Facebook: Οι “ανοιχτές” αναρτήσεις του χρήστη δεν αποτελούν προσωπικά δεδομένα του – Στα “πράσα” πιάστηκε οφειλέτρια

Πώς οι φωτο­γρα­φίες στο προ­σω­πικό προφίλ στο Facebook στά­θη­καν αφορμή για μια γυναίκα να απορ­ρι­φθεί αίτησή της για υπαγωγή σε ρύθμιση οφειλών υπερ­χρε­ω­μέ­νων φυσικών προ­σώ­πων.

Φαί­νε­ται πως το πάθημα δεν έχει γίνει…. μάθημα για πολλούς χρήστες του δια­δι­κτύου και ιδιαί­τερα του Facebook. Ακόμα μία πολίτης πιά­στηκε στα “πράσα” από την ελλη­νική Δικαιο­σύνη, εξαι­τίας των φωτο­γρα­φιών που είχε αναρ­τή­σει στον προ­σω­πικό της λογα­ρια­σμό, με απο­τέ­λε­σμα να απορ­ρι­φθεί αίτησή της για υπαγωγή σε ρύθμιση οφειλών υπερ­χρε­ω­μέ­νων φυσικών προ­σώ­πων.

Το Ειρη­νο­δι­κείο Αχαρνών μάλιστα, με τη σχετική απόφαση (υπ’αριθμ. 773/2022) κατέ­ληξε στο συμπέ­ρα­σμα – το οποίο απο­τε­λεί και νομολογία- ότι δεν απο­τε­λούν προ­σω­πικά δεδο­μένα οι αναρ­τή­σεις σε μέσο κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης, εφόσον έχουν γίνει από το υπο­κεί­μενο των δεδο­μέ­νων και βρί­σκο­νται σε δημόσια πρό­σβαση. Αντί­θετα, απο­τε­λούν απα­γο­ρευ­μένα απο­δει­κτικά μέσα, μόνο στην περί­πτωση που οι αναρ­τή­σεις αυτές έχουν επι­λέ­γει να είναι ορατές µόνο από τους «φίλους» του χρήστη.

“Απα­γο­ρευ­μένα απο­δει­κτικά μέσα, τα οποία δεν λαμ­βά­νο­νται υπ’ όψιν στα πλαίσια της δίκης, απο­τε­λούν και οι εκτυ­πώ­σεις που απο­τυ­πώ­νουν αναρ­τή­σεις στις οποίες προέβη κάποιος χρήστης στο «προφίλ» του στο μέσο κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης «facebook» ώστε να είναι ορατές μόνο από τους «φίλους» του στο συγκε­κρι­μένο μέσο κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης.

Περαι­τέρω, ο Ν. 2472/1997 για την «Προ­στα­σία του ατόμου από την επε­ξερ­γα­σία δεδο­μέ­νων προ­σω­πι­κού χαρα­κτήρα» τιμωρεί την κατάρ­γηση του απορ­ρή­του και της μυστι­κό­τη­τας της ιδιω­τι­κής ζωής σε περί­πτωση επε­ξερ­γα­σίας προ­σω­πι­κών δεδο­μέ­νων χωρίς να υφί­στα­ται συναί­νεση για την επε­ξερ­γα­σία τους. Αφορά, δηλαδή, σε επεμ­βά­σεις σε αρχεία που είναι κρυφά και δεν έχουν δημο­σιο­ποι­η­θεί και στην επε­ξερ­γα­σία κρυφών δεδο­μέ­νων προ­σω­πι­κού χαρα­κτήρα από επέμ­βαση σε κρυφό αρχείο” επι­ση­μαί­νε­ται.

Στη συνέ­χεια τονί­ζε­ται πως: “Όσο η ιδιω­τική ζωή είναι απόρ­ρητη άξια προ­στα­σίας, όμως όταν πλέον έχει ευρέως δημο­σιο­ποι­η­θεί παύει να είναι άξια προ­στα­σίας από τον εν λόγω νόμο, ήτοι όταν τέτοια προ­σω­πικά δεδο­μένα του ατόμου είναι γνωστά σε ένα σχετικά μεγάλο αριθμό προ­σώ­πων ή μπορούν να γίνουν από αυτούς εύκολα αντι­λη­πτά και θεω­ρού­νται εξα­κρι­βω­μένα, τότε δεν προ­σβάλ­λε­ται το δικαί­ωμα για πλη­ρο­φο­ρική αυτο­διά­θεση και στην ιδιω­τική ζωή. Στην περί­πτωση του μέσου κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης «facebook», ο χρήστης έχει τη δυνα­τό­τητα να προβεί σε ρυθ­μί­σεις ιδιω­τι­κό­τη­τας στο «προφίλ» του, εάν επι­θυ­μεί να περιο­ρί­σει τον κύκλο των προ­σώ­πων που έχουν πρό­σβαση σε αυτό, στις φωτο­γρα­φίες του και γενι­κό­τερα στις αναρ­τή­σεις του, δηλαδή να προβεί σε ρυθ­μί­σεις περιο­ρι­σμού προ­σβά­σεως στις πλη­ρο­φο­ρίες του.

Ακόμη όμως, έχει τη δυνα­τό­τητα να κατα­στή­σει δημόσια κι ελεύ­θερα προ­σβά­σιμα σε όλους (ακόμη και σε χρήστες του δια­δι­κτύου που δεν έχουν λογα­ρια­σμό στο «facebook») τα στοι­χεία αυτά, με την κατα­χώ­ρισή τους στον εν λόγω ιστό­τοπο χωρίς ρυθ­μί­σεις ασφα­λείας. Πλη­ρο­φο­ρίες, όμως, οι οποίες αναρ­τώ­νται από το υπο­κεί­μενο των δεδο­μέ­νων σε δημόσια πρό­σβαση στο δια­δί­κτυο δεν συνι­στούν προ­σω­πικό δεδο­μένο και δεν εμπί­πτουν στις προ­στα­τευ­τι­κές δια­τά­ξεις του Ν. 2472/1997”.

Το ιστο­ρικό

Έτσι το δικα­στή­ριο απέρ­ριψε την αίτηση για υπαγωγή σε ρύθμιση οφειλών της γυναί­κας, οι οποίες προ­έ­κυ­ψαν από δύο τρα­πε­ζικά δάνεια, ύψους άνω των 195 χιλιά­δων ευρώ.

Η αιτούσα, σύμφωνα με την απόφαση, μετά τη χορή­γηση των δανείων έμεινε άνεργη, καθώς η οικο­γε­νειακή επι­χεί­ρηση, στην οποία εργα­ζό­ταν έκλεισε, χωρίς να μπο­ρέ­σει να βρει άλλη εργασία. Ωστόσο, το δικα­στή­ριο έκρινε πως οι σχε­τι­κές δηλώ­σεις της γυναί­κας ήταν ανει­λι­κρι­νείς.

Για το λόγο αυτό επι­ση­μαί­νει: “η αιτούσα ανα­φέ­ρει στην αίτηση και τις προ­τά­σεις της ότι εργα­ζό­ταν στην οικο­γε­νειακή επι­χεί­ρηση λια­νι­κού εμπο­ρίου κοσμη­μά­των μαζί με την αδελφή της, ενώ επίσης ανα­φέ­ρει ότι λύθηκε η ομόρ­ρυθμη εται­ρεία που δια­τη­ρούσε η αιτούσα με την αδελφή της λόγω ληστείας του ως άνω κατα­στή­μα­τος. Αφήνει τεχνηέ­ντως η αιτούσα να εννοη­θεί ότι το κατά­στημα κατόπιν της ληστείας έκλεισε, αφού δεν κάνει λόγο πουθενά για το αν συνέ­χισε να λει­τουρ­γεί η οικο­γε­νειακή αυτή επι­χεί­ρηση.

Ωστόσο από την προ­σκό­μιση από την καθ’ ής δημο­σίων φωτο­γρα­φιών που έχουν αναρ­τη­θεί στο facebook, οι οποίες λόγω του δημό­σιου χαρα­κτήρα τους μπορούν να προ­σκο­μι­στούν στο Δικα­στή­ριο ως απο­δει­κτικά μέσα και να ληφθούν υπόψη στο στάδιο μελέτης της δικο­γρα­φίας και του απο­δει­κτι­κού υλικού, προ­έ­κυψε ότι η οικο­γε­νειακή επι­χεί­ρηση συνε­χί­ζει κανο­νικά τη λει­τουρ­γία της και λαμ­βά­νει χωρά και δια­δι­κτυακή προ­ώ­θηση του εμπο­ρεύ­μα­τος αυτής”.

Μάλιστα, στην απόφαση γίνεται επί­κληση συγκε­κρι­μέ­νων φωτο­γρα­φιών, που κατέ­θεσε η πλευρά της τρά­πε­ζας, οι οποίες απει­κο­νί­ζουν επαγ­γελ­μα­τι­κές κάρτες της επι­χεί­ρη­σης αυτής με τυπω­μένα τα ονόματα της αιτού­σας και της αδελφής της ως ιδιο­κτη­τριών της, σε αντί­θεση με τον ισχυ­ρι­σμό ότι η πρώτη είχε απο­χω­ρή­σει από το εται­ρικό σχήμα νωρί­τερα.

“Η αιτούσα δεν εξηγεί πως γίνεται να έχει απο­χω­ρή­σει από την εται­ρεία, ωστόσο να συνε­χί­ζει να εμφα­νί­ζε­ται το όνομά της στην επαγ­γελ­μα­τική κάρτα της εν λόγω επι­χεί­ρη­σης, ως συνι­διο­κτή­τριας, μαζί με το όνομα της αδελφής της. Η δε διεύ­θυνση που ανα­γρά­φε­ται στην επαγ­γελ­μα­τική αυτή κάρτα, είναι ακριβώς ίδια με τη διεύ­θυνση στην οποία βρί­σκε­ται η οικο­γε­νειακή αυτή επι­χεί­ρηση, συνεπώς πρό­κει­ται για το ίδιο κατά­στημα, επι­βε­βαιώ­νε­ται δε η συγκε­κρι­μένη δια­πί­στωση από την δημόσια ανάρ­τηση στο facebook της αδελφής της αιτού­σας όπου φαί­νε­ται μεν το όνομα του πατέρα της αιτού­σας στην επω­νυ­μία της επι­χεί­ρη­σης, ωστόσο σε σχόλιο στην εν λόγω ανάρ­τηση γράφει η αδελφή της αιτού­σας: «Η νέα συλλογή της … είναι κοντά μας, σας περι­μέ­νουμε», ανα­φέ­ρε­ται χαρα­κτη­ρι­στικά.

Για το λόγο το Ειρη­νο­δι­κείο Αχαρνών κατέ­ληξε στο ότι “η συνε­χι­ζό­μενη ισχυ­ρι­ζό­μενη ανεργία της αιτού­σας, καθώς και οι αντι­φά­σεις και ανει­λι­κρι­νείς δηλώ­σεις της περί της οικο­γε­νεια­κής επι­χεί­ρη­σης, οδηγούν το Δικα­στή­ριο στο συμπέ­ρα­σμα ότι η αιτούσα είτε δεν κατα­βάλ­λει τη δέουσα επι­μέ­λεια στην εξεύ­ρεση εργα­σίας, ως απαιτεί ο νόμος 3869/2010 προ­κει­μέ­νου ένας οφει­λέ­της να υπαχθεί στις ευνοϊ­κές του δια­τά­ξεις, ενώ είναι ιδιαι­τέ­ρως πιθανόν να απα­σχο­λεί­ται ουσια­στικά στην οικο­γε­νειακή επι­χεί­ρηση, απο­κο­μί­ζο­ντας εισο­δή­ματα, τα οποία δεν δηλώ­νο­νται στη ετήσια δήλωση φορο­λο­γίας εισο­δή­μα­τος, προ­κει­μέ­νου η αιτούσα να απει­κο­νί­ζε­ται ως άνεργη, ώστε να εμφα­νί­ζε­ται μειω­μέ­νων οικο­νο­μι­κών δυνα­το­τή­των και έτσι να επι­τύ­χει παρά­νομα μειω­μένη ικα­νο­ποί­ηση των πιστω­τών της”.

Πηγή News247.gr 

Αντωνία Ξυνού