Απόπειρα παράνομης πρόσληψης συμβασιούχων από την 4η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων!

Eνώπιον του Β’ Τρι­με­λούς Εφε­τείου Αθηνών συνε­χί­ζε­ται μετά από τρείς δια­κο­πές, την 3η Απρι­λίου 2015, η δίκη με κατη­γο­ρού­με­νους για χρήση ψευδούς βεβαιώ­σεως τρία άτομα που επλά­κη­σαν σε υπόθεση από­πει­ρας παρά­νο­μης πρό­σλη­ψης συμ­βα­σιού­χων στην  4η Εφορεία Βυζα­ντι­νών Αρχαιο­τή­των, στη Ρόδο.

Δύο συμ­βα­σιού­χες έχουν κατα­δι­κα­στεί σε ποινή φυλά­κι­σης ενός έτους με 3ετή ανα­στολή ενώ μια υπάλ­λη­λος της αρχαιο­λο­γίας κρίθηκε αθώα με απόφαση που έλαβε κατά πλειο­ψη­φία το πρω­το­βάθ­μιο δικα­στή­ριο.

Κατά της τελευ­ταίας αθω­ω­τι­κής κρίσης άσκησε έφεση υπέρ του νόμου Εισαγ­γε­λέας των Αθηνών.

Η ίδια υπόθεση είχε προ­γραμ­μα­τι­στεί για να συζη­τη­θεί και ενώπιον του Τρι­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κείου Ρόδου, που δια­πί­στωσε την εκκρε­μο­δι­κία, που υφί­στα­ται λόγω της εισα­γω­γής της προς εκδί­καση πρώτα σε δικα­στή­ριο των Αθηνών.

Εν πάση περι­πτώ­σει η κατη­γο­ρού­μενη, που δικά­ζε­ται μετά την άσκηση εφέσεως υπέρ του νόμου, φέρεται στην Αθήνα, στις 13.04.2009 με την ιδιό­τητα  της  ως  ανα­πλη­ρώ­τριας προϊ­στα­μέ­νης  στην  4η  Εφορεία  Βυζα­ντι­νών  Αρχαιο­τή­των να προέβη στη σύνταξη της υπ’ αριθμ.   πρωτ.  951/04.03.2009 ανα­κοι­νο­ποί­η­σης στο ορθό,  βεβαί­ω­σης, στην οποία, ανα­φε­ρό­μενη σε συμ­βα­σιούχο, βεβαί­ωσε ότι εργά­σθηκε σε ιδιώτη, ως ειδι­κευ­μένη εργά­τρια για τα χρονικά δια­στή­ματα από την 01.12.2002 έως τις 31.12.2002 και από τις 03.02.2003 έως τις 30.04.2003, εν γνώσει της ότι αυτά ήσαν ψευδή, καθ’ όσον κατά τα ως άνω χρονικά δια­στή­ματα  δεν υπήρχαν απο­φά­σεις ανά­θε­σης συγκε­κρι­μέ­νου έργου ανα­σκα­φής από την 4η Εφορεία Βυζα­ντι­νών Αρχαιο­τή­των, η ως άνω υπάλ­λη­λος δεν ήταν ασφα­λι­σμένη στο ΙΚΑ και για το ανωτέρω χρονικό διά­στημα επι­δο­τείτο ως άνεργη.

Περαι­τέρω, την ίδια ημε­ρο­μη­νία φέρεται να προέβη   στη   σύνταξη   της υπ’ αριθμ. πρωτ. 1156/13.03.2009 ανα­κοι­νο­ποί­η­σης στο ορθό βεβαί­ω­σης, στην οποία ανα­φε­ρό­μενη σε συμ­βα­σιούχο βεβαί­ωνε ομοίως ότι εργά­σθηκε σε ιδιώτη, ως  ειδι­κευ­μένη εργά­τρια, για τα χρονικά δια­στή­ματα από την 01.06.2002 έως τις 30.09.2002, από την 01.02.2003 έως τις 17.05.2003 και από την 01.02.2004 έως τις 30.04.2004, εν γνώσει της ότι αυτά ήσαν ψευδή, καθ’ όσον κατά τα ως άνω χρονικά  δια­στή­ματα δεν υπήρχαν απο­φά­σεις  ανά­θε­σης συγκε­κρι­μέ­νου έργου ανα­σκα­φής από την 4η Εφορεία Βυζα­ντι­νών  Αρχαιο­τή­των, η άνω υπάλ­λη­λος δεν ήταν ασφα­λι­σμένη στο Ι.Κ.Α. και για το ανωτέρω χρονικό διά­στημα επι­δο­τείτο ως άνεργη.

Επίσης στην Αθήνα το έτος 2008, σε αδιευ­κρί­νι­στη ημε­ρο­μη­νία, φέρεται να προέβη στη σύνταξη της υπ. αριθμ. πρωτ. Δ.Υ./23.Ό3.2006,  βεβαί­ω­σης,  στην οποία, ανα­φε­ρό­μενη σε άλλη συμ­βα­σιούχο βεβαί­ωσε, ότι εργά­ζε­ται στην αρχαιο­λο­γία  καθ’  υπό­δειξη  και  με  την επί­βλεψη  της αρχαιο­λο­γίας σε  σωστι­κές ανα­σκα­φές οικο­πέ­δων ιδιωτών με χρη­μα­το­δό­τηση  των ιδίων σύμφωνα με τη  συνημ­μένη βεβαί­ωση κατά τα παρα­κάτω χρονικά δια­στή­ματα 01.12.2002 – 31.12.2002, 03.022003   –   30.04.2003.

Επίσης φέρεται να την εμφά­νισε ότι κατά   τα παρα­πάνω   χρονικά   δια­στή­ματα,   απα­σχο­λή­θηκε σε επεί­γου­σες εργα­σίες που προ­έ­κυ­ψαν, όπως διεκ­πε­ραί­ωση και αρχειο­θέ­τηση εικόνων και αρχείο ανα­σκα­φών στο φωτο­γρα­φικό αρχείο, εν γνώσει της ότι αυτά ήσαν ψευδή, καθ’ όσον κατά τα ως άνω    χρονικά  δια­στή­ματα  δεν υπήρχαν  απο­φά­σεις  ανά­θε­σης   συγκε­κρι­μέ­νου  έργου ανα­σκα­φής από την 4η Εφορεία Βυζα­ντι­νών Αρχαιο­τή­των, η ως άνω υπάλ­λη­λος δεν ήταν ασφα­λι­σμένη στο ΙΚΑ, για το ανωτέρω χρονικό διά­στημα επι­δο­τείτο ως άνεργη, δεν ασχο­λή­θηκε με την διεκ­πε­ραί­ωση και αρχειο­θέ­τηση εικόνων και αρχείο ανα­σκα­φών στο φωτο­γρα­φικό αρχείο της 4ης Εφο­ρείας Βυζα­ντι­νών Αρχαιο­τή­των.

Επι­πλέον εμφά­νισε έτερη συμ­βα­σιούχο ότι εργα­ζό­ταν από 01.06.2002 – 30.09.2002, 01.02.2003 – 17.05.2003, 01.02.2004 – 30.04.2004 σε όμοιες εργα­σίες και ότι λόγω της μεγάλης εμπει­ρίας της που απο­κρί­θηκε έπειτα από την χρόνια ενα­σχό­λησή της με θέματα δια­χεί­ρι­σης και της γνώσης χρήσης Η/Υ, ασχο­λή­θηκε για επεί­γου­σες εργα­σίες, που προ­έ­κυ­ψαν, όπως σύνταξη λογι­στι­κών φύλλων και κατα­στά­σεων για θέματα απο­γρα­φής και ταξι­νό­μη­σης αρχεια­κού υλικού και υλικού βιβλιο­θή­κης καθώς και σύνταξη επει­γου­σών στα­τι­στι­κών στοι­χείων για κατα­γρα­φές στο Παλάτι Μεγάλου Μαγί­στρου και των πωλη­τη­ρίων εκμα­γείων εν γνώσει της ότι αυτά ήσαν ψευδή.

Οι δύο συμ­βα­σιού­χοι είναι ομοίως κατη­γο­ρού­με­νοι για χρήση των ψευδών βεβαιώ­σεων. Η πρώτη με την από 03.08.2009 αίτηση θερα­πείας προς το Ανώτατο Συμ­βού­λιο Επι­λο­γής Προ­σω­πι­κού (Α.Σ Ε.Π.), προ­σκό­μισε   ως    απο­δει­κτικά    έγγραφα    την    ανωτέρω    υπ.    αριθμ.    πρωτ. /51/04.03.2009, ανα­κοι­νο­ποί­ηση  στο, ορθό από 13.04-2009,- βεβαί­ωση, στην οποία ανα­φε­ρό­ταν ότι εργά­σθηκε σε ιδιώτη, ως ειδι­κευ­μένη εργά­τρια και την ανωτέρω υπ’ αριθμ. πρωτ. Δ. Υ/23.03.2006 βεβαί­ωση, στην οποία ανα­φε­ρό­ταν ότι εργά­σθηκε στην 4η Εφορεία Βυζα­ντι­νών Αρχαιο­τή­των με σκοπό να παρα­πλα­νή­σει τα μέλη τού Α.Σ.Ε.Π. ότι συντρέ­χουν στο πρόσωπό της οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις για την υπαγωγή της στις  ρυθ­μί­σεις του άρθρου 11 του Π.Δ  164/2004, ήτοί τη μετα­τροπή της σύμ­βα­σης της από ορι­σμέ­νου χρόνου σε αορί­στου χρόνου. Το ίδιο κατη­γο­ρεί­ται ότι έπραξε και η άλλη συμ­βα­σιού­χος.

Την υπόθεση χει­ρί­ζε­ται ο δικη­γό­ρος κ. Στέλιος Κιουρ­τζής.