Διαδοχικές συσκέψεις για την εισφορά γης σε χρήμα από ξενοδοχειακές μονάδες

Σειρά συ­σκέ­ψε­ων για την διευ­θέ­τη­ση του θέ­μα­τος της ει­σφο­ράς σε γη ή χρήμα ξε­νο­δο­χεια­κών επι­χει­ρή­σε­ων στο νησί της Ρόδου, προ­κά­λε­σε η γνω­μο­δό­τη­ση της νο­μι­κής υπη­ρε­σί­ας της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, με την οποία κα­θί­στα­ται σαφές ότι ο Δήμος Ρόδου αναρ­μο­δί­ως ανέ­λα­βε πρω­το­βου­λί­ες σε διοι­κη­τι­κό και πο­λι­τι­κό επί­πε­δο για την εί­σπρα­ξη οφει­λών ύψους 20 εκατ. ευρώ.

Όπως έγρα­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή» την Κυ­ρια­κή, από σα­φέ­στα­τες δια­τά­ξεις Προ­ε­δρι­κών Δια­ταγ­μά­των αλλά και του Καλ­λι­κρά­τη, προ­κύ­πτει ότι  η αρ­μο­διό­τη­τα για τον υπο­λο­γι­σμό και την επι­βο­λή της ει­σφο­ράς, ανή­κει απο­κλει­στι­κά και μόνο στην Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, η οποία αφού κι­νή­σει τις δια­δι­κα­σί­ες, εν συ­νε­χεία οφεί­λει να κα­τα­βά­λει τα ει­σπρα­χθέ­ντα στον δι­καιού­χο Δήμο.

Ση­μειώ­νε­ται ότι το συ­γκε­κρι­μέ­νο γε­γο­νός δη­μιουρ­γεί σα­φέ­στα­τη ακυ­ρό­τη­τα σχε­τι­κών διοι­κη­τι­κών πρά­ξε­ων του Δήμου Ρόδου, που εκ­δό­θη­καν μέχρι τώρα.

Ο πε­ρι­φε­ρειάρ­χης Νο­τί­ου Αι­γαί­ου κ. Γ. Χα­τζη­μάρ­κος, έχει ήδη ετοι­μά­σει σχε­τι­κό έγ­γρα­φο για την τα­κτο­ποί­η­ση οφει­λό­με­νης ει­σφο­ράς γης σε χρήμα σε ξε­νο­δο­χεια­κή μο­νά­δα της Νό­τιας Ρόδου, ενώ ανα­μέ­νε­ται να συ­γκα­λέ­σει σύ­σκε­ψη με φο­ρείς από τον Δήμο Ρόδου για την ορι­στι­κή διευ­θέ­τη­ση των θε­μά­των που έχουν ανα­κύ­ψει.

Ο νο­μι­κός σύμ­βου­λος του Δήμου Ρόδου κ. Δ. Σα­λα­μα­στρά­κης, χθες είχε συ­νερ­γα­σία για το ίδιο ζή­τη­μα με πα­ρά­γο­ντες της Διεύ­θυν­σης Πο­λε­ο­δο­μί­ας του Δήμου Ρόδου, ενώ θε­ω­ρεί ότι η αρ­μο­διό­τη­τα υπά­γε­ται στη δη­μο­τι­κή αρχή εμ­μέ­νο­ντας εξάλ­λου και σε σχε­τι­κή γνω­μο­δό­τη­σή του, που απε­στά­λη αρ­μο­δί­ως τον Φε­βρουά­ριο του 2015.

Στην πο­λυ­σέ­λι­δη γνω­μο­δό­τη­σή του ο κ. Σα­λα­μα­στρά­κης, υπο­στη­ρί­ζει ότι το δη­μο­τι­κό συμ­βού­λιο είναι αρ­μό­διο για την απο­δο­χή αι­τή­σε­ων ξε­νο­δό­χων για την με­τα­τρο­πή σε χρη­μα­τι­κό ποσό της υπο­χρέ­ω­σης πα­ρα­χώ­ρη­σης έκτα­σης, η δε Υπη­ρε­σία Δό­μη­σης μπο­ρεί να προ­χω­ρή­σει στην έκ­δο­ση της οι­κο­δο­μι­κής άδειας, χωρίς να απαι­τεί­ται και ο άμε­σος κα­θο­ρι­σμός του χρη­μα­τι­κού ποσού, κα­θό­σον δεν προ­βλέ­πται κάτι τέ­τοιο από το σχε­τι­κό Προ­ε­δρι­κό Διά­ταγ­μα.

Το­νί­ζει επί­σης ότι δεν προ­βλέ­πε­ται από το Π.Δ. ότι με την από­φα­ση του δη­μο­τι­κού συμ­βου­λί­ου του οι­κεί­ου Δήμου κα­θο­ρί­ζε­ται και το χρη­μα­τι­κό ποσό που πρέ­πει να κα­τα­βά­λει στο Δήμο ο εν­δια­φε­ρό­με­νος, αντί­θε­τα μά­λι­στα προ­βλέ­πε­ται ότι ο κα­θο­ρι­σμός του ποσού αυτού θα γίνει με τη δια­δι­κα­σία των δια­τά­ξε­ων περί απαλ­λο­τρί­ω­σης, που απαι­τούν με­γά­λο χρο­νι­κό διά­στη­μα και δεν είναι δυ­να­τόν ο επεν­δυ­τής να ανα­μέ­νει μέχρι τον κα­θο­ρι­σμό για να του χο­ρη­γη­θεί η άδεια δό­μη­σης με ό,τι αυτό συ­νε­πά­γε­ται, ενό­ψει και του ότι πρέ­πει να διευ­κο­λύ­νε­ται ο επεν­δυ­τής, ο οποί­ος μά­λι­στα υπο­χρε­ού­ται και στην πα­ρα­πά­νω πα­ρα­χώ­ρη­ση αλλά και του ό,τι δι­καιού­ται να κα­τα­βά­λει το χρη­μα­τι­κό ποσό που θα προσ­διο­ρι­στεί σε δό­σεις μέσα σε τρία χρό­νια από την έκ­δο­ση της προ­σω­ρι­νής ή ορι­στι­κής λει­τουρ­γία της του­ρι­στι­κής μο­νά­δας, ήτοι πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρα από τρία χρό­νια από την έκ­δο­ση της άδειας δό­μη­σης.

Θε­ω­ρεί ακόμη ότι ο Δήμος εξα­σφα­λί­ζε­ται για την εί­σπρα­ξη χρη­μα­τι­κού ποσού που θα προσ­διο­ρι­στεί τε­λι­κά κα­θό­σον σε πε­ρί­πτω­ση που ο εν­δια­φε­ρό­με­νος αρ­νεί­ται να κα­τα­βά­λει αυτό τότε η άδεια δό­μη­σης κα­θί­στα­ται πα­ρά­νο­μη και η Υπη­ρε­σία Δό­μη­σης δι­καιού­ται να ανα­κα­λέ­σει αυτήν.

Προ­σθέ­τει ακόμη ότι μετά την υπο­βο­λή της αί­τη­σης για με­τα­τρο­πή της υπο­χρέ­ω­σης πα­ρα­χώ­ρη­σης έκτα­σης σε χρη­μα­τι­κό ποσό ο Δήμος μπο­ρεί αμέ­σως να κι­νή­σει τη δια­δι­κα­σία για τον κα­θο­ρι­σμό της τιμής μο­νά­δας με βάση τις δια­τά­ξεις περί απαλ­λο­τριώ­σε­ων.

Σε ό,τι αφορά την αρ­μο­διό­τη­τα εκ­δό­σε­ως των σχε­τι­κών απο­φά­σε­ων, ο κ. Σα­λα­μα­στρά­κης επι­ση­μαί­νει τα εξής:

«Το χρη­μα­τι­κό ποσό που θα κα­τα­βάλ­λει ο εν­δια­φε­ρό­με­νος κα­θο­ρι­ζό­ταν μέχρι τις 31-12-2010 με από­φα­ση του Νο­μάρ­χη, ενώ από τις 1-1-2011 με από­φα­ση του δη­μο­τι­κού συμ­βου­λί­ου του οι­κεί­ου Δήμου, με βάση τις δια­τά­ξεις περί απαλ­λο­τριώ­σε­ων όσον αφορά τη σχε­τι­κή δια­δι­κα­σία.

Έτσι κατά κατά άρθρο 13 παρ. 1 και 2 του ν. 2882/2001 «Κώ­δι­κας Ανα­γκα­στι­κών Απαλ­λο­τριώ­σε­ων Ακι­νή­των», όπως το δεύ­τε­ρο εδά­φιο της παρ. 1 προ­στέ­θη­κε με την παρ. 4 του άρ­θρου 1 του Ν. 2985/2002, το τε­λευ­ταίο εδά­φιο αυτής με την παρ. 1 του άρ­θρου 9 του Ν.3193/2003 και το τε­λευ­ταίο εδά­φιο της παρ. 2 με την παρ. 1 του άρ­θρου 128 του Ν.4070/2012».

Aφού κάνει ανα­λυ­τι­κή μνεία στις δια­τά­ξεις των συ­γκε­κρι­μέ­νων νόμων ο κ. Σα­λα­μα­στρά­κης το­νί­ζει και τα εξής:

«Από τις δια­τά­ξεις αυτές σε συν­δυα­σμό με τις δια­τά­ξεις των πα­ρα­πά­νω Π.Δ. προ­κύ­πτει ότι το χρη­μα­τι­κό ποσό που κα­τα­βάλ­λε­ται στο Δήμο, αντί της πα­ρα­χω­ρού­με­νης έκτα­σης, είναι ίσο με το ποσό που θα κα­τα­βαλ­λό­ταν αν αυτή η έκτα­ση απαλ­λο­τριω­νό­ταν, η αξία δε αυτής θα προσ­διο­ρι­στεί με βάση την αξία που είχε η έκτα­ση κατά την ημέρα λήψης της πα­ρα­πά­νω από­φα­σης του Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου και όχι κατά το χρόνο συ­ζή­τη­σης της σχε­τι­κής αί­τη­σης στο Δι­κα­στή­ριο (Εφ.Κρή­της 470/2005). Έτσι για τον προσ­διο­ρι­σμό του ποσού αυτού λαμ­βά­νε­ται υπόψη η αξία πα­ρα­κεί­με­νων και ομοει­δών ακι­νή­των, που προσ­διο­ρί­ζε­ται κυ­ρί­ως και όχι απο­κλει­στι­κώς από την αντι­κει­με­νι­κή αξία, τα τι­μή­μα­τα σε συμ­βό­λαια με­τα­βί­βα­σης κυ­ριό­τη­τας ακι­νή­των, εφό­σον φυ­σι­κά είναι πάνω από την αντι­κει­με­νι­κή αξία, αλλά και η πρό­σο­δος του ακι­νή­του, λαμ­βα­νο­μέ­νου υπόψη και του προ­ο­ρι­σμού που θα είχε το τμήμα του ακι­νή­του που θα πα­ρα­χω­ρεί­το. Εν­δε­χό­με­νη με­τα­βο­λή της αξίας της έκτα­σης που θα πα­ρα­χω­ρεί­το μετά την από­φα­ση για τη με­τα­τρο­πή, όπως π.χ. λόγω ανέ­γερ­σης των του­ρι­στι­κών εγκα­τα­στά­σε­ων, δεν λαμ­βά­νε­ται υπόψη».