Πρώτο βραβείο από το Δίκτυο Αειφόρων Νήσων (ΔΑΦΝΗ) στο Νικηφόρειο Γυμνάσιο Καλύμνου

Με χαρά σας ανα­κοι­νώ­νουμε πως στο πλαίσιο του μαθη­τι­κού δια­γω­νι­σμού  «Τα νησιά μας, φάροι βιώ­σι­μης ανά­πτυ­ξης»,  ο οποίος διε­ξή­χθη ανάμεσα σε 24 νησιά, η πρόταση του σχο­λείου μας έλαβε το πρώτο βραβείο.

Ο δια­γω­νι­σμός διορ­γα­νώ­θηκε από το Δίκτυο Αει­φό­ρων Νήσων (ΔΑΦΝΗ) με την υπο­στή­ριξη του Κέντρου Επι­στη­μών Παρα­τή­ρη­σης της Γης και Δορυ­φο­ρι­κής Τηλε­πι­σκό­πη­σης BEYOND του Εθνικού Αστε­ρο­σκο­πείου Αθηνών (ΕΑΑ) και πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε στο πλαίσιο προ­ώ­θη­σης των 17 Παγκό­σμιων Στόχων Βιώ­σι­μης Ανά­πτυ­ξης  του ΟΗΕ και των αρχών και δεσμεύ­σεων της Δια­κή­ρυ­ξης της Πρω­το­βου­λίας «Έξυπνα Νησιά».

Κεντρι­κός στόχος του δια­γω­νι­σμού ήταν οι μαθητές και οι μαθή­τριες  να συμ­βά­λουν ενεργά στο σχε­δια­σμό έργων κοινής ωφέ­λειας με στόχο τον μετρια­σμό και την προ­σαρ­μογή στην κλι­μα­τική αλλαγή, βελ­τιώ­νο­ντας την ποιό­τητα ζωής στον τόπο που ζουν και μεγα­λώ­νουν.

Επι­πλέον ο δια­γω­νι­σμός στόχευε στη σύνδεση του σχο­λείου με την τοπική αυτο­διοί­κηση, ώστε αφενός οι μαθητές να αντι­λη­φθούν τον τρόπο υλο­ποί­η­σης έργων και αφε­τέ­ρου  η τοπική αυτο­διοί­κηση να αφου­γκρα­στεί τις ιδέες των νέων ενεργών πολιτών των νησιών.

Τα κρι­τή­ρια αξιο­λό­γη­σης των προ­τά­σεων ήταν: α) η ανα­γκαιό­τητα υλο­ποί­η­σης του έργου, β) η εφι­κτό­τητα υλο­ποί­η­σης, γ) ο αντί­κτυ­πος και η και­νο­το­μία και δ) η πλη­ρό­τητα και η σαφή­νεια.

Για τις βρα­βευ­μέ­νες προ­τά­σεις το ΔΑΦΝΗ θα ανα­λά­βει την εκπό­νηση των αντί­στοι­χων μελετών και τη γενι­κό­τερη ωρί­μανση των έργων σε συνερ­γα­σία με τους Δήμους.

Η δική μας πρόταση  είχε τίτλο «Τέλεν­δος: ένα ξεχω­ρι­στό κέντρο περι­βαλ­λο­ντι­κής συνεί­δη­σης» και αφορά την μετα­τροπή υπάρ­χο­ντος εγκα­τα­λε­λειμ­μέ­νου κτιρίου  σε Κέντρο Μελέτης Πολι­τι­σμού και Περι­βάλ­λο­ντος, με σκοπό την ανά­δειξη της ιστο­ρίας του νησιού, των αρχαιο­λο­γι­κών μνη­μείων του, της ιδιαί­τε­ρης γεω­λο­γι­κής εξέ­λι­ξής του και της ξεχω­ρι­στής σημα­σίας του ως βιό­το­πος και οικο­σύ­στημα (περιοχή Natura 2000).

Στο­χεύ­ουμε σε ένα αυτό­νομο ενερ­γειακά και φιλικό προς το περι­βάλ­λον «πρότυπο» κτίριο, το οποίο θα ανα­βαθ­μί­σει το νυν εγκα­τα­λε­λειμ­μένο χωρίς ηλε­κτρικό ρεύμα οίκημα. Το κτίριο χρη­σι­μο­ποι­ή­θηκε τελευ­ταία φορά πριν από περίπου 15 χρόνια ως παρα­τη­ρη­τή­ριο της Ελλη­νι­κής Ορνι­θο­λο­γι­κής Εται­ρείας. Στο κτίριο θα υπάρχει η δυνα­τό­τητα έκθεσης (π.χ. poster, ψηφιακή απει­κό­νιση) για την ιστορία, τη γεω­λο­γία και για το βιότοπο του νησιού. Επίσης, προ­τεί­νε­ται να γίνει ήπιος και κατάλ­λη­λος φωτι­σμός ανά­δει­ξης του κτιρίου.

Η πρόταση αυτή ολο­κλη­ρώ­θηκε και κατα­τέ­θηκε έπειτα από επι­σκέ­ψεις μας στην Τέλενδο, από συνα­ντή­σεις με τους υπεύ­θυ­νους του Δήμου, από δια­δι­κτυα­κές συνα­ντή­σεις με τους υπεύ­θυ­νους του  «ΔΑΦΝΗ» και των coachμας, αλλά και από την συλ­λο­γική μας προ­σπά­θεια. Η πλήρης  πρόταση θα είναι δια­θέ­σιμη στην ιστο­σε­λίδα του σχο­λείου μας σύντομα.

Το σλόγκαν μας είναι: Τα πτηνά φωλιά­ζουν σε κτίριο που όλοι θαυ­μά­ζουν,

το περι­βάλ­λον και την ιστορία του νησιού αγκα­λιά­ζουν.

Η ομάδα μας απο­τε­λεί­ται από τους μαθητές και μαθή­τριες:

1. Φωτεινή Μαγκού­λια

2. Αργυρώ Μαμου­ζέλ­λου

3. Σοφία Μαμου­ζέλ­λου

4.Σταυ­ρούλα Μαύρου

5. Γεωργία Μου­σελλή

6. Εμμα­νουήλ Νυστάζο

7. Θεο­δο­σία Οικο­νό­μου

8. Μαρία Πιζάνια

και τους εκπαι­δευ­τι­κούς : Στα­μα­τία Βόλου, Βασίλη Καλο­γε­ράκη και Ευαγ­γε­λία Πετρίδη.

Νοιώ­θουμε την ανάγκη να ευχα­ρι­στή­σουμε το δίκτυο ΔΑΦΝΗ και ιδιαί­τερα την ομάδα υλο­ποί­η­σης του δια­γω­νι­σμού και τους καθο­δη­γη­τές μας, τους υπεύ­θυ­νους του Δήμου για την παρα­γω­γική συνερ­γα­σία μας και τον διευ­θυ­ντή του σχο­λείου μας για την στήριξη της προ­σπά­θειας μας.

Ευχό­μα­στε  η πρόταση μας, με τα χαρα­κτη­ρι­στικά της στοι­χεία, να αρχίσει να  υλο­ποιεί­ται άμεσα και να γίνει ένα έργο που θα αγκα­λια­στεί από τους κατοί­κους της Τελέν­δου και όλους τους Καλυ­μνί­ους.

Αισθα­νό­μα­στε ότι η Τέλε­ντος είναι η θέση, η θωριά  που νοσταλ­γούν όλοι εκείνοι οι Καλύ­μνιοι, ιδιαί­τερα οι ξενι­τε­μέ­νοι, αφού απο­τε­λεί για πολλούς και την πατρίδα των παι­δι­κών τους χρόνων. Ας κλεί­σουμε με τα λόγια του καλύ­μνιου Γιάννη Γεράκη, 70 χρόνια πριν ( «Να ΄μουν πουλί να πέταγα») :

Να  ΄μουν  πουλί να πέταγα, να ΄χα αερο­πλάνο

Κάθε αυγή θα πέρναγα απ΄το Νησί μου επάνω.

Με κάθε γλυ­κο­χά­ραμα ν΄α­λα­φρο­κα­τε­βαίνω,

Του θυμα­ριού το άρωμα να νοιώθω, να χορ­ταίνω.

Τρα­βούμε Γαδου­ρό­ραχο, τον Γίγαντα Θεριό­βραχο,

τη Τέλεντο αντι­κρύζω,

ομπρός μου λιμνο­θά­λασσα, παν τα μυαλά μου τα ΄χασα

το νου μου δεν ορίζω!

Κάτω απλώ­νο­νται οι Μυρτιές, τριγύρω θείες ομορ­φιές,

Πεντά­μορφη κοι­μά­ται

Κόρη μ΄ελ­λη­νι­κιά μορφή πα στης Τελέ­ντου τη κορφή ,

Σιγά μην την ξυπνάτε!