Αναβιώνει υπόθεση χρήσης πλαστού εγγράφου και απάτης σε δικαστήριο με δύο κατηγορούμενους

Ενώπιον του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου επί κακουρ­γη­μά­των θα ανα­βιώ­σει την 11η Νοεμ­βρίου 2024 υπόθεση με κατη­γο­ρού­μενη μια 64χρονη κάτοικο της Τουρ­κίας κι έναν 81χρονο κάτοικο της Κω για από κοινού χρήση πλαστού εγγρά­φου με σκοπό πορι­σμού παρά­νο­μου περιου­σια­κού οφέλους που υπερ­βαί­νει το ποσό των 30.000 ευρώ και της απάτης στο δικα­στή­ριο κατ’ εξα­κο­λού­θηση.

Στους δύο κατη­γο­ρού­με­νους έχει επι­βλη­θεί πρω­το­δί­κως ποινή κάθειρ­ξης 7 ετών.

Στην πρώτη απο­δί­δε­ται ότι στην Κω την 5.5.2009 και 16.10.2013, ενερ­γώ­ντας από κοινού και με κοινό δόλο με τον συγκα­τη­γο­ρού­μενό της ενώπιον του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Κω, κατά τη συζή­τηση τρι­τα­να­κο­πής της, προ­σκό­μισε χει­ρό­γραφο ιδιω­τικό συμ­φω­νη­τικό, δυνάμει του οποίου φέρεται ότι ο πατέρας της, είχε αγο­ρά­σει από 4 Μου­σουλ­μά­νους το ανα­φε­ρό­μενο σ’ αυτό ακίνητο, έκτασης 5.600 τετρα­γω­νι­κών μέτρων, που βρί­σκε­ται στη «Αττάμι» της νήσου Κω το οποίο είναι πλαστό.

Πέτυχε, έτσι να πειστεί το Δικα­στή­ριο για τη γνη­σιό­τητα του εν λόγω ιδιω­τι­κού συμ­φω­νη­τι­κού και να προβεί στην έκδοση από­φα­σης, έκανε δεκτή την τρι­τα­να­κοπή και κήρυξε άκυρη απόφαση του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Κω του 1983, με την οποία είχε ανα­γνω­ρι­σθεί κυρία του παρα­πάνω ακι­νή­του μια μου­σουλ­μάνα.

Στις 16.10.2013 ενώπιον του Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου κατά τη συζή­τηση της έφεσής της κατά της από­φα­σης του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Κω, κατά την οποία ο συγκα­τη­γο­ρού­με­νός της νομίμως εκπρο­σω­πούσε την ίδια και τον απο­βιώ­σα­ντα αδελφό της ως πλη­ρε­ξού­σιος δικη­γό­ρος τους, προ­σκό­μισε με επί­κληση χει­ρό­γραφο ιδιω­τικό συμ­φω­νη­τικό, παρι­στά­νο­ντας εν γνώσει της ψευδώς στους δικα­στές του ως άνω Δικα­στη­ρίου τα ίδια περι­στα­τικά.

Έτσι, παρα­πλά­νησε τους δικα­στές και πέτυχε να πειστεί το παρα­πάνω Δικα­στή­ριο, με πλαστό απο­δει­κτικό μέσο, για τη γνη­σιό­τητα του εν λόγω ιδιω­τι­κού συμ­φω­νη­τι­κού και, απο­δε­χό­μενο ως βάσιμο στην ουσία του τον ψευδή ισχυ­ρι­σμό για την κτήση της συγκυ­ριό­τη­τας στο πρόσωπο της ίδιας και του προ­α­να­φερ­θέ­ντος απο­βιώ­σα­ντος αδελφού της επί του παρα­πάνω ακι­νή­του από τον πατέρα τους, να προβεί στην έκδοση της από­φα­σης που έκανε δεκτή την ως άνω έφεση στην ουσία της, δια­κρά­τησε την τρι­τα­να­κοπή και αφενός μεν κήρυξε άκυρη την απόφαση του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Κω, με την οποία είχε ανα­γνω­ρι­σθεί κυρία του παρα­πάνω ακι­νή­του η αντί­δι­κός τους, αφε­τέ­ρου δε ανα­γνώ­ρισε την ίδια και τον απο­βιώ­σα­ντα αδελφό της συγκυ­ρί­ους, κατά ποσοστό 1/2 εξ αδιαι­ρέ­του τον καθένα, του παρα­πάνω ακι­νή­του.