Στο ΣτΕ έμποροι και εργαζόμενοι για το άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές

Ως αντι­συ­νταγ­μα­τι­κή, πα­ρά­νο­μη, αντί­θε­τη στην Διε­θνή Σύμ­βα­ση της Γε­νεύ­ης και στην Ευ­ρω­παϊ­κή νο­μο­θε­σία να ανα­στα­λεί και να ακυ­ρω­θεί η υπουρ­γι­κή από­φα­ση που επι­τρέ­πει την λει­τουρ­γία των κα­τα­στη­μά­των όλες τις Κυ­ρια­κές του χρό­νου.

Αυτό ζη­τούν από το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τεί­ας επαγ­γελ­μα­τι­κές Ομο­σπον­δί­ες εμπό­ρων, κα­τα­στη­μα­τάρ­χες και έμπο­ροι.

Κατ΄ αρχάς, υπο­στη­ρί­ζουν ότι η από­φα­ση του υπουρ­γού Ανά­πτυ­ξης που επι­τρέ­πει πι­λο­τι­κά για ένα χρόνο την προ­αι­ρε­τι­κή λει­τουρ­γία των κα­τα­στη­μά­των όλες τις Κυ­ρια­κές του έτους, είναι «εξαι­ρε­τι­κά βλα­πτι­κή» για τους εμπό­ρους και ιδιω­τι­κούς υπαλ­λή­λους, καθώς λόγω του αντα­γω­νι­σμού ανα­γκά­ζο­νται να ερ­γά­ζο­νται και την μο­να­δι­κή ημέρα της εβδο­μά­δος που είχαν αργία.

Οι έμπο­ροι υπο­γραμ­μί­ζουν ότι επε­κτά­θη­κε η λει­τουρ­γία των κα­τα­στη­μά­των όλες τις Κυ­ρια­κές και σε πε­ριο­χές μη του­ρι­στι­κές, με συ­νέ­πεια η επί­μα­χη υπουρ­γι­κή από­φα­ση να είναι πα­ρά­νο­μη, ενώ για την επέ­κτα­ση αυτή δεν υπάρ­χουν στοι­χεία που να την δι­καιο­λο­γούν.

Πα­ράλ­λη­λα, η επί­μα­χη υπουρ­γι­κή από­φα­ση έρ­χε­ται σε αντί­θε­ση με την Διε­θνή Σύμ­βα­ση της Γε­νεύ­ης και την Ευ­ρω­παϊ­κή οδη­γία 94/104/1993 με τις οποί­ες κα­θιε­ρώ­νε­ται η Κυ­ρια­κή ως ημέρα αρ­γί­ας και απα­γο­ρεύ­ε­ται η λει­τουρ­γία των κα­τα­στη­μά­των και η απα­σχό­λη­ση των ερ­γα­ζο­μέ­νων.

Όμως, πα­ρα­βιά­ζει και σω­ρεία δια­τά­ξε­ων και αρχών του Συ­ντάγ­μα­τος, όπως είναι η υπο­χρέ­ω­ση του κρά­τους για την προ­στα­σία της οι­κο­γέ­νειας (άρθρο 21), της θρη­σκευ­τι­κής ελευ­θε­ρί­ας και της άσκη­σης του δι­καιώ­μα­τος λα­τρεί­ας κατά την κα­θιε­ρω­μέ­νη αργία της Κυ­ρια­κής (άρθρο 13), της ελεύ­θε­ρης ανά­πτυ­ξης της προ­σω­πι­κό­τη­τας και της συμ­με­το­χής στην οι­κο­νο­μι­κή και κοι­νω­νι­κή ζωή της χώρας και την απα­γό­ρευ­ση του ελεύ­θε­ρου αντα­γω­νι­σμού (άρθρα 5 και 22).

Ακόμη, πα­ρα­βιά­ζει συ­νταγ­μα­τι­κές αρχές της ισό­τη­τας και της ανα­λο­γι­κό­τη­τας.

Είναι επί­σης πα­ρά­νο­μη η επί­μα­χη υπουρ­γι­κή από­φα­ση καθώς πριν την έκ­δο­σή της δεν προη­γή­θη­κε δια­βού­λευ­ση, όπως απαι­τεί ο νόμος, με τους φο­ρείς των εμπό­ρων και των υπαλ­λή­λων κα­τα­στη­μά­των.

Μη νό­μι­μη είναι επί­σης αφού δη­μο­σιεύ­θη­κε στην Εφη­με­ρί­δα της Κυ­βερ­νή­σε­ως εκ­πρό­θε­σμα, δη­λα­δή, μετά την πά­ρο­δο της προ­βλε­πό­με­νης από το νόμο προ­θε­σμί­ας.

Στο Ανώ­τα­το Ακυ­ρω­τι­κό Δι­κα­στή­ριο έχουν προ­σφύ­γει η Εθνι­κή Συ­νο­μο­σπον­δία Ελ­λη­νι­κού Εμπο­ρί­ου, η Γε­νι­κή Συ­νο­μο­σπον­δί­ας Επαγ­γελ­μα­τιών -Βιο­τε­χνών – Εμπό­ρων Ελ­λά­δος, η Ομο­σπον­δία Ιδιω­τι­κών Υπαλ­λή­λων Ελ­λά­δος, ο Εμπο­ρι­κός Σύλ­λο­γος Θεσ­σα­λο­νί­κης, δύο εμπο­ρι­κές εται­ρεί­ες που έχουν κα­τα­στή­μα­τα στην Αθήνα και Θεσ­σα­λο­νί­κη και δέκα έμπο­ροι.