Ο Σύλλογος Αρχιτεκτόνων Δωδεκανήσου για την Πολιτιστική Πρωτεύουσα 2021

Ο Σύλ­λο­γος Αρ­χι­τε­κτό­νων Δω­δε­κα­νή­σου ως υπεύ­θυ­νος της ενό­τη­τας «ΑΣΤΙ­ΚΟ ΤΟΠΙΟ – ΠΕ­ΡΙ­ΒΑΛ­ΛΟΝ» της διεκ­δί­κη­σης της Ρόδου για την Πο­λι­τι­στι­κή Πρω­τεύ­ου­σα του 2021, συ­νέ­βα­λε στην συλ­λο­γι­κή αυτή προ­σπά­θεια της πόλης μας μέσα από τις υλο­ποι­η­μέ­νες δρά­σεις του, καθώς και με την κα­τά­θε­ση των προ­τά­σε­ων του, βα­σι­ζό­με­νος στη μο­να­δι­κή ευ­και­ρία που μας πα­ρου­σιά­ζε­ται μέσω της διεκ­δί­κη­σης του τί­τλου για την πλήρη ανα­θε­ώ­ρη­ση του τρό­που που αντι­λαμ­βα­νό­μα­στε την πόλη και το νησί μας.

Η Αρ­χι­τε­κτο­νι­κή πολύ-πο­λι­τι­σμι­κό­τη­τα της Ρόδου απο­τε­λεί στοι­χείο της ταυ­τό­τη­τας της και μαρ­τυ­ρεί την ιστο­ρι­κή της συ­νέ­χεια και εξέ­λι­ξη. Ο χώρος, δο­μη­μέ­νος και αδό­μη­τος, συν­θέ­τει τις υπεν­θυ­μί­σεις της μορ­φής μέσα από θραύ­σμα­τα της αρ­χαιό­τη­τας, συν­θέ­τει ενό­τη­τες του «ολό­κλη­ρου» της ελ­λη­νι­στι­κής, της βυ­ζα­ντι­νής, της ιπ­πο­τι­κής, της  οθω­μα­νι­κής, της ιτα­λι­κής και της το­πι­κής μας αρ­χι­τε­κτο­νι­κής.

Αυτή η «εν δυ­νά­μει» ενό­τη­τα του πα­ρελ­θό­ντος έρ­χε­ται να συν­δε­θεί με τις νε­ό­τε­ρες επεμ­βά­σεις που έχει δε­χθεί η Ρόδος και να εξε­λι­χθεί μέσα από τη σύγ­χρο­νη αρ­χι­τε­κτο­νι­κή έκ­φρα­ση. Απώ­τε­ρος στό­χος είναι η δη­μιουρ­γία χω­ρι­κών εμπει­ριών που θα διέ­πο­νται από την αί­σθη­ση της Ευ­ρω­παϊ­κής κοι­νής ταυ­τό­τη­τας. Η συμ­με­το­χή του πο­λί­τη εν­θαρ­ρύ­νει την κοι­νω­νι­κή αλ­λη­λε­πί­δρα­ση. Ο χώρος δο­μη­μέ­νος και αδό­μη­τος εξε­λίσ­σε­ται σε έναν τόπο εξω­στρε­φή, ανταλ­λα­γής ιδεών, κοι­νω­νι­κού προ­βλη­μα­τι­σμού, πο­λι­τι­σμι­κής αυ­το­γνω­σί­ας και ευ­πρό­σι­του στο ευ­ρύ­τε­ρο κοινό μέσω δια­δρα­στι­κών εμπει­ριών.

Οι στρα­τη­γι­κοί άξο­νες πάνω στους οποί­ους εξε­λί­χθη­καν οι  προ­τά­σεις του Συλ­λό­γου Αρ­χι­τε­κτό­νων Δω­δε­κα­νή­σου ήταν: η συμ­με­το­χι­κό­τη­τα των πο­λι­τών, η Ευ­ρω­παϊ­κή διά­στα­ση των ιδεών, η μα­κρό­χρο­νη στρα­τη­γι­κή, η καλ­λι­τε­χνι­κή διά­στα­ση τους και η αει­φο­ρία του τόπου μας.

Οι προ­τά­σεις πα­ρου­σιά­στη­καν για πρώτη φορά επί­ση­μα στις 29/07/2015 στην ευ­ρεία συ­νά­ντη­ση ερ­γα­σί­ας που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε με πρω­το­βου­λία του Συλ­λό­γου Αρ­χι­τε­κτό­νων Δω­δε­κα­νή­σου, με­τα­ξύ της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, του Δήμου Ρόδου, του Πα­νε­πι­στη­μί­ου Αι­γαί­ου, του Τε­χνι­κού Επι­με­λη­τη­ρί­ου Δω­δε­κα­νή­σου, της Πε­ρι­φε­ρεια­κής Υπη­ρε­σί­ας Του­ρι­σμού του Υπουρ­γεί­ου Του­ρι­σμού, της Υπη­ρε­σί­ας Νε­ω­τέ­ρων Μνη­μεί­ων και Τε­χνι­κών Έργων Δω­δε­κα­νή­σου, της Επι­τρο­πής Πα­ρα­κο­λού­θη­σης Έργων στα μνη­μεία της Με­σαιω­νι­κής Πόλης της Ρόδου, της Στέ­γης Γραμ­μά­των και Τε­χνών Δω­δε­κα­νή­σου, του Σπι­τιού της Ευ­ρώ­πης, καθώς και του γρα­φεί­ου της υπο­ψη­φιό­τη­τας της Ρόδου για την Πο­λι­τι­στι­κή Πρω­τεύ­ου­σα 2021. Εκεί­νη τη μέρα με πρω­το­βου­λία του ΣΑΔ ανα­κη­ρύ­χτη­κε ο Οκτώ­βριος ως «Μήνας Αρ­χι­τε­κτο­νι­κής, Πο­λι­στι­σμού και Του­ρι­σμού»

 

Α. ΕΝΕΡ­ΓΗ ΣΥΜ­ΜΕ­ΤΟ­ΧΗ ΤΟΥ ΠΟ­ΛΙ­ΤΗ ΣΤΗ ΔΙΑ­ΜΟΡ­ΦΩ­ΣΗ ΤΟΥ ΠΕ­ΡΙ­ΒΑΛ­ΛΟ­ΝΤΟΣ ΤΟΥ ΣΤΟ ΠΑΡΟΝ ΚΑΙ ΣΤΟ ΜΕΛ­ΛΟΝ

Α1. ΔΙΕ­ΝΕΡ­ΓΕΙΑ ΑΡ­ΧΙ­ΤΕ­ΚΤΟ­ΝΙ­ΚΩΝ ΔΙΑ­ΓΩ­ΝΙ­ΣΜΩΝ:

Η ανά­γκη δια­μόρ­φω­σης του πε­ρι­βάλ­λο­ντος μας μέσω αρ­χι­τε­κτο­νι­κών δια­γω­νι­σμών που θα δί­νουν τη δυ­να­τό­τη­τα σε όλους τους αρ­χι­τέ­κτο­νες του τόπου να πα­ρου­σιά­ζουν τις προ­τά­σεις τους για τον τρόπο που ορα­μα­τί­ζε­ται η κοι­νω­νία μας την εξέ­λι­ξη του πε­ρι­βάλ­λο­ντος μας. Αυτή η ανταλ­λα­γή ιδεών είναι και μια από τις ση­μα­ντι­κό­τε­ρες προ­σφο­ρές του θε­σμού στην αρ­χι­τε­κτο­νι­κή του τόπου, αφού ακόμη και από τις προ­τά­σεις που δεν βρα­βεύ­ο­νται προ­κύ­πτουν προ­βλη­μα­τι­σμοί και ζυ­μώ­σεις που μπο­ρούν να δια­μορ­φώ­σουν την εξέ­λι­ξη των ιδεών, αρκεί να τους δοθεί η ευ­και­ρία να ακου­στούν. Πέρα από τη διά­νοι­ξη δια­λό­γων για τα κρί­σι­μα ζη­τή­μα­τα της πόλης, δη­μιουρ­γού­νται νέες ιδέες που ενι­σχύ­ουν την αρ­χι­τε­κτο­νι­κή έρευ­να. Μέσω της δια­δι­κα­σί­ας των αρ­χι­τε­κτο­νι­κών δια­γω­νι­σμών ορ­γα­νώ­νε­ται μια πο­λυ­διά­στα­τη δη­μό­σια δια­βού­λευ­ση σχε­τι­κά με την ει­κό­να που θέ­λου­με να έχει ο τόπος μας στο παρόν και στο μέλ­λον.

 

Α2. «ΑΝΑ­ΒΙΩ­ΣΗ ΒΙΟ­ΜΗ­ΧΑ­ΝΙ­ΚΗΣ ΚΛΗ­ΡΟ­ΝΟ­ΜΙΑΣ, ΕΝΑ ΕΠΙ­ΜΟ­ΝΟ ΔΙΑ­ΝΟΗ­ΤΙ­ΚΟ ΠΛΕΓ­ΜΑ»:

Εντός της πόλης, η ζώνη των επι­χει­ρή­σε­ων βιο­μη­χα­νι­κών εγκα­τα­στά­σε­ων και των κτη­ρί­ων συ­νο­δεί­ας τους οριο­θε­τή­θη­κε βάσει του ιτα­λι­κού ρυθ­μι­στι­κού σχε­δί­ου του 1926 στην πε­ριο­χή Κόβα, η οποία εκτεί­νε­ται από το λι­μά­νι της Ακα­ντιάς μέχρι την πε­ριο­χή Ζέ­φυ­ρος. Η σπου­δαιό­τη­τα της ση­μειο­λο­γί­ας αυτής της “βιο­μη­χα­νι­κής δο­μη­μέ­νης αφή­γη­σης”, δη­μιουρ­γεί ένα νοη­μα­τι­κό πλέγ­μα, το οποίο πέρα από την αρ­χι­τε­κτο­νι­κή του πα­ρου­σία ως δο­μη­μέ­νο πε­ρι­βάλ­λον, βα­σί­ζε­ται στη δη­μιουρ­γία μιας έντο­νης πα­ρα­γω­γι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας του πρω­το­γε­νή τομέα στην ύπαι­θρο της Ρόδου και συ­γκέ­ντρω­ση – σύν­δε­ση της προς με­τα­ποί­η­ση στη βιο­μη­χα­νι­κή Ζώνη Κόβα κατά το πα­ρελ­θόν. Η εφαρ­μο­γή ενός στρα­τη­γι­κού σχε­δί­ου, διά­σω­σης και επα­νέ­ντα­ξης ενός δι­κτύ­ου ανε­νερ­γών κτηρίων με νέα πλαί­σια λει­τουρ­γιών στο σύγ­χρο­νο ιστό της πόλης, συμ­βά­λει στην ανα­βάθ­μι­ση της πε­ριο­χή­ςκαι εκ­φρά­ζε­ται με την έν­νοια του «βιο­μη­χα­νι­κού πάρ­κου», της «βιο­μη­χα­νί­ας του­ρι­σμού» και του «ελεύ­θε­ρου χρό­νου», τα οποία κι­νού­νται σε πα­ράλ­λη­λη τρο­χιά. Η προ­βο­λή και η δια­χεί­ρι­ση αυτού του “βιο­μη­χα­νι­κού πο­λι­τι­σμού” με σύγ­χρο­νους όρους, απο­τε­λεί ένα από τα πιο επί­και­ρα ζη­τή­μα­τα, τόσο από τη σκο­πιά της ισόρ­ρο­πης ανά­πτυ­ξης των σύγ­χρο­νων πό­λε­ων, όσο και από τη σκο­πιά της σύγ­χρο­νης αρ­χι­τε­κτο­νι­κής δη­μιουρ­γί­ας, σε πα­γκό­σμια κλί­μα­κα.

 

Α3. «ΟΙ ΓΕΙ­ΤΟ­ΝΙΕΣ ΤΩΝ «ΜΑ­ΡΑ­ΣΙΩΝ» ΤΗΣ ΡΟΔΟΥ ΜΙΑ ΑΡ­ΧΙ­ΤΕ­ΚΤΟ­ΝΙ­ΚΗ ΣΥΝ­ΔΗ­ΛΩ­ΣΗ»:

Οι ιστο­ρι­κές μνή­μες απο­τυ­πώ­νο­νται στο χώρο όχι μόνο από την «υψηλή» αρ­χι­τε­κτο­νι­κή αλλά και από τα «απλά» κτί­σμα­τα, απο­δί­δο­ντας στο χώρο μια αυ­τό­νο­μη αξία. Αντι­προ­σω­πευ­τι­κά οι­κι­στι­κά σύ­νο­λα για το νησί της Ρόδου απο­τε­λούν  τα «Μα­ρά­σια», οι ελ­λη­νι­κές δη­λα­δή γει­το­νιές που δη­μιουρ­γή­θη­καν από τους Ρό­διους, όταν εκ­διώ­χθη­καν από το «Κά­στρο», το 1522. Στις γει­το­νιές αυτές, συγ­χω­νεύ­τη­καν οι το­πι­κές πα­ρα­δό­σεις, οι επι­δρά­σεις των ξένων κα­τα­κτη­τών και οι ανά­γκες της επο­χής, πλά­θο­ντας μορ­φές και τύ­πους πρω­τό­τυ­πους και πο­λυ­ποί­κι­λους, μα πάνω απ’ όλα αν­θρώ­πι­νους. Η ανα­βί­ω­ση τους προ­έρ­χε­ται κυ­ρί­ως μέσω της προ­στα­σί­ας τους από το σχέ­διο πόλης και το ρυ­μο­το­μι­κό, δη­λα­δή με την ανα­βάθ­μι­ση του υφι­στά­με­νου αστι­κού ιστού, κοι­νό­χρη­στων και κοι­νω­φε­λών χώρων, των κτι­ρια­κών μο­νά­δων που τους συ­γκρο­τούν, του επι­πέ­δου δρα­στη­ριο­τή­των, των δι­κτύ­ων κυ­κλο­φο­ρί­ας και του αστι­κού εξο­πλι­σμού, με γνώ­μο­να τον σε­βα­σμό και τη δια­τή­ρη­ση του χα­ρα­κτή­ρα τους.

 

Β. ΕΥ­ΡΩ­ΠΑΪ­ΚΗ ΔΙΑ­ΣΤΑ­ΣΗ

Β1. ΟΚΤΩ­ΒΡΙΟΣ «ΜΗΝΑΣ ΑΡ­ΧΙ­ΤΕ­ΚΤΟ­ΝΙ­ΚΗΣ ΠΟ­ΛΙ­ΤΙ­ΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ­ΡΙ­ΣΜΟΥ»:

Η στρα­τη­γι­κή ορ­γά­νω­ση των προ­σπα­θειών και των δρά­σε­ων όλων των αρ­μό­διων φο­ρέ­ων, του Πα­νε­πι­στη­μί­ου Αι­γαί­ου, Επι­με­λη­τη­ρί­ων και Συλ­λό­γων, της Πρω­το­βάθ­μιας και Δευ­τε­ρο­βάθ­μιας Εκ­παί­δευ­σης, ούτως ώστε να συ­ντο­νι­στεί μία ου­σια­στι­κή σύν­δε­ση και εποι­κο­δο­μη­τι­κή διά­δρα­ση με­τα­ξύ του τρί­πτυ­χου της Αρ­χι­τε­κτο­νι­κής, του Πο­λι­τι­σμού και του Του­ρι­σμού, με σκοπό να εξε­λίσ­σο­νται οι τρεις αυτές έν­νοιες στον τόπο μας, σε άμεση συν­διαλ­λα­γή με­τα­ξύ τους.

 

Β2. BIENNALE ΑΡ­ΧΙ­ΤΕ­ΚΤΟ­ΝΙ­ΚΗΣ ΣΤΗ ΡΟΔΟ:

Μία τόσο υψη­λού κύ­ρους εκ­δή­λω­ση δύ­να­ται να απο­τε­λέ­σει έναν πα­γκό­σμιο ισχυ­ρό πο­λι­τι­σμι­κό θεσμό δια­λό­γου και επι­στή­μης στον τόπο μας για τα επό­με­να χρό­νια.

 

Β3. Με­τα­φο­ρά του MILANO DESIGN FILM FESTIVAL στη Ρόδο και με­τε­ξέ­λι­ξή του σε Ρο­δί­τι­κο Κι­νη­μα­το­γρα­φι­κό Φε­στι­βάλ Επι­στη­μών, Αρ­χι­τε­κτο­νι­κής και Σχε­δια­σμού. Η συ­νερ­γα­σία σε θέ­μα­τα αρ­χι­τε­κτο­νι­κής και πο­λι­τι­σμού με την Ιτα­λία απο­τε­λεί κί­νη­ση ιδιαί­τε­ρης στρα­τη­γι­κής ση­μα­σί­ας, καθώς απο­κτά συμ­βο­λι­κή αξία η εξέ­λι­ξη της συ­νερ­γα­σί­ας των δύο χωρών στην πόλη μας σή­με­ρα, έπει­τα από τόσες δε­κα­ε­τί­ες.

 

Γ. ΜΑ­ΚΡΟ­ΧΡΟ­ΝΗ ΣΤΡΑ­ΤΗ­ΓΙ­ΚΗ

Γ1. ΟΡ­ΓΑ­ΝΩ­ΣΗ ΔΙΕ­ΘΝΩΝ ΣΥ­ΝΕ­ΔΡΙΩΝ ΑΡ­ΧΙ­ΤΕ­ΚΤΟ­ΝΙ­ΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ­ΡΙ­ΣΜΟΥ: «ΑΡ­ΧΙ­ΤΕ­ΚΤΟ­ΝΙ­ΚΗ ΚΑΙ ΓΑ­ΛΑ­ΖΙΟ, ΜΙΑ ΣΥΓ­ΓΕ­ΝΗΣ ΠΟ­ΡΕΙΑ»:

Η πο­λυ­διά­στα­τη εμπει­ρία που συ­γκε­ντρώ­νει το Νότιο Αι­γαίο, η Δω­δε­κά­νη­σος και η Ρόδος προ­βάλ­λε­ται με την θε­σμο­θέ­τη­ση ενός Διε­θνούς Συ­νέ­δριου Νη­σιο­τι­κό­τη­τας, Αρ­χι­τε­κτο­νι­κής και Του­ρι­σμού με τίτλο «Αρ­χι­τε­κτο­νι­κή και Γα­λά­ζιο, μια συγ­γε­νής πο­ρεία» όπου συν­δέ­ε­ται η νη­σιο­τι­κό­τη­τα, η αρ­χι­τε­κτο­νι­κή έκ­φρα­ση και η βιο­μη­χα­νία του του­ρι­σμού. Η «Αρ­χι­τε­κτο­νι­κή & Τέχνη & Επι­στή­μη» συν­δέ­ο­νται και πα­ρου­σιά­ζο­νται μέσω υψη­λού κύ­ρους εκ­δη­λώ­σε­ων, που ενι­σχύ­ουν τη επιρ­ροή και τη δυ­να­μι­κή της αρ­χι­τε­κτο­νι­κής στην εξέ­λι­ξή του αν­θρώ­πι­νου εί­δους. Οι «συ­να­ντή­σεις» αυτές, Ευ­ρω­παί­ων καλ­λι­τε­χνών και επι­στη­μό­νων, θα έχουν ως στόχο με­τα­τρέ­ψουν το νησί της Ρόδου σε ένα χώρο διά­δρα­σης μέσω διε­πι­στη­μο­νι­κού χα­ρα­κτή­ρα συ­να­ντή­σε­ων ευ­ρω­παϊ­κής εμ­βέ­λειας. Το συ­νέ­δριο απευ­θύ­νε­ται σε όλους τους αρ­χι­τέ­κτο­νες πα­γκο­σμί­ως, σε όλους όσους ασχο­λού­νται με τον του­ρι­σμό, αλλά και σε ολό­κλη­ρη την κοι­νω­νία ανε­ξαρ­τή­τως μορ­φω­τι­κού υπο­βά­θρου. Στό­χος είναι το συ­νέ­δριο να απο­τε­λέ­σει τα επό­με­να χρό­νια θεσμό ανα­γνω­ρί­σι­μο και έξω από τα σύ­νο­ρα της Ελ­λά­δας.

 

Γ2. ΕΝΑΣ ΠΟ­ΛΥ­ΛΕΙ­ΤΟΥΡ­ΓΙ­ΚΟΣ “ΧΩΡΟΣ – CONTAINER” ΠΟ­ΛΙ­ΤΙ­ΣΜΟΥ:

Η αρ­χι­τε­κτο­νι­κή ως συ­μπα­ρα­γω­γός πο­λι­τι­σμού, που θα μπο­ρού­σα­με να ονο­μά­ζου­με «αρ­χι­τε­κτο­νι­κό πο­λι­τι­σμό», εκ­φρά­ζει μια συ­νι­στώ­σα του συ­νο­λι­κού πο­λι­τι­σμού μιας επο­χής. Όταν όμως μέσα σε ένα ελ­κυ­στι­κό «χώρο», φι­λο­ξε­νεί πε­ριο­δι­κές εκ­θέ­σεις, διε­πι­στη­μο­νι­κές συ­να­ντή­σεις, καλ­λι­τε­χνι­κές δρά­σεις και φι­λο­σο­φι­κές εκ­φρά­σεις τότε οι συ­νι­στώ­σες διευ­ρύ­νο­νται και με­τα­τρέ­πε­ται σε ένα πο­λυ­λει­τουρ­γι­κό «ΧΩΡΟ – CONTAINER» πο­λι­τι­σμού.  Η ευ­ε­λι­ξία της ελα­φριάς κι­νη­τής αυτής κα­τα­σκευ­ής, θα έγκει­ται στην προ­σαρ­μο­στι­κό­τη­τα της στις λει­τουρ­γι­κές ανά­γκες και απαι­τή­σεις των εκ­θε­μά­των, και κάθε φορά θα απο­τε­λεί μια μο­να­δι­κή, υψη­λής τε­χνο­λο­γί­ας, σύν­θε­ση στο χώρο. Η πα­ρου­σία της «Μύρ­τι­δας» για πρώτη φορά στο νησί της Ρόδου, μιας Αθη­ναί­ας εκ­πρό­σω­που του ΟΗΕ, στο­χεύ­ει στην εν­θάρ­ρυν­ση της κοι­νω­νι­κής αλ­λη­λε­πί­δρα­σης

 

Δ. Ο ΠΟ­ΛΙ­ΤΗΣ ΝΑ ΓΝΩ­ΡΙ­ΣΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΑΓΑ­ΠΗ­ΣΕΙ ΤΟ ΠΕ­ΡΙ­ΒΑΛ­ΛΟΝ ΤΟΥ

Δ1. «Η ΟΙ­ΚΕΙΟ­ΠΟΙ­Η­ΣΗ ΚΑΙ ΚΑ­ΤΑ­ΝΟΗ­ΣΗ ΤΗΣ ΑΞΙΑΣ ΤΟΥ ΙΣΤΟ­ΡΙ­ΚΟΥ ΑΣΤΙ­ΚΟΥ ΚΑΙ ΟΙ­ΚΙ­ΣΤΙ­ΚΟΥ ΧΩΡΟΥ, ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΒΙΩ­ΜΑ­ΤΙ­ΚΗΣ ΕΜΠΕΙ­ΡΙΑΣ»:

Οι «Αρ­χι­τε­κτο­νι­κοί Πε­ρί­πα­τοι» σε ιστο­ρι­κές πε­ριο­χές του νη­σιού μας, ή σε μνη­μεία πο­λι­τι­σμού γί­νο­νται «κοι­νω­νι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα του ελεύ­θε­ρου χρό­νου». Σκο­πός είναι ο πο­λί­της να κα­τα­νο­ή­σει, να σε­βα­στεί και να αγα­πή­σει την ιστο­ρία και την πο­λι­τι­σμι­κή κλη­ρο­νο­μιά του, ενώ πα­ράλ­λη­λα να εξε­λι­χθούν ανοι­χτοί διά­λο­γοι με­τα­ξύ πο­λι­τών, φο­ρέ­ων και επι­στη­μό­νων. Η διε­ρεύ­νη­ση θα προ­σφέ­ρει κα­θη­με­ρι­νά βιω­μα­τι­κές εμπει­ρί­ες στους κα­τοί­κους και τους επι­σκέ­πτες του με τη συ­νερ­γα­σία σύγ­χρο­νων τε­χνο­λο­γιών, με πολ­λα­πλά οφέλη στη δια­τή­ρη­ση της πο­λι­τι­στι­κής και αρ­χι­τε­κτο­νι­κής μας κλη­ρο­νο­μιάς και το άνοιγ­μα της πρό­σβα­σής της στο ευρύ κοινό. Οι πλα­στι­κές εκ­φρά­σεις, όπως η αρ­χι­τε­κτο­νι­κή, η ζω­γρα­φι­κή και η γλυ­πτι­κή, αλ­λη­λε­πι­δρούν δυ­να­μι­κά με τον πε­ρι­κεί­με­νο χώρο και την κοι­νω­νι­κή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα.Μια τέ­τοια χω­ρο­πλα­στι­κή πρό­τα­ση είναι η «γλυ­πτι­κή έκ­φρα­ση στους υπαί­θριους αστι­κούς χώ­ρους» της Με­σαιω­νι­κής Πόλης. Ευ­ρω­παί­οι γλύ­πτες θα εκ­θέ­τουν έργα τους στις πλα­τεί­ες, της, ενώ ανα­πό­σπα­στο κομ­μά­τι αυτής της χω­ρι­κής εμπει­ρί­ας θα απο­τε­λεί η πα­ρου­σία των επι­σκε­πτών, μέσα από τη συμ­με­το­χή τους σε υπαί­θρια workshop γλυ­πτι­κής.

 

Ε. ΚΑΛ­ΛΙ­ΤΕ­ΧΝΙ­ΚΗ ΕΚ­ΦΡΑ­ΣΗ

Ε1. «ΑΝ ΤΟ ΜΟΥ­ΣΕΙΑ­ΚΟ ΣΚΕ­ΠΤΙ­ΚΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΕ­ΝΑ­ΡΙΟ ΚΑΙ Η ΣΚΗ­ΝΟ­ΘΕ­ΣΙΑ ΜΙΑΣ ΕΚ­ΘΕ­ΣΗΣ, Η ΑΡ­ΧΙ­ΤΕ­ΚΤΟ­ΝΙ­ΚΗ ΤΗΣ ΠΑ­ΡΟΥ­ΣΙΑ­ΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΛΗ ΜΙΣΗ ΣΚΗ­ΝΟ­ΘΕ­ΣΙΑ ΚΑΙ Η ΣΚΗ­ΝΟ­ΓΡΑ­ΦΙΑ ΤΗΣ…»

Η πόλη της Ρόδου με­τα­τρέ­πε­ται σ’ ένα «Υπαί­θριο Μου­σείο». Μια πο­ρεία ιστο­ρι­κής εξε­ρεύ­νη­σης, απο­κα­λύ­πτε­ται στον πε­ρι­πα­τη­τή μέσω δια­δρα­στι­κών εφαρ­μο­γών που με­τα­τρέ­πουν την εμπει­ρία σε «μο­να­δι­κό χω­ρι­κό συμ­βάν».

 

Η ΑΡ­ΜΟ­ΔΙΑ ΕΠΙ­ΤΡΟ­ΠΗ

ΤΟΥ ΣΥΛ­ΛΟ­ΓΟΥ ΑΡ­ΧΙ­ΤΕ­ΚΤΟ­ΝΩΝ ΔΩ­ΔΕ­ΚΑ­ΝΗ­ΣΟΥ  ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟ­ΛΙ­ΤΙ­ΣΤΙ­ΚΗ ΠΡΩ­ΤΕΥΟΥ­ΣΑ:

 

Γιώρ­γο­ςΣκια­δό­που­λος   Γιώρ­γο­ςΠερ­νά­ρης   Ανα­στα­σία Μαρ­γιέ   Αγα­πη­τός Ξάν­θης     Γιώρ­γος Κα­ρυ­δά­κης     Κα­τε­ρί­να Μα­νού­σου Ντέλ­λα     Αν­δρέ­ας Μι­χαη­λί­δης

Πρό­ε­δρος ΣΑΔ   Αντι­πρό­ε­δρος ΣΑΔ   Γε­νι­κή Γραμ­μα­τέ­ας ΣΑΔ   Προϊ­στά­με­νος Διεύ­θυν­σης Του­ρι­στι­κής Πο­λι­τι­κής   Προϊ­στά­με­νος Υπη­ρε­σί­ας Νε­ω­τέ­ρων Μνη­μεί­ων και Τε­χνι­κών Έργων   Ανα­πλη­ρώ­τρια Πρό­ε­δρος της «Επι­τρο­πής Πα­ρα­κο­λού­θη­σης Έργων στα Μνη­μεία της Με­σαιω­νι­κής Πόλης της Ρόδου»   Αρ­χι­τέ­κτων Μη­χα­νι­κός