Μυστικό προσύμφωνο για χρέος, μέτρα, πλεονάσματα

Το γε­γο­νός ότι υπήρ­ξε επι­κοι­νω­νία του Αλ. Τσί­πρα με την Κρ. Λα­γκάρντ δεί­χνει πως γυ­ρί­ζουν σε­λί­δα. Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες στη συ­ζή­τη­ση με τη διευ­θύ­ντρια του Τα­μεί­ου επι­ση­μάν­θη­κε πως και οι δύο έκα­ναν βή­μα­τα και το­νί­στη­κε πως τώρα πρέ­πει οι άλλοι παί­κτες να κά­νουν κά­ποιες κι­νή­σεις.

Ου­σια­στι­κά για να συ­μπλη­ρω­θεί το παζλ θα πρέ­πει η συ­ζή­τη­ση να πε­ρά­σει στα με­σο­πρό­θε­σμα μέτρα για το χρέος και στη διάρ­κεια επί­τευ­ξης των πλε­ο­να­σμά­των. Αλ­λω­στε και οι Ευ­ρω­παϊ­οι δεν επι­θυ­μούν να πα­ρα­μεί­νει για με­γά­λο διά­στη­μα ανοι­χτό το ελ­λη­νι­κό ζή­τη­μα με δε­δο­μέ­νο πως ξε­κι­νά ένας εκλο­γι­κός χορός (Ολ­λαν­δία, Γαλ­λία και τον Σε­πτέμ­βριο Γερ­μα­νία).

Η νέα ανάρ­τη­ση Τόμ­σεν

Μή­νυ­μα με… απο­δέ­κτες στη Γη­ραιά Ηπει­ρο στέλ­νει το ΔΝΤ με ανάρ­τη­ση στο μπλογκ του Τα­μεί­ου κει­μέ­νου από τον επι­κε­φα­λής οι­κο­νο­μο­λό­γο Μόρις Ομπ­σφελντ, τον επι­κε­φα­λής για την Ευ­ρώ­πη, Πολ Τόμ­σεν και τον επι­κε­φα­λής του νο­μι­κού τμή­μα­τος Σον Χέι­γκαν. Ιδιαί­τε­ρο εν­δια­φέ­ρον έχει το ση­μείο όπου το­νί­ζε­ται πως το ΔΝΤ δεν μπο­ρεί να συν­δρά­μει οι­κο­νο­μι­κά σε μια χώρα με μη βιώ­σι­μο χρέος εκτός και αν «το πρό­γραμ­μα της συ­γκε­κρι­μέ­νης χώρας πε­ρι­λαμ­βά­νει μέτρα για τη διευ­θέ­τη­ση του χρέ­ους».

Πα­ράλ­λη­λα επι­ση­μαί­νε­ται πως το πρό­βλη­μα μιας χώρας που θα βρε­θεί με ένα μη βιώ­σι­μο χρέος δεν μπο­ρεί να λυθεί με υπε­ραι­σιό­δο­ξες προ­βλέ­ψεις σχε­τι­κά με την πο­ρεία του ΑΕΠ ή των πρω­το­γε­νών πλε­ο­να­σμά­των ούτε με υπερ­βο­λι­κό «σφί­ξι­μο του ζω­να­ριού». Ει­δι­κά για την Ελ­λά­δα το­νί­ζε­ται ότι οι δα­νει­στές έχουν επι­λέ­ξει ένα πλέγ­μα μέ­τρων το οποίο θα εξα­σφα­λί­σει τη διευ­θέ­τη­ση του χρέ­ους μέσα από τη μεί­ω­ση των επι­το­κί­ων και την επι­μή­κυν­ση στη διάρ­κεια απο­πλη­ρω­μής των δα­νεί­ων.

Στο «καυτό» θέμα των πλε­ο­να­σμά­των από το 2019 και μετά φαί­νε­ται πως η γερ­μα­νι­κή πλευ­ρά δεί­χνει διά­θε­ση για την εξεύ­ρε­ση μίας εν­διά­με­σης λύσης. Οι ακραί­ες προ­τά­σεις για πο­σο­στό 3,5% του ΑΕΠ για μία δε­κα­ε­τία έχουν εγκα­τα­λει­φθεί και η συ­ζή­τη­ση επι­κε­ντρώ­νε­ται σε μία τριε­τία. Από εκεί και πέρα θα υπάρ­χει πρό­βλε­ψη για τη στα­δια­κή μεί­ω­ση του 3,5%, με τα πο­σο­στά να είναι υπό δια­πραγ­μά­τευ­ση.

Υπό συ­ζή­τη­ση είναι το ακρι­βές ποσό των πα­ρεμ­βά­σε­ων, που πρέ­πει να γί­νουν από το 2019 και μετά. Αρ­χι­κά είχαν ζη­τη­θεί μέτρα 2,5% του ΑΕΠ (δη­λα­δή 4,5 δι­σε­κα­τομ­μυ­ρί­ων) αλλά στη συ­νέ­χεια το πο­σο­στό αυτό υπο­χώ­ρη­σε στο 2% (δη­λα­δή πε­ρί­που 3,6 δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια).

Συλ­λο­γι­κές δια­πραγ­μα­τεύ­σεις

Η ελ­λη­νι­κή πλευ­ρά με «όπλο» την υπέρ­βα­ση στα έσοδα το 2016 ζητά να πε­ριο­ρι­στεί ακόμα πε­ρισ­σό­τε­ρο αυτός ο στό­χος. Για πα­ρά­δειγ­μα πε­ραι­τέ­ρω μεί­ω­σή του στο 1,5% θα έρι­χνε τον πήχη των μέ­τρων που ζη­τού­νται μετά το 2019 στα 2,7 δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια. Εμ­βλη­μα­τι­κό για την κυ­βέρ­νη­ση είναι το θέμα της επα­να­φο­ράς των συλ­λο­γι­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων, όπου φαί­νε­ται πως ση­μειώ­νε­ται πρό­ο­δος. Στό­χος είναι να ορι­στεί το χρο­νο­διά­γραμ­μα επι­στρο­φής μιας σει­ράς ευ­νοϊ­κών για τους ερ­γα­ζό­με­νους ρυθ­μί­σε­ων, όπως είναι η επε­κτα­σι­μό­τη­τα των συμ­βά­σε­ων. Οι κι­νή­σεις αυτές θα πρέ­πει να γί­νουν πριν από το τέλος του προ­γράμ­μα­τος. Στα θέ­μα­τα που πρέ­πει να εξε­τα­στούν σε επό­με­νο Eurogroup είναι η εξαί­ρε­ση από τις δα­πά­νες για τον υπο­λο­γι­σμό του πρω­το­γε­νούς πλε­ο­νά­σμα­τος ενός προ­γράμ­μα­τος δη­μιουρ­γί­ας 100.000 θέ­σε­ων ερ­γα­σί­ας.

Η χρη­μα­το­δό­τη­ση θα φτά­σει τα 3 δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια -υπάρ­χουν συ­ζη­τή­σεις με την Πα­γκό­σμια Τρά­πε­ζα- και το πρό­γραμ­μα θα απλω­θεί τα επό­με­να δυό­μι­σι χρό­νια.