Η Περιφέρεια διεκδικεί αποζημίωση για τη «δημόσια» περιουσία – Ετοιμάζεται για κατάθεση το δικόγραφο

Ποσό που ξεπερνά τα 15 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ διεκ­δι­κεί η περι­φέ­ρεια νοτίου Αιγαίου από το δημόσιο, για τα ανεί­σπρα­χτα έσοδα από την αξιο­ποί­ηση της λεγό­με­νης δημό­σιας ακί­νη­της περιου­σίας στα Δωδε­κά­νησα, όπως έχει απο­κα­λύ­ψει η «δημο­κρα­τική».

Πρό­κει­ται για χρήματα, τα οποία έπρεπε να είχαν μπει στα ταμεία της Δωδε­κα­νή­σου από το 1982, σύμφωνα με σχετικό νόμο που προ­έ­βλεπε ότι το 75% των εσόδων από αξιο­ποί­ηση δημό­σιων ακι­νή­των, πρέπει να απο­δί­δε­ται στη νομαρ­χιακή αυτο­διοί­κηση.

Με βάση τους υπο­λο­γι­σμούς που έγιναν, τα περισ­σό­τερα από αυτά αφορούν το διά­στημα 1982 έως 1994 και σε αυτά έρχο­νται να προ­στε­θούν και τα υπό­λοιπα των ποσών που δεν κατα­βλή­θη­καν κανο­νικά, όπως, επίσης, και αυτά που δικαιού­ται η Δωδε­κά­νη­σος από το 2011 και μετά όταν δεν είχε πλέον κανένα δικαί­ωμα επί των εσόδων της αξιο­ποί­η­σης.

Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες, μέσα στην επόμενη εβδο­μάδα θα έρθουν στη Ρόδο εκπρό­σω­ποι από δικη­γο­ρικό γραφείο της Αθήνας για να συνα­ντη­θούν με τους δικη­γό­ρους που, σε τοπικό επίπεδο, ασχο­λού­νται με την υπόθεση, προ­κει­μέ­νου να ορι­στι­κο­ποι­η­θεί το κείμενο της αγωγής την οποία θα κατα­θέ­σει η περι­φέ­ρεια νοτίου Αιγαίου κατά του υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών και κατά του ελλη­νι­κού Δημο­σίου.

Η υπόθεση αφορά τα ακίνητα που είναι εγγε­γραμ­μένα στα κτη­μα­το­λό­για Ρόδου, Κω και Λέρου.

Η κατά­θεση της αγωγής βασί­ζε­ται στην απόφαση που πήρε το περι­φε­ρειακό συμ­βού­λιο νοτίου Αιγαίου, πρό­σφατα, σύμφωνα με την οποία η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου θα ασκήσει κάθε δικαί­ωμα, ενώπιον κάθε αρμό­διας διοι­κη­τι­κής και δικα­στι­κής Αρχής, για τη διεκ­δί­κηση μέχρι και σήμερα αλλά και μελ­λο­ντικά, τόσο των ήδη εισπρα­χθέ­ντων όσο και των ανεί­σπρα­κτων εσόδων από την εν γένει δια­χεί­ριση, αξιο­ποί­ηση και εκμε­τάλ­λευση των ακι­νή­των του Δημο­σίου στα Δωδε­κά­νησα που περι­ήλ­θαν στο ΤΑΙΠΕΔ το 2011, με τον Ν. 3986 και η δια­χεί­ρισή τους γίνεται είτε από το ίδιο το ΤΑΙΠΕΔ, είτε από τη Διυ­πουρ­γική Επι­τροπή Ανα­διαρ­θρώ­σεων και Απο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σεων, με τον Ν. 3965 του ιδίου έτους.

Παράλ­ληλα, θα ασκήσει κάθε πρό­σφορο και ενδε­δειγ­μένο ένδικο μέσο που θα απαι­τη­θεί, ενώπιον κάθε εθνικής ή διε­θνούς αρμό­διας διοι­κη­τι­κής και δικα­στι­κής Αρχής, με σκοπό την ανά­κληση ή την ακύρωση κάθε πράξης και από­φα­σης που απο­σκο­πεί στην εκποί­ηση και γενικά σε οποιασ­δή­ποτε μορφής εκμε­τάλ­λευση των παρα­πάνω ακι­νή­των.

Μάλιστα, το σώμα εξου­σιο­δό­τησε τον Περι­φε­ρειάρχη να προβεί σε οποια­δή­ποτε ενέρ­γεια απαι­τη­θεί, στην κατεύ­θυνση της ανά­λη­ψης νομο­θε­τι­κής πρω­το­βου­λίας, προ­κει­μέ­νου να επα­νέλ­θει το καθε­στώς δια­χεί­ρι­σης της περιου­σίας των δημο­σίων ακι­νή­των στα Δωδε­κά­νησα, όπως δια­χρο­νικά αυτό είχε θεσπι­στεί (αρχικά με τον Ν. 2100/1952 περί συστά­σεως του Οργα­νι­σμού Ακί­νη­της Περιου­σίας του Δημο­σίου στην Δωδε­κά­νησο και στη συνέ­χεια με τον Ν. 973/1979 περί συστά­σεως της Κτη­μα­τι­κής Εται­ρείας του Δημο­σίου) ώστε να υπη­ρε­τεί­ται η ιστο­ρική και νομική επιταγή της αξιο­ποί­η­σης της περιου­σίας αυτής προς όφελος της Δωδε­κα­νή­σου.

Όπως επι­ση­μαί­νει ο περι­φε­ρειάρ­χης Γιώργος Χατζη­μάρ­κος πρό­κει­ται για υφαρ­παγή της δωδε­κα­νη­σια­κής περιου­σίας που συνε­τε­λέ­σθη δολίως το 2011. Σύμφωνα με τον ίδιο, η απώλεια της δωδε­κα­νη­σια­κής ακί­νη­της περιου­σίας, άρρηκτα συν­δε­δε­μέ­νης με την ιστορία της Δωδε­κα­νή­σου, δεν απο­τε­λεί μόνο παρα­χά­ραξη της ιστο­ρίας, που κανένας δεν δια­νο­ή­θηκε να αμφι­σβη­τή­σει μέχρι το 2011, αλλά και μείζον σκάν­δαλο, απέ­να­ντι στο οποίο κανένας δεν έχει το δικαί­ωμα να μείνει απαθής.

“Είμαστε απο­φα­σι­σμέ­νοι να θερα­πεύ­σουμε με κάθε τρόπο την σοβα­ρό­τατη βλάβη που υπέστη ο τόπος μας, από εκεί­νους που εν μια νυκτί και χωρίς ίχνος αντί­στα­σης, στέ­ρη­σαν από δωδε­κα­νη­σιακό λαό την περιου­σία του, καταρ­γώ­ντας το ειδικό καθε­στώς που ανα­γνώ­ριζε την ιδιαι­τε­ρό­τητά της. Σ’ αυτό τον αγώνα δεν πρό­κει­ται να κάνουμε πίσω” είχε δηλώσει ο περι­φε­ρειάρ­χης στη συνε­δρί­αση του περι­φε­ρεια­κού συμ­βου­λίου.