Η επόμενη ημέρα

H  συμ­φω­νία είναι πλέον γεγονός. Μια συμ­φω­νία, που είναι προ­φα­νές πλέον από όλες τις δημο­σκο­πή­σεις που έχουν γίνει το τελευ­ταίο διά­στημα , ότι οι πολίτες δεν την βλέπουν θετικά, με το 62% των ερω­τη­θέ­ντων στην τελευ­ταία , να την χαρα­κτη­ρί­ζει σίγουρα και μάλλον κακή. Ακόμη και στο εσω­τε­ρικό του ΣΥΡΙΖΑ, ένα μεγάλο ποσοστό των ψηφο­φό­ρων του, που αγγίζει το 40%, βλέπει αρνη­τικά την συγκε­κρι­μένη συμ­φω­νία.  Η συζή­τηση στη Βουλή, μεταξύ των αρχηγών των δύο μεγάλων κομ­μά­των, ήταν πιο ψύχραιμη από άλλες φορές, παρ’ ότι υπερ­βο­λές ακού­στη­καν και από τις δύο πλευρές.

Ο κ. Μητσο­τά­κης, άσκησε έντονη κριτική,  υπε­ρα­μύν­θηκε των απόψεών του, αλλά δεν ακού­στη­καν τα περί προ­δο­σίας, προ­δο­τών και μειο­δο­τών. Στους ίδιους ψύχραι­μους τόνους και πολλά «κλικ» δια­φο­ρο­ποι­η­μέ­νος από κάποια στελέχη του, ήταν και η δήλωσή του on camera, αμέσως μετά την κύρωση της συμ­φω­νίας, με το βλέμμα στην επόμενη ημέρα, λέγο­ντας πως θα αγω­νι­στεί για να αμβλύ­νει τις αρνη­τι­κές συνέ­πειες, αλλά και σε συνέ­ντευξή του στο περιο­δικό  Economist, τονί­ζο­ντας ότι «η Συνθήκη των Πρεσπών που ψηφί­στηκε σήμερα θα δημιουρ­γή­σει περισ­σό­τερα προ­βλή­ματα από όσα λύνει», πρό­σθεσε όμως ότι «δεν θα έλεγα ποτέ κάποιον προδότη επειδή στη­ρί­ζει την Συμ­φω­νία, ούτε θα υπο­στή­ριζα την βία που ασκή­θηκε τις τελευ­ταίες ημέρες» και πως θα υπε­ρα­σπι­σθεί τα δικαιώ­ματα που απορ­ρέ­ουν από το δίκαιο των διεθνών συν­θη­κών και τους κατα­στα­τι­κούς χάρτες των υπε­ρε­θνι­κών οργα­νι­σμών ώστε να διευ­θε­τη­θούν υπέρ των εθνικών μας συμ­φε­ρό­ντων οι “γκρίζες” περιο­χές της συμ­φω­νίας , στέλ­νο­ντας σαφές μήνυμα  και στο εσω­τε­ρικό του κόμ­μα­τος του και στους πολίτες μέχρι «να μιλή­σουν» και να δώσουν την απά­ντησή τους στις κάλπες πως : «Πρέπει, να μείνουν ενω­μέ­νοι και να επι­δεί­ξουν δημο­κρα­τική ωρι­μό­τητα. Μακριά από ακρό­τη­τες.»

Δύο σαφείς θέσεις, επα­γρύ­πνηση για την συμ­φω­νία και τα όπλα στα θηκάρια, γιατί δεν μπορεί να συνε­χι­στεί με όρους διχα­σμού η επόμενη ημέρα. Οποια­δή­ποτε άλλη σκέψη συνιστά επι­πο­λαιό­τητα, θέτει σε δια­κιν­δύ­νευση την διεθνή θέση της χώρας και είναι ευθέως αντι­πα­τριω­τική.

Οσο για την απέ­να­ντι πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, ας μείνουν στο »δεν υπάρ­χουν νικητές και ηττη­μέ­νοι» του αρχηγού τους και να στα­μα­τή­σουν από την πλευρά τους κραυγές περί «εθνι­κι­στών», σεβό­με­νοι την πλειο­ψη­φία που βλέπει αρνη­τικά την συμ­φω­νία αυτή. Ας αφήσουν τα στελέχη του τα βαρύ­γδουπα περί «υπε­ρη­φά­νειας» και να φρο­ντί­σουν να ενη­με­ρώ­σουν τους πολίτες, γιατί στην ουσία είμαστε ανε­νη­μέ­ρω­τοι,για το τι δώσαμε, τι κερ­δί­σαμε και κυρίως, να φρο­ντί­σουν αυτή τη φορά, να πάνε χέρι-χέρι με την αντι­πο­λί­τευση, προ­κει­μέ­νου να προ­λά­βουν οτι­δή­ποτε απ’ αυτά που θεω­ρού­νται «γκρίζα» σημεία της συμ­φω­νίας και ίσως θέσουν σε κίνδυνο τα εθνικά μας συμ­φέ­ρο­ντα.