Ελεύθερος με απαγόρευση εξόδου από τη χώρα 55χρονος κατηγορούμενος για ρίψη βεγγαλικών στα Κοσκινού

-Τι υπο­στή­ριξε απο­λο­γού­με­νος.

Ελεύ­θε­ρος με τον περιο­ρι­στικό όρο της απα­γό­ρευ­σης εξόδου από τη χώρα αφέθηκε την Κυριακή, με ομόφωνη απόφαση της Ανα­κρί­τριας του Θερινού τμή­μα­τος του Πρω­το­δι­κείου Ρόδου και της Εισαγ­γε­λέως Υπη­ρε­σίας, ένας 55χρονος ημε­δα­πός, κάτοι­κος Κοσκι­νού, κατη­γο­ρού­με­νος για από­πειρα εμπρη­σμού σε δάση  και παρά­βαση του νόμου περί φωτο­βο­λί­δων και πυρο­τε­χνη­μά­των.

Εις βάρος του 55χρονου σχη­μα­τί­στηκε συγκε­κρι­μένα δικο­γρα­φία την 24η Αυγού­στου 2024 από τους ανα­κρι­τι­κούς υπαλ­λή­λους της Πυρο­σβε­στι­κής Υπη­ρε­σίας Ρόδου διότι την προη­γού­μενη ημέρα ενώ στο νησί της Ρόδου υπήρχε δείκτης επι­κιν­δυ­νό­τη­τας για πυρ­κα­γία «3» προέβη την 20.00 ώρα σε ρίψεις βεγ­γα­λι­κών στο πλαίσιο εκδή­λω­σης ενώ δίπλα στην οικία του υπάρχει δασική έκταση.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος πατέρας 3 παιδιών αρνή­θηκε τις κατη­γο­ρίες εις βάρος του τονί­ζο­ντας ότι θυγα­τέρα του του ζήτησε να διορ­γα­νώ­σουν στην οικο­γε­νειακή τους εστία μία εορτή, ενόψει και της απο­κά­λυ­ψης του φύλου του τέκνου που κυο­φο­ρεί, το οποίο σημειω­τέον θα τυγ­χά­νει και το πρώτο εγγόνι που αποκτά. Έτσι συγκε­ντρώ­θη­καν στην οικία του στα Κοσκι­νού όλα τα μέλη της οικο­γέ­νειάς του, καθώς και άπαντα τα μέλη της οικο­γέ­νειας του γαμπρού του, αλλά και φίλοι των παιδιών και εν γένει της οικο­γε­νείας.

Κάποια στιγμή ένεκα της μεγάλης συγκί­νη­σης και χαράς που ένιωσε, προέβη στην ρίψη ελά­χι­στων παι­δι­κών πυρο­τε­χνη­μά­των (αθυρ­μά­των) και καπνο­γό­νων, τα οποία μηδόλως εγνώ­ριζε ότι τυγ­χά­νουν απα­γο­ρευ­μένα, καθώς τα είχε προ­μη­θευ­τεί νόμιμα από σχετικό κατά­στημα που κατείχε άδεια από την αρμόδια αρχή και επι­προ­σθέ­τως μηδόλως μπο­ρού­σαν να προ­κα­λέ­σουν την οποια­δή­ποτε πυρ­κα­γιά.

Η χρήση των αθυρ­μά­των και καπνο­γό­νων, ήταν λίαν περιο­ρι­σμένη, έλαβε χώρα εντός του αύλειου χώρου της οικίας του, σε συν­θή­κες πλήρους άπνοιας, ενώ συνάμα τελούσε σε πλήρη επο­πτεία αυτών.

Ουδέ­ποτε, όπως είπε, δια­νο­ή­θηκε ότι υπήρχε η παρα­μι­κρή περί­πτωση να κιν­δυ­νεύ­σει η σωμα­τική ακε­ραιό­τητα των ίδιων του των τέκνων, των μελών της οικο­γε­νείας του, των εν γένει παρευ­ρι­σκο­μέ­νων και του ιδίου, ούτε θα δια­κιν­δύ­νευε την οικία του, αλλά και τον περι­βάλ­λο­ντα χώρο, ούτε φυσικά επι­δί­ωξε (ούτε καν δια­νο­ή­θηκε) το ενδε­χό­μενο να προ­κλη­θεί πυρ­κα­γιά, η οποία ούτως ή άλλως δεν προ­κλή­θηκε, κάτι που επιρ­ρω­νύ­ε­ται και από την έκθεση αυτο­ψίας της ΠΥ Ρόδου.

Συνεπώς όπως είπε, μηδόλως στοι­χειο­θε­τεί­ται η ενα­ντίον του κακουρ­γη­μα­τική κατη­γο­ρία καθόσον για την κατά­φαση του αδι­κή­μα­τος της από­πει­ρας εκ προ­θέ­σεως  εμπρη­σμού σε δάση, απαι­τεί­ται όσον αφορά την αντι­κει­με­νική υπό­σταση (αρχή εκτέ­λε­σης) η χρήση πυρός κατά τη φυσική του μορφή τέτοιας εκτά­σεως ώστε να είναι δυνατό να χαρα­κτη­ρι­σθεί πυρ­κα­γιά ή να προ­κλη­θεί πυρ­κα­γιά, η οποία θεω­ρεί­ται ότι υπάρχει όταν εκραγεί φωτιά, οπωσ­δή­ποτε σημα­ντι­κής και ασυ­νή­θους έκτασης, που έχει τάση εξά­πλω­σης και δεν μπορεί να κατα­σβη­στεί εύκολα.

Υπο­κει­με­νι­κώς δε δεν υφί­στα­ται ο οιοσ­δή­ποτε δόλος, συνι­στά­με­νος στη θέλησή του και στη γνώση του ότι από τη χρήση αυτών των ελά­χι­στων παι­δι­κών πυρο­τε­χνη­μά­των (αθυρ­μά­των) και καπνο­γό­νων δύναται να προ­κλη­θεί πυρ­κα­γιά και δη της απο­δο­χής και της επι­δο­κι­μα­σίας από την πλευρά του του ενδε­χό­με­νου αυτού απο­τε­λέ­σμα­τος, τη στιγμή που στην οικία του ευρί­σκο­νταν άπαντα τα μέλη της οικο­γέ­νειάς του, εκείνος καθώς και άπαντα τα μέλη της οικο­γέ­νειας του γαμπρού του, αλλά και οικο­γε­νεια­κοί τους φίλοι.

Ως συνή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σης του παρέ­στη­σαν οι κκ. Στέλιος Κιουρ­τζής και Μαρία Μητσού.