Αποχώρησε από τον ΣΥΡΙΖΑ ο Σκεύος Παπαϊωάννου – «Μετά από 19 χρόνια ως μέλος αποχωρώ από το κόμμα»

O Σκεύος Παπαϊ­ω­άν­νου, Ομό­τι­μος Καθη­γη­τής Κοι­νω­νιο­λο­γίας και πρώην Κοσμή­το­ρας της Σχολής Κοι­νω­νι­κών Επι­στη­μών Πανε­πι­στη­μίου Κρήτης, μέλος του ΣΥΡΙΖΑ και υπο­ψή­φιος βου­λευ­τής του το 2012, ανα­κοί­νωσε την απο­χώ­ρησή του από το κόμμα.

Ο κ. Παπαϊ­ω­άν­νου, μάλιστα, κάλεσε την αρμόδια επι­τροπή να τον δια­γρά­ψει άμεσα από μέλος του ΣΥΡΙΖΑ όπως και όλα τα προ­σω­πικά του δεδο­μένα δια­μη­νύ­ο­ντας ότι δεν επι­τρέ­πει τη διάθεση και χρη­σι­μο­ποί­ησή τους για οποιον­δή­ποτε λόγο.

Ολό­κληρη η ανα­κοί­νωση του κ. Παπαϊ­ω­άν­νου:

Πίστευα και πιστεύω σε μια Αρι­στερά που έχει, ως βασικές αρχές: την ισότητα, την αλλη­λεγ­γύη, τη συντρο­φι­κό­τητα, τα ίσα δικαιώ­ματα για κάθε άνθρωπο, την άρση εκμε­τάλ­λευ­σης ανθρώ­που από άνθρωπο, καθώς και την άρση του δια­χω­ρι­σμού πνευ­μα­τι­κής και χει­ρω­να­κτι­κής εργα­σίας, τον σεβασμό της δια­φο­ρε­τι­κό­τη­τας και που είναι ενάντια στον κοι­νω­νικό και φυλε­τικό απο­κλει­σμό, τον ρατσι­σμό, τον εθνι­κι­σμό, τον φασισμό, τη μισαλ­λο­δο­ξία, κοντο­λο­γίς ενάντια στον αχα­λί­νωτο βάρβαρο νεο­φι­λε­λεύ­θερο καπι­τα­λι­σμό. Σε μια Αρι­στερά που επι­διώ­κει μια ρεα­λι­στική ουτοπία: του Σοσια­λι­σμού και της Συμ­με­το­χι­κής Δημο­κρα­τίας. Φυσικά όλα αυτά που αφορούν το όραμα για μια άλλη κοι­νω­νία πιστεύω ότι θα πρέπει αυτο­νό­ητα να κυριαρ­χούν και να χαρα­κτη­ρί­ζουν και το κόμμα, και τη λει­τουρ­γία του, που πιστεύει και προ­βά­λει αυτές τις αξίες.

Το αργό­τερο από το 2012, που πανη­γυ­ρικά προ­τά­θηκα και ήμουν υπο­ψή­φιος βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου, βίωσα μια συμπε­ρι­φορά άκρως αντα­γω­νι­στική ειδικά από «συντρό­φους» συνυ­πο­ψή­φιους από τη Ρόδο, που με κάθε τρόπο υπέ­σκα­ψαν την υπο­ψη­φιό­τητά μου και τεχνηέ­ντως με απέ­τρε­ψαν να βρεθώ στη Ρόδο κατά τον προ­ε­κλο­γικό αγώνα. Αντ’ αυτού μου συνέ­στη­σαν να πάρω την „άγονη γραμμή“ Λειψοί, Πάτμος, Λέρος, Κάλυ­μνος, Νίσυρος, Κως. Παρόλο που το απο­τέ­λε­σμα στο οποίο συνέ­βαλα το 2012 ήταν εξαι­ρε­τικό και επειδή ήταν σαφές ότι το ρεύμα το 2015 ήταν υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ και επο­μέ­νως δια­φαι­νό­ταν ότι θα εκλε­γούν τρεις βου­λευ­τές από το ΣΥΡΙΖΑ στη Δωδε­κά­νησο φρό­ντι­σαν να με απο­κλεί­σουν ως υπο­ψή­φιο.

Κάνο­ντας υπομονή συνέ­χισα να είμαι μέλος ελπί­ζο­ντας ότι πιθανόν να αλλάξει κάτι.

Η επόμενη τραυ­μα­τική εμπει­ρία ήταν το 3ο Συνέ­δριο τον Απρίλη του 2022. Εκείνες οι σκηνές στο τέλος του Συνε­δρίου όπου ο Τσίπρας με τις προ­τά­σεις που μεθό­δευσε και πέρασε με πλειο­ψη­φία και κυρίως αυτής για την ψήφιση του Προ­έ­δρου από τα μέλη, που όπως απο­δεί­χθηκε έβαλε την ταφό­πλακα στον ΣΥΡΙΖΑ, δεν περι­γρά­φο­νται. Ανή­κο­ντας στη μειο­ψη­φία, η οποία δεν εικο­νο­γρα­φεί, αλλά σκέ­φτε­ται, αναλύει και τολμά να ασκήσει κριτική και στον Πρόεδρο, πιάσαμε τα «ορεινά» στο γήπεδο που διε­ξά­γο­νταν το Συνέ­δριο. Ένα πλήθος όρθιο να φωνα­σκεί, να μένεται, να τρα­μπου­κί­ζει, να χυδαιο­λο­γεί και να στρέ­φε­ται έξαλλο προς τις κερ­κί­δες βρί­ζο­ντάς μας χυδαία και μετα­τρέ­πο­ντας το χώρο του Συνε­δρίου σε Αρένα τύπου Κολοσ­σαίου!!!

Ήδη με την περι­βό­ητη «διεύ­ρυνση», όχι αυτή καθ’ αυτήν, αλλά για τον τρόπο που έγινε, έγινε μια κατά­ληψη όλων των οργάνων από νεο­φερ­μέ­νους χωρίς ίχνος κουλ­τού­ρας και ιδε­ο­λο­γίας της Αρι­στε­ράς, αλλά με εξου­σια­στική βου­λι­μία και ένα αντια­ρι­στερό μένος και μίσος. Από φόβο να γίνει κάποια κριτική ή να δια­τυ­πω­θεί μια άλλη πολι­τική άποψη πάγωσαν την λει­τουρ­γία των οργάνων του­λά­χι­στον τα τελευ­ταία τέσσερα χρόνια και έπαιρ­ναν απο­φά­σεις μεταξύ τους. Και τις ελά­χι­στες φορές που έκαναν κάποια συνέ­λευση στην μεν ΟΜ Ρεθύ­μνου από τα 800 μέλη δεν ήταν πάνω από 40 με 50, στη δε Νομαρ­χιακή από 25 εκλεγ­μένα μέλη ήταν συνήθως 5 με 10 παρόντα. Η μειο­ψη­φία που επέμενε και επι­μέ­νει αρι­στερά υπέστη και υφί­στα­ται απο­κλει­σμό, χλεύη, ψυχο­λο­γική και λεκτική βία, τρα­μπου­κι­σμό και τρο­μο­κρα­τία. Πρα­ξι­κο­πη­μα­τικά και ενάντια στη βούληση της Δημο­τι­κής Παρά­τα­ξης που είχε στη­ρί­ξει στις προη­γού­με­νες εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ και πριν καν ληφθεί απόφαση τι θα κάνουμε με τις δημο­τι­κές εκλογές, διέρ­ρεαν τη συνερ­γα­σία με τον νυν Δήμαρχο και δια­πραγ­μα­τεύ­ο­νταν συμ­με­τοχή στο ψηφο­δέλ­τιο. Τα απο­τε­λέ­σματα των εκλογών είναι κόλαφος για τους υπο­στη­ρι­κτές της συνερ­γα­σίας άνευ όρων και αντί να απο­λο­γού­νται έχουν την αναί­δεια να συνε­χί­ζουν τον πόλεμο κατά των αρι­στε­ρών, άνθρω­ποι ρηχοί, πολι­τικά αναλ­φά­βη­τοι, αλλά με περίσ­σιο θράσος και με ένα ιδε­ο­λο­γικό αχταρμά στο μυαλό τους.

Αυτή η κατά­σταση κορυ­φώ­θηκε και ξεπέ­ρασε κάθε όριο με την εμφά­νιση και εκλογή Κασ­σε­λάκη. Επι­κρα­τεί αρι­στε­ρο­φα­γία, εκβαρ­βα­ρι­σμός και ρεβαν­σι­σμός. Αλήθεια ενα­ντίον ποιών; Αυτών που με αγώνες, θυσίες, προ­πη­λα­κι­σμούς, αλλά με επιμονή και υπομονή έκτισαν αυτό που λέγεται Ριζο­σπα­στική Αρι­στερά, όταν οι επί­δο­ξοι κατα­λη­ψίες λιά­ζο­νταν σε λημέρια που λυμαί­νο­νταν και χρε­ο­κο­πού­σαν τη χώρα. Ένα εκρη­κτικό, αλλο­πρό­σαλλο, αντιε­πι­στη­μο­νικό, χυδαία λαϊ­κί­στικο μείγμα συνα­θροί­ζε­ται ως αγέλη κάτω από την καθο­δή­γηση οπορ­του­νι­στών που περί­με­ναν την στιγμή να αλώσουν το κόμμα και να αδρά­ξουν την εξουσία παίρ­νο­ντας εκδί­κηση από το λεγό­μενο «3%» και αρχί­ζουν ένα πρω­τό­γνωρο πόλεμο ενα­ντίον κάθε αρι­στε­ρού, με θαυ­μα­σμό και λατρεία σε κατά­σταση έκστα­σης να υμνούν τον Κασ­σε­λάκη που τους υπο­σχέ­θηκε το «Ελλη­νικό όνειρο», κάθε Έλληνας και ένας αυτο­δη­μιούρ­γη­τος εφο­πλι­στής!

Αυτή η σου­ρε­α­λι­στική κατά­σταση, όσο κι’ αν γεμίζει απο­γο­ή­τευση έχει και κάτι θετικό: τη δια­πί­στωση ότι ο αγώνας για την αλλαγή της κοι­νω­νίας είναι διαρκής και επί­μο­νος με ήττες και με νίκες, και ότι η ελπίδα για την επι­κρά­τηση μιας πραγ­μα­τι­κής αρι­στε­ρής κατά­στα­σης δεν ακυ­ρώ­νε­ται όσο υπάρχει αδικία, ανι­σό­τη­τες, εκμε­τάλ­λευση, κατα­πί­εση, εξαν­δρα­πο­δι­σμός και (εξ)ευτε­λι­σμός της ανθρώ­πι­νης αξιο­πρέ­πειας.

Μετά από περίπου 58 χρόνια συνει­δη­τής ένταξής μου στην Αρι­στερά και 19 χρόνια ως μέλος του ΣΥΡΙΖΑ πήρα μετά από πολλή σκέψη και βασα­νι­στική ανάλυση την απόφαση να απο­χω­ρήσω από τον ΣΥΡΙΖΑ, όχι βέβαια από την Αρι­στερά, στην οποία λόγω κοι­νω­νι­κής κατα­γω­γής, βιω­μέ­νης εμπει­ρίας, κοι­νω­νι­κής ηθικής και θεω­ρη­τικά επε­ξερ­γα­σμέ­νης ιδε­ο­λο­γίας, ανήκω.

Παρα­καλώ, να με δια­γρά­ψετε άμεσα από μέλος του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς και όλα τα προ­σω­πικά μου δεδο­μένα που σας διέθεσα ως μέλος από τα αρχεία και τις λίστες σας.

Τέλος δεν σας επι­τρέπω να τα δια­θέ­σετε ούτε να τα χρη­σι­μο­ποι­ή­σετε για οποιον­δή­ποτε λόγο.

Σκεύος Παπαϊ­ω­άν­νου,

Ομό­τι­μος Καθη­γη­τής Κοι­νω­νιο­λο­γίας και πρώην Κοσμή­το­ρας της Σχολής Κοι­νω­νι­κών Επι­στη­μών Πανε­πι­στη­μίου Κρήτης, Ρέθυμνο, 12.10.2023