Στο Εφετείο η υπόθεση «Αιολικό Πάρκο Ρόδου» κατά ΕΤΑΔ για μισθώματα δημοσίου ακινήτου

Η δι­κα­στι­κή δια­μά­χη γύρω από το αιο­λι­κό πάρκο στο όρος Ατά­βυ­ρος απο­κτά νέο κε­φά­λαιο. Η υπό­θε­ση, που κι­νεί­ται γύρω από την αξί­ω­ση κα­τα­βο­λής μι­σθω­μά­των σχε­δόν 1,2 εκα­τομ­μυ­ρί­ων ευρώ και την ακυ­ρό­τη­τα σύμ­βα­σης μί­σθω­σης δη­μο­σί­ου ακι­νή­του, επι­στρέ­φει ενώ­πιον ανώ­τε­ρου δι­κα­στη­ρί­ου έπει­τα από την έφεση που άσκη­σε η Εται­ρεία Ακι­νή­των του Δη­μο­σί­ου (ΕΤΑΔ Α.Ε.) κατά της πρω­τό­δι­κης από­φα­σης του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου. Η υπό­θε­ση ορί­στη­κε για εκ­δί­κα­ση στις 24 Απρι­λί­ου 2026.

Το Μο­νο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου είχε κρί­νει εν μέρει υπέρ της «Αιο­λι­κό Πάρκο Ρόδου Α.Ε.», εται­ρεί­ας στην οποία ο Δήμος Ρόδου με­τέ­χει με πο­σο­στό 10%. Το δι­κα­στή­ριο είχε ανα­γνω­ρί­σει την ακυ­ρό­τη­τα της μί­σθω­σης από τις 10 Ια­νουα­ρί­ου 2017 και εφε­ξής, κρί­νο­ντας ότι η σύμ­βα­ση δεν μπο­ρού­σε να ανα­νε­ω­θεί σιω­πη­ρά, δε­δο­μέ­νου ότι η ίδια η σύμ­βα­ση το απα­γό­ρευε ρητά. Πα­ράλ­λη­λα, είχε απορ­ρί­ψει στο σύ­νο­λό τους τα αι­τή­μα­τα της ΕΤΑΔ, ανά­με­σα στα οποία ήταν η αξί­ω­ση κα­τα­βο­λής μι­σθω­μά­των για την πε­ντα­ε­τία 2017 έως 2022, ποσού πε­ρί­που 775.000 ευρώ, καθώς και τα ποσά τόκων υπε­ρη­με­ρί­ας που ζη­τή­θη­καν σε με­τα­γε­νέ­στε­ρο στά­διο.

Το πρω­τό­δι­κο δι­κα­στή­ριο είχε κρί­νει επί­σης ότι η τότε Κτη­μα­τι­κή Εται­ρεία του Δη­μο­σί­ου (ΚΕΔ), η οποία υπέ­γρα­ψε τη σύμ­βα­ση μί­σθω­σης το 1997 για έκτα­ση 746.875 τε­τρα­γω­νι­κών μέ­τρων στην πε­ριο­χή Πι­θα­νί­της, δεν διέ­θε­τε ου­σια­στι­κή αρ­μο­διό­τη­τα δια­χεί­ρι­σης της επί­μα­χης γης. Αυτό οφει­λό­ταν στο γε­γο­νός ότι η έκτα­ση είχε χα­ρα­κτη­ρι­στεί, μέσω πρά­ξε­ων που εκ­δό­θη­καν με­τα­ξύ 2011 και 2014, ως δη­μό­σια δα­σι­κή και χορ­το­λι­βα­δι­κή, σύμ­φω­να με τις δια­τά­ξεις του Ν.998/1979. Συ­νε­πώς, η ΕΤΑΔ ως κα­θο­λι­κός διά­δο­χος της ΚΕΔ δεν μπο­ρού­σε να επι­κα­λεί­ται δι­καιώ­μα­τα ιδιο­κτή­τη ή εκ­μι­σθω­τή για οποια­δή­πο­τε πε­ρί­ο­δο μετά τη λήξη της αρ­χι­κής σύμ­βα­σης.

Η ΕΤΑΔ, μη απο­δε­χό­με­νη την πρω­τό­δι­κη ήττα της, άσκη­σε έφεση ζη­τώ­ντας την εξα­φά­νι­ση της από­φα­σης και την απο­δο­χή των αρ­χι­κών της αι­τη­μά­των. Το επι­χεί­ρη­μα της ΕΤΑΔ στη­ρί­ζε­ται στην άποψη ότι η μί­σθω­ση συ­νε­χί­στη­κε σιω­πη­ρά μετά τη λήξη της και ότι η «Αιο­λι­κό Πάρκο Ρόδου Α.Ε.» οφεί­λει απο­ζη­μί­ω­ση για τη χρήση του ακι­νή­του, επι­κα­λού­με­νη δια­τά­ξεις του Αστι­κού Κώ­δι­κα περί μί­σθω­σης αο­ρί­στου διάρ­κειας.

Το εφε­τεια­κό δι­κα­στή­ριο κα­λεί­ται να απο­φαν­θεί επί ερω­τη­μά­των που υπερ­βαί­νουν τα στενά όρια της πα­ρού­σας δια­φο­ράς. Κε­ντρι­κό ζή­τη­μα πα­ρα­μέ­νει εάν δη­μό­σιος φο­ρέ­ας που συ­νή­ψε σύμ­βα­ση μί­σθω­σης χωρίς να κα­τέ­χει αρ­μο­διό­τη­τα για τη δια­χεί­ρι­ση της επί­μα­χης έκτα­σης μπο­ρεί, εκ των υστέ­ρων, να αξιώ­νει μι­σθώ­μα­τα ή απο­ζη­μί­ω­ση χρή­σης για το διά­στη­μα που ακο­λού­θη­σε τη λήξη αυτής. Στο ίδιο πλαί­σιο εντάσ­σε­ται και το ζή­τη­μα του κατά πόσο η ρητή απα­γό­ρευ­ση σιω­πη­ρής ανα­νέ­ω­σης, που ήταν ανα­πό­σπα­στο τμήμα της αρ­χι­κής σύμ­βα­σης, δε­σμεύ­ει τον διά­δο­χο φορέα.

Η «Αιο­λι­κό Πάρκο Ρόδου Α.Ε.» ιδρύ­θη­κε το 1996 με σκοπό την εγκα­τά­στα­ση και λει­τουρ­γία αιο­λι­κού σταθ­μού στον Ατά­βυ­ρο, εγκα­τε­στη­μέ­νης ισχύ­ος 11,7 MW με 13 ανε­μο­γεν­νή­τριες, ένα από τα πρώτα έργα του εί­δους στην Ελ­λά­δα. Το πάρκο τέ­θη­κε σε πλήρη λει­τουρ­γία το 2005, ωστό­σο ήδη από το 2006 δια­πι­στώ­θη­κε ότι οι ανε­μο­γεν­νή­τριες είχαν το­πο­θε­τη­θεί εν μέρει εκτός των ορίων της εκ­μι­σθω­μέ­νης έκτα­σης, προ­σθέ­το­ντας ένα ακόμη επί­πε­δο πο­λυ­πλο­κό­τη­τας στη σχέση της εται­ρεί­ας με τις δη­μό­σιες αρχές.

Παρά τις ασά­φειες και τα προ­βλή­μα­τα που ανέ­κυ­ψαν, η εται­ρεία συ­νέ­χι­σε να κα­τα­βάλ­λει κα­νο­νι­κά το συμ­φω­νη­θέν ετή­σιο μί­σθω­μα μέχρι τη λήξη της σύμ­βα­σης τον Ια­νουά­ριο του 2017. Η ΕΤΑΔ, ωστό­σο, κι­νή­θη­κε αργά. Μόλις τον Δε­κέμ­βριο του 2021 απέ­στει­λε επι­στο­λή διεκ­δι­κώ­ντας εφά­παξ κα­τα­βο­λή ποσού για λη­ξι­πρό­θε­σμα μι­σθώ­μα­τα πε­ντα­ε­τί­ας, ενώ το 2022 επα­νήλ­θε με αυ­ξη­μέ­να ποσά και αξί­ω­ση τόκων υπε­ρη­με­ρί­ας.

Ανε­ξάρ­τη­τα από την έκ­βα­ση της εφε­τεια­κής δίκης, η υπό­θε­ση ανα­δει­κνύ­ει με ενάρ­γεια τις συ­νέ­πειες της έλ­λει­ψης συ­ντο­νι­σμού με­τα­ξύ δια­φο­ρε­τι­κών κρα­τι­κών υπη­ρε­σιών. Αδειο­δο­τή­σεις χο­ρη­γή­θη­καν, συμ­βά­σεις υπο­γρά­φη­καν και έργα υλο­ποι­ή­θη­καν, ενώ το ιδιο­κτη­σια­κό κα­θε­στώς της γης πα­ρέ­με­νε αδιευ­κρί­νι­στο για πε­ρισ­σό­τε­ρο από μία δε­κα­ε­τία.

Ο Δήμος Ρόδου, μέ­το­χος της εται­ρεί­ας με πο­σο­στό 10% ως συ­νέ­χεια πρω­το­βου­λί­ας του πρώην Δήμου Ατα­βύ­ρου, πα­ρα­κο­λου­θεί τις εξε­λί­ξεις με εν­δια­φέ­ρον, καθώς το απο­τέ­λε­σμα της εφε­τεια­κής εκ­δί­κα­σης θα κα­θο­ρί­σει αν η πρω­τό­δι­κη δι­καί­ω­ση θα επι­κυ­ρω­θεί ή θα ανα­τρα­πεί. Στις 24 Απρι­λί­ου 2026, το δι­κα­στή­ριο ανα­μέ­νε­ται να δώσει τη δική του απά­ντη­ση.