“Κοινωνική προσφορά” – Γράφει ο Κάλλιστος Διακογεωργίου

Αφορμή του παρα­κάτω κει­μέ­νου, απο­τέ­λεσε η παρου­σία μου στο ετήσιο μνη­μό­συνο προς ανά­μνηση και τιμή των Μεγάλων Ευερ­γε­τών της πόλης μας, Μίνωος, Δημη­τρίου και Μαρου­λί­τας των Βενε­το­κλέων, που διορ­γά­νωσε η Διοι­κη­τική Επι­τροπή της Ελλη­νι­κής Ορθο­δό­ξου Κοι­νό­τη­τος Ρόδου την Πέμπτη 11 Νοεμ­βρίου. Με υψηλό το αίσθημα φιλο­πα­τρίας, φιλαν­θρω­πίας, κοι­νω­νι­κής αλλη­λεγ­γύης, πράγ­ματι είναι άξιος ο έπαινος για ανθρώ­πους τέτοιους, που δίδαξαν με τα έργα και τις δράσεις τους την προ­σφορά στην Πατρίδα, τον άνθρωπο, τον Πολι­τι­σμό.

Η αγάπη τους για την πατρίδα ήταν τόσο μεγάλη και απο­τέ­λεσε το κίνητρο ώστε να δια­θέ­σουν την περιου­σία τους σε διά­φο­ρες ευερ­γε­σίες, όπως η κατα­σκευή κρηνών και η ανέ­γερση του ναού του Αγίου Δημη­τρίου στο παλαιό Νεκρο­τα­φείο Ρόδου. Κορυ­φαία, δε, δωρεά των μεγάλων μας ευερ­γε­τών ήταν η ίδρυση του Βενε­το­κλείου Γυμνα­σίου, που εξε­λί­χθηκε σε κέντρο ελλη­νι­κής παι­δείας, πνευ­μα­τι­κής ανα­γέν­νη­σης και αφύ­πνι­σης του τόπου μας. Αντα­πό­δοση των οφει­λο­μέ­νων προς την πατρίδα θεω­ρού­σαν οι ιδρυτές του Βενε­το­κλείου τη χορηγία τους ύψους 31.600 χρυσών φράγκων. «Εκπληρώ απλού­στατα το ιερόν μου καθήκον, όπερ πας πολίτης έχει προς την γενέ­τειρα αυτού, αποτίω ελά­χι­στον φόρον ευγνω­μο­σύ­νης ή μάλλον κατα­βάλλω μέρος των τρο­φείων και διδά­κτρων εις την πόλιν εν η ανε­τρά­φην και εν η ήντλησα τα πρώτα νάματα της παι­δείας» είπε στην ομιλία του κατά την τελετή των εγκαι­νίων ο Μίνως Βενε­το­κλής.

Φωτεινά παρα­δείγ­ματα φιλο­πα­τρίας που δίδαξαν το συναί­σθημα της ανι­διο­τε­λούς αγάπης προς τους άλλους. «Η φιλαν­θρω­πία μεγα­λύ­νει τον άνθρωπο» μου έλεγε πάντα ο αεί­μνη­στος πατέρας μου. Η ιστορία μας βρίθει τέτοιων παρα­δειγ­μά­των με δίδαξαν οι δάσκα­λοι μου. Ο θεσμός της ευερ­γε­σίας φαί­νε­ται να είναι έμφυτος στη ψυχο­σύν­θεση μας και παρου­σιά­ζε­ται από την αρχαιό­τητα σε πολλές μορφές. Ευερ­γέ­της ήταν ο Προ­μη­θέας ο οποίος έκλεψε από τους θεούς τη φωτιά, ώστε να ωφε­λή­σει την ανθρω­πό­τητα. Παράλ­ληλα η Αθηνά χάρισε στους ανθρώ­πους το μέγα ευερ­γέ­τημα, την ελιά. Επι­προ­σθέ­τως ο θεσμός λαμ­βά­νει νέες δια­στά­σεις στη διάρ­κεια της Οθω­μα­νι­κής Αυτο­κρα­το­ρίας αλλά και μετά την ίδρυση του νεο­ελ­λη­νι­κού κράτους όπου η ανάγκη για πνευ­μα­τική ανα­βάθ­μιση του Γένους ώθησε την Εκκλη­σία αλλά και τους εύπο­ρους Έλληνες να δρα­στη­ριο­ποι­η­θούν για την ίδρυση σχο­λείων , τη μισθο­δο­σία εκπαι­δευ­τι­κών και στην αρωγή σ΄ε­κεί­νους που είχαν μεγα­λύ­τερη οικο­νο­μική ανάγκη.

Στις μέρες μας λαμπρό παρά­δειγμα ευερ­γε­σίας απο­τε­λεί ο ευπα­τρί­δης 97χρονος εφο­πλι­στής Ιάκωβος Τσούνης Βετε­ρά­νος στον Β Παγκό­σμιο Πόλεμο, που δώρισε την περιου­σία του στις Ένοπλες Δυνά­μεις δηλώ­νο­ντας πως επι­θυ­μεί να φύγει από τη ζωή όπως ακριβώς ξεκί­νησε «ξυπό­λυ­τος». «Ο πιο σπου­δαίος για μένα είναι ο πατριώ­της. Όχι εκείνος που έχει λεφτά, όχι εκείνος που έχει τιμη­τι­κές δια­κρί­σεις! Δίχως πατρίδα, ούτε ο πλούτος, ούτε η δόξα ούτε οι χαρές υπάρ­χουν» ανέφερε ο εφο­πλι­στής και τα λόγια του χαρά­χτη­καν ανε­ξί­τηλα στην ιστορία. Και όπως γράφει

ο Καβάφης «΄΄Όταν οι Έλληνες θέλουν να καυ­χη­θούν, τέτοιους βγάζει το Έθνος μας, θα λένε.

Η ελλη­νική ψυχή έχει ανά τους αιώνες μεγα­λουρ­γή­σει επι­δει­κνύ­ο­ντας δείγ­ματα γεν­ναιο­δω­ρίας, μεγα­λο­ψυ­χίας, συλ­λο­γι­κό­τη­τας, υπέρ­βα­σης του «εγώ». Αυτές οι αξίες δίνουν νόημα στη ζωή μας και οφεί­λουμε να τις δια­τη­ρούμε άσβε­στες στις μέρες μας όπου οι αλλε­πάλ­λη­λες κρίσεις τις καθι­στούν αδήριτη ανάγκη.

Κάλ­λι­στος Δια­κο­γε­ωρ­γίου

Αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χης Ενέρ­γειας

Βιο­μη­χα­νίας& Φυσικών Πόρων