Επίθεση του πρώην Δημάρχου Καλύμνου στον Θ. Πάγκαλο για τα Ιμια

Ιδιαί­τερα σκληρή είναι η απά­ντηση του πρώην Δημάρ­χου Καλύ­μνου, Δημήτρη Δια­κο­μι­χά­λης προς τον πρώην υπουργό Εξω­τε­ρι­κών του ΠΑΣΟΚ την περίοδο των Ιμίων, Θεόδωρο Πάγκαλο.

Ο πρώην Δήμαρ­χος Καλύ­μνου εξα­πο­λύει επίθεση κατά του κ. Πάγκα­λου και εξηγεί τους λόγους που τον οδή­γη­σαν στο να υψώσει την ελλη­νική σημαία στα Ίμια την περίοδο εκείνη, όπως μετα­δί­δει το mignatiou.com.

Δια­βά­στε ανα­λυ­τικά τα όσα ανα­φέ­ρει ο κ. Δια­κο­μα­νώ­λης:

«Η δήλωση του Κυρίου Πάγκα­λου, όπως αυτή ανα­φέ­ρε­ται στη σελίδα 165 σε σχέση με το πρόσωπό μου, απο­τε­λεί τη μέγιστη δυνατή παρα­πλη­ρο­φό­ρηση που αγγίζει τα όρια της πολι­τι­κής συκο­φα­ντίας, ιδιαί­τερα για έναν εκπρό­σωπο της Αυτο­διοί­κη­σης, αλλά και για κάθε Έλληνα πολίτη για την πράξη του να υψώσει την ελλη­νική σημαία σε Εθνικό Χώρο. Είναι θλιβερό τελικά ο τότε Υπουρ­γός των Εξω­τε­ρι­κών, προ­κει­μέ­νου να απο­σεί­σει τις δικές του τερά­στιες προ­σω­πι­κές ευθύνες για τους χει­ρι­σμούς τη νύχτα εκείνη, να εκτο­ξεύει μια τόσο σοβαρή κατη­γο­ρία ότι εγώ ως Δήμαρ­χος Καλύ­μνου έβαλα την σημαία για κάποιο «σκο­τεινό λόγο». Θα είχε ξεχω­ρι­στό ενδια­φέ­ρον, εάν έστω και τώρα, είκοσι χρόνια μετά τα γεγο­νότα της θλι­βε­ρής εκείνης νύκτας, κύριε Πάγκαλε, να βρί­σκατε το κου­ρά­γιο με στοι­χεία να απο­κα­λύ­ψετε τους «σκο­τει­νούς λόγους» που με ώθησαν να υψώσω την Ελλη­νική Σημαία στα ΙΜΙΑ. Δεν το κάνατε τότε που είχατε τη βου­λευ­τική ασυλία θα το κάνετε τώρα που θα αντι­με­τω­πί­σετε και την Ελλη­νική Δικαιο­σύνη; Ασφαλώς ΟΧΙ!

Εάν, κύριε Πάγκαλε, αγνο­είτε ηθε­λη­μένα ότι τα Ίμια εκτός από Εθνικός Χώρος, ανήκουν στη διοι­κη­τική αρμο­διό­τητα του Δήμου Καλυ­μνίων και όχι της Κοι­νό­τη­τας Καλύ­μνου, τότε είστε κοινός συκο­φά­ντης. Εάν δε γνω­ρί­ζετε, κύριε Πάγκαλε, επί της ουσίας το θέμα, τότε περιτ­τεύει κάθε σχόλιο γιατί είστε πραγ­μα­τικά επι­κίν­δυ­νος.

Για την απο­κα­τά­σταση της ιστο­ρι­κής αλή­θειας αλλά και της ουσίας της υπό­θε­σης, όσον αφορά την ελλη­νι­κό­τητα των Ιμίων και τη δικαιο­δο­σία του Δημάρ­χου Καλυ­μνίων, παρα­θέτω: Την εφη­με­ρίδα της Στρα­τιω­τι­κής Διοι­κή­σεως Δωδε­κα­νή­σου, αρ. φύλ. 48 της 26ης Ιουλίου του 1947, που ορίζει ποιες νησίδες και νησίδια υπά­γο­νται στην Επαρχία Καλύ­μνου και ποιες συγκε­κρι­μέ­νες νησίδες στα διοι­κη­τικά όρια του Δήμου Καλυ­μνίων μεταξύ των οποίων και τα ΙΜΙΑ. Τον Ν. 547 Φ.Ε.Κ. Α-39/ 14-2-48 « Περί Διοι­κή­σεως Δωδε­κα­νή­σου» ψηφι­σθέ­ντα ομόφωνα μετά τη Δ΄ Ανα­θε­ω­ρη­τική Βουλή που περι­γρά­φει τις νησίδες και τα νησίδια που υπά­γο­νται στην Επαρχία Καλύ­μνου και ποια από αυτά ανήκουν στα διοι­κη­τικά όρια του Δήμου Καλυ­μνίων.

Το Β.Δ αρ. 636 ΦΕΚ 195 Τεύχος Α/10-11-1967 περί κυρώ­σεως του Πίνακα Χωρο­γρα­φι­κής κατα­νο­μής Υπη­ρε­σιών Χωρο­φυ­λα­κής. Σύμφωνα με αυτό στην εδαφική δικαιο­δο­σία του Αστυ­νο­μι­κού Τμή­μα­τος Καλύ­μνου και ειδικά στον Αστυ­νο­μικό Σταθμό Βαθέως υπά­γο­νται οι νησίδες Καλό­λι­μνος, ΙΜΙΑ κ.λ.π. Το Π.Δ. 510 Φ.Ε.Κ. Α- 208/22-7-74 που κυρώνει τον πίνακα Χωρο­γρα­φι­κής Κατα­νο­μής Υπη­ρε­σιών Χωρο­φυ­λα­κής. Από αυτό προ­κύ­πτει ρητά ότι στην περιοχή αμέσου αστυ­νο­μεύ­σεως και μάλιστα στο φυλά­κιον Χωρ/κης Βαθέως – Καλύ­μνου υπά­γο­νται και τα ΙΜΙΑ. Την απόφαση του Γενικού Γραμ­μα­τέα του Υπουρ­γείου Δημο­σίας Τάξης κυρίου Μιχάλη Κου­τε­λι­δάκη της 12ης Φεβρουα­ρίου 1991 που κυρώ­νε­ται ο πίνακας με αριθμό 7001/1/34θ και ημε­ρο­μη­νία 12-2-91 για την χωρο­γρα­φική κατα­νομή των Υπη­ρε­σιών της Ελλη­νι­κής Αστυ­νο­μίας. Από την απόφαση αυτή προ­κύ­πτει ότι στο Αστυ­νο­μικό Τμήμα Καλύ­μνου υπά­γο­νται και οι ακα­τοί­κη­τες νησίδες μεταξύ των οποίων και τα Λιμνιά (μεγάλο και μικρό).

Γι’ αυτό το λόγο με συνό­δευε ο Διοι­κη­τής του Αστυ­νο­μι­κού τμή­μα­τος Καλύ­μνου. Κατη­γο­ρή­θηκα από εσάς, κ. Πάγκαλε, ότι με την ενέρ­γειά μου να υψώσω την ελλη­νική σημαία στα Ίμια, εξυ­πη­ρέ­τησα κάποιο σκο­τεινό σκοπό και ότι είμαι άνθρω­πος όχι ιδιαί­τε­ρης σοβα­ρό­τη­τας. Αν η κρίση του Καλυ­μνια­κού λαού να με εκλέξει τρεις τετρα­ε­τίες για Δήμαρχό του με αυτά τα χαρα­κτη­ρι­στικά και με τέτοια λει­τουρ­γία εθνικά ζημιο­γόνο, τότε αυτή η θέση σας, κύριε Πάγκαλε, απο­τε­λεί βάναυση προ­σβολή στον πατριω­τι­σμό, την υπε­ρη­φά­νεια και την αξιο­πρέ­πεια ολό­κλη­ρου του Καλυ­μνια­κού λαού που έχει δώσει πολλούς και σκλη­ρούς αγώνες για την ελευ­θε­ρία και τη Δημο­κρα­τία. Πραγ­μα­τικά, κύριε Πάγκαλε, λυπού­μαι για εσάς, γιατί είστε μια θλιβερή πολι­τική προ­σω­πι­κό­τητα! 6.

Είναι χαρα­κτη­ρι­στικό το γεγονός ότι ο κύριος Χόλ­μπρουγκ, στις 28 Μαΐου 1996 στην Αθήνα, σε ερώτηση της δημο­σιο­γρά­φου της εφη­με­ρί­δας «Ελευ­θε­ρο­τυ­πία» κας Δάμα, πώς κρίνει την ενέρ­γεια του Δημάρ­χου να υψώσει την ελλη­νική σημαία στα Ίμια, δήλωσε ότι: « Ο Δήμαρ­χος Καλύ­μνου με την ενέρ­γειά του κινή­θηκε στο πλαίσιο της δικαιο­δο­σίας του». Αντί­θετα, ακόμα και σήμερα, κ. Πάγκαλε, με τα όσα λέτε σε βάρος του προ­σώ­που μου, συκο­φα­ντείτε έναν ολό­κληρο λαό.

Τελικά στην Ελλάδα έτσι γρά­φε­ται η Ιστορία. Εγώ, ως Δήμαρ­χος Καλύ­μνου, πήγα στα Ίμια, όπως είχα υπο­χρέ­ωση να πράξω βάσει της κεί­με­νης Νομο­θε­σίας, στην ενέρ­γεια κατα­πά­τη­σης και αμφι­σβή­τη­σης δημο­τι­κής περιου­σίας από την πλευρά αλλο­δα­πού δημο­σίου, μετά την προ­σά­ραξη του Τουρ­κι­κού Εμπο­ρι­κού σκάφους Figen Akat και τη ρημα­τική δια­κοί­νωση του Τουρ­κι­κού Υπουρ­γείου των Εξω­τε­ρι­κών ότι τα ΙΜΙΑ είναι Τουρ­κικό έδαφος και ότι είναι εγγε­γραμ­μένα στο κτη­μα­το­λό­γιο του χωριού Καρά­κα­για της Νομαρ­χίας Αλι­καρ­νασ­σού της επαρ­χίας Μούγκλα. Στον αντί­ποδα αυτής της απα­ρά­δε­κτης και Εθνικά επι­ζή­μιας συμπε­ρι­φο­ράς και τακτι­κής του Υπουρ­γού των Εξω­τε­ρι­κών κ. Πάγκα­λου για έναν Δήμαρχο που έκανε το αυτο­νό­ητο, την απά­ντηση την έδωσε ο Ελλη­νι­κός Λαός με τις 3,5 χιλ. επι­στο­λές στή­ρι­ξης τις οποίες έλαβα, καθώς και την ομόθυμη στήριξη των Δημάρ­χων όλης της χώρας και ιδιαί­τερα των Δημάρ­χων από όλες τις παρα­με­θό­ριες περιο­χές, όπως επίσης και από την ομο­γέ­νεια. Είναι χαρα­κτη­ρι­στική η επι­στολή στή­ρι­ξής μου από τον Πρόεδρο του Συμ­βου­λίου Από­δη­μου Ελλη­νι­σμού (Σ.Α.Ε) κύριο Ανδρέα Άθενς, και την οποία παρα­θέτω.

Εγώ με την ενέρ­γειά μου, κύριε Πάγκαλε, δεν άσκησα εξω­τε­ρική πολι­τική, έκανα το αυτο­νό­ητο και επι­βε­βλη­μένο. Ύψωσα το Εθνικό Σύμβολο σε Εθνικό Έδαφος που ανήκει στα Διοι­κη­τικά όρια του Δήμου Καλύ­μνιων και μάλιστα έχει παρα­χω­ρη­θεί σ’ αυτόν ιδιο­κτη­σιακά βάσει του Ν. 3800/1957 ΦΕΚ256 τεύχος Α της 19ης Δεκεμ­βρίου 1957. Δεν απαι­τεί­ται καμιά άλλη απά­ντηση τόσον σε σας κύριε Πάγκαλε όσο και σε άλλους επι­κρι­τές μου για την ενέρ­γεια μου, αρκεί να σημειώσω ότι εννέα ημέρες μετά τα γεγο­νότα της νύκτας εκείνης στις 8 Φεβρουα­ρίου 1996 σε δημο­σκό­πηση της τηλε­ό­ρα­σης Σ.Κ.Α.Ι με το

Ερώτημα αν ήταν σωστή η ενέρ­γεια του Δημάρ­χου Καλυ­μνίων να υψώσει την Ελλη­νική Σημαία στα ΙΜΙΑ, το απο­τέ­λε­σμα ήταν κατα­λυ­τικό, με μια τερά­στια συμ­μέ­τοχή απλών τηλε­θε­α­τών (17.094), όπου οι 12.115, ποσοστό 71%, δικαί­ω­σαν τη πράξη του Δημάρ­χου και μόνο 4.979 απά­ντη­σαν αρνη­τικά. Για τη στήριξη της ενέρ­γειας μου, στις 7 Μαρτίου 1996 επι­σκέ­φθη­καν την Κάλυμνο οι δύο άνθρω­ποι σύμβολα της Εθνικής μας Αντί­στα­σης, Μανώλης Γλέζος και Από­στο­λος Σάντας και στο γραφείο του Δημάρ­χου απα­θα­νά­τι­σαν τη συνά­ντησή μας με αυτή τη ξεχω­ρι­στή και μονα­δική φωτο­γρα­φία στέλ­νο­ντας το δικό τους ξεχω­ρι­στό μήνυμα. (φωτο­γρα­φία).

Αυτό που πρέπει να γνω­ρί­ζετε, κύριε Πάγκαλε είναι ότι εγώ ως Δήμαρ­χος της Καλύ­μνου είχα το κου­ρά­γιο και τη βούληση μετά τη θλιβερή εκείνη νύκτα να κρατήσω το βοσκό Αντώνη Βεζυ­ρό­πουλο στα ΙΜΙΑ για επτά ολό­κληρα χρόνια κατα­βάλ­λο­ντας του ετησίως το ποσόν των 6000,00€ προ­κει­μέ­νου να αφήσει τα κατσί­κια του στις δύο βρα­χο­νη­σί­δες και ο οποίος ανελ­λι­πώς πήγαινε, τα τάιζε και τα πότιζε και οι Τούρκοι ουδέ­ποτε τόλ­μη­σαν να τον εμπο­δί­σουν. Μέχρι τις 31-12-2002, που είχα την ευθύνη του Δήμου, τα ΙΜΙΑ δεν ήταν γκρίζα ζώνη, κύριε Πάγκαλε, γιατί η Ελλάδα είχε κανο­νική παρου­σία και στα δύο νησιά, όπως πριν την κρίση. Ας ανα­ρω­τη­θείτε επί τέλους εσείς και όχι μόνον, γιατί για 6.000€ το Υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών δεν φρό­ντισε να κατα­βάλ­λο­νται στο βοσκό Αντώνη Βεζυ­ρό­πουλο και μετά το 2002, με απο­τέ­λε­σμα τον Απρίλη του 2004 αβο­ή­θη­τος και ολο­μό­να­χος ανα­γκά­σθηκε να τα εγκα­τα­λεί­ψει.

Εμείς, κύριε Πάγκαλε, οι νησιώ­τες του Ανα­το­λι­κού Αιγαίου, φυλούμε Θερ­μο­πύ­λες, γιατί για εμάς αυτή η θάλασσα μαζί με το μικρό­τερο βραχάκι είναι η ίδια η ζωή μας. Δεν ανήκω ούτε εγώ, μα ούτε κανένας Αιγαιο­πε­λα­γί­της, σ’ αυτούς που συμ­φώ­νη­σαν ότι η Τουρκία έχει ζωτικά συμ­φέ­ρο­ντα στο Αιγαίο (Συμ­φω­νία της Μαδρί­της), μα ούτε είμαστε εμείς οι Αιγαιο­πε­λα­γί­τες που ανα­γνω­ρί­σαμε «συνο­ρια­κές και άλλες δια­φο­ρές» με τη Τουρκία δύο χρόνια μετά, στο Ελσίνκι. Κύριε Πάγκαλε, εσείς οι σοβαροί πολι­τι­κοί ψαχθείτε και ψάξτε αλλού για να βρείτε τους σκο­τει­νούς λόγους που σας ώθησαν, ώστε να πάρετε αυτές τις απο­φά­σεις και να κάνετε αυτές τις συμ­φω­νίες με τη γει­το­νική χώρα.

Με εκτί­μηση Δια­κο­μι­χά­λης Δημή­τριος»