FT: Τα πέντε λάθη που μπορεί να οδηγήσουν εκτός ευρώ

Παρά το γε­γο­νός ότι πολ­λές από τις κι­νή­σεις της ελ­λη­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης έχουν την οι­κο­νο­μι­κή λο­γι­κή με το μέρος τους, η κυ­βέρ­νη­ση βρί­σκε­ται μα­κριά από το στόχο να απο­κα­τα­στή­σει τη δυ­να­μι­κή στην ελ­λη­νι­κή οι­κο­νο­μία. Ως απο­τέ­λε­σμα, τόσο η Ελ­λά­δα όσο και ευ­ρω­παί­οι εταί­ροι της κιν­δυ­νεύ­ουν να χά­σουν τον έλεγ­χο ακόμη και στο μο­να­δι­κό πράγ­μα που συμ­φω­νούν, την δια­τή­ρη­ση της Ελ­λά­δας στη ζώνη του ευρώ. Σύμ­φω­να με άρθρο του Mohamed El-Erian στους Financial Times, αυτό συμ­βαί­νει γιατί ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ έχει κάνει πέντε λάθη τα οποία δεί­χνουν και τι πρέ­πει να γίνει στο άμεσο μέλ­λον.

Η κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ εξε­λέ­γη με ένα μα­νι­φέ­στο το οποίο πε­ρι­λαμ­βά­νει τον πε­ριο­ρι­σμό της έντο­νης λι­τό­τη­τας, οι­κο­νο­μι­κές με­ταρ­ρυθ­μί­σεις που θα ενι­σχύ­σουν την οι­κο­νο­μία και την ελά­φρυν­ση του χρέ­ους που υπο­νο­μεύ­ει τις προ­σπά­θειες για ανά­πτυ­ξη και εμπο­δί­ζει τις επεν­δύ­σεις.

Αλλά η προ­σπά­θεια να με­τα­τρα­πούν οι προ­θέ­σεις σε ενέρ­γειες «σκά­λω­σαν» σε πέντε θέ­μα­τα, στα οποία η νε­ο­ε­κλεγ­μέ­νη και άπει­ρη κυ­βέρ­νη­ση χει­ρί­στη­κε με λάθος τρόπο.

Επέ­λε­ξε να δια­πραγ­μα­τευ­θεί με τους εταί­ρους και συ­γκε­κρι­μέ­να με τη Γερ­μα­νία, με ένα συ­γκρου­σια­κό τρόπο.

Εξορ­γι­σμέ­νοι από την αδιαλ­λα­ξία των ευ­ρω­παί­ων, κα­τέ­λη­ξαν να πο­λι­τι­κο­ποι­ή­σουν αυτό που θα έπρε­πε να απο­τε­λεί αντι­κεί­με­νο τε­χνο­κρα­τι­κών και εξει­δι­κευ­μέ­νων οι­κο­νο­μι­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων. Οποια­δή­πο­τε πι­θα­νή επί­τευ­ξη συμ­φω­νί­ας υπο­νο­μεύ­θη­κε από θο­ρυ­βώ­δεις πο­λι­τι­κές κα­τη­γο­ρί­ες. Σε ένα τέ­τοιο πε­ρι­βάλ­λον ήταν δύ­σκο­λο να δια­μορ­φω­θεί θε­τι­κό κλίμα στην οι­κο­νο­μία.

Η Αθήνα έχει λί­γους συμ­μά­χους στην Ευ­ρώ­πη, οι χώρες της πε­ρι­φέ­ρειας με με­γά­λα χρέη, όπως Ιρ­λαν­δία, Πορ­το­γα­λία και Ισπα­νία έχουν κρα­τή­σει απο­στά­σεις από την Ελ­λά­δα. Αυτό αντα­να­κλά και την «απει­λή» που αντι­με­τω­πί­ζει η Ισπα­νία να κερ­δί­σουν τις εκλο­γές οι Podemos.

Η Ελ­λά­δα δεν έχει αξιό­πι­στο plan b. Δεν θέλει να φύγει από την ευ­ρω­ζώ­νη, είναι δύ­σκο­λο να εξα­σφα­λί­σει άλλες πηγές χρη­μα­το­δό­τη­σης και δεν μπο­ρεί να επι­βιώ­σει χωρίς εξω­τε­ρι­κή οι­κο­νο­μι­κή ενί­σχυ­ση.

Αντί­θε­τα από την προ­σπά­θεια να επι­κε­ντρώ­σει στις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις, οι Έλ­λη­νες πο­λι­τι­κοί φαί­νε­ται να έχουν κολ­λή­σει στην κι­νού­με­νη άμμο κά­ποιων αμ­φι­λε­γό­με­νων μι­κρο­οι­κο­νο­μι­κών μέ­τρων.

Όσο αυτά τα λάθη συ­νε­χί­ζουν να κυ­ριαρ­χούν, τόσο θα με­γα­λώ­νει το ρίσκο για την Ελ­λά­δα και τους Ευ­ρω­παί­ους ότι μπο­ρεί να χαθεί ο έλεγ­χος στα οι­κο­νο­μι­κά της χώρας. Ήδη έχει πα­ρα­τη­ρη­θεί με­γά­λη απώ­λεια κα­τα­θέ­σε­ων από τις τρά­πε­ζες που στε­ρούν το οξυ­γό­νο από μία οι­κο­νο­μία που έχει ανά­γκη από αέρα και αυ­ξά­νουν την εξάρ­τη­ση της χώρας από τη βο­ή­θεια της Ευ­ρω­παϊ­κής Κε­ντρι­κής Τρά­πε­ζας.

Είναι ώρα για την Ελ­λά­δα να σκε­φτεί λι­γό­τε­ρο την ουσία και πε­ρισ­σό­τε­ρο τη δια­δι­κα­σία των δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων με τους εταί­ρους. Είναι ώρα να ρίξει τους τό­νους της πο­λι­τι­κής ρη­το­ρι­κής και να δια­μορ­φώ­σει βά­σεις για τε­χνο­κρα­τι­κές δια­πραγ­μα­τεύ­σεις και να ξε­κι­νή­σει τις δο­μι­κές με­ταρ­ρυθ­μί­σεις. Μία τέ­τοια αλ­λα­γή πο­ρεί­ας θα μειώ­σει την πι­θα­νό­τη­τα ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ να κα­τα­λή­ξει με μία άτα­κτη έξοδο από το ευρώ. Είναι ήδη πολύ αργά για να πε­ριο­ρι­στεί στο μηδέν η πι­θα­νό­τη­τα, έτσι η ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση χρειά­ζε­ται ένα σχέ­διο Β για τη ζωή εκτός ευρώ που θα εφαρ­μο­στεί μόνο εάν δεν λει­τουρ­γή­σει το σχέ­διο Α.