Ο φόρος πολυετελούς διαβίωσης δεν ισχύει για τις πισίνες των επιχειρήσεων

Η κ. Σαβ­βα­ΐ­δου απο­σα­φή­νι­σε ότι αν η πι­σί­να χρη­σι­μο­ποιεί­ται από τους ενοί­κους επι­πλω­μέ­νων δω­μα­τί­ων ή ξε­νο­δο­χεί­ων, από την εκ­με­τάλ­λευ­ση των οποί­ων η επι­χεί­ρη­ση απο­κτά ει­σό­δη­μα από εμπο­ρι­κές επι­χει­ρή­σεις (Δ’ κα­τη­γο­ρί­ας), το τεκ­μή­ριο χρή­σης της πι­σί­νας δεν βα­ρύ­νει τον επι­χει­ρη­μα­τία.

Κατ’ επέ­κτα­ση, η κ. Σαβ­βα­ΐ­δου ξε­κα­θα­ρί­ζει πως στις πι­σί­νες που χρη­σι­μο­ποιού­νται στα πλαί­σια άσκη­σης επι­χει­ρη­μα­τι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας δεν επι­βάλ­λε­ται φόρος πο­λυ­τε­λούς δια­βί­ω­σης, αφού αυτός επι­βάλ­λε­ται πάνω στις αντι­κει­με­νι­κές δα­πά­νες δια­βί­ω­σης.

Η Γε­νι­κή Γραμ­μα­τέ­ας Δη­μο­σί­ων Εσό­δων ανα­φέ­ρει πως στις πε­ρι­πτώ­σεις αυτές δεν πρέ­πει να συ­μπλη­ρώ­νο­νται οι πι­σί­νες στην δή­λω­ση φο­ρο­λο­γί­ας ει­σο­δή­μα­τος φυ­σι­κών προ­σώ­πων.

Στις πε­ρι­πτώ­σεις δια­πί­στω­σης ελ­λι­πών-λαν­θα­σμέ­νων στοι­χεί­ων για την ορθή εκ­κα­θά­ρι­ση, οι υπό­χρε­οι φο­ρο­λο­γού­με­νοι θα υπο­βάλ­λουν στην αρ­μό­δια ΔΟΥ αί­τη­ση-τρο­πο­ποι­η­τι­κή δή­λω­ση με τα απαι­τού­με­να δι­καιο­λο­γη­τι­κά που δια­θέ­τουν και η εφο­ρία θα προ­βαί­νει σε νέα εκ­κα­θά­ρι­ση.