26η Απριλίου η θλιβερή 77η επέτειος εκτέλεσης των τελευταίων ηρώων πριν την Ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου

Αφορμή για το παρόν στάθηκε η επέ­τειος συμπλή­ρω­σης 77 χρόνων από την εκτέ­λεσή τους από το εκτε­λε­στικό από­σπα­σμα των Ναζί λίγο πριν την απο­χώ­ρησή τους και την Ενσω­μά­τωση της Δωδε­κα­νή­σου στην μητέρα Ελλάδα.

Στο τελευ­ταίο επει­σό­διο Νο 45 του Γιώργου Τζεδάκη στο κανάλι του στο youtube «Μια σταγόνα Ροδί­τι­κης Ιστο­ρίας με τίτλο «Οι τελευ­ταίοι ήρωες» απο­τυ­πώ­νε­ται με έναν τρόπο μονα­δικό η θυσία των τελευ­ταίων ηρώων που εκτε­λέ­σθη­καν για την ελευ­θε­ρία και την πατρίδα μας καθώς επίσης και το άρθρο του Γιώργου Ζαχα­ριάδη.

Στις 18 Σεπτεμ­βρίου 1944 ο Μιχάλης Βρούχος και ο Γιώργος Κωστα­ρί­δης κατα­δι­κά­σθη­καν «εις θάνατον». Στις 20 Σεπτεμ­βρίου 1944 ο Μιχάλης Βρούχος και ο Γιώργος Κωστα­ρί­δης άφηναν την τελευ­ταία τους πνοή, περή­φα­νοι και αξιο­πρε­πείς, στο άνθος της ηλικίας τους, κάτω από τις σφαίρες του εκτε­λε­στι­κού απο­σπά­σμα­τος των Γερ­μα­νών (Σελ.178 «ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ στην ιστορία της Ρόδο μέσα από τους δρόμους της» Νίκος Νικο­λάου, έκδοση Δήμου Ρόδου 1998). Στην τοπο­θε­σία «Μπελ­πάσσο» ή αλλιώς «Αμπέλια της Καίρ» όπου υπάρχει και το σχετικό μνημείο.

Για τη συμ­με­τοχή τους στην αντι­στα­σιακή δράση εκτός των άλλων κατα­δι­κά­στη­καν σε 10ετή κατα­να­γκα­στικά έργα οι Κλε­ό­βου­λος Χατζη­γε­ωρ­γίου από τη Σορωνή και Στέ­φα­νος Γέρο­ντας από τον Αρχάγ­γελο και Ιωάννης Δεν­δρι­νός από τη Ρόδο. Αυτοί εκτε­λέ­στη­καν στις 26 Απρι­λίου 1945 στα Εκτε­λε­στή­ρια στο στρα­τό­πεδο συγκέ­ντρω­σης της Μέγ­γα­βλης στο “Casa dei Pini” λίγες μόνο ημέρες πριν την απε­λευ­θέ­ρωση της Δωδε­κα­νή­σου εξαι­τίας μιας απάν­θρω­πης στρα­τιω­τι­κής οδηγίας που όριζε πως για κάθε από­πειρα από­δρα­σης από το στρα­τό­πεδο συγκέ­ντρω­σης θα εκτε­λού­νται τρεις. Για το ποιος απο­πει­ρά­θηκε να απο­δρά­σει και εξαι­τίας του εκτε­λέ­σθη­καν οι τρεις ήρωες δεν μάθαμε ποτέ γιατί το όνομά του δεν γρά­φτηκε ποτέ πουθενά. Άλλωστε ο λαός λέει «την προ­δο­σία πολλοί αγά­πη­σαν, τον προδότη κανείς». Άλλωστε υπήρξαν και τόσοι άλλοι ήρωες που δεν ανα­φέρ­θη­καν γνωστοί ή άγνω­στοι χωρίς να θέλουμε να υπο­τι­μή­σουμε την μνήμη τους.

Όταν δια­σχί­ζουμε την πόλη της Ρόδου μέσα από τις γει­το­νιές πολλές φορές αισθα­νό­μα­στε δυσφο­ρία για την κατά­σταση του οδο­στρώ­μα­τος ή την κακή οδική συμπε­ρι­φορά. Περνάμε μπροστά από μέρη που θεω­ρούμε ασή­μα­ντα ή υπο­τι­μη­μένα πολλές φορές όμως δεν καθό­μα­στε μέσα στο άγχος της ανάγκης μας για να μετα­κι­νη­θούμε να στα­θούμε λίγο και να παρα­τη­ρή­σουμε τις τοπο­θε­σίες γύρω μας. Να δια­βά­σουμε τις ονο­μα­το­θε­σίες στις οδούς και στις πλα­τείες να δούμε ένα λου­λούδι ν’ ανθίζει. Αισθα­νό­μα­στε μέσα στο θόρυβο της πόλης και το παρόν ότι ένας απόηχος από το παρελ­θόν είναι η ανά­μνηση που γίνεται ο Φάρος μας για να μη χάσουμε το ταξίδι μας προς το μέλλον μας, τα παιδιά μας, την πατρίδα μας.

Ας μας μείνει για πάντα η ανά­μνησή τους ζωντανή για εμάς και τους απο­γό­νους μας η θυσία όλων αυτών των επω­νύ­μων και ανω­νύ­μων ηρώων, που μας χάρισε μια ελεύ­θερη πατρίδα.

Ευχα­ρι­στίες στους κ.κ. Γιώργο Ζαχα­ριάδη, Φιλή­μονα Κων­στα­ντι­νίδη, Ευαγ­γε­λία (Λίλα) Μανωλά για τις σημα­ντι­κές πλη­ρο­φο­ρίες και όσους άλλους συμ­με­ρί­ζο­νται τις αγωνίες μας και φυσικά τον Γιώργο Τζεδάκη για το τιμη­τικό φιλμ για τους ήρωές μας το οποίο υπάρχει στον παρα­κάτω σύν­δε­σμο https://youtu.be/Q8WWRrjzods .