ΣτΕ: Αντισυνταγματικές οι αλλαγές στα Θρησκευτικά και για το Λύκειο

Αντι­συ­νταγ­μα­τι­κές και αντί­θε­τες προς την Ευρω­παϊκή Σύμβαση του Ανθρώ­που κρί­θη­καν από την Ολο­μέ­λεια του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας και οι αλλαγές που έγιναν στη διδα­σκα­λία των Θρη­σκευ­τι­κών στο Λύκειο, ενώ πριν από λίγο καιρό με άλλη απόφαση του το ανώτατο δικα­στή­ριο είχε κρίνει επίσης αντι­συ­νταγ­μα­τι­κές τις αλλαγές στα θρη­σκευ­τικά για το δημο­τικό και για το γυμνά­σιο.

Η Ολο­μέ­λεια του Ανω­τά­του Δικα­στη­ρίου με την απόφασή της για το μάθημα των Θρη­σκευ­τι­κών στο Λύκειο και τις αλλαγές που είχαν γίνει με πρό­σφα­τες ρυθ­μί­σεις, έκρινε κατά πλειο­ψη­φία ότι αυτές είναι αντι­συ­νταγ­μα­τι­κές και αντί­θε­τες με την ΕΣΔΑ και για το λόγο τις ακύρωσε.

Και αυτή η απόφαση της Ολο­μέ­λειας του ΣτΕ, βασί­ζε­ται στις στα­θε­ρές της προη­γού­με­νης για τα δημο­τικά και τα γυμνά­σια, δια­θέ­τει όμως ευρύ­τερη από την προη­γού­μενη πλειο­ψη­φία και σκλη­ρό­τερη δια­τύ­πωση στην επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία της.

Ειδι­κό­τερα, κατά την απόφαση, «σύμφωνα με την συνταγ­μα­τική αρχή της ισό­τη­τας και τις δια­τά­ξεις των άρθρων 9 και 14 της ΕΣΔΑ, το κράτος δεν μπορεί, ρυθ­μί­ζο­ντας το περιε­χό­μενο του μαθή­μα­τος των Θρη­σκευ­τι­κών, να στε­ρή­σει από τους μαθητές που ασπά­ζο­νται ορι­σμένη θρη­σκεία το δικαί­ωμα, το οποίο ανα­γνω­ρί­ζει σε μαθητάς που ανήκουν σε άλλες θρη­σκείες, να διδά­σκο­νται απο­κλει­στικά τα δόγματα της πίστεώς των (όχι δε και δόγματα άλλων θρη­σκειών)».

Σε άλλο σημείο της από­φα­σης του ΣτΕ δια­τυ­πώ­νο­νται σκέψεις για το πρό­γραμμα σπουδών σχετικά με το μάθημα των Θρη­σκευ­τι­κών στα Λύκεια, καθώς επι­ση­μαί­νε­ται ότι «έχει ποιο­τική και ποσο­τική ανε­πάρ­κεια ως προς την διδα­σκα­λία της Ορθό­δο­ξης Εκκλη­σίας, προ­κα­λώ­ντας σύγχυση στη θρη­σκευ­τική συνεί­δηση των Ορθο­δό­ξων Χρι­στια­νών μαθητών».

Με το πρό­γραμμα σπουδών στα Λύκεια, τονί­ζε­ται στην άποψη της πλειο­ψη­φίας «δεν επι­χει­ρεί­ται ούτε καν η «θρη­σκειο­λο­γι­κού» τύπου μετά­δοση γνώσεων και πλη­ρο­φο­ριών για τα δόγματα, τις ηθικές αξίες και τις παρα­δό­σεις της Ορθο­δο­ξίας ή άλλων χρι­στια­νι­κών ομο­λο­γιών ή άλλων θρη­σκειών, αλλά η επε­ξερ­γα­σία εννοιών, οι οποίες ανά­γο­νται σε διά­φο­ρες εκτι­μή­σεις ή διδα­κτικά αντι­κεί­μενα, εξε­τά­ζο­ντας απλώς από θρη­σκευ­τι­κής σκοπιάς, όχι όμως απο­κλει­στι­κώς από Ορθό­δοξη Χρι­στια­νική οπτική γωνία».

Επι­ση­μαί­νε­ται, σε άλλο σημείο της δικα­στι­κής από­φα­σης, ότι τόσο από την προ­σβαλ­λό­μενη υπουρ­γική απόφαση, όσο και από το πρό­γραμμα σπουδών, «οι μαθητές καθο­δη­γού­νται προς ένα συγκε­κρι­μένο τρόπο σκέψης και ζωής που είναι απο­συν­δε­δε­μένο από την διδα­σκα­λία της Ορθό­δο­ξης Εκκλη­σίας και είναι προς ένα σύστημα αξιών που νοθεύει τη διδα­σκα­λία αυτή».

Παράλ­ληλα, το ΣτΕ επα­να­λαμ­βά­νει πολλές σκέψεις της προη­γού­με­νης απόφαση που αφορά το μάθημα των Θρη­σκευ­τι­κών στα Δημο­τικά και Γυμνά­σια, όπως ότι η απόφαση του Νίκου Φίλη, είναι αντί­θεση  στο άρθρο 16 του Συντάγ­μα­τος, το οποίο ορίζει ότι η παιδεία απο­τε­λεί βασική απο­στολή του κράτους και μεταξύ των σκοπών της είναι η ανά­πτυξη της εθνικής και θρη­σκευ­τι­κής συνεί­δη­σης.

Στο Ανώτατο Ακυ­ρω­τικό Δικα­στή­ριο είχαν προ­σφύ­γει η Πανελ­λή­νια Ένωση Θεο­λό­γων και 4 γονείς τα παιδιά των οποίων φοι­τού­σαν στο Λύκειο.

Αντί­θετα, η μειο­ψη­φία  των ανώ­τα­των δικα­στι­κών τάχθηκε υπέρ της συνταγ­μα­τι­κό­τη­τας της επί­μα­χης υπουρ­γι­κής από­φα­σης.

Συγκε­κρι­μένα, οι 5 δικα­στές που μειο­ψή­φη­σαν είναι η αντι­πρό­ε­δρος Σπυ­ρι­δούλα Χρυ­σι­κο­πού­λου και οι σύμ­βου­λοι Επι­κρα­τείας Ιωάννης Μαν­τζου­ρά­νης Θεό­δω­ρος Αρα­βά­νης, Μιχάλης Πικρα­μέ­νος και Αναστασία-Μαρία Παπα­δη­μη­τρίου.

Η μειο­ψη­φία των 5 μελών της Ολο­μέ­λειας του ΣτΕ, αφού τάσ­σε­ται υπέρ της συνταγ­μα­τι­κό­τη­τας, επι­ση­μαί­νει ότι το Σύνταγμα και οι διε­θνείς συμ­βά­σεις  ουδόλως υπο­χρε­ώ­νουν τον νομο­θέτη να προσ­δώ­σει στο μάθημα των θρη­σκευ­τι­κών ομο­λο­γιακό ή κατη­χη­τικό χαρα­κτήρα, γιατί αυτό θα ισο­δυ­να­μούσε όχι με «ανά­πτυξη» θρη­σκευ­τι­κής συνεί­δη­σης, αλλά με «επιβολή» θρη­σκευ­τι­κής συνεί­δη­σης συγκε­κρι­μέ­νου περιε­χο­μέ­νου.