Επαυσε η δίωξη εις βάρος μιας Ροδίτισσας για υπεξαίρεση στον «Κωτσόβολο»

Με απόφαση, που εξέδωσε χθες το Πεντα­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου, έπαυσε η δίωξη εις βάρος μιας κατοί­κου Ρόδου, λόγω παρα­γρα­φής, για υπε­ξαί­ρεση από την υπε­ρα­γορά ηλε­κτρι­κών ειδών «Κωτσό­βο­λος».

Στην κατη­γο­ρού­μενη είχε επι­βλη­θεί πρω­το­δί­κως ποινή κάθειρ­ξης 5 ετών με ανα­σταλ­τικό ως προς την έφεση απο­τέ­λε­σμα. Είχε κριθεί ένοχη, χωρίς ελα­φρυ­ντικά, για υπε­ξαί­ρεση με ιδιαί­τερα τεχνά­σματα. Το δευ­τε­ρο­βάθ­μιο δικα­στή­ριο απε­φάνθη ότι το αδίκημα που τέλεσε διώ­κε­ται σε βαθμό πλημ­με­λή­μα­τος και έχει ήδη υπο­πέ­σει σε παρα­γραφή.

Η κατη­γο­ρού­μενη προ­σλή­φθηκε από την εται­ρεία το Νοέμ­βριο του 2006 και εργά­σθηκε ως ταμίας.

Την 7η Ιανουα­ρίου 2010 στο κατά­στημα στη Ρόδο, άλλη ταμίας, κατά το χρόνο του κλει­σί­μα­τος του ταμείου, δια­πί­στωσε ότι υπήρχε χρη­μα­τικό έλλειμμα ύψους 4.863 ευρώ. Το από­γευμα της επο­μέ­νης ημέρας, και ενόσω ακόμα το προ­σω­πικό του κατα­στή­μα­τος προ­σπα­θούσε να εξι­χνιά­σει με κάθε τρόπο και να δικαιο­λο­γή­σει το έλλειμμα, η κατη­γο­ρού­μενη επι­κοι­νώ­νησε με την ταμία σε προ­σω­πικό της τηλέ­φωνο και συνο­μί­λησε μαζί της, ομο­λο­γώ­ντας ότι αυτή είχε αφαι­ρέ­σει τα χρήματα και δεσμεύ­θηκε ότι θα έβρισκε τρόπο για να τα καλύψει.

Την επομένη ημέρα, 9η Ιανουα­ρίου 2010, την ίδια δήλωση και ομο­λο­γία έκανε τηλε­φω­νικά η κατη­γο­ρού­μενη και στον ανα­πλη­ρωτή διευ­θυ­ντή του κατα­στή­μα­τος.

Στο διά­στημα που προη­γή­θηκε της δια­πί­στω­σης της αφαί­ρε­σης του ως άνω ποσού από το ταμείο του κατα­στή­μα­τος, η κατη­γο­ρού­μενη, παρότι είχε κανο­νική άδεια, επι­σκε­πτό­ταν καθη­με­ρινά το κατά­στημα, προ­φα­σι­ζό­μενη υπο­χρε­ώ­σεις σε σχέση με την εργασία της, με πρόθεση προ­φα­νώς να έχει πρό­σβαση στα ταμεία του κατα­στή­μα­τος και να προβεί με τον τρόπο αυτό στην παρά­νομη αφαί­ρεση του ως άνω ποσού.

Εκ των υστέρων δια­πι­στώ­θηκε ότι ήδη από την εβδο­μάδα 28 Δεκεμ­βρίου 2009 έως 31 Δεκεμ­βρίου 2009 είχε επι­δο­θεί στην απο­στολή εικο­νι­κών χρη­μα­τι­κών ενταλ­μά­των από το ταμείο της στα άλλα ταμεία του κατα­στή­μα­τος.

Αυτό το έκανε με σκοπό να μην εμφα­νί­ζο­νται στο ταμείο της μεγάλα ποσά χρη­μά­των, τα οποία όφειλε με βάση τις πολι­τι­κές του κατα­στή­μα­τός να απο­στέλ­λει με τις τακτι­κές ημε­ρή­σιες χρη­μα­τα­πο­στο­λές στην τράπεζα. Το ίδιο φέρεται να έκανε και την Δευτέρα, 4 Ιανουα­ρίου 2010, αφού ενόσω είχε κανο­νική άδεια, επι­σκέ­φθηκε το κατά­στημα και κάνο­ντας χρήση του κωδικού εισόδου τρίτης ταμία (αφού η ίδια ήταν σε άδεια) έστειλε και πάλι εικο­νικά εντάλ­ματα.

Την ημέρα αυτή, τρεις ταμίες του κατα­στή­μα­τος , βρήκαν σημεί­ωμα της κατη­γο­ρού­με­νης στο συρτάρι του ταμείου με το οποίο τις ενη­μέ­ρωνε ότι κατά το κλεί­σιμο του ταμείου θα εντό­πι­ζαν έλλειμμα 6.000 ευρώ, το οποίο όμως οφει­λό­ταν τάχα σε λογι­στικό λάθος, οπότε θα έπρεπε να συνυ­πο­λο­γί­σουν και το ποσό αυτό που εμφα­νι­ζό­ταν ως έλλειμμα.

Η κατη­γο­ρού­μενη ομο­λό­γησε και απο­δέ­χθηκε ρητά ότι από τον μήνα Νοέμ­βριο 2009 εντό­πιζε παραγ­γε­λίες πελατών, οι οποίες είχαν εξο­φλη­θεί και οι πελάτες είχαν επίσης παρα­λά­βει τα είδη. Στις παραγ­γε­λίες αυτές, η κατη­γο­ρού­μενη προ­έ­βαινε σε παρά­νομη έκδοση εικο­νι­κού πιστω­τι­κού παρα­στα­τι­κού, το οποίο έδειχνε ότι ο πελάτης τάχα είχε ακυ­ρώ­σει την παραγ­γε­λία του και είχε λάβει πίσω τα χρήματα που είχε κατα­βά­λει, με την έκδοση του πιστω­τι­κού δελτίου. Αμέσως μετά η κατη­γο­ρού­μενη προ­έ­βαινε σε έκδοση νέας εικο­νι­κής παραγ­γε­λίας για τα ίδια είδη, τα οποία παρου­σί­αζε ως «οφει­λό­μενο τίμημα», δηλαδή δήλωνε στα εκδι­δό­μενα νέα παρα­στα­τικά ότι τα είδη παρα­δό­θη­καν μεν στον πελάτη συνήθως κατά το μεγα­λύ­τερο μέρος τους και ότι ο πελάτης εντός των ημερών θα εξο­φλούσε το τίμημα αυτό.

Τα δελτία «με οφει­λό­μενο τίμημα», πιο συγκε­κρι­μένα για την εμπο­ρική πρα­κτική της εται­ρείας, δεν εξο­μοιώ­νο­νται με την πίστωση του τιμή­μα­τος, που αφορά συνήθως μεγα­λύ­τερα δια­στή­ματα, αλλά αφορούν μία, κατά βάση, διευ­κό­λυνση προς τον πελάτη για μικρό διά­στημα, λίγων ημερών.

Με τον τρόπο αυτό η κατη­γο­ρού­μενη φέρεται να κατά­φερνε να λαμ­βά­νει στην κατοχή της και να ιδιο­ποιεί­ται το ποσό που εμφά­νιζε εικο­νικά ότι τάχα το ελάμ­βανε ο πελάτης μετά την πίστωση της κάθε αγοράς, αφού ουδέ­ποτε προ­σήλθε οποιοσ­δή­ποτε από τους πελάτες αυτούς για να πιστώ­σουν τις αγορές τους και να πάρουν πίσω χρήματα.

Tην εται­ρεία εκπρο­σώ­πησε ο δικη­γό­ρος κ Φ. Κωστό­που­λος και την κατη­γο­ρού­μενη ο δικη­γό­ρος κ. Στέλιος Κιουρ­τζής.