Παρουσίαση του μυθιστορήματος του Νίκου Διονυσάτου «Χαμένες Ημέρες μιας Μαύρης Ηπείρου»

Το Διε­θνές Κέ­ντρο Συγ­γρα­φέ­ων και Με­τα­φρα­στών Ρόδου – ΔΟΠΑΡ με αφορ­μή την Πα­γκό­σμια Ημέρα για την Εξά­λει­ψη της Δου­λεί­ας που γιορ­τά­ζε­ται κάθε χρόνο στις 2 Δε­κεμ­βρί­ου, πα­ρου­σιά­ζει το μυ­θι­στό­ρη­μα του Νίκου Διο­νυ­σά­του «Χα­μέ­νες Ημέ­ρες Μιας Μαύ­ρης Ηπεί­ρου» (Εκ­δό­σεις ΕΛ­ΚΥ­ΣΤΗΣ)

Για το βι­βλίο μι­λούν: ο ίδιος ο συγ­γρα­φέ­ας, ο ει­κο­νο­γρά­φος του βι­βλί­ου Νίκος Θε­ο­χα­ρό­που­λος ο φι­λό­λο­γος Ηλίας Βε­νι­ζε­λέ­ας και ο Γιάν­νης Δα­δή­ρας με σπου­δές στον Ελ­λη­νι­κό Πο­λι­τι­σμό, του ΕΑΠ .

Πα­ρεμ­βαί­νουν δια­δι­κτυα­κά: ο Πέ­τρος Απο­στο­λά­κης, δη­μο­σιο­γρά­φος της LiFO και ακτι­βι­στής αν­θρω­πί­νων δι­καιω­μά­των, ο Μι­χά­λης Αφο­λα­γιάν, ηθο­ποιός, πρό­ε­δρος της Νι­γη­ρια­νής Κοι­νό­τη­τας στην Ελ­λά­δα και επι­κε­φα­λής του ANASA Cultural Center, και ο Άρης Σο­λο­μών, σκη­νο­θέ­της και μου­σι­κο­συν­θέ­της.

Στα βί­ντεο των απαγ­γε­λιών συμ­με­τέ­χουν: Αριά­δνη Κα­βα­λιέ­ρου, Βαγ­γέ­λης Βε­νιός, Ορέ­στης Απο­στο­λά­τος, Θο­δω­ρής Γκολ­φι­νό­που­λος, Εριέτ­τα Στε­φά­νου, Πέ­τρος Απο­στο­λά­κης και Νίκος Θε­ο­χα­ρό­που­λος.

Την πα­ρου­σί­α­ση συ­ντο­νί­ζει η Μαρία Σπα­νού, φι­λό­λο­γος, στέ­λε­χος του ΔΚΣΜΡ-ΔΟΠΑΡ

Η πα­ρου­σί­α­ση θα πραγ­μα­το­ποι­η­θεί το Σάβ­βα­το 3 Δε­κεμ­βρί­ου 2022 και ώρα 19:00 στην αί­θου­σα εκ­δη­λώ­σε­ων του ΔΚΣΜΡ-ΔΟΠΑΡ στην οδό Αντ/χου Λά­σκου 10α (Μόντε Σμιθ)

Σχε­τι­κά με το βι­βλίο:

Ρο­δε­σία, Αφρι­κή, δε­κα­ε­τία του ’70. Ιστο­ρί­ες από μια εποχή που ο ρα­τσι­σμός, η βία και ο πό­λε­μος βα­σί­λευαν σε ένα από τα τε­λευ­ταία απο­μει­νά­ρια μιας απο­στε­ω­μέ­νης αποι­κια­κής αυ­το­κρα­το­ρί­ας, που ήταν ήδη νεκρή. Η Ρο­δε­σία ήταν μια χώρα, που όπως η γει­το­νι­κή της Νότια Αφρι­κή, εκεί­νη την εποχή, διέ­θε­τε ένα σκλη­ρό κα­θε­στώς ρα­τσι­στι­κών δια­κρί­σε­ων, στο οποίο μια λευκή μειο­νό­τη­τα γαιο­κτη­μό­νων και επι­χει­ρη­μα­τιών δια­φέ­ντευε αυ­θαί­ρε­τα τον μαύρο πλη­θυ­σμό της χώρας, ο οποί­ος δι­ψού­σε και αγω­νι­ζό­ταν για ελευ­θε­ρία και ισό­τη­τα. Το βι­βλίο αυτό αφη­γεί­ται κα­θη­με­ρι­νές ιστο­ρί­ες λευ­κών και μαύ­ρων της Ρο­δε­σί­ας, ανε­ξαρ­τή­τως κοι­νω­νι­κής τάξης, μέσα από τα ιστο­ρι­κά γε­γο­νό­τα που ση­μά­δε­ψαν την μοι­ραία αυτή γωνιά της αφρι­κα­νι­κής ηπεί­ρου. Σε πολ­λές μά­λι­στα από αυτές τις ιστο­ρί­ες βα­σι­κό ρόλο παί­ζει και το Ελ­λη­νι­κό στοι­χείο της Ρο­δε­σί­ας, η οποία διέ­θε­τε με­γά­λη ελ­λη­νι­κή κοι­νό­τη­τα, κατά τα χρό­νια της λευ­κής κυ­ριαρ­χί­ας. Το πρώτο μέρος του έργου υπό­σχε­ται ποι­κι­λία δια­φο­ρε­τι­κών χα­ρα­κτή­ρων, που όλοι τους ανα­δει­κνύ­ουν την αν­θρώ­πι­νη πλευ­ρά πίσω από την τρα­γω­δία ενός πο­λέ­μου που για το ελ­λη­νι­κό κοινό απο­τε­λεί εν πολ­λοίς μια άγνω­στη σε­λί­δα της πα­γκό­σμιας ιστο­ρί­ας. Στο δεύ­τε­ρο μέρος του βι­βλί­ου, και έπει­τα από ένα τα­ξί­δι στον χρόνο, ο ανα­γνώ­στης φτά­νει στην Ρο­δε­σία των αρχών της δε­κα­ε­τί­ας του 2010, που βέ­βαια πλέον ήταν γνώ­στη σε όλους ως Ζι­μπά­μπουε. Μέσα στα χρό­νια της οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης και των πρώ­των μνη­μο­νί­ων στην Ελ­λά­δα, οι χρε­ω­κο­πη­μέ­νοι από­γο­νοι μιας οι­κο­γέ­νειας ευ­κα­τά­στα­των Ελ­λή­νων, που ζού­σαν παλιά στην Ρο­δε­σία, επι­στρέ­φουν στην Ζι­μπά­μπουε για να διεκ­δι­κή­σουν την πε­ριου­σία τους εκεί. Άθελα τους ωστό­σο μπλέ­κουν σε μια δια­στρο­φι­κή και αρ­ρω­στη­μέ­νη πλε­κτά­νη, που σε ένα κλει­στο­φο­βι­κό χι­τσκο­κι­κού τύπου θρί­λερ, θα τους φέρει στα όρια τους και θα τους δια­λύ­σει, με φόντο την αφρι­κα­νι­κή σα­βά­να της Ζι­μπά­μπουε, και κε­ντρι­κή πρω­τα­γω­νί­στρια μια σα­τα­νι­κή γυ­ναί­κα, της οποί­ας τις προ­θέ­σεις «ο Θεός μόνον θα μπο­ρού­σε να εξη­γή­σει».

Λίγα λόγια για τον συγ­γρα­φέα και τον ει­κο­νο­γρά­φο:

Ο Νίκος Διο­νυ­σά­τος γεν­νή­θη­κε το 2003 στην Ρόδο, είναι φοι­τη­τής του τμή­μα­τος Κοι­νω­νι­κής Αν­θρω­πο­λο­γί­ας του Πα­ντεί­ου Πα­νε­πι­στη­μί­ου και από­φοι­τος του Μου­σι­κού Σχο­λεί­ου Ρόδου. Η λο­γο­τε­χνία, το σι­νε­μά, οι σει­ρές, το θέ­α­τρο και η ιστο­ρία είναι κά­ποιες από τις αγα­πη­μέ­νες του ασχο­λί­ες. Η εκ­μά­θη­ση ξένων γλωσ­σών, η ενα­σχό­λη­ση με τα κοινά, αλλά και η δη­μιουρ­γία podcast εκ­πο­μπών, με την επω­νυ­μία «Νε­ο­λαί­οι Ρέ­μπε­λοι», απο­τε­λούν επί­σης δρα­στη­ριό­τη­τες με τις οποί­ες κα­τα­πιά­νε­ται στον ελεύ­θε­ρο του χρόνο. Στις δια­κρί­σεις του πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται το 3ο Βρα­βείο στον 1ο Πα­νελ­λή­νιο Μα­θη­τι­κό Λο­γο­τε­χνι­κό Δια­γω­νι­σμό Συγ­γρα­φής Θε­α­τρι­κού Μο­νό­πρα­κτου, το 2018, το 3ο Βρα­βείο στον 12ο Πα­νελ­λή­νιο Μα­θη­τι­κό Λο­γο­τε­χνι­κό Δια­γω­νι­σμό του Μορ­φω­τι­κού Όμι­λου Πε­τρού­πο­λης, υπό την αι­γί­δα της UNESCO ΤΛΕΕ, το 2020, αλλά και η έντα­ξη ενός αστυ­νο­μι­κού δι­η­γή­μα­τος του στην έκ­δο­ση «Νέο Αίμα», του λο­γο­τε­χνι­κού πε­ριο­δι­κού Πόλαρ, το 2022. Επι­πλέ­ον ήταν ένας εκ των ομι­λη­τών του TEDxYouth@Rhodes, το 2019, την ίδια χρο­νιά ήταν έφη­βος βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου στην ΚΔ’ Σύ­νο­δο της Βου­λής των Εφή­βων, έχει συμ­με­τά­σχει σε Μο­ντέ­λα Ηνω­μέ­νων Εθνών (MUN), ενώ από τον Μάρ­τιο του 2022 γρά­φει άρθρα στην Offline Post. Τέλος, το παρόν έργο δεν είναι το πρώτο του προ­σω­πι­κό βι­βλίο που εκ­δί­δε­ται, καθώς «Ο Ιστός», μια νου­βέ­λα του, κυ­κλο­φό­ρη­σε το 2020, από τις Εκ­δό­σεις Βε­ρέτ­τας.

Ο Νίκος Θε­ο­χα­ρό­που­λος γεν­νή­θη­κε το 2003 στην Αθήνα και είναι φοι­τη­τής στο Τμήμα Ορ­γά­νω­σης και Διοί­κη­σης Επι­χει­ρή­σε­ων του Οι­κο­νο­μι­κού Πα­νε­πι­στη­μί­ου Αθη­νών (ΑΣΟΕΕ). Ασχο­λεί­ται με το σχέ­διο, το animation, την δη­μιουρ­γία βί­ντεο και podcast εκ­πο­μπών, αλλά και με την δη­μιουρ­γι­κή γραφή ο ίδιος. Έχει επί­σης συμ­με­τά­σχει σε Μο­ντέ­λα Ηνω­μέ­νων Εθνών (MUN), ενώ συν­δέ­ε­ται με μια στενή φιλία χρό­νων με τον συγ­γρα­φέα Νίκο Διο­νυ­σά­το, και έχει φι­λο­τε­χνή­σει τα εξώ­φυλ­λα τόσο του πρώ­του του βι­βλί­ου «Ο Ιστός», όσο και του δεύ­τε­ρου βι­βλί­ου «Χα­μέ­νες ημέ­ρες μιας μαύ­ρης ηπεί­ρου», του οποί­ου άλ­λω­στε υπήρ­ξε και ένας και εκ των πρώ­των ανα­γνω­στών, προ­τού εκ­δο­θεί ακόμα επί­ση­μα.