Μιχ. Παπαγεωργίου: «Οι αντικειμενικές αξίες, οι δασικοί χάρτες και η… πτώση του Κτηματολογίου Ρόδου»

Ο Μι­χά­λης Πα­πα­γε­ωρ­γί­ου, είναι δι­κη­γό­ρος-Δ.Ν. και δι­δά­σκων Διοι­κη­τι­κού Δι­καί­ου στις Νο­μι­κές Σχο­λές Αθη­νών και Θρά­κης. Στην ση­με­ρι­νή συ­νέ­ντευ­ξη που πα­ρα­χώ­ρη­σε στην «δη­μο­κρα­τι­κή» μι­λά­ει για ‘καυτά’ ζη­τή­μα­τα, όπως οι εξε­λί­ξεις με τις αντι­κει­με­νι­κές αξίες και πώς εφαρ­μό­ζο­νται στην πε­ριο­χή μας, οι δα­σι­κοί χάρ­τες αλλά και το Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου -για την λει­τουρ­γία του οποί­ου, δεν κρύ­βει την ανη­συ­χία του μέχρι και την με­τά­πτω­σή του στο Εθνι­κό Κτη­μα­το­λό­γιο.

• Κύριε Πα­πα­γε­ωρ­γί­ου, να ξε­κι­νή­σου­με από τις εξε­λί­ξεις με τις αντι­κει­με­νι­κές αξίες, που απα­σχο­λεί πολύ κόσμο και κυ­ρί­ως τους νη­σιώ­τες. Θα ήθελα να μας μι­λή­σε­τε γι’ αυτό.

Με συ­γκρο­τη­μέ­νες νο­μι­κές θέ­σεις και ισχυ­ρι­σμούς μέσα από την Πε­ρι­φε­ρεια­κή Ένωση Δήμων Νο­τί­ου Αι­γαί­ου (Π.Ε.Δ.) κα­τα­φέ­ρα­με ει­δι­κά ως νη­σιω­τι­κή το­πι­κή κοι­νω­νία να πεί­σου­με την ηγε­σία του Υπουρ­γεί­ου Οι­κο­νο­μι­κών ότι η διοι­κη­τι­κή δια­δι­κα­σία για τη δια­μόρ­φω­ση του τρέ­χο­ντος φο­ρο­λο­γι­κού συ­στή­μα­τος των αντι­κει­με­νι­κών αξιών είχε ένα σύ­νο­λο από πα­ρα­λεί­ψεις σε επί­πε­δο πραγ­μα­τι­κών και έν­νο­μων εκτι­μή­σε­ων ανά πε­ριο­χή και ζώνη για τους επι­μέ­ρους Δή­μους, αλλά και ου­σια­στι­κές αβλε­ψί­ες ως προς την απαί­τη­ση δια­τύ­πω­σης εμπε­ρι­στα­τω­μέ­νης Γνώ­μης από τους κατά τό­πους Ο.Τ.Α α΄βαθ­μού (Δή­μους), ει­δι­κά ως προς την κλι­μά­κω­ση των αντι­κει­με­νι­κών αξιών από γει­το­νιά σε γει­το­νιά, από μία πε­ριο­χή που είναι κα­τε­ξο­χήν «εμπο­ρι­κή» και μία που είναι αμι­γώς «οι­κι­στι­κή» ή «αγρο­τι­κή».

Οι συ­γκε­κρι­μέ­νες στρε­βλώ­σεις ανα­λύ­ο­ντας τη μέχρι σή­με­ρα νο­μο­λο­για­κή κα­τεύ­θυν­ση του ΣτΕ επι­δέ­χο­νταν ακόμα και τη δι­κα­στι­κή ακύ­ρω­σή τους, δια­τα­ράσ­σο­ντας ωστό­σο το σύ­νο­λο του δη­μο­σιο­νο­μι­κού σχε­δια­σμού, καθώς το σύ­στη­μα των αντι­κει­με­νι­κών αξιών των ακι­νή­των επη­ρε­ά­ζει τη δια­μόρ­φω­ση και την πο­σό­στω­ση 20 και πλέον φόρων, όπως λ.χ. από τον ΕΝΦΙΑ μέχρι τον Φόρο Με­τα­βί­βα­σης.

Τα αντα­να­κλα­στι­κά του ΥΠΟΙΚ φαί­νε­ται πως λει­τούρ­γη­σαν με διά­θε­ση να απο­κα­τα­στα­θούν οι πλέον χον­δροει­δείς και υπέρ­με­τρες φο­ρο­λο­γι­κές επι­βα­ρύν­σεις για τους πο­λί­τες και την αξία της γης τους γι’ αυτό και υπάρ­χει η τρέ­χου­σα τρο­πο­ποι­η­τι­κή νο­μο­θε­τι­κή ρύθ­μι­ση του άρ­θρου 51 του Ν. 5000/2022. Ωστό­σο αυτό το τρο­πο­ποι­η­θέν νο­μο­θε­τι­κό πλαί­σιο, αν και δίνει το λόγο στους Δή­μους να γνω­μο­δο­τή­σουν τους απο­δί­δε­ται με ένα πολύ μικρό χρο­νι­κό πε­ρι­θώ­ριο έως τις 20 Ια­νουα­ρί­ου του 2023 με την προ­σκό­μι­ση-συ­γκέ­ντρω­ση μά­λι­στα συ­γκε­κρι­μέ­νων τε­χνο­κρα­τι­κών δε­δο­μέ­νων ή ευ­θέ­ως συμ­βο­λαί­ων με­τα­βί­βα­σης (δια­στή­μα­τος 2019-2020), ούτως ώστε να τεκ­μη­ριω­θεί επί του πρα­κτέ­ου η αξία της γης ανά ζώνη και ανά πε­ριο­χή του κάθε Δήμου ανά την Ελ­λά­δα. Γε­γο­νός που απαι­τεί τη συ­ντο­νι­σμέ­νη ενερ­γο­ποί­η­ση επι­μέ­ρους Υπη­ρε­σιών δη­μο­τι­κών και δη­μό­σιων, ακόμα όμως και ορ­κω­τών -πι­στο­ποι­η­μέ­νων εκτι­μη­τών, αλλά και τη συ­νερ­γα­τι­κή διά­θε­ση των επι­μέ­ρους Δ.Ο.Υ./Α.Α.Δ.Ε. προς τους Δή­μους, όπως και του ίδιου του συμ­βο­λαιο­γρα­φι­κού σώ­μα­τος με την πα­ρά­δο­ση προς τους Δή­μους σει­ράς Συμ­βο­λαί­ων τις επό­με­νες μόλις 20 κάτι ημέ­ρες, εν μέσω μά­λι­στα αρ­γιών Χρι­στου­γέν­νων και Πρω­το­χρο­νιάς…

Δια­βά­ζο­ντας το σχε­τι­κό άρθρο 3, της Υπουρ­γι­κής Από­φα­σης βλέ­που­με ότι απαι­τού­νται απο­λύ­τως συ­γκε­κρι­μέ­να συ­γκρι­τι­κά στοι­χεία από­λυ­τα τεκ­μη­ριω­μέ­να προς υπο­στή­ρι­ξη της Γνώ­μης-Θέσης των Δήμων κατά τον Ν. 1249/1982 και την Υπ. Αποφ 57732 ΕΞ 2021 (όπως λ.χ. τα στοι­χεία 19-28 και 32-35), είτε από πι­στο­ποι­η­μέ­νους από το ΥΠΟΙΚ εκτι­μη­τές, είτε ενδο-υπη­ρε­σια­κά από τις υπη­ρε­σί­ες των Δήμων….. ίδω­μεν το απο­τέ­λε­σμα…

• Έχει γίνει επί­σης πολύς λόγος για τους δα­σι­κούς χάρ­τες. Οι προ­θε­σμί­ες και οι πα­ρα­τά­σεις που δό­θη­καν, βο­ή­θη­σαν τους εν­δια­φε­ρό­με­νους;

Με σειρά νο­μο­θε­τη­μά­των, όπως λ.χ. με το Ν. 4958/2022, δό­θη­καν σειρά πα­ρα­τά­σε­ων για την υπο­βο­λή “Αντιρ­ρή­σε­ων”, χωρίς ωστό­σο οι αναρ­τη­θέ­ντες δα­σι­κοί χάρ­τες να έχουν σε πολ­λές πε­ρι­πτώ­σεις ανά την ελ­λη­νι­κή Επι­κρά­τεια εν­σω­μα­τώ­σει και προ­σαρ­μο­στεί στο σύ­νο­λο των κα­ται­γι­στι­κών (και ορθών) με­ρι­κό­τε­ρων τρο­πο­ποι­ή­σε­ων, που έχουν επέλ­θει νο­μο­θε­τι­κά για ορι­σμέ­νες κα­τη­γο­ρί­ες εκτά­σε­ων γης και που υπό συ­γκε­κρι­μέ­νες προ­ϋ­πο­θέ­σεις δεν εμπί­πτουν και εκ­φεύ­γουν από τη δα­σι­κή νο­μο­θε­σία. Αυτή η με­τέ­ω­ρη κα­τά­στα­ση δη­μιουρ­γεί αντι­φά­σεις και αμ­φι­βο­λί­ες ως προς την αξιο­λο­γι­κή κρίση των αρ­μό­διων Υπη­ρε­σιών και Επι­τρο­πών.

Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, η υπο­βο­λή «Αντιρ­ρή­σε­ων» δεν είναι μία δε­σμευ­τι­κή για τους διοι­κού­με­νους διοι­κη­τι­κή δια­δι­κα­σία γι’ αυτό και από τη Νο­μο­λο­γία του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας δεν θε­ω­ρεί­ται ως «εν­δι­κο­φα­νής» Προ­σφυ­γή, ώστε να απο­τε­λεί υπο­χρε­ω­τι­κό βήμα για την άσκη­ση έν­δι­κου βοη­θή­μα­τος της αί­τη­σης Ακύ­ρω­σης κατά του τε­λι­κώς Κυ­ρω­μέ­νου Δα­σι­κού Χάρτη με­τα­γε­νέ­στε­ρα.

Άλ­λω­στε, και οι αντί­στοι­χες αρ­μό­διες Επι­τρο­πές είναι εξαι­ρε­τι­κά επι­βα­ρυ­μέ­νες για την αξιο­λό­γη­ση σει­ράς εν­στά­σε­ων και αντιρ­ρή­σε­ων από τους πο­λί­τες και ακόμα δεν μπο­ρού­με να κρί­νου­με με ασφά­λεια και με απτά απο­τε­λέ­σμα­τα τις κρί­σεις και τα αντα­να­κλα­στι­κά της Διοί­κη­σης στην εφαρ­μο­γή της σύγ­χρο­νης νο­μο­θε­σί­ας, που απο­κα­θι­στά σε με­γά­λο βαθμό ση­μα­ντι­κές στρε­βλώ­σεις που υπήρ­χαν μέχρι τις μέρες μας, ιδιαί­τε­ρα στη νη­σιω­τι­κή Ελ­λά­δα.

Πρέ­πει γε­νι­κό­τε­ρα οι πο­λί­τες να συ­νει­δη­το­ποι­ή­σουν ότι το Δα­σο­λό­γιο και οι Κυ­ρω­μέ­νοι Δα­σι­κοί Χάρ­τες είναι μία «ανοι­χτή» δια­δι­κα­σία που επι­βάλ­λε­ται ωστό­σο να ανα-δια­μορ­φώ­νε­ται με τη δέ­ου­σα επι­μέ­λεια και από τις δύο πλευ­ρές, Διοί­κη­σης-Διοι­κού­με­νων με βάση εν­δε­δειγ­μέ­να έν­νο­μα συμ­φέ­ρο­ντα και ένθεν κα­κεί­θεν διεκ­δι­κή­σεις.

Αξί­ζει να επι­ση­μά­νου­με πως στις πε­ριο­χές -και δη της νη­σιω­τι­κής Επι­κρά­τειας- που βρί­σκε­ται σε πα­ράλ­λη­λη εξέ­λι­ξη η σύ­στα­ση των Δα­σι­κών Χαρ­τών με την κα­τάρ­τι­ση Κτη­μα­το­λο­γί­ου είναι κρί­σι­μο να δια­φυ­λα­χθούν με τρόπο συ­γκρο­τη­μέ­νο τα ιδιο­κτη­σια­κά δι­καιώ­μα­τα των ιδιω­τών, όσο και η ου­σια­στι­κή πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κή δα­σι­κή προ­στα­σία, ξε­κα­θα­ρί­ζο­ντας τι είναι «δάσος» και τι «δα­σι­κή έκτα­ση», τι «βρα­χώ­δης» πε­ριο­χή και τι «φρύ­γα­νο» σε σχέση με υφι­στά­με­νες αν­θρω­πο­γε­νείς πα­ρεμ­βά­σεις ανά γε­ω­τε­μά­χιο και ανά επι­μέ­ρους έκτα­ση.

Πρέ­πει να γίνει ξε­κά­θα­ρο πως η δα­σι­κή προ­στα­σία είναι ενιαία και αδιαί­ρε­τη, είτε μία έκτα­ση ανή­κει στο Δη­μό­σιο είτε σε ιδιώ­τες, συ­νε­πώς αυτό που επι­βάλ­λε­ται να εστιά­σου­με ως έν­νο­μη τάξη είναι το τι θέ­λου­με να προ­στα­τεύ­σου­με, σε ποια έκτα­ση και με πόση έντα­ση, με σε­βα­σμό στο σύ­νο­λο των έν­νο­μων αγα­θών που υφί­στα­νται και αλ­λη­λο­ε­πι­δρούν με­τα­ξύ τους.

Θέλω να το­νί­σω πως η ορ­γά­νω­ση του Εθνι­κού Δα­σο­λο­γί­ου, του Εθνι­κού Κτη­μα­το­λο­γί­ου και του Χω­ρο­τα­ξι­κού Σχε­δια­σμού της Χώρας είναι συ­νταγ­μα­τι­κές υπο­χρε­ώ­σεις και εγ­γυ­ή­σεις της Πο­λι­τεί­ας και δεν γί­νε­ται οι χρό­νιες πα­ρα­λεί­ψεις του κρά­τους δι­καί­ου ως προς την κα­τάρ­τι­σή τους να με­τα­κυ­λί­ο­νται ως βάρος και ανα­σφά­λεια δι­καί­ου προς την ίδια την Κοι­νω­νία, αλλά και προς τις Ανα­πτυ­ξια­κές προ­ο­πτι­κές της Πα­τρί­δας μας.

• Τέλος, το Κτη­μα­το­λό­γιο της Ρόδου –αν και με δυ­σκο­λία- επα­νήλ­θε στην λει­τουρ­γία του. Είστε ικα­νο­ποι­η­μέ­νος από την δια­δι­κα­σία –μέχρι και την «με­τά­πτω­σή» του στο Εθνι­κό Κτη­μα­το­λό­γιο;

Πολύ φο­βά­μαι ότι πριν την «Με­τά­πτω­ση» θα έρθει η «Πτώση» του Κτη­μα­το­λο­γί­ου Ρόδου. Αν και είχα την τιμή να συμ­με­τέ­χω στη Νο­μο­πα­ρα­σκευα­στι­κή Επι­τρο­πή του Υπουρ­γεί­ου Δι­καιο­σύ­νης για τη δια­μόρ­φω­ση του ισχύ­ο­ντος νο­μο­θε­τι­κού πλαι­σί­ου περί Με­τά­πτω­σης και επί της ου­σί­ας εναρ­μό­νι­σης και συγ­χρο­νι­σμού με το Εθνι­κό Κτη­μα­το­λό­γιο με τρόπο υπέρ της ασφά­λειας του Δι­καί­ου, των κε­κτη­μέ­νων εμπράγ­μα­των δι­καιω­μά­των αλλά και υπέρ του εκ­συγ­χρο­νι­σμού του ιστο­ρι­κού Κτη­μα­το­λο­γί­ου Ρόδου, η δια­δι­κα­σία στην πράξη είναι στά­σι­μη για να μην πω… με­λαγ­χο­λι­κή πριν την… «Πτώση» που σας προ­α­νέ­φε­ρα.

Οι εκ­κρε­μείς πρά­ξεις πα­ρα­μέ­νουν χι­λιά­δες, δίχως να μειώ­νο­νται δρα­στι­κά, η υπο-στε­λέ­χω­ση δε είναι κάτι πε­ρισ­σό­τε­ρο από ορατή. Είναι επι­βε­βλη­μέ­νο να προ­χω­ρή­σουν άμεσα από το ίδιο το Υπουρ­γείο Δι­καιο­σύ­νης σε συ­νερ­γα­σία με το Ελ­λη­νι­κό Κτη­μα­το­λό­γιο και τους άλ­λους αρ­μό­διους φο­ρείς, οι πολλά υπο­σχό­με­νες Προ­γραμ­μα­τι­κές Συμ­βά­σεις, αλλά ακόμα και επι­μέ­ρους ορ­γα­νω­μέ­νες ανα­θέ­σεις για την πρό­σλη­ψη έστω με Σ.Ο.Χ., αν όχι απευ­θεί­ας μό­νι­μου προ­σω­πι­κού πλέον από το ΥΠΕΝ, νο­μι­κών, μη­χα­νι­κών, αλλά και ει­δι­κευ­μέ­νου διοι­κη­τι­κού προ­σω­πι­κού, ούτως ώστε το Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου να μπο­ρεί να αντε­πε­ξέλ­θει κατ’ ελά­χι­στο στις κα­θη­με­ρι­νές συ­ναλ­λα­κτι­κές απαι­τή­σεις… Και δεν ανα­φέ­ρο­μαι στα όσα πε­ραι­τέ­ρω απαι­τού­νται για να ολο­κλη­ρω­θεί η Με­τά­πτω­ση σε δύο και κάτι πλέον χρό­νια…

Απαι­τού­νται λοι­πόν ΑΜΕ­ΣΕΣ, ΔΡΑ­ΣΤΙ­ΚΕΣ και ΑΠΟ­ΦΑ­ΣΙ­ΣΤΙ­ΚΕΣ ΕΝΕΡ­ΓΕΙΕΣ σε κε­ντρι­κό επί­πε­δο, καθώς λει­τουρ­γι­κά το Κτη­μα­το­λό­γιο βρί­σκε­ται ημι­θα­νές και υπό πα­ρά­δο­ση των ίδιων των βαρών του…Εκ­πέ­μπει λει­τουρ­γι­κά και ορ­γα­νω­τι­κά SOS. Οι συ­νά­δελ­φοί μου δι­κη­γό­ροι, μη­χα­νι­κοί, αλλά και οι ίδιοι οι λίγοι ενα­πο­μεί­να­ντες υπάλ­λη­λοι του Κτη­μα­το­λο­γί­ου Ρόδου έρ­χο­νται κα­θη­με­ρι­νά αντι­μέ­τω­ποι με το χάος… και στην υπό­λοι­πη Ελ­λά­δα αντί­στοι­χοι συ­νά­δελ­φοί μας, αλλά και οι ίδιες οι δη­μό­σιες υπη­ρε­σί­ες ή και Τρά­πε­ζες, δεν μας… πι­στεύ­ουν σε επί­πε­δο συ­ναλ­λα­γών μαζί τους ότι μπο­ρεί να υπάρ­χει τόση με­γά­λη κω­λυ­σιερ­γία, ακόμα και για την έκ­δο­ση Πι­στο­ποι­η­τι­κού Ιδιο­κτη­σί­ας μετά από την Εγ­γρα­φή μίας Αγω­γής, μίας Προ­ση­μεί­ω­σης (ή μίας Άρσης) ή μίας Αγο­ρα­πω­λη­σί­ας….

Για όλα τα πα­ρα­πά­νω, λοι­πόν, αν θέ­λου­με να μι­λά­με για ευ­ρω­παϊ­κό κρά­τος δι­καί­ου οφεί­λου­με ως Πο­λι­τεία να αντι­με­τω­πί­ζου­με τα προ­βλή­μα­τα ολο­κλη­ρω­μέ­να και όχι με επι­μέ­ρους και πρό­σκαι­ρες αλυ­σι­τε­λείς πα­ρεμ­βά­σεις που εν τέλει επι­βα­ρύ­νουν, δίχως να ωφε­λούν ευ­θέ­ως τόσο τους πο­λί­τες, όσο και την ίδια την Δη­μό­σια Διοί­κη­ση.