ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Δημήτρης Λιγνάδης : Σοκάρει το δικαστικό βούλευμα – Πλησίαζε ανήλικα παιδιά για 30 χρόνια

news room 9 λεπτά ανάγνωση
Λιγνάδης

Με ένα βού­λευμα – «φωτιά» η Δικαιο­σύνη στοι­χειο­θε­τεί βήμα – βήμα τους λόγους, για τους οποίους ο Δημή­τρης Λιγνά­δης κατέστη κατη­γο­ρού­με­νος για βιασμό κατά συρροή και στη συνέ­χεια συνε­λή­φθη.

Με το συγκε­κρι­μένο βού­λευμα οι δικα­στές, μέλη του συμ­βου­λίου Πλημ­με­λειο­δι­κών της Αθήνας, απέρ­ρι­ψαν την αίτηση που είχε κατα­θέ­σει ο σκη­νο­θέ­της για ακύρωση της δίωξης που ασκή­θηκε σε βάρος του για βιασμό κατά συρροή αλλά και για ακύρωση του εντάλ­μα­τος που εκδό­θηκε για την σύλληψή του.

Μετά την απόρ­ριψη της αίτησης αυτής, την περα­σμένη Πέμπτη άνοιξε ο δρόμος για την απο­λο­γία του κατη­γο­ρού­με­νου, κατά την οποία όμως ο σκη­νο­θέ­της δεν έπεισε ανα­κρί­τρια και εισαγ­γε­λέα για την αθω­ό­τητά του, αφού και οι δυο τάχθη­καν υπέρ της προ­φυ­λά­κι­σής του.

Οι δικα­στές, μέλη του συμ­βου­λίου, με το βού­λευμά τους, υιο­θε­τούν πλήρως την εισαγ­γε­λική πρόταση επί της αίτησης Λιγνάδη και απο­φαί­νο­νται πως:

  • 1ον) ο κατη­γο­ρού­με­νος δεν έχει δικαί­ωμα από το νόμο να ασκήσει προ­σφυγή κατά του εντάλ­μα­τος σύλ­λη­ψης του,
  • 2ον) ότι ασκή­θηκε σε βάρος του δίωξη από τη Δικαιο­σύνη καθώς υπάρ­χουν στοι­χεία για έκνομη δράση του από το 1985, όταν έγινε η πρώτη καταγ­γε­λία σε βάρος του για ασέλ­γεια σε ανήλικο. Η έκνομη δράση του κατη­γο­ρού­με­νου – ανα­φέ­ρουν οι δικα­στές – συνε­χί­στηκε έκτοτε σε βάθος 30ετίας μέχρι και το 2015
  • 3ον) Τα άλλοθι που προ­σκό­μισε ο σκη­νο­θέ­της για να απο­δεί­ξει ότι δεν τέλεσε τους βια­σμούς στους τόπους και τους χρόνους που κατη­γο­ρεί­ται ότι τέλεσε δεν είναι ισχυρά, καθώς παρου­σιά­ζουν χρονικά κενά.

Στο βού­λευμα και κυρίως στο μέρος του εκείνο που κατα­γρά­φε­ται η εισαγ­γε­λική πρόταση, παρου­σιά­ζε­ται το σύνολο της δικο­γρα­φίας σε βάρος του Λιγνάδη, η οποία πραγ­μα­τικά σοκάρει. Οι μηνυτές του σκη­νο­θέτη και οι μάρ­τυ­ρες που κατέ­θε­σαν ενα­ντίον του, ανα­φέ­ρο­νται με λεπτο­μέ­ρειες σε γεγο­νότα και περι­στα­τικά που δύσκολα μπορεί κάποιος να προ­σπε­ρά­σει.

Στις μαρ­τυ­ρίες και τα στοι­χεία αυτά – εκ των οποίων τα περισ­σό­τερα έχουν δει το φως της δημο­σιό­τη­τας – εμπε­ριέ­χε­ται κατά­θεση ενός εκ των μηνυτών ο οποίος ανα­φέ­ρε­ται σε ανήλικα αγόρια που, όπως λέει, είχε προ­σλά­βει ο Δημή­τρης Λιγνά­δης για να του καθα­ρί­ζουν το σπίτι, έναντι αμοιβής 5 έως 10 ευρώ. Όπως κατα­θέ­τει ο μηνυτής τα παιδιά ερω­το­τρο­πού­σαν μεταξύ τους στο σαλόνι του δια­με­ρί­σμα­τος του σκη­νο­θέτη και εκείνος αυνα­νί­ζο­νταν…..

Τι κρίθηκε για τη δίωξη και ένταλμα σύλ­λη­ψης

Ειδι­κό­τερα, με το υπ. αριθμόν 652/2021 βού­λευμά τους οι δικα­στές του συμ­βου­λίου Πλημ­με­λειο­δι­κών Αθηνών, υιο­θέ­τη­σαν στο σύνολό της την εισαγ­γε­λική πρόταση και απέρ­ρι­ψαν το αίτημα που είχε υπο­βάλ­λει ο Λιγνά­δης για ακύ­ρω­σης της ποι­νι­κής δίωξης επειδή δεν είχε κληθεί προη­γου­μέ­νως να δώσει εξη­γή­σεις αλλά και για ακύρωση της έκδοσης του εντάλ­μα­τος για τη σύλληψή του.

Πιο συγκε­κρι­μένα, σε ό,τι αφορά στο αίτημα του κατη­γο­ρού­με­νου για ακύρωση της δίωξης ενα­ντίον του για το κακούρ­γημα του βιασμού κατά συρροή επειδή δεν κλήθηκε πρώτα για εξη­γή­σεις, οι δικα­στές ερμη­νεύ­ο­ντας τα σχετικά άρθρα του Κώδικα Ποι­νι­κής Δικο­νο­μίας ανα­φέ­ρουν πως: «…η κλήση του υπόπτου στο στάδιο της προ­κα­ταρ­κτι­κής εξέ­τα­σης προς παροχή εξη­γή­σεων για πράξη τιμω­ρού­μενη σε βαθμό κακουρ­γή­μα­τος μπορεί να παρα­λει­φθεί αν από τα στοι­χεία της προ­κα­ταρ­κτι­κής, προ­κύ­πτει σαφώς ότι ο ύποπτος έχει σχε­διά­σει τη φυγή του ή την τέλεση νέων εγκλη­μά­των και έχουν προ­κύ­ψει επαρ­κείς ενδεί­ξεις για την άμεση άσκηση ποι­νι­κής δίωξης…».

Το δικα­στικό συμ­βού­λιο ανα­φέ­ρει στο βού­λευμα του πως στην περί­πτωση του Λιγνάδη η εισαγ­γε­λία άσκησε δίωξη ενα­ντίον του αξιο­ποιώ­ντας τα στοι­χεία της δικο­γρα­φίας (μηνύ­σεις και μαρ­τυ­ρίες) από τα οποία προ­κύ­πτει ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος: «Του­λά­χι­στον από το έτος 1984, οπότε χρο­νο­λο­γεί­ται σήμανσή του για αδίκημα σχε­τι­ζό­μενο με τη γενε­τή­σια ελευ­θε­ρία σε βάρος ανη­λί­κου και έως έτος 2015, δηλαδή για διά­στημα του­λά­χι­στον 30 ετών, προ­σέγ­γιζε ανη­λί­κους και εν γένει άτομα νεαρής ηλικίας, πέραν των κατα­νο­μα­ζό­με­νων στη δικο­γρα­φία και πλήθος άλλων, τους οποίους εντό­πιζε με αφορμή τις καλ­λι­τε­χνι­κές του δρα­στη­ριό­τη­τες στο χώρο των θεάτρων που λει­τουρ­γούσε ως ηθο­ποιός και σκη­νο­θέ­της, είτε ως διδά­σκων θεα­τρική αγωγή σε σχολεία και εργα­στή­ρια, είτε από φιλι­κούς κύκλους, ακόμη δε και τυχαία σε διά­φο­ρες περιο­χές των Αθηνών, που σύχνα­ζαν ανή­λι­κοι και νέοι και υπο­σχό­με­νος να τους καθο­δη­γή­σει και να τους βοη­θή­σει να στα­διο­δρο­μή­σουν στον καλ­λι­τε­χνικό χώρο…..».

Οι δικα­στές έκριναν πως από τα στοι­χεία αυτά προ­έ­κυ­ψαν ενδεί­ξεις για άσκηση ποι­νι­κής δίωξης σε βάρος του σκη­νο­θέτη αλλά και για την τέλεση νέων αντί­στοι­χων εγκλη­μά­των «τα οποία κατά τη διάταξη του άρθρου 244 παρ. 2 ΚΠΔ, δεν είναι ανα­γκαίο να είναι ίσης βαρύ­τη­τας, αφού η μεθο­δευ­μένη αυτή δράση του αιτού­ντος και η επα­νει­λημ­μένη τέλεση υπο­δει­κνύει σταθερή ροπή του προς τη διά­πραξη αυτού του είδους των εγκλη­μά­των, ως στοι­χείο της προ­σω­πι­κό­τη­τας του, στοι­χείο το οποίο δεν θα μπο­ρούσε να μετα­βλη­θεί ούτε κατά το χρόνο που διε­νερ­γείτο η προ­κα­ταρ­κτική εξέταση και θα καλού­νταν για έγγρα­φες εξη­γή­σεις ο κατη­γο­ρού­με­νος….». Με το σκε­πτικό αυτό οι δικα­στές απέρ­ρι­ψαν ως αβάσιμη την αίτηση του Λιγνάδη ως προς το σκέλος της εκείνο με το οποίο ζητούσε την ακύρωση της δίωξης ενα­ντίον του.

Σε ό,τι αφορά στο αίτημα του κατη­γο­ρού­με­νου για ακύρωση του εντάλ­μα­τος της σύλ­λη­ψής του οι δικα­στές ανα­φέ­ρουν πως ο νόμος δεν προ­βλέ­πει δικαί­ωμα προ­σφυ­γής για ακύρωση του εντάλ­μα­τος σύλ­λη­ψης. Ως εκ τούτου, η προ­σφυγή Λιγνάδη κατά το μέρος που αφορά την ακύρωση του εντάλ­μα­τος κρί­νε­ται απα­ρά­δε­κτη, υπο­γραμ­μί­ζουν οι δικα­στές.

Τι λένε για τα άλλοθι του Λιγνάδη

Οι δικα­στές ανα­φέ­ρουν στο βού­λευμά τους και το σκε­πτικό τους με το οποίο απέρ­ρι­ψαν τα άλλοθι που προ­σκό­μισε ο Δ. Λιγνά­δης για να στη­ρί­ξει τον ισχυ­ρι­σμό του ότι ο ίδιος δεν βρί­σκο­νταν στα σημεία που τελέ­στη­καν οι βιασμοί που του απο­δί­δουν οι μηνυτές του κατά τις ημε­ρο­μη­νίες που εκείνοι ανα­φέ­ρουν. Οι δικα­στές κάνουν λόγο χρονικά κενά στα έγγραφα αυτά, τα οποία ο σκη­νο­θέ­της προ­σκό­μισε και στην ανα­κρί­τρια κατά τη διάρ­κεια της απο­λο­γίας του.

Χαρα­κτη­ρι­στικά οι δικα­στές ανα­φέ­ρουν στο βού­λευμά τους ως προς τα άλλοθι του Λιγνάδη: «Συγκε­κρι­μένα κατά την ενώπιον του Δικα­στι­κού Συμ­βου­λίου δια­δι­κα­σία προ­σκο­μί­στη­καν έγγραφα μετά τα οποία ο αιτών θεωρεί ότι καταρ­ρί­πτε­ται η φυσική παρου­σία του στους τόπους και κατά τους χρόνους των δυο πράξεων των βιασμών (……..) του πρώτου τον Αύγου­στο του 2010 στην Αθήνα και του δεύ­τε­ρου στην Επί­δαυρο την 9η Αυγού­στου 2014… Σχε­τι­κώς εγχεί­ρισε κατά την αυτο­πρό­σωπή παρά­σταση του ενώπιον του δικα­στι­κού συμ­βου­λίου καταρ­χήν αντί­γραφα εισι­τη­ρίων και φορο­λο­γι­κών παρα­στα­τι­κών με τα φαί­νε­ται ότι κατά το χρονικό διά­στημα από 3/8/2010 έως 9/8/2010 βρι­σκό­ταν σε ταξίδι στην Αίγυπτο και κατά δεύ­τε­ρον φωτο­γρα­φίες από τις οποίες προ­κύ­πτει ότι κατά τις ημε­ρο­μη­νίες 1η, 5η, 6η, 11η, 15η και 16η /8/2015 βρι­σκό­ταν δια­κο­πές στην Ιθάκη με φιλικά του πρόσωπα. Πλην όμως από τα πρώτα εκ των εγγρά­φων αυτών καλύ­πτε­ται μόνο ένα μικρό χρονικό διά­στημα των ημερών του Αυγού­στου του 2010 ενώ η πράξη για την οποία ασκή­θηκε η δίωξη δεν έχει προσ­διο­ρι­στεί κατά ακριβή ημε­ρο­μη­νία, ενώ από τα δεύτερα υπάρχει κενό ακριβώς κατά την επίμαχη ημε­ρο­μη­νία της 9ης Αυγού­στου 2015…..».

Η δικο­γρα­φία που σοκάρει

Στην εισαγ­γε­λική πρόταση, που εμπε­ριέ­χε­ται στο σώμα του βου­λεύ­μα­τος, παρα­τί­θε­ται όμως και το σύνολο των στοι­χείων που συγκέ­ντρω­σαν οι εισαγ­γε­λείς για τον κατη­γο­ρού­μενο σκη­νο­θέτη. Πρό­κει­ται κατά βάση για μαρ­τυ­ρίες παθό­ντων οι οποίες προ­κα­λούν «σοκ». Μια εξ αυτών, προ­έρ­χε­ται τον έναν εκ των δυο μηνυτών του Δ. Λιγναδη.

Σύμφωνα με αυτή, ο κατη­γο­ρού­με­νος είχε προ­σλά­βει ανήλικά αγόρια για την καθα­ριό­τητα του σπιτιού του, τα οποία ο μάρ­τυ­ρας είχε δει να ερω­το­τρο­πούν στο δια­μέ­ρι­σμα του σκη­νο­θέτη στο Μετα­ξουρ­γείο και ο τελευ­ταίος να τα παρα­κο­λου­θεί και να αυνα­νί­ζε­ται.

Στην εισαγ­γε­λική πρόταση η μαρ­τυ­ρία αυτή του μηνυτή, ο οποίος έμεινε στο σπίτι του Λιγνάδη για περίπου 20 ημέρες, περι­γρά­φε­ται ως εξής: «Κατά το διά­στημα αυτό στο σπίτι ερχόταν ένα ανήλικο αγόρι, το οποίο σιδέ­ρωνε, έπλενε και γενικώς φρό­ντιζε για την καθα­ριό­τητα του σπιτιού του αιτού­ντα (σ.σ του κατη­γο­ρού­με­νου σκη­νο­θέτη), ο οποίος του έδινε 5 -10 ευρώ για τις υπη­ρε­σίες του. Μια μέρα μάλιστα που ο παθών μπήκε στο σπίτι, βρήκε το παιδί μου καθά­ριζε με έναν φίλο του ετε­ρο­φυ­λό­φιλο, ηλικίας 15 – 16 ετών, να είναι αμφό­τε­ροι με τα εσώ­ρουχά τους μέσα στο σαλόνι και να τρί­βε­ται ο ένας πάνω στον άλλο βίαια, ο δε αιτών που κάθο­νταν δίπλα τους στον καναπέ με το εσώ­ρουχό του αυνα­νί­ζο­νταν. Μετά το περι­στα­τικό αυτό, ο αιτών είπε στον παθόντα για τον ετε­ρο­φυ­λό­φιλο ανήλικο ότι «αυτός πρέπει να υπο­κύ­ψει και θα υπο­κύ­ψει και σε εσένα». Επίσης μια άλλη μέρα, παθών δια­πί­στωσε ότι το παιδί που καθά­ριζε είχε μπει στο δωμάτιο του αιτού­νταν με έναν άλλο ανήλικο και τον ίδιο τον αιτού­ντα και όταν βγήκαν από το δωμάτιο ο άλλος ανή­λι­κος ήταν φανερά στε­να­χω­ρη­μέ­νος και δεν ήθελε να μιλήσει για αυτό που είχε συμβεί. Αυτό που είχε κάνει εντύ­πωση στον παθόντα κατά τη διάρ­κεια της σχέσης του με τον αιτού­ντα ήταν ότι του έλεγε ότι είχε τη φαντα­σί­ωση να είναι ο παθών μόνος του στο δωμάτιο, να μπαί­νουν οι φίλοι του μέσα για να κάνουν σεξ μαζί του και εκείνος να φωνάζει «ο επό­με­νος»!

Αξίζει να σημειω­θεί εδώ ο Δημή­τρης Λιγνά­δης ρωτή­θηκε για αυτή την μαρ­τυ­ρία αυτή από την 19η τακτική ανα­κρί­τρια. Συγκρι­μένα, έλαβε χώρα ο εξής διά­λο­γος:

Ανα­κρί­τρια: Όταν έμενε ο (….) μαζί σας, ποιος σας βοη­θούσε στην καθα­ριό­τητα στο σπίτι;

Κατη­γο­ρού­με­νος: Τότε είχα μια κυρία την (….), η οποία είναι Γεωρ­γιανή και είναι κόρη της κυρίας που φρο­ντί­ζει την κατά­κοιτη μητέρα μου. Ουδέ­ποτε είχα κάποιο ανήλικο αγόρι να καθα­ρί­ζει το σπίτι μου, όπως με ρωτάτε. Ούτε είχα ανήλικα παιδιά να μπαι­νο­βγαί­νουν στο σπίτι μου. Σε κάθε κατά­θεση υπάρχει πάντα και ένα κεφά­λαιο ύπαρξης ανη­λί­κων. Δηλαδή φωτί­ζε­ται κατ’ επιλογή η πλευρά του βιαστή και του παι­δό­φι­λου. Εγώ, έκανα κάποιες παρα­στά­σεις μόνο με παιδιά, όπως το «Billy Eliot» και δεν βρέθηκε κανένα παιδί, καμία μάνα και κανένας πατέρας να κάνει κάποια καταγ­γε­λία. Είχαμε 50 παιδιά στην εν λόγω παρά­σταση. 

«Ανε­ξέ­λεγ­κτη γενε­τή­σια ορμή»

Η εισαγ­γε­λική λει­τουρ­γός κάνει λόγο για «ανε­ξέ­λεγ­κτη γενε­τή­σια ορμή» του κατη­γο­ρου­μέ­νου, την οποία στην περί­πτωση του πρώτου θύματος χρη­σι­μο­ποί­ησε ασκώ­ντας σωμα­τική βία, ενώ στην περί­πτωση του δεύ­τε­ρου χρη­σι­μο­ποιώ­ντας αλκοόλ και ναρ­κω­τική ουσία.

«Η εμμο­νική αυτή παρα­φι­λική του τάση, η οποία περι­γρά­φε­ται με σαφή­νεια τις ληφθεί­σες κατα­θέ­σεις, αλλά και στις εγκλή­σεις που κατα­τέ­θη­καν ενώπιον του εισαγ­γε­λέα, καθώς και η σταθερή εξα­κο­λου­θη­τική ροπή του προς την ικα­νο­ποί­ηση της γενε­τή­σιας ορμής του με ανήλικα αμφο­τέ­ρων των φίλων, η οποία ροπή έφτασε στην εγκλη­μα­τική και μάλιστα κακουρ­γη­μα­τική της μορφή, με παθό­ντες δύο αλλο­δα­πούς, σε συν­δυα­σμό με το γεγονός ότι αυτός συνε­χί­ζει να μένει στην ευρύ­τερη περιοχή του Μετα­ξουρ­γείου από ανέ­κα­θεν αλίευε ανή­λι­κους για τον ανώτερο σκοπό, δικαιο­λο­γού­σαν κατά την άποψή μας απόλυτα την εφαρ­μογή στο πρόσωπο του της παρα­γρά­φου δύο του άρθρου 244 του κώδικα ποι­νι­κής δικο­νο­μίας περί παρά­λει­ψης κλήση του ως υπόπτου για λήψη χωρίς όρκο εξη­γή­σεων και της άμεσης άσκησης ποι­νι­κής δίωξης σε βάρος του με σκοπό την απο­τροπή τέλεσης νέων πάρω μην αδι­κη­μά­των σε βάρος ανη­λί­κων παθό­ντων» επι­ση­μαί­νει η εισαγ­γε­λέας στην πρόταση της προς το δικα­στικό συμ­βού­λιο.

Σύμφωνα με την εισαγ­γε­λέα ορθώς ασκή­θηκε «άμεσα ποινική δίωξη και συμ­φώ­νησε για την έκδοση εντάλ­μα­τος σύλ­λη­ψης σε βάρος του, (…) κρί­νο­ντας ότι υφί­στα­ται ενεργός κίν­δυ­νος να τελέσει νέα παρό­μοια αδι­κή­ματα, κρίση που ενι­σχύ­ε­ται πλέον και από το γεγονός ότι ο αιτών έχει ήδη συλ­λη­φθεί και σημαν­θεί για απο­πλά­νηση ανη­λί­κου και το έτος 1984, όπως προ­έ­κυψε από το δελτίο εγκλη­μα­τι­κό­τη­τας του».

Πηγή: in.gr

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.