Οταν η Ελλάδα “έβρισκε” τον Κολοσσό της Ρόδου

Ανοί­γου­με μία πα­ρέν­θε­ση για να με­τα­φέ­ρου­με το γε­νι­κό­τε­ρο πε­ρι­βάλ­λον που επι­κρα­τού­σε εκεί­νη την πε­ρί­ο­δο και εκεί­νες τις συ­γκε­κρι­μέ­νες ημέ­ρες στην χώρα πέρα από την εθνι­κή ανά­τα­ση που είχε φέρει η κα­τά­κτη­ση του eurobasket, και η διεκ­δί­κη­ση των Ολυ­μπια­κών Αγώ­νων του 1996. Η του­ρι­στι­κή βιο­μη­χα­νία της χώρας βρί­σκο­νταν σε από­γνω­ση καθώς ήταν η τρίτη συ­νε­χό­με­νη χρο­νιά που η κυ­βέρ­νη­ση των ΗΠΑ είχε εκ­δό­σει του­ρι­στι­κή οδη­γία που πα­ρό­τρυ­νε τους Αμε­ρι­κά­νους του­ρί­στες να μην τα­ξι­δεύ­ουν στην Ελ­λά­δα θε­ω­ρώ­ντας ότι η κυ­βέρ­νη­ση ΠΑΣΟΚ έχει επα­φές με την τρο­μο­κρα­τία. Σαν να μην έφθα­νε αυτό τέλη Ιούνη κάνει την εμ­φά­νι­ση της η ορ­γά­νω­ση 1η Μάη πυ­ρο­βο­λώ­ντας και τραυ­μα­τί­ζο­ντας σο­βα­ρά τον πρό­ε­δρο της ΓΣΕΕ και στέ­λε­χος του ΠΑΣΟΚ, Γιώρ­γο Ραυ­τό­που­λο. Με λίγα λόγια οτι­δή­πο­τε μπο­ρού­σε να ανε­βά­σει εθνι­κό αί­σθη­μα ή τον του­ρι­σμό ήταν ευ­πρόσ­δε­κτο, αν αυτό το “οτι­δή­πο­τε” μπο­ρού­σε να συν­δυά­σει και τα δύο θα ήταν ιδα­νι­κό.

Κλεί­νου­με την πα­ρέν­θε­ση και επι­στρέ­φου­με στην ορα­μα­τί­στρια Ανν Ντακ­μα­αρ η οποία βρέ­θη­κε από την Αυ­στρα­λία στην Ρόδο για δια­κο­πές όπου και είδε σε όραμα που ακρι­βώς βρί­σκο­νται τα ερεί­πια του Κο­λοσ­σού. Η αρ­χι­κή επι­φυ­λα­κτι­κό­τη­τα και δυ­σπι­στία που είχαν οι το­πι­κές αρχές απέ­να­ντι στο πρό­σω­πο της σύ­ντο­μα ξε­πε­ρά­στη­κε καθώς η μυ­στη­ριώ­δης 56χρόνη που δή­λω­νε ότι κα­τεί­χε πτυ­χίο πα­ρα­ψυ­χο­λο­γί­ας από το πα­νε­πι­στή­μιο της Αδε­λαϊ­δας, κα­τά­φερ­νε και “υπνώ­τι­ζε” τον ένα μετά τον άλλο τους το­πι­κούς άρ­χο­ντες. Σε συ­νά­ντη­ση που είχε με τον τότε δή­μαρ­χο Ρόδου Σάββα Κα­ρα­γιάν­νη, του επι­σή­μα­νε για το πρό­βλη­μα που είχε στο στο­μά­χι του, κάτι που πα­ρα­δέ­χτη­κε και ο ίδιος, ενώ ο αντι­δή­μαρ­χος της επο­χής εκεί­νης, Γιώρ­γος Μι­χαη­λί­δης ο οποί­ος δή­λω­νε κα­τά­πλη­κτος στους δη­μο­σιο­γρά­φους ότι σε μια συ­νά­ντη­ση που είχε και διά­βα­ζε την σε­λί­δα 56 ενός νόμου όταν βγήκε από το γρα­φείο, η ορα­μα­τί­στρια τον χαι­ρέ­τη­σε και του είπε “Η σε­λί­δα 56 του νόμου που δια­βά­ζα­τε προη­γου­μέ­νως δεν έχει κα­νέ­να εν­δια­φέ­ρον”. Τα “ορά­μα­τα της Ντάκ­μα­αρ” ή η πίεση για μια ανα­κά­λυ­ψη που θα έφερ­νε κόσμο και χρήμα στο νησί; Ακόμη και σή­με­ρα δεν γνω­ρί­ζου­με τι ήταν αυτό που οδή­γη­σε τις το­πι­κές αρχές να γνω­ρί­σουν την με­σό­κο­πη Ολ­λαν­δέ­ζα στον Υπουρ­γό Ναυ­τι­λί­ας ο οποί­ος κά­λε­σε εσπευ­σμέ­να στις 26 Ιου­νί­ου του συ­ντά­κτες που κα­λύ­πτουν το ρε­πορ­τάζ του υπουρ­γεί­ου να τους ανα­κοι­νώ­σει “ότι πι­θα­νόν κάτι ση­μα­ντι­κό έχει βρε­θεί στο λι­μά­νι της Ρόδου”. Μά­λι­στα σε μία απο­στρο­φή του λόγου του ο υπουρ­γός ανέ­φε­ρε ότι αν όντως είναι ο Κο­λοσ­σός “πρό­κει­ται για τε­ρά­στιας όχι μόνο αρ­χαιο­λο­γι­κής ση­μα­σί­ας γε­γο­νός, αλλά εθνι­κής αφού προσ­διο­ρί­ζει την ελ­λη­νι­κό­τη­τα του Αι­γαί­ου που αμ­φι­σβη­τούν οι γεί­το­νες μας”. Ο Στά­θης Αλε­ξαν­δρής ο οποί­ος είχε προ­σφέ­ρει στην Ντάκ­μα­αρ την αφρό­κρε­μα του λι­με­νι­κού και των βα­τρα­χαν­θρώ­πων που διέ­θε­τε ανέ­φε­ρε ότι η ορα­μα­τί­στρια δεν επι­θυ­μού­σε να είναι στην συ­νέ­ντευ­ξη Τύπου “γιατί είναι πολύ με­τριό­φρων”.

Παρά τις αντιρ­ρή­σεις των αρ­χαιο­λό­γων και της τότε υπουρ­γού Πο­λι­τι­σμού Με­λί­νας Μερ­κού­ρη που ήταν και καθ ύλην αρ­μό­διοι το Υπουρ­γείο Ναυ­τι­λί­ας προ­χώ­ρη­σε στις αρχές Ιου­λί­ου στην ανά­συρ­ση της “γρο­θιάς” του Κο­λοσ­σού από το ση­μείο που είχε υπο­δεί­ξει η Ολ­λαν­δή ορα­μα­τί­στρια. Συ­γκε­κρι­μέ­να βα­τρα­χάν­θρω­ποι του Λι­με­νι­κού με επι­κε­φα­λής τον πλοί­αρ­χο Α. Πε­τρί­δη χρη­σι­μο­ποί­η­σαν το σκά­φος “Πο­σει­δών” για την ανά­συρ­ση του ευ­ρή­μα­τος το οποίο το­πο­θε­τή­θη­κε στο λι­μά­νι του νη­σιού. Σε συ­νέ­ντευ­ξη Τύπου που δό­θη­κε πάνω στο “Πο­σει­δών” και αφού το­νί­σθη­κε ότι τώρα είναι δου­λειά των αρ­χαιο­λό­γων – οι οποί­οι μέχρι τότε είχαν απο­κλει­στεί από την ανέλ­κυ­ση – να εκτι­μή­σουν το εύ­ρη­μα ο Υπουρ­γός Εμπο­ρι­κής Ναυ­τι­λί­ας ανέ­φε­ρε ότι θα εντα­τι­κο­ποι­η­θούν έρευ­νες στον βυθό καθώς έχει εντο­πι­σθεί ένα ακόμη εύ­ρη­μα που μοιά­ζει με κε­φα­λή που της λεί­πει η μύτη. Οι ανα­κοι­νώ­σεις του Αλε­ξαν­δρή ήταν η αφορ­μή να κάνει την επα­νεμ­φά­νι­ση της πα­νη­γυ­ρι­κά η Ντάκ­μα­αρ η οποία δή­λω­νε πλέον στους δη­μο­σιο­γρά­φους: “Μέχρι το Σε­πτέμ­βριο θα έχουν ολο­κλη­ρω­θεί οι έρευ­νες. Στο βυθό υπάρ­χει ακόμη το χέρι του Κο­λοσ­σού, το ένα πόδι και σε με­γα­λύ­τε­ρο βάθος και άλλα κομ­μά­τια από το σώμα του. Η γρο­θιά που βρέ­θη­κε τώρα ήταν ακρι­βώς στο ση­μείο που ακρι­βώς υπέ­δει­ξα. Η υπό­θε­ση του Κο­λοσ­σού θα δώσει με­γά­λη ευ­η­με­ρία στο νησί εγώ όμως θα χάσω την ησυ­χία μου”.

Χωρίς να γνω­ρί­ζουν τι “θα ξη­μέ­ρω­νε” πλέον υπήρ­χε αντα­γω­νι­σμός με­τα­ξύ αυτών που ανέ­φε­ραν ότι υπήρ­ξαν πρω­τερ­γά­τες για την έλευ­ση της ορα­μα­τί­στριας στο νησί η οποία σε μία τυ­χαία συ­νά­ντη­ση που είχε με τον Γιώρ­γο Γεν­νη­μα­τά, ο οποί­ος διέ­με­νε στο ίδιο ξε­νο­δο­χείο, τον “συμ­βού­λε­ψε” να υπάρ­χει συ­νερ­γα­σία και ομό­νοια με­τα­ξύ των υπουρ­γεί­ων στο θέμα του Κο­λοσ­σού.

Η πλη­ρο­φο­ρία φυ­σι­κά είχε κάνει τον γύρο του κό­σμου, ξένα συ­νερ­γεία είχαν κα­τα­φθά­σει στο νησί, καθώς, κακά τα ψέ­μα­τα ο εντο­πι­σμός ενός από τα 7 “θαύ­μα­τα” του αρ­χαί­ου κό­σμου δεν είναι μικρό πράγ­μα. Αντί­στοι­χα έχει κι­νη­το­ποι­η­θεί και η διε­θνής αρ­χαιο­λο­γι­κή κοι­νό­τη­τα. Πως είναι δυ­να­τόν να τους έχει ξε­φύ­γει ένα τόσο ση­μα­ντι­κό εύ­ρη­μα;

Οι Έλ­λη­νες αρ­χαιο­λό­γοι δεν χρειά­στη­καν παρά ελά­χι­στα λεπτά να κα­τα­λά­βουν για τι ακρι­βώς πρό­κει­ται και είναι πλέον η σειρά την Με­λί­νας Μερ­κού­ρη να ανα­κοι­νώ­σει τα μαύρα μα­ντά­τα. Καλεί τους Έλ­λη­νες και ξέ­νους δη­μο­σιο­γρά­φους που είχαν κα­τα­φθά­σει στο νησί σε συ­νέ­ντευ­ξη Τύπου στις 7 Ιου­λί­ου στο δη­μαρ­χείο της πόλης: “Δυ­στυ­χώς δεν πρό­κει­ται για τον Κο­λοσ­σό της Ρόδου! Όλοι οι αρ­χαιο­λό­γοι συμ­φω­νούν σε αυτό”. Φυ­σι­κά, και καθώς είχαν δη­μιουρ­γη­θεί ΟΙ προσ­δο­κί­ες, οι δη­μο­σιο­γρά­φοι ανα­ρω­τιού­νται για το σύ­ντο­μο της γνω­μά­τευ­σης των αρ­χαιο­λό­γων. “Το θέμα είχε πάρει πα­γκό­σμια έκτα­ση. Μας τη­λε­φω­νού­σαν από όλο τον κόσμο και ήθε­λαν να βοη­θή­σουν. Ακόμη και ο κ. Αντρε­ό­τι (σ.σ. τότε υπουρ­γός εξω­τε­ρι­κών της Ιτα­λί­ας και με­τέ­πει­τα πρω­θυ­πουρ­γός της χώρας) μου τη­λε­φώ­νη­σε. Εάν υπήρ­χαν αρ­χαιο­λό­γοι στις έρευ­νες δεν θα εκτι­θέ­με­θα. Θα πρέ­πει να σκί­σει το δί­πλω­μα του ένας αρ­χαιο­λό­γος αν δεν κα­τα­λά­βει ότι αυτό δεν είναι αρ­χαίο αντι­κεί­με­νο” για να πάρει τον λόγο από την Μερ­κού­ρη η αρ­χαιο­λό­γος Ηώ Ζερ­βου­δά­κη και δώσει την απά­ντη­ση που έδει­χνε το μέ­γε­θος της επι­πο­λαιό­τη­τας της έρευ­νας: “Πρό­κει­ται για αντι­κεί­με­νο που βρι­σκό­ταν στην ξηρά και είχε εμ­φα­νή τα ίχνη της δα­γκά­νας από μπουλ­ντό­ζα”.

Την βου­βα­μά­ρα που είχε πέσει στην αί­θου­σα έσπα­σε η φωνή της Ολ­λαν­δής ορα­μα­τί­στριας, η οποία ήταν πα­ρού­σα στην συ­νέ­ντευ­ξη Τύπου και πα­ρα­τή­ρη­σε ότι δεν είναι δυ­να­τόν ένας αρ­χαιο­λό­γος να απο­φαί­νε­ται μόνος του για ένα αντι­κεί­με­νο.

Η απά­ντη­ση της Με­λί­νας έγινε σε έντο­νο ύφος και ήταν κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κή: “Το αντι­κεί­με­νο το είδαν αρ­κε­τοί αρ­χαιο­λό­γοι και όλοι συμ­φώ­νη­σαν”. Νω­ρί­τε­ρα είχε φρο­ντί­σει να ρίξει το “δη­λη­τή­ριο” της τόσο προς την Ντάκ­μα­αρ όσο και σε αυ­τούς που είχαν ακο­λου­θή­σει τις υπο­δεί­ξεις της: “την ευ­θύ­νη της πο­λι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς έχει απο­κλει­στι­κά το Υπουρ­γεί­ου Πο­λι­τι­σμού και όχι οι κα­φε­τζού­δες”. Πα­ράλ­λη­λα έβγα­λε “λάδι” τον υπουρ­γό Ναυ­τι­λί­ας Στάθη Αλε­ξαν­δρή ρί­χνο­ντας της ευ­θύ­νη στον πλοί­αρ­χο του Λι­με­νι­κού Σώ­μα­τος, Πε­τρί­δη για άρ­νη­ση συ­νερ­γα­σί­ας με τους αρ­χαιο­λό­γους. Όπως και να έχουν τα πράγ­μα­τα ο Αλε­ξαν­δρής στον επό­με­νο ανα­σχη­μα­τι­σμό τον Σε­πτέμ­βριο του ίδιου χρό­νου έχασε την υπουρ­γι­κή του κα­ρέ­κλα.

Την επό­με­νη ημέρα ο διε­θνής Τύπος κι­νού­νταν με­τα­ξύ συ­μπά­θειας και καυ­στι­κού χιού­μορ ενώ οι ελ­λη­νι­κές αντι­πο­λι­τευό­με­νες εφη­με­ρί­δες κυ­κλο­φο­ρού­σαν με τί­τλους από “Κο­λοσ­σιαία γκάφα” μέχρι …“Ιδού η Ρόδος ιδού και το πή­δη­μα”.

news247.gr