Δεν κοιτάμε πρώτα τα δικά μας;

Περίπου δυο χρόνια μετά το ξέσπα­σμα της πλη­θω­ρι­στι­κής πίεσης και της συνε­χι­ζό­με­νης ακρί­βειας για σειρά τρο­φί­μων και άλλων κατα­να­λω­τι­κών αγαθών και παρά τα διάφορα πακέτα μέτρων που έχουν εξαγ­γελ­θεί ώστε να χαλι­να­γω­γη­θούν οι τιμές στο ράφι, ο πρω­θυ­πουρ­γός δηλώνει ότι προ­τί­θε­ται να ζητήσει την βοήθεια της Κομι­σιόν ώστε να μπει φρένο στην απλη­στία των πολυ­ε­θνι­κών. Όσο ευπρόσ­δε­κτη κι αν είναι η πρω­το­βου­λία του, δεν παύει να είναι ομο­λο­γία ήττας. Δυο χρόνια μετά την έναρξη του “κακού” και ενώ το σύνολο των επι­βλη­θέ­ντων μέτρων, στά­θη­καν αδύναμα να δαμά­σουν το φαι­νό­μενο. Ούτε τα κάθε λογής καλάθια του νοι­κο­κυ­ριού, ούτε τα κάθε είδους ταμπε­λά­κια στα ράφια απέ­δω­σαν, αλλά ούτε και οι δημό­σιες απειλές για τον έλεγχο των πολυ­ε­θνι­κών, απέ­δω­σαν. Το υπουρ­γείο,  δείχνει να μην αντι­λαμ­βά­νε­ται την κατά­σταση, όπως έδειξε την περίοδο του Πάσχα με την περί­φημη δήλωση ότι το αρνί φαί­νε­ται ακριβό επειδή είναι…βαρύ (!)Τώρα, επι­μέ­νει με δημό­σιες δηλώ­σεις ο αρμό­διος υπουρ­γός, οι κατα­να­λω­τές να μπαί­νουν στην πλατ­φόρμα ekatanalotis πριν βγουν για ψώνια, για να βρουν τις τιμές στο καλάθι τους μέχρι 15% χαμη­λό­τε­ρες. Πράγμα αδύνατο αν κάποιος δεν έχει τον χρόνο για να κάνει «τουρνέ» στα σούπερ μάρκετ. Δεν είναι κακή ιδέα η επι­στολή του Πρω­θυ­πουρ­γού. Παράλ­ληλα με αυτήν την προ­σπά­θεια, γιατί δεν κοιτάμε λιγάκι και τα δικά μας; Το  άλλο μισό – και βάλε- της ακρί­βειας «κρύ­βε­ται» στην εσω­τε­ρική αγορά και στην αδυ­να­μία του αρμό­διου υπουρ­γείου να εντο­πί­σει και να αντι­με­τω­πί­σει απο­τε­λε­σμα­τικά την κλοπή και τις εναρ­μο­νι­σμέ­νες πολι­τι­κές των κερ­δο­σκό­πων. Πλη­θαί­νουν οι φωνές ότι τα σούπερ μάρκετ κινού­νται στο ίδιο… «μήκος κύματος» για τις τιμές, γεγονός που προ­κα­λεί απορίες για την αδυ­να­μία του κράτους να παρέμ­βει για να σπάσει την αλυσίδα της κερ­δο­σκο­πίας. Αυτής δηλαδή που ενι­σχύ­ε­ται από εγχώ­ριους παρά­γο­ντες του εμπο­ρίου και της αγοράς οι οποίοι έχουν συνη­θί­σει να δρουν ανε­ξέ­λεγ­κτα. Και είναι βέβαια προ­φα­νές ότι η κυρία φον ντερ Λάιεν δεν έχει τη δυνα­τό­τητα να παρέμ­βει σε αυτές τις εγχώ­ριες πρα­κτι­κές και δομές της ελλη­νι­κής αγοράς.