Στο αρχείο η κατηγορία για «ξέπλυμα» 84.300 ευρώ που εντοπίστηκαν στην οικία Ροδίτη κατηγορούμενου για διακίνηση κοκαΐνης

Στο αρ­χείο μπαί­νει η κα­τη­γο­ρία της νο­μι­μο­ποί­η­σης εσό­δων από εγκλη­μα­τι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες που είχε απα­σχο­λή­σει τη δι­καιο­σύ­νη σε βάρος ημε­δα­πού, ο οποί­ος φέ­ρε­ται να δια­κι­νού­σε κο­κα­ΐ­νη. Παρά το γε­γο­νός ότι κατά την έρευ­να στην κα­τοι­κία του βρέ­θη­κε χρη­μα­τι­κό ποσό 84.300 ευρώ, το αρ­μό­διο δι­κα­στι­κό συμ­βού­λιο έκρι­νε ότι δεν συ­ντρέ­χουν οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις ώστε να απο­δο­θεί η συ­γκε­κρι­μέ­νη κα­τη­γο­ρία, αφή­νο­ντας ωστό­σο όρ­θιες τις υπό­λοι­πες που τον βα­ραί­νουν.

Με την υπ’ αριθ­μόν 57/2026 από­φα­σή του, το Συμ­βού­λιο Εφε­τών απο­φάν­θη­κε να μη γίνει κα­τη­γο­ρία σε βάρος του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου για το αδί­κη­μα της νο­μι­μο­ποί­η­σης εσό­δων. Το σκε­πτι­κό ήταν σαφές. Ακόμη και αν το χρη­μα­τι­κό ποσό που εντο­πί­στη­κε απο­τε­λεί προ­ϊ­όν της φε­ρό­με­νης εγκλη­μα­τι­κής δρά­σης, μόνη η κα­το­χή του δεν αρκεί για να κα­λύ­ψει την αντι­κει­με­νι­κή υπό­στα­ση του εγκλή­μα­τος.

Όπως προ­κύ­πτει από το σκε­πτι­κό, για να στοι­χειο­θε­τη­θεί το λε­γό­με­νο ξέ­πλυ­μα απαι­τού­νται επι­πλέ­ον πρά­ξεις που να προσ­δί­δουν νο­μι­μο­φά­νεια στην πε­ριου­σία ή να της δί­νουν κά­ποιον νό­μι­μο τίτλο, στοι­χείο που, κατά την κρίση του συμ­βου­λί­ου, δεν προ­έ­κυ­πτε.

Η υπό­θε­ση είχε φτά­σει ενώ­πιον του συμ­βου­λί­ου μετά από ανα­φο­ρά της ει­σαγ­γε­λι­κής αρχής, καθώς ο ανα­κρι­τής δεν είχε απο­δώ­σει εξαρ­χής τη συ­γκε­κρι­μέ­νη κα­τη­γο­ρία, θε­ω­ρώ­ντας ότι δεν θε­με­λιω­νό­ταν. Το συμ­βού­λιο επι­κύ­ρω­σε την πρό­τα­ση της ει­σαγ­γε­λί­ας, υιο­θε­τώ­ντας πλή­ρως τη σχε­τι­κή νο­μι­κή επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία.

Σε βάρος του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου είχε ασκη­θεί ποι­νι­κή δίωξη για δια­κί­νη­ση ναρ­κω­τι­κών ου­σιών με τη μορφή της κα­το­χής και της πώ­λη­σης κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση, για νο­μι­μο­ποί­η­ση εσό­δων και για πα­ρά­νο­μη κα­το­χή φυ­σιγ­γί­ων πυ­ρο­βό­λου όπλου.

Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες της «δη­μο­κρα­τι­κής», οι πρά­ξεις φέ­ρε­ται να τε­λέ­στη­καν μέσα σε διά­στη­μα λίγων εβδο­μά­δων στις αρχές του 2025.

Όπως κα­ταγ­γέλ­λε­ται, σε επτά του­λά­χι­στον πε­ρι­πτώ­σεις ο κα­τη­γο­ρού­με­νος προ­έ­βη σε συ­ναλ­λα­γές με αντι­κεί­με­νο την πώ­λη­ση κο­κα­ΐ­νης.

Οι πω­λή­σεις φέ­ρε­ται να γί­νο­νταν τις βρα­δι­νές ώρες, άλ­λο­τε σε χώρο στάθ­μευ­σης και άλ­λο­τε πλη­σί­ον ση­μεί­ων με κί­νη­ση, σε πρό­σω­πα που τον πλη­σί­α­ζαν. Σε μία πε­ρί­πτω­ση η συ­ναλ­λα­γή έγινε με τον οδηγό αυ­το­κι­νή­του, ενώ σε άλλες με πε­ζούς αγο­ρα­στές.

Κατά την κατ’ οίκον έρευ­να που διε­νερ­γή­θη­κε στις 5 Μαρ­τί­ου 2025, πα­ρου­σία δι­κα­στι­κού λει­τουρ­γού, εντο­πί­στη­καν τέσ­σε­ρις αυ­το­σχέ­διες πλα­στι­κές συ­σκευα­σί­ες με κο­κα­ΐ­νη, συ­νο­λι­κού μι­κτού βά­ρους 4 γραμ­μα­ρί­ων. Στο ίδιο ση­μείο, μέσα σε ντου­λά­πα, βρέ­θη­καν και κα­τα­σχέ­θη­καν 25 φυ­σίγ­για πυ­ρο­βό­λου όπλου των 9 χι­λιο­στών, τα οποία ο κα­τη­γο­ρού­με­νος φέ­ρε­ται να κα­τεί­χε χωρίς άδεια της αρ­μό­διας αρχής.

Το κρί­σι­μο ση­μείο της υπό­θε­σης υπήρ­ξε το χρη­μα­τι­κό ποσό που εντο­πί­στη­κε κατά την έρευ­να. Η ει­σαγ­γε­λι­κή και εν συ­νε­χεία η δι­κα­στι­κή κρίση κι­νή­θη­καν στη λο­γι­κή ότι το ξέ­πλυ­μα χρή­μα­τος δεν τεκ­μαί­ρε­ται αυ­τό­μα­τα από την ύπαρ­ξη με­τρη­τών, όσο με­γά­λο και αν είναι το ποσό. Χρειά­ζο­νται δια­κρι­τές ενέρ­γειες, ποιο­τι­κά δια­φο­ρε­τι­κές από το βα­σι­κό έγκλη­μα, οι οποί­ες να απο­σκο­πούν στο να εμ­φα­νι­στεί η πα­ρά­νο­μη πε­ριου­σία ως νό­μι­μη.

Επει­δή τέ­τοιες πρά­ξεις δεν προ­έ­κυ­ψαν, η κα­τη­γο­ρία αυτή έπεσε.

Με βάση το ισχύ­ον πλαί­σιο, εξάλ­λου, ο αυ­τουρ­γός του βα­σι­κού αδι­κή­μα­τος μπο­ρεί υπό προ­ϋ­πο­θέ­σεις να μένει ατι­μώ­ρη­τος για τη νο­μι­μο­ποί­η­ση, εφό­σον τα στοι­χεία της δεύ­τε­ρης πρά­ξης δεν δια­φέ­ρουν ου­σιω­δώς από εκεί­να της πρώ­της.

Σύμ­φω­να με όσα έχουν κα­τα­γρα­φεί, η υπό­θε­ση ξε­κί­νη­σε από αξιο­ποί­η­ση πλη­ρο­φο­ριών ότι ο κα­τη­γο­ρού­με­νος προ­μή­θευε κο­κα­ΐ­νη σε εξαρ­τη­μέ­να άτομα. Ακο­λού­θη­σε δια­κρι­τι­κή πα­ρα­κο­λού­θη­ση που δι­ήρ­κε­σε πε­ρί­που δύο μήνες, στη διάρ­κεια της οποί­ας φέ­ρε­ται να κα­τα­γρά­φη­καν οι επα­νει­λημ­μέ­νες συ­ναλ­λα­γές.

Μετά την απο­λο­γία του, σε βάρος του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου είχαν επι­βλη­θεί πε­ριο­ρι­στι­κοί όροι, και συ­γκε­κρι­μέ­να η απα­γό­ρευ­ση εξό­δου από τη χώρα και η υπο­χρέ­ω­ση αυ­το­πρό­σω­πης εμ­φά­νι­σης μία φορά εντός του πρώ­του πεν­θη­μέ­ρου κάθε μήνα στο αστυ­νο­μι­κό τμήμα του τόπου κα­τοι­κί­ας του.

Την υπε­ρά­σπι­ση του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου ανέ­λα­βαν οι κ.κ. Στέ­λιος Αλε­ξαν­δρής και Πο­λυ­ξέ­νη Χα­τζη­γιάν­νη.