Ανατροπές στις απολύσεις: Καταγγελία χωρίς αποζημίωση, φρένο στην επαναπρόσληψη, «κούρεμα» στο τελικό ποσό

Την αντί­δρα­ση των κομ­μά­των της αντι­πο­λί­τευ­ση, έγκρι­των νο­μι­κών αλλά και συν­δι­κα­λι­στών προ­κα­λεί το άρθρο 65 του νέου ερ­γα­σια­κού νο­μο­σχε­δί­ου, που αφορά την προ­στα­σία από τις απο­λύ­σεις.

Η νέα ρύθ­μι­ση έχει «γκρί­ζα» ση­μεία που ανα­τρέ­πουν τα όσα ισχύ­ον μέχρι σή­με­ρα για το δί­καιο της από­λυ­σης και συ­γκε­κρι­μέ­να:

Κα­ταρ­χάς προ­βλέ­πει ότι ο απο­λυ­θείς ερ­γα­ζό­με­νος πρέ­πει να απο­δεί­ξει ενώ­πιον Δι­κα­στη­ρί­ου πραγ­μα­τι­κά πε­ρι­στα­τι­κά ικανά να στη­ρί­ξουν την πε­ποί­θη­ση ότι η από­λυ­σή του είναι άκυρη. Έπει­τα ενα­πό­κει­ται στον ερ­γο­δό­τη να απο­δεί­ξει ότι η από­λυ­ση είναι έγκυ­ρη.

Δεν πρό­κει­ται εδώ για αντι­στρο­φή του βά­ρους από­δει­ξης , αλλά όπως δια­τυ­πώ­νε­ται η διά­τα­ξη, το βάρος από­δει­ξης του λόγου ή των λόγων της ακυ­ρό­τη­τας της κα­ταγ­γε­λί­ας της ερ­γα­σια­κής σύμ­βα­σης το έχει ο ερ­γα­ζό­με­νος. Ο ερ­γο­δό­της μπο­ρεί απλά να αντα­πο­δεί­ξει ότι η από­λυ­ση είναι έγκυ­ρη .

Πρό­σθε­τη απο­ζη­μί­ω­ση αντί για επα­να­πρό­σλη­ψη

Στο ισχύ­ον δί­καιο, βα­σι­κή συ­νέ­πεια της ακυ­ρό­τη­τας της από­λυ­σης του ερ­γα­ζό­με­νου είναι ότι η από­λυ­ση αυτή θε­ω­ρεί­ται ως μη γε­νό­με­νη, με απο­τέ­λε­σμα τη συ­νέ­χι­ση της ερ­γα­σια­κής σχέ­σης και την κα­τα­βο­λή μι­σθών υπε­ρη­με­ρί­ας από τον ερ­γο­δό­τη.

Με την προ­ω­θού­με­νη ρύθ­μι­ση ο ερ­γο­δό­της απαλ­λάσ­σε­ται από την υπο­χρέ­ω­ση πλη­ρω­μής μι­σθών υπε­ρη­με­ρί­ας, που υπο­κα­θί­στα­ται από την πλη­ρω­μή πρό­σθε­της απο­ζη­μί­ω­σης (η οποία δεν μπο­ρεί να είναι μι­κρό­τε­ρη από τις απο­δο­χές 3 μηνών, ούτε με­γα­λύ­τε­ρη από 24 μη­νιά­τι­κα).

Δη­λα­δή ενώ μέχρι σή­με­ρα συ­νέ­πεια της πα­ρά­νο­μης από­λυ­σης ήταν η ακυ­ρό­τη­τά της και η επα­να­πρό­σλη­ψη του ερ­γα­ζό­με­νου, πλέον αντι­κα­θί­στα­ται με μια επι­πλέ­ον απο­ζη­μί­ω­ση από τον ερ­γο­δό­τη.

Το μέτρο έχει επί­πτω­ση και στην ασφα­λι­στι­κή κά­λυ­ψη του ερ­γα­ζο­μέ­νου, αφού, αντί­θε­τα με ό,τι συμ­βαί­νει στους μι­σθούς υπε­ρη­με­ρί­ας, που ο χρό­νος υπε­ρη­με­ρί­ας του ερ­γο­δό­τη συ­νι­στά χρόνο ερ­γα­σί­ας με όλες τις κοι­νω­νι­κο­α­σφα­λι­στι­κές συ­νέ­πειες, η απο­ζη­μί­ω­ση από­λυ­σης δεν υπό­κει­ται σε ασφα­λι­στι­κές ει­σφο­ρές παρά μόνο φο­ρο­λο­γι­κές κρα­τή­σεις.

Για το ύψος της απο­ζη­μί­ω­σης θα λαμ­βά­νε­ται υπόψη και η οι­κο­νο­μι­κή κα­τά­στα­ση της επι­χεί­ρη­σης. Στη ση­με­ρι­νή οι­κο­νο­μι­κή κα­τά­στα­ση των επι­χει­ρή­σε­ων είναι βέ­βαιο ότι το ύψος της απο­ζη­μί­ω­σης αυτής θα είναι μικρό.

Επι­πλέ­ον στην πε­ρί­πτω­ση άκυ­ρης από­λυ­σης αναι­ρεί­ται η υπο­χρέ­ω­ση επα­να­πρό­σλη­ψης του ερ­γα­ζο­μέ­νου. Ο ερ­γο­δό­της μετά από αί­τη­μά του στο δι­κα­στή­ριο μπο­ρεί να μα­ταιώ­σει τη δυ­να­τό­τη­τα αυτή, αφού η επι­στρο­φή στη θέση ερ­γα­σί­ας απο­τε­λεί μέτρο απο­τε­λε­σμα­τι­κής δι­κα­στι­κής προ­στα­σί­ας του ερ­γα­ζο­μέ­νου, που έχει υπο­στεί μια άκυρη από­λυ­ση.

Κατά κά­ποιο τρόπο η επα­να­πρό­σλη­ψη «αντα­λάσ­σε­ται» με την κα­τα­βο­λή πρό­σθε­της απο­ζη­μί­ω­σης που ει­σά­γει η νέα ρύθ­μι­ση, ενώ ο ερ­γα­ζό­με­νος χάνει και τους μι­σθούς υπε­ρη­με­ρί­ας και τη θέση ερ­γα­σί­ας του.

Τε­τρά­μη­νο πε­ρι­θώ­ριο για την απο­ζη­μί­ω­ση από­λυ­σης

Σύμ­φω­να με το νο­μο­σχέ­διο, σε πε­ρί­πτω­ση ακυ­ρό­τη­τας της από­λυ­σης γιατί δεν κα­τα­βλή­θη­κε η νό­μι­μη απο­ζη­μί­ω­ση, πα­ρέ­χε­ται η ευ­χέ­ρεια στον ερ­γο­δό­τη να διορ­θώ­σει τις ελ­λεί­ψεις που την κα­θι­στούν άκυρη, μέσα σε 4 μήνες από την από­λυ­ση.

Μπο­ρεί δη­λα­δή να κα­ταγ­γεί­λει την σύμ­βα­ση ερ­γα­σί­ας ενός υπαλ­λή­λου του, δίχως να του δώσει αμέ­σως τη νό­μι­μη απο­ζη­μί­ω­ση, αλλά να του την κα­τα­βάλ­λει μετά από ένα τε­τρά­μη­νο, αδια­φο­ρώ­ντας για την επι­βί­ω­ση του απο­λυ­θέ­ντος.

Αξί­ζει να ση­μειω­θεί ότι ο ερ­γα­ζό­με­νος έχει δι­καί­ω­μα να προ­σφύ­γει κατά του κύ­ρους της από­λυ­σής του μέσα σε ένα τρί­μη­νο από την συ­ντέ­λε­σή της στο αρ­μό­διο δι­κα­στή­ριο, οπότε, στην πε­ρί­πτω­ση αυτή ο ερ­γο­δό­της , θα έχει λάβει ήδη γνώση των ελ­λεί­ψε­ων της.

Πα­ρέ­χε­ται ακόμη η ευ­χέ­ρεια στον ερ­γο­δό­τη να διορ­θώ­σει και μετά την εκ­πνοή του 4μήνου λάθη και πα­ρα­λεί­ψεις του , μα­ταιώ­νο­ντας τις συ­νέ­πειες από την ακυ­ρό­τη­τα της από­λυ­σης και την υπε­ρη­με­ρία που αυτή συ­νε­πά­γε­ται , κα­θι­στώ­ντας τη δίκη που άνοι­ξε ο ερ­γα­ζό­με­νος άνευ αντι­κει­μέ­νου και στε­ρώ­ντας του κάθε προ­στα­σία.

«Κού­ρε­μα» της απο­ζη­μί­ω­σης κατά 10%

Σή­με­ρα η μη κα­τα­βο­λή ολό­κλη­ρης της απο­ζη­μί­ω­σης από­λυ­σης επι­φέ­ρει την ακυ­ρό­τη­τα της από­λυ­σης και την υπε­ρη­με­ρία του ερ­γο­δό­τη. Με το νο­μο­σχέ­διο  ει­σά­γε­ται διά­τα­ξη σύμ­φω­να με την οποία εάν η απο­ζη­μί­ω­ση από­λυ­σης υπο­λεί­πε­ται της νό­μι­μης κατά πο­σο­στό μέχρι 10%, θε­ω­ρεί­ται ότι έγινε λόγω συγ­γνω­στής πλά­νης και ο απο­λυ­θείς μπο­ρεί να αι­τη­θεί την συ­μπλή­ρω­σή της.

Ωστό­σο, επει­δή η κα­τα­βο­λή ελ­λι­πούς απο­ζη­μί­ω­σης μέχρι 10% απαλ­λάσ­σε­ται από τη συ­νέ­πεια της ακυ­ρό­τη­τας, υπάρ­χει φόβος οι ερ­γο­δό­τες να κα­τα­βά­λουν εξαρ­χής μειω­μέ­νη κατά 10% την απο­ζη­μί­ω­ση από­λυ­σης , καθώς ο ερ­γα­ζό­με­νος δύ­σκο­λα θα την προ­σβά­λει δι­κα­στι­κά για να διεκ­δι­κή­σει ένα τόσο μικρό ποσό.

Πότε είναι άκυρη η από­λυ­ση

Στο σχέ­διο νόμου προ­βλέ­πε­ται η απα­γό­ρευ­ση της από­λυ­σης όταν αυτή γί­νε­ται επει­δή ο ερ­γα­ζό­με­νος άσκη­σε οποιο­δή­πο­τε νό­μι­μο δι­καί­ω­μά του (μέχρι σή­με­ρα η επα­να­πρό­σλη­ψη ήταν στην κρίση του Δι­κα­στη­ρί­ου).

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να άκυ­ρες είναι οι απο­λύ­σεις:

Για άσκη­ση των δι­καιω­μά­των σε πε­ρί­πτω­ση βίας και πα­ρε­νό­χλη­σης

Του πα­τέ­ρα νε­ο­γεν­νη­θέ­ντος τέ­κνου

Ερ­γα­ζο­μέ­νων που έλα­βαν ή ζή­τη­σαν οποια­δή­πο­τε άδεια

Ερ­γα­ζο­μέ­νων που αρ­νή­θη­καν να συμ­φω­νή­σουν διευ­θέ­τη­ση του χρό­νου ερ­γα­σί­ας

Τη­λερ­γα­ζο­μέ­νων που άσκη­σαν το δι­καί­ω­μα απο­σύν­δε­σης.

Πηγή insider.gr