Νέα αναβολή κατέγραψε η πολυκύμαντη δικαστική διαμάχη γύρω από το αιολικό πάρκο του Ατάβυρου, με την εκδίκαση ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου Δωδεκανήσου που είχε προγραμματιστεί για χθες να μην πραγματοποιείται τελικά. Το δικαστήριο όρισε νέα δικάσιμο για τις 11 Δεκεμβρίου 2026, παρατείνοντας περαιτέρω την αβεβαιότητα γύρω από μία υπόθεση που ήδη φέρει μακρά δικαστική ιστορία και αφορά αξιώσεις που αγγίζουν συνολικά τα σχεδόν 1,2 εκατομμύρια ευρώ.
Η διαφορά και το ιστορικό της
Στο επίκεντρο της διαφοράς βρίσκεται η έφεση που άσκησε η Εταιρεία Ακινήτων του Δημοσίου κατά της απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου, με την οποία το πρωτόδικο δικαστήριο είχε απορρίψει στο σύνολό τους τα αιτήματά της. Τα αιτήματα αυτά περιελάμβαναν αξίωση καταβολής μισθωμάτων για την πενταετία 2017 έως 2022, ύψους περίπου 775.000 ευρώ, καθώς και τόκους υπερημερίας που διεκδικήθηκαν σε μεταγενέστερο στάδιο.
Το Μονομελές Πρωτοδικείο Ρόδου είχε κρίνει εν μέρει υπέρ της «Αιολικό Πάρκο Ρόδου Α.Ε.», αναγνωρίζοντας την ακυρότητα της σύμβασης μίσθωσης από τις 10 Ιανουαρίου 2017 και εφεξής. Το σκεπτικό της απόφασης στηριζόταν σε δύο κομβικά σημεία. Αφενός, η ίδια η σύμβαση απαγόρευε ρητά τη σιωπηρή ανανέωσή της. Αφετέρου, η τότε Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου, που είχε υπογράψει τη σύμβαση το 1997 για έκταση 746.875 τετραγωνικών μέτρων στην περιοχή Πιθανίτης, κρίθηκε ότι δεν διέθετε ουσιαστική αρμοδιότητα διαχείρισης της συγκεκριμένης έκτασης, καθώς αυτή είχε χαρακτηριστεί δημόσια δασική και χορτολιβαδική μέσω πράξεων που εκδόθηκαν μεταξύ 2011 και 2014, βάσει των διατάξεων του Ν.998/1979.
Τα επιχειρήματα της ΕΤΑΔ και τα ερωτήματα για το Εφετείο
Η ΕΤΑΔ, μη αποδεχόμενη την πρωτόδικη ήττα της, άσκησε έφεση ζητώντας την εξαφάνιση της απόφασης. Υποστηρίζει ότι η μίσθωση συνεχίστηκε σιωπηρά μετά τη λήξη της και ότι η «Αιολικό Πάρκο Ρόδου Α.Ε.» οφείλει αποζημίωση χρήσης για το διάστημα που ακολούθησε, επικαλούμενη σχετικές διατάξεις του Αστικού Κώδικα περί μίσθωσης αορίστου διάρκειας.
Το Μονομελές Εφετείο Δωδεκανήσου καλείται να αποφανθεί επί ερωτημάτων που υπερβαίνουν τα στενά όρια της παρούσας διαφοράς. Κεντρικό ζήτημα παραμένει το εάν δημόσιος φορέας που συνήψε σύμβαση μίσθωσης χωρίς να κατέχει αρμοδιότητα διαχείρισης της επίμαχης έκτασης μπορεί εκ των υστέρων να αξιώνει μισθώματα ή αποζημίωση χρήσης για το διάστημα μετά τη λήξη αυτής.
Το αιολικό πάρκο και οι σύνθετες διαστάσεις της υπόθεσης
Η «Αιολικό Πάρκο Ρόδου Α.Ε.» ιδρύθηκε το 1996, με αντικείμενο την εγκατάσταση και λειτουργία αιολικού σταθμού εγκατεστημένης ισχύος 11,7 MW με 13 ανεμογεννήτριες στον Ατάβυρο, ένα από τα πρώτα έργα του είδους στη χώρα. Το πάρκο τέθηκε σε πλήρη λειτουργία το 2005, ωστόσο ήδη από το 2006 διαπιστώθηκε ότι τμήμα των ανεμογεννητριών είχε τοποθετηθεί εκτός των ορίων της εκμισθωμένης έκτασης. Παρά τις ασάφειες αυτές, η εταιρεία κατέβαλλε κανονικά το ετήσιο μίσθωμα μέχρι τη λήξη της σύμβασης τον Ιανουάριο του 2017.
Η ΕΤΑΔ εμφανίστηκε στο προσκήνιο μόλις τον Δεκέμβριο του 2021, με επιστολή που διεκδικούσε εφάπαξ καταβολή ληξιπρόθεσμων μισθωμάτων πενταετίας, επανερχόμενη το 2022 με αυξημένα ποσά και αξίωση τόκων υπερημερίας. Ο Δήμος Ρόδου, που μετέχει στην εταιρεία με ποσοστό 10% ως συνέχεια πρωτοβουλίας του πρώην Δήμου Ατάβυρου, παρακολουθεί με ενδιαφέρον την εξέλιξη, καθώς το αποτέλεσμα της δίκης θα καθορίσει αν η πρωτόδικη δικαίωση θα επικυρωθεί ή θα ανατραπεί. Στις 11 Δεκεμβρίου 2026, το Μονομελές Εφετείο Δωδεκανήσου αναμένεται να δώσει την απάντησή του.
Αναβλήθηκε η εκδίκαση της υπόθεσης του αιολικού πάρκου στον Ατάβυρο
