­ξεις όμως και από την απόφαση του Αμε­ρι­κα­νού Προ­έ­δρου να «παγώσει» το θέμα των δασμών στην Ε.Ε. για 90 ημέρες φάνηκε ξεκά­θαρα ότι στόχος του Ντό­ναλντ Τραμπ ήταν εξαρχής η άσκηση πίεσης προς τις υπό­λοι­πες χώρες και η έναρξη δια­πραγ­μα­τεύ­σεων με στόχο τα μεγα­λύ­τερα δυνατά οφέλη για την Αμερική.

Θεωρώ απίθανο να μην είχε υπο­λο­γί­σει τις συνέ­πειες που θα είχαν οι Αμε­ρι­κα­νοί κατα­να­λω­τές που θα ήταν οι πρώτοι που θα πλήτ­το­νταν από την πολι­τική των υψηλών δασμών. Επίσης με τις κινή­σεις του ο Πρό­ε­δρος των ΗΠΑ έδειξε ότι θεωρεί ως μεγα­λύ­τερο εμπο­ρικό αντα­γω­νι­στή την Κίνα.

Γεγονός όμως είναι ότι κίν­δυ­νοι συνε­χί­ζουν να υφί­στα­νται για την παγκό­σμια οικο­νο­μία και κανείς αυτή τη στιγμή δεν μπορεί να προ­βλέ­ψει το μέλλον καθώς έχει απο­δει­χθεί το πόσο απρό­βλε­πτος μπορεί να γίνει ο Πρό­ε­δρος των ΗΠΑ.

Από τις εξε­λί­ξεις θα εξαρ­τη­θεί σε σημα­ντικό βαθμό και η πορεία της δικής μας οικο­νο­μίας. Η εμπο­ρική μας σχέση με τις ΗΠΑ δεν είναι τόσο μεγάλη καθώς κατευ­θύ­νο­νται προς την αμε­ρι­κα­νική αγορά προ­ϊ­ό­ντα κυρίως από τον πρω­το­γενή τομέα. Όμως έχουμε στενή εμπο­ρική σχέση με τις περισ­σό­τε­ρες ευρω­παϊ­κές χώρες. Οπότε αν αυτές βρεθούν σε δύσκολη θέση, μοιραία θα επη­ρε­α­στεί και η δική μας οικο­νο­μία.

Η Ε.Ε. θα πρέπει λοιπόν να εκμε­ταλ­λευ­θεί αυτό το διά­στημα του «παγώ­μα­τος» των δασμών για να δια­πραγ­μα­τευ­θεί όσο το δυνατόν πιο απο­τε­λε­σμα­τικά με τις Ηνω­μέ­νες Πολι­τείες. Για να γίνει όμως αυτό θα πρέπει να υπάρξει μία συμ­φω­νία σε ευρω­παϊκό επίπεδο έτσι ώστε να ασκηθεί μία ενιαία πολι­τική. Αν κάθε κράτος – μέλος οδη­γη­θεί σε κατά μόνας δια­πραγ­μα­τεύ­σεις με τις ΗΠΑ, υπάρχει σοβαρή πιθα­νό­τητα για πολύ μεγάλα προ­βλή­ματα που μπορεί να βρει απέ­να­ντι της η ευρω­παϊκή οικο­νο­μία. Είναι ώρα να φανεί στη πράξη η ευρω­παϊκή αλλη­λεγ­γύη και να δοθεί μάχη για το καλό της Ευρώπης συνο­λικά. Η Ε.Ε. πρέπει να σταθεί στο ύψος των περι­στά­σεων και να δια­σφα­λί­σει την ενότητα στους κόλπους της. Αυτό που κάποτε ανα­φέ­ραμε ως «η Ευρώπη των λαών» είναι απόλυτη ανάγκη να απο­δει­χθεί και στη πράξη.