“Νιώθεις ιερό χρέος να συνεχίσεις την προσπάθεια για την Ίμβρο”

Με χαρά, συγκί­νηση και μια ευχή, το αύριο του νησιού να είναι ακόμη καλύ­τερο από το σήμερα και πολύ καλύ­τερο από το χθες, απο­χώ­ρη­σαν όλοι οι επί­ση­μοι καλε­σμέ­νοι από την Ίμβρο μετά τις τρι­ή­με­ρες εκδη­λώ­σεις για τον εορ­τα­σμό των 25 χρόνων στο τιμόνι της Ορθο­δο­ξίας του Οικου­με­νι­κού Πατριάρχη, Βαρ­θο­λο­μαίου, ο επι­κε­φα­λής της Γενικής Γραμ­μα­τείας Απο­δή­μου Ελλη­νι­σμού, Μιχάλης Κόκ­κι­νος, και ο ειδικός σύμ­βου­λος για θέματα Απο­δή­μου Ελλη­νι­σμού, Κοσμάς Παπα­χρή­στου, εκπρο­σω­πώ­ντας τον υπουργό Εξω­τε­ρι­κών, Νίκο Κοτζιά, οι τέσ­σε­ρις βου­λευ­τές της Βουλής από την επι­τροπή για τον απόδημο Ελλη­νι­σμό, φορείς των ομο­γε­νών Ιμβρίων.

Τις εκδη­λώ­σεις, οι οποίες κορυ­φώ­θη­καν με τη συναυ­λία της Ευαν­θίας Ρεμπού­τσικα κάτω από την αυγου­στιά­τικη παν­σέ­ληνο, μπροστά από το σχολείο, όπου ο Οικου­με­νι­κός Πατριάρ­χης έμαθε τα πρώτα του γράμ­ματα, είχαν διορ­γα­νώ­σει τα ιμβριακά σωμα­τεία απα­ντα­χού της γης σε συνερ­γα­σία με τα ομο­γε­νειακά σωμα­τεία της Κων­στα­ντι­νού­πο­λης και επι­στη­μο­νι­κούς φορείς προς τιμήν του κ. Βαρ­θο­λο­μαίου του Ιμβρίου.

«Λατρεύω τη γενέ­τειρά μου, την Ίμβρο, και εύχομαι το αύριο της Ίμβρου να είναι πολύ καλύ­τερο από το σήμερα, πολύ καλύ­τερο από το χθες, το οποίο ήταν τραγικό. Το λέω εκ πείρας, διότι είμαι από τη γενιά, η οποία έζησε αυτή την τρα­γι­κό­τητα» δήλωσε ο Πατριάρ­χης συγκι­νη­μέ­νος για την υποδοχή και τις εκδη­λώ­σεις προς τιμήν του, επι­ση­μαί­νο­ντας: Oι προ­ο­πτι­κές είναι ευοί­ω­νες και αισιό­δο­ξες και για όλα αυτά πρέπει να δου­λέ­ψουμε όλοι μαζί ενω­μέ­νοι, αγα­πη­μέ­νοι κάτω από την προ­στα­σία του συντάγ­μα­τος και των νόμων αυτής της χώρας στην οποία ζούμε.

Τόσο ο κ. Βαρ­θο­λο­μαίος όσο και η ελλη­νική αντι­προ­σω­πεία με επι­κε­φα­λής τον κ. Κόκκινο επι­σκέ­φθη­καν όλα τα χωριά του νησιού, όπου σήμερα έχουν πλέον επι­στρέ­ψει Ίμβριοι ελλη­νι­κής κατα­γω­γής, και είχαν τη δυνα­τό­τητα να συνο­μι­λή­σουν με τους ίδιους αλλά και με εκπρο­σώ­πους τους, να ακού­σουν τα προ­βλή­ματά τους και να μοι­ρα­στούν τις ελπίδες τους.

Είδαν με συγκί­νηση ολο­κλη­ρω­μένα τα σχολικά συγκρο­τή­ματα στα Αγρίδια και στους Αγίους Θεο­δώ­ρους που λει­τουρ­γούν και πάλι ύστερα από 50 χρόνια σιωπής και παρευ­ρέ­θη­καν στα εγκαί­νια του πολι­τι­στι­κού κέντρου στο Σχοι­νούδι, που περα­τώ­θηκε πρό­σφατα από τον νεο­συ­στα­θέ­ντα πολι­τι­στικό σύλλογο του χωριού. Με ικα­νο­ποί­ηση ενη­με­ρώ­θη­καν για τις πρώτες οικο­νο­μι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες των ομο­γε­νών στο νησί, κυρίως στην κατεύ­θυνση του του­ρι­σμού και της εστί­α­σης, καθώς η επι­στροφή των κατοί­κων της Ίμβρου στις ρίζες τους είναι ένα γεγονός το οποίο αυξά­νε­ται τα τελευ­ταία χρόνια και συμ­βάλ­λει προ­ο­δευ­τικά στην ανά­πτυξη του νησιού.

«Ήταν τύχη αγαθή για όλους εμάς που το ζήσαμε» είπε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Κόκ­κι­νος. «Να πηγαί­νεις σε έναν τόπο που έχει υποστεί ξερι­ζωμό, να μπαί­νεις σε ένα σχολείο που μυρίζει ακόμη μπογιά γιατί είναι ολο­καί­νουρ­γιο και να νοιώ­θεις συγκί­νηση για το ότι έχεις συμ­βά­λει και εσύ να επι­στρέ­ψει η ρωμιο­σύνη στις ρίζες της. Αυτό είναι ένα συναί­σθημα απε­ρί­γρα­πτο» πρό­σθεσε και τόνισε: «Όταν συνα­ντάς και τον άνθρωπο που έχει πρω­το­στα­τή­σει σε αυτό, πέρα από το ότι είναι ένας θρη­σκευ­τι­κός ηγέτης παγκό­σμιας εμβέ­λειας, και βιώνεις και το ανθρώ­πινο στοι­χείο του και δια­πι­στώ­νεις ότι είναι αυτό που ο ίδιος διδά­σκει, αγάπη και αδελ­φο­σύνη, αλλη­λεγ­γύη και συνερ­γα­τι­κό­τητα, ειρήνη, δεν έχεις λόγια να περι­γρά­ψεις τα συναι­σθή­ματα. Και απλά αισθά­νε­σαι περή­φα­νος γιατί ως Δωδε­κα­νή­σιος είναι ο πνευ­μα­τι­κός σου ηγέτης και νιώθεις ένα ιερό χρέος να συνε­χί­σεις την προ­σπά­θεια, να συμ­βά­λεις τα μέγιστα με τους συλ­λό­γους των Ιμβρίων, ώστε να μπο­ρέ­σεις να βελ­τιώ­σεις την καθη­με­ρι­νό­τητα των ανθρώ­πων, να επι­στρέ­ψουν τις ρίζες τους για να συνε­χί­σουν να αυξά­νο­νται και να πλη­θύ­νο­νται και να ανα­πτύσ­σο­νται σε αυτή τη γωνιά της γης που νιώθεις ότι η ρωμιο­σύνη είναι σα να μην έφυγε ποτέ. Νιώθεις ευλο­γη­μέ­νος και ακόμα ότι αυτό ήταν ένα ταξίδι που θα έπρεπε να είχες κάνει από καιρό».