ΣτΕ: Άμεση κατεδάφιση κάθε αυθαίρετου σε δασική ή αναδασωτέα έκταση

Την άμεση κατε­δά­φιση κάθε αυθαί­ρε­του κτί­σμα­τος που βρί­σκε­ται σε δασική ή ανα­δα­σω­τέα έκταση ανε­ξαρ­τή­τως εάν αυτή είναι ιδιω­τική ή δημόσια απο­φά­σισε το Ε τμήμα του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας το οποίο, κατά την κρίση προ­σφυ­γής, επι­κύ­ρωσε πράξης κατε­δά­φι­σης αυθαί­ρε­των κατα­σκευών και τη σχετική απόφαση του προ­έ­δρου του Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου.

Ειδι­κό­τερα το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας, έκρινε ότι «οικο­δο­μές, κτί­σματα και πάσης φύσεως κατα­σκευές που έχουν ανε­γερ­θεί είτε μέσα σε δημόσια ή ιδιω­τικά δάση ή δασικές εκτά­σεις είτε μέσα σε δημό­σιες ή ιδιω­τι­κές ανα­δα­σω­τέες εκτά­σεις οι οποίες έχουν κατα­στρα­φεί από πυρ­κα­γιά ή από οποια­δή­ποτε άλλη αιτία, προ­ερ­χό­μενη από ανθρώ­πινη ενέρ­γεια ή από φυσική αιτία, κατε­δα­φί­ζο­νται ύστερα από απόφαση του αρμο­δίου οργάνου».

Όπως διευ­κρι­νί­ζουν οι σύμ­βου­λοι Επι­κρα­τείας ότι «το μέτρο της κατε­δά­φι­σης αυθαι­ρέ­των κατα­σκευών επι­βάλ­λε­ται υπο­χρε­ω­τι­κώς από τον νόμο, ανε­ξάρ­τητα από τον χαρα­κτήρα της έκτασης ως δημό­σιας ή ιδιω­τι­κής, διότι τυχόν δικαιώ­ματα ιδιω­τι­κού δικαίου σε δασική ή ανα­δα­σω­τέα έκταση δεν απο­κλεί­ουν την εφαρ­μογή της νομο­θε­σίας, κατ’ εφαρ­μογή της οποίας εκδό­θηκε η πράξη κατε­δά­φι­σης αυθαι­ρέ­των κατα­σκευών».

Μάλιστα, σημειώ­νουν οι δικα­στές για την κατε­δά­φιση αυθαι­ρέ­των κατα­σκευών σε δασικές ή ανα­δα­σω­τέες εκτά­σεις δεν απαι­τεί­ται, να έχει προη­γου­μέ­νως καταρ­τι­σθεί δασο­λό­γιο, ούτε να έχει χαρα­κτη­ρι­σθεί η έκταση ως δασική, με τη δια­δι­κα­σία του δασικού νόμου 998/1979 ούτε, να έχουν καταρ­τι­σθεί δασικοί χάρτες, αλλ’ αρκεί να δια­πι­στώ­νε­ται αιτιο­λο­γη­μένα ο δασικός χαρα­κτή­ρας της έκτασης.

Το ΣτΕ απα­σχό­λησε προ­σφυγή κλη­ρο­νό­μων εγκα­τα­στά­σεων οι οποίες βάσει από­φα­σης του Γενικού Γραμ­μα­τέα της Περι­φέ­ρειας Αττικής έπρεπε να κατε­δα­φι­στούν καθώς είχαν ανε­γερ­θεί σε δημόσια δασική ανα­δα­σω­τέα έκταση εμβαδού 7.968 τ.μ., στη θέση «Λόφος Κόκκου-Ομορφοκκλησιά- Βείκου» (Τουρ­κο­βού­νια) του Δήμου Γαλα­τσίου Αττικής.

Στις εγκα­τα­στά­σεις αυτές υπήρχε οικία, μαντριά (613 τ.μ.) απο­τε­λού­μενα από λαμα­ρί­νες και ξύλινες κατα­σκευές, στάβλος (263 τ.μ.) απο­τε­λού­με­νος από τσι­με­ντό­λι­θους και σκεπή από λαμα­ρί­νες, μαν­δρό­τοι­χος με σιδε­ρέ­νιους πασ­σά­λους και πλέγμα μήκους 176,20 μ., διαφορά παλαιά αντι­κει­μέ­νων (παλια­τζί­δικο), εγκα­τά­σταση ποι­μνίου αιγο­προ­βά­των και πτη­νο­τρο­φείου, κατσί­κες, πρόβατα, σκυλιά, κότες, πάπιες, παγώνια, κ.λπ.

Οι κλη­ρο­νό­μοι του ιδιο­κτήτη των εγκα­τα­στά­σεων αυτών ζήτησαν από το ΣτΕ να ανα­κλη­θεί η απόφαση κατε­δά­φι­σης των επί­μα­χων κατα­σκευών.

Οι σύμ­βου­λοι Επι­κρα­τείας με την υπ΄ αριθμ. 2215/2015 απόφασή τους απέρ­ρι­ψαν την αίτηση των κλη­ρο­νό­μων.

ΑΠΕ-ΜΠΕ