Πώς ένας αδέσποτος σκύλος που βρήκε προστασία στο Νιοχώρι, έγινε διάσημος στη Γερμανία!

Διά­ση­μος στη Γερ­μα­νία έγινε ο Ράμπο, ένας αδέ­σπο­τος σκύλος, τον οποίο έχουν «υιο­θε­τή­σει» κάτοι­κοι και επι­χει­ρη­μα­τίες του Νεο­χω­ρίου. Τη συγκι­νη­τική ιστορία για το πώς έμεινε αυτό το συμπα­θέ­στατο τετρά­ποδο στο δρόμο και πώς έφθασε μία ολό­κληρη γει­το­νιά να το φρο­ντί­ζει, περι­γρά­φει η δημο­σιο­γρά­φος Frauke Gans (επι­λέ­γει πάντα ενδια­φέ­ρο­ντα θέματα για τη Ρόδο, προ­σεγ­γί­ζο­ντάς τα από μία ξεχω­ρι­στή οπτική γωνία) στο γερ­μα­νικό περιο­δικό Dogs.

«Ο Ράμπο εγκα­τα­λεί­φθηκε και βρήκε μια νέα μεγάλη οικο­γέ­νεια στους κατοί­κους της πόλης της Ρόδου», είναι ο τίτλος του ρεπορ­τάζ το οποίο με ιδιαί­τερα συγκι­νη­τικό και ανθρώ­πινο τρόπο ανα­δει­κνύει ένα από τα γνωστά προ­βλή­ματα της Ρόδου που δεν είναι άλλο από την μάστιγα των αδέ­σπο­των ζώων.

Σύμφωνα με το δημο­σί­ευμα, o Ράμπο εγκα­τα­λεί­φτηκε στα τείχη της Μεσαιω­νι­κής Πόλης. Τα παλιά του αφε­ντικά τον «πέταξαν» από το αυτο­κί­νητο. Περι­φε­ρό­ταν στο Μαντράκι, χωρίς να έχει συνει­δη­το­ποι­ή­σει ότι έμεινε «άστεγος», έμοιαζε να ψάχνει το αυτο­κί­νητο των αφε­ντι­κών του. Όταν βρά­διασε ο σκύλος συνέ­χισε να περι­πλα­νιέ­ται μέχρι που έφτασε στο Νιοχώρι, όπου έμελλε να βρει το νέο του «σπίτι». Το πρωί, περι­φε­ρό­ταν με κατε­βα­σμένο το κεφάλι στα στενά σοκάκια του Νεο­χω­ρίου. Η εικόνα του περι­πλα­νώ­με­νου σκύλου ράγιζε καρδιές. «Ο πόνος του ήταν εμφανής», περι­γρά­φει ο Δημή­τρης, ιδιο­κτή­της επι­χεί­ρη­σης ενοι­κί­α­σης αυτο­κι­νή­των. Μέσα σε λίγες ώρες ο Ράμπο είχε μία μεγάλη επιλογή από εδέ­σματα, κιμά, κόκκαλα, ένα κλάμπ σάντουιτς, λου­κά­νικα και νερό. Τα εστια­τό­ρια, το κρε­ο­πω­λείο, τα κατα­στή­ματα και οι κάτοι­κοι της περιο­χής δεν άφησαν αβο­ή­θητο το συμπα­θέ­στατο τετρά­ποδο. Έχοντας δαμάσει την πείνα του ο Ράμπο συνέ­χισε τη βόλτα του χαρού­με­νος, κου­νώ­ντας εύθυμα την ουρά του. Φαι­νό­ταν πλέον να απο­λαμ­βά­νει την ελευ­θε­ρία του.

Σύμφωνα πάντα με το δημο­σί­ευμα, οι περι­πλα­νώ­με­νοι σκύλοι θεω­ρού­νται από τους του­ρί­στες ως αδέ­σπο­τοι. Παρόλα αυτά, ένα καλο­ταϊ­σμένο ζώο, ακόμη και αν είναι κάπως ατη­μέ­λητο δεν είναι άξιο λύπησης, ιδιαί­τερα εάν φορά κολάρο, όπως ο Ράμπο. Αυτά τα τετρά­ποδα κάνουν την απόλυτη σκυ­λί­σια ζωή. Ολό­κλη­ρες γει­το­νιές, όπως το Νιοχώρι τα φρο­ντί­ζουν και τα περι­θάλ­πουν. Σε κάθε γωνιά, θα βρουν κάτι να φάνε. Πάντα κάποιος θα τους δώσει κάτι. Βέβαια, πίσω από κάθε περι­πλα­νώ­μενο ζώο υπάρχει πάντα μία όχι και τόσο ευχά­ρι­στη ιστορία εγκα­τά­λει­ψης.

Όντως ο Ράμπο στάθηκε τυχερός μέσα στην ατυχία του. Βρήκε δύο φίλους, τον Τζον και την Τίνα, ακόμη δύο περι­πλα­νώ­μενα σκυλιά στην περιοχή του Νεο­χω­ρίου. Οι τρεις τους είναι πλέον αχώ­ρι­στοι και απο­λαμ­βά­νουν τη φρο­ντίδα των κατοί­κων και επι­χει­ρη­μα­τιών του Νεο­χω­ρίου.

Το θέμα του Ράμπο έρχεται να υπεν­θυ­μί­σει σε όλους την έμφαση που πρέπει να δοθεί στην φρο­ντίδα και δια­χεί­ριση των αδέ­σπο­των ζώων. Το δημο­σί­ευμα ανα­φέ­ρει ότι ελλεί­ψει πόρων (στην Ελλάδα της κρίσης προ­φα­νώς), δεν απο­τε­λούν άμεση προ­τε­ραιό­τητα τέτοια ζητή­ματα. Δεν ήταν λίγες οι φορές στο παρελ­θόν που η Ρόδος εκτέ­θηκε διεθνώς με τις εικόνες αδέ­σπο­των, περι­φε­ρό­με­νων σκύλων, εικόνες που δεν ται­ριά­ζουν σε ένα κοσμο­πο­λί­τικο του­ρι­στικό προ­ο­ρι­σμό, όπως θέλει να απο­κα­λεί­ται η Ρόδος.