Συμβουλές προς καταναλωτές για το τραπέζι της Σαρακοστής

Ο Ε.Φ.Ε.Τ., με γνώ­μο­να τη δια­σφά­λι­ση της διά­θε­σης ασφα­λών τρο­φί­μων και την προ­στα­σία των συμ­φε­ρό­ντων των κα­τα­να­λω­τών από αθέ­μι­τες πρα­κτι­κές, ενι­σχύ­ει τους ελέγ­χους στην αγορά των τρο­φί­μων κατά την πε­ρί­ο­δο της Σα­ρα­κο­στής.

Στο πλαί­σιο της ενη­μέ­ρω­σης των κα­τα­να­λω­τών, ακο­λου­θούν ορι­σμέ­νες χρή­σι­μες συμ­βου­λές για την επι­λο­γή τρο­φί­μων που κα­τα­να­λώ­νο­νται την πε­ρί­ο­δο της Σα­ρα­κο­στής:

Κε­φα­λό­πο­δα (π.χ. χτα­πό­δια, κα­λα­μά­ρια, θρά­ψα­λα, σου­πιές)

Στην αγορά απα­ντώ­νται είτε ως νωπά, είτε ως κα­τε­ψυγ­μέ­να, είτε ως απο­ψυγ­μέ­να.

Για τα νωπά πρέ­πει να προ­σέ­χου­με:

• Την οσμή που πρέ­πει να είναι οσμή θά­λασ­σας και όχι δυ­σά­ρε­στη οσμή αμ­μω­νί­ας ή οποια­δή­πο­τε άλλη οσμή, ξένη προς το προ­ϊ­όν.

• Την επι­φά­νεια του σώ­μα­τος να είναι υγρή και γυα­λι­στε­ρή.

• Τα πλο­κά­μια και οι βε­ντού­ζες να αντέ­χουν σε ελα­φρύ τρά­βηγ­μα και να μην απο­σπώ­νται εύ­κο­λα.

• Τη σάρκα να είναι συ­μπα­γής, ελα­στι­κή και γυα­λι­στε­ρή.

• Τα μάτια να είναι γυα­λι­στε­ρά, ζωηρά χωρίς κη­λί­δες.

Για τα κα­τε­ψυγ­μέ­να (συ­σκευα­σμέ­να ή χύμα) πρέ­πει να γνω­ρί­ζου­με ότι αυτά δεν πρέ­πει να πω­λού­νται με αλ­λοιώ­σεις της χροιάς τους, ενώ συ­νή­θως φέ­ρουν ένα στρώ­μα πάγου (επί­πα­γος). Μετά την από­ψυ­ξη το πε­ριε­χό­με­νο πρέ­πει να φέρει το χρώμα και την οσμή του νωπού προ­ϊ­ό­ντος. Στη συ­σκευα­σία πρέ­πει να υπάρ­χει το σήμα ανα­γνώ­ρι­σης της εγκα­τά­στα­σης.

Για τα απο­ψυγ­μέ­να αλιεύ­μα­τα πρέ­πει να γνω­ρί­ζου­με ότι πα­ρά­γο­νται μόνο εντός εγκε­κρι­μέ­νων εγκα­τα­στά­σε­ων, διότι απα­γο­ρεύ­ε­ται η από­ψυ­ξη των κα­τε­ψυγ­μέ­νων στο λια­νε­μπό­ριο. Κατά την πώ­λη­σή τους πρέ­πει υπο­χρε­ω­τι­κά να φέ­ρουν εμ­φα­νή την έν­δει­ξη της απο­ψυγ­μέ­νης κα­τά­στα­σής τους, τόσο στην εν­δει­κτι­κή πι­να­κί­δα πώ­λη­σης, όσο και στις εν­δεί­ξεις επί της συ­σκευα­σί­ας τους.

Οστρα­κοει­δή (π.χ. μύδια, κυ­δώ­νια, γυα­λι­στε­ρές, στρεί­δια, αχι­βά­δες, χτέ­νια)

Εφό­σον πω­λού­νται με κέ­λυ­φος θα πρέ­πει να είναι ζω­ντα­νά και αυτό φαί­νε­ται από:

• Τα κε­λύ­φη που πρέ­πει να είναι κλει­στά και να ανοί­γουν πολύ δύ­σκο­λα ή αν είναι με­ρι­κώς ανοι­χτά με την ελά­χι­στη πίεση πάνω στο κέ­λυ­φός τους να κλεί­νουν μόνα τους ερ­μη­τι­κά.

• Το πε­ριε­χό­με­νο που πρέ­πει να είναι υγρό, κα­θα­ρό και άοσμο.

• Τη σάρκα που πρέ­πει να είναι υγρή, γερά προ­σκολ­λη­μέ­νη στο κέ­λυ­φος (με τσί­μπη­μα καρ­φί­τσας ή με λίγες στα­γό­νες λε­μο­νιού να προ­κα­λεί­ται συ­στο­λή του σώ­μα­τος).

Όσον αφορά τα απο­φλοιω­μέ­να μύδια που πω­λού­νται πάνω σε πάγο, θα πρέ­πει η σάρκα τους να είναι γυα­λι­στε­ρή, συ­νε­κτι­κή και να έχει μυ­ρω­διά θά­λασ­σας.

Τα μύδια πω­λού­νται επί­σης και κα­τε­ψυγ­μέ­να με κέ­λυ­φος ή χωρίς κε­λύ­φη. Επάνω στη συ­σκευα­σία πρέ­πει να υπάρ­χει το σήμα ανα­γνώ­ρι­σης της εγκα­τά­στα­σης.

Μα­λα­κό­στρα­κα (π.χ. γα­ρί­δες, κα­ρα­βί­δες, αστα­κοί, κα­βού­ρια)

Τα βρί­σκου­με στην αγορά είτε ως νωπά ή είτε ως κα­τε­ψυγ­μέ­να είτε ως απο­ψυγ­μέ­να.

Για τα νωπά πρέ­πει:

• Η οσμή να είναι ευ­χά­ρι­στη (σαν την οσμή της θά­λασ­σας).

• Τα πόδια τους να είναι στε­ρεά κολ­λη­μέ­να στο σώμα και σκλη­ρά.

• Η μεμ­βρά­νη του θώ­ρα­κα να είναι τε­ντω­μέ­νη, αν­θε­κτι­κή και δια­φα­νής.

• Το κε­φά­λι και ο θώ­ρα­κας να είναι ανοι­χτό­χρω­μα, όχι με­λα­νού χρώ­μα­τος και να μην έχουν μαύ­ρες κη­λί­δες.

• Να έχουν αντα­να­κλα­στι­κές κι­νή­σεις στα μάτια, στις κε­ραί­ες και στα πόδια όταν είναι ζω­ντα­νά.

Γε­νι­κά, να γνω­ρί­ζου­με ότι οι φρέ­σκες γα­ρί­δες γλι­στρούν εύ­κο­λα από το χέρι και δεν πα­ρου­σιά­ζουν δυ­σά­ρε­στη οσμή.

Αχι­νοί

Οι αχι­νοί πρέ­πει κατά την αγορά τους να είναι ζω­ντα­νοί, γε­γο­νός που φαί­νε­ται από την κί­νη­ση των αγκα­θιών τους. Όταν επι­λέ­γουν κον­σέρ­βες ιχθυ­η­ρών που δια­τη­ρού­νται στο ψυ­γείο ή εκτός ψυ­γεί­ου, οι κα­τα­να­λω­τές θα πρέ­πει να προ­σέ­χουν να μην είναι διο­γκω­μέ­νες, να μην πα­ρου­σιά­ζουν εξω­τε­ρι­κή σκου­ριά, να μην υπάρ­χει διαρ­ροή του υγρού πε­ριε­χο­μέ­νου. Επί­σης, είναι προς όφε­λος των κα­τα­να­λω­τών να δια­βά­ζουν προ­σε­κτι­κά τις εν­δεί­ξεις στη συ­σκευα­σία.

Άλλα σα­ρα­κο­στια­νά εδέ­σμα­τα

Ο τα­ρα­μάς πρέ­πει να έχει χρώμα ομοιό­μορ­φο, σύ­στα­ση μαλ­θα­κή και όχι πικρή ή όξινη γεύση. Πι­θα­νή αλ­λοί­ω­ση στον τα­ρα­μά δια­πι­στώ­νε­ται από την εμ­φά­νι­ση μού­χλας, την ξη­ρό­τη­τα ή την τάγ­γι­ση.

Το τουρ­σί θα πρέ­πει να κα­τα­να­λώ­νε­ται με φειδώ από άτομα με ευαι­σθη­σία στο στο­μά­χι.

Τέλος, ιδιαί­τε­ρη προ­σο­χή πρέ­πει να επι­δει­κνύ­ουν οι κα­τα­να­λω­τές που πά­σχουν από αλ­λερ­γί­ες στην επι­σή­μαν­ση του χαλβά, προ­κει­μέ­νου να μην κα­τα­να­λώ­σουν χαλβά που πε­ριέ­χει αλ­λερ­γιο­γό­να συ­στα­τι­κά.