Οι υπερβατικές γιορτές

Τα Χρι­στού­γεννα του 2020, τα Χρι­στού­γεννα της παν­δη­μίας, θα είναι αναμ­φί­βολα οι πιο περί­ερ­γες, δια­φο­ρε­τι­κές και αλη­σμό­νη­τες γιορτές που έχουμε περάσει. Οι γιορτές κατά τη διάρ­κεια των οποίων κατα­γρά­φο­νται εκα­το­ντά­δες νεκροί καθη­με­ρινά. Οι γιορτές της κοι­νω­νι­κής απο­στα­σιο­ποί­η­σης, της μάσκας. Μέρες που όλοι μας  θα θέλαμε ιδανικά να περά­σουμε μερικές ώρες αν όχι μέρες, με τη συντρο­φιά των δικών μας σε κλίμα προ­σω­ρι­νής ανε­με­λιάς. Μόνο που  οι αριθμοί καλ­πά­ζουν και η εκε­χει­ρία δεν φαί­νε­ται βιώσιμη στον πολύ κοντινό ορί­ζο­ντα, ούτε βεβαίως ρώτησε κανείς τον κορω­νοϊό αν απο­δέ­χε­ται τους όρους αυτής της συν­θη­κο­λό­γη­σης. Η δημόσια υγεία είναι πάνω απ’ όλα φυσικά, αυτό όμως δεν σημαί­νει ότι και τα Χρι­στού­γεννα δεν είναι σημα­ντικά για την υγεία (την ψυχική έστω) των ανθρώ­πων. Τα Χρι­στού­γεννα είναι ένα απο­λύ­τως απα­ραί­τητο διά­λειμμα, το απο­κού­μπι για την παν­δη­μία. Ας είμαστε του­λά­χι­στον προ­ε­τοι­μα­σμέ­νοι για σεμνές, ταπει­νές, υπερ­βα­τι­κές γιορτές, όπως θα έπρεπε δηλαδή πάντα να είναι, βρί­σκο­ντας εν τέλει αυτό το περί­φημο πνεύμα των Χρι­στου­γέν­νων στην αίσθηση μιας κοινής θαλ­πω­ρής -έστω και εξ αποστάσεως- και όχι στην ασύδοτη κατα­νά­λωση. Οι γιορτές, όπως τις ξέραμε, δεν θα υπάρ­ξουν φέτος. Μπορούν όμως να είναι οι πλέον ζεστές γιορτές, κάνο­ντας πράξη το πραγ­μα­τικό μήνυμα Αγάπης που αντι­προ­σω­πεύ­ουν. Αυτά τα Χρι­στού­γεννα ίσως είναι η ευκαι­ρία να αισθαν­θούμε λίγο περισ­σό­τερο κοντά ο ένας στον άλλο, παρά την πραγ­μα­τική από­σταση που θα μας χωρίζει. Γιατί η απουσία πάντα μάς κάνει να σκε­φτό­μα­στε περισ­σό­τερο αυτό που πραγ­μα­τικά μας λείπει.